Wezwanie o składkę na złe nazwisko. Nabywca zapłaci 2280 zł, bez odsetek sprzed pozwu

wyroku

(...) (...) w G. wniosła o zasądzenie od R. K. kwoty 2.280 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 września 2023 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. W pozwie wskazano, że pozwany nabył pojazd marki P. (...), który został ubezpieczony przez zbywcę w zakresie ubezpieczenia (...) pojazdów komunikacyjnych, zatem na pozwanego przeszły prawa i obowiązki z umowy ubezpieczenia obowiązkowego. W związku z przeniesieniem prawa własności pojazdu, kwota składki ubezpieczeniowej podlegała rekalkulacji, o czym pozwany został poinformowany pismem z 31 sierpnia 2023 r., lecz nie opłacił składki.

Nakazem zapłaty wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym referendarz sądowy nakazał pozwanemu zapłacić dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu (k. 16v akt).

W sprzeciwie od nakazu zapłaty złożonym do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie pozwany podniósł niezgodność w datach i błędy w danych adresowych (k. 18v akt).

W odpowiedzi na pozew wyjaśnił, że zaistniała sytuacja wynika z błędu (...), które kierowało zawiadomienia pod niewłaściwy adres korespondencyjny uzyskany z umowy kupna auta, w której zabrakło pełnego adresu jego zamieszkania. Ponadto był on wprowadzony w błąd przez poprzedniego właściciela auta, który sprzedając mu samochód wraz z zawartą polisą ubezpieczeniową nie poinformował o braku płatności raty tej polisy, z czego wynikał brak płatności z jego strony. Pozwany uznał roszczenie i wyraził wolę zawarcia ugody. Zaproponował uregulowanie płatności zaległej raty i wniósł o oddalenie żądania zapłaty odsetek za opóźnienie ze względu na brak doręczenia mu korespondencji przed wniesieniem pozwu (k. 28-28v akt).

Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:

W dniu 13 lipca 2023 r. X. Ł. jako właściciel P. (...) o nr rej. (...) zawarła z (...) (...) w G. umowę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej związanej z tym pojazdem, ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków kierowcy i pasażerów pojazdu oraz ubezpieczenia pomocy podczas podróży (...), na okres od 15 lipca 2023 r. do 13 lipca 2024 r. W zakresie ubezpieczenia (...) ustalono składkę na 417 zł, płatną w dwóch ratach, przy czym pierwsza rata w kwocie 209 zł została zapłacona w dniu zawarcia umowy. Przy pierwszej racie składki ubezpieczenia (...) ubezpieczająca zapłaciła też składkę ubezpieczenia (...) i (...) Druga rata składki w kwocie 208 zł miała być płatna 10 stycznia 2024 r.

Dowód: polisa nr (...) – k. 9 akt

W dniu 26 lipca 2023 r. X. Ł. sprzedała wymieniony wyżej pojazd R. K.. W umowie sprzedaży, którą wypełniała sprzedająca, wpisano błędny adres pozwanego: W. (...), zamiast prawidłowego: W. (...).

Po zawiadomieniu powódki przez sprzedającą o sprzedaży, w dniu 31 sierpnia 2023 r. (...) wystawiło pismo adresowane do pozwanego, informujące, że w związku z nabyciem pojazdu zostały przeniesione na niego prawa i obowiązki wynikające z umowy ubezpieczenia, podano numer polisy i serię. Wskazano, że przysługuje mu prawo do wcześniejszego wypowiedzenia umowy zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, (...). Jednocześnie poinformowano, że za wskazaną polisę pozostało do zapłaty 2280 zł, a kwota ta uwzględnia ponowną kalkulację składki z tytułu udzielonej ochrony ubezpieczeniowej, spowodowaną zmianą właściciela ubezpieczonego pojazdu. Dodano, że wpłaty należy dokonać w ciągu 20 dni od otrzymania pisma. W piśmie wskazano błędne nazwisko pozwanego – U. oraz błędny adres pozwanego: W. (...). Pismo to nigdy nie dotarło do adresata.

Dowód: pismo z 31.08.2023 r. – k. 14 akt

nadto wyjaśnienia pozwanego – k. 40 akt

W ocenie Sądu pozwany jako nabywca auta ponosi odpowiedzialność za zapłatę składki z tytułu ubezpieczenia (...) nabytego pojazdu, co wynika – jak słusznie wskazała powódka - z art. 31 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, (...). Powódce nie należą się jednak odsetki za opóźnienie w płatności tej składki za okres od 6 września 2023 r. do dnia 30 grudnia 2025 r., albowiem pozwany nie otrzymał wezwania z 31 sierpnia 2023 r., w którym wskazano kwotę należności, gdyż pismo to zostało zaadresowane na błędne nazwisko i adres. Pozwany o podstawie żądania zapłaty kwoty 2.280 zł dowiedział się dopiero z pozwu i jego załączników, które otrzymał 23 grudnia 2025 r. (k. 27 akt). Dla popadnięcia w opóźnienie zgodnie z art. 481 § 1 k.c. konieczne jest wezwanie pozwanego do zapłaty. Nie można mówić o tym, że pozwany popadł w opóźnienie, skoro przed procesem sądowym nie doręczono mu wezwania do zapłaty i dopiero z pozwu dowiedział się, jaką kwotę składki ma zapłacić.

W orzecznictwie przyjmuje się, że jeśli wezwanie przedprocesowe do zapłaty okaże się nieskuteczne, pozwany powinien zapłacić należność niezwłocznie po doręczeniu odpisu pozwu. (...) oznacza bez zbędnej zwłoki w danych okolicznościach sprawy. Skoro pozwany odebrał pozew z załącznikami, w tym kopią wezwania z 31 sierpnia 2023 r., w dniu 23 grudnia 2025 r., a dni od 24 do 28 grudnia 2025 r. były dniami wolnymi od pracy, to w ocenie Sądu pozwany powinien uiścić żądaną od niego należność do 30 grudnia 2025 r., co oznacza, że popadł w opóźnienie od 31 grudnia 2025 r., dlatego od tego dnia należą się powódce odsetki ustawowe za opóźnienie (art. 481 § 1 i 2 k.c.).

Z tych względów orzeczono, jak w punkcie 1. (pierwszym) i 2. (drugim) sentencji wyroku.

Na uboczu należy stwierdzić, że nie wiadomo, dlaczego powódka żądała w pozwie odsetek ustawowych za opóźnienie od 6 września 2023 roku, skoro w piśmie z 31 sierpnia 2023 roku zakreślono pozwanemu termin 20 dni od otrzymania tego pisma na zapłatę składki ubezpieczeniowej, nadto powódka nie dostarczyła do Sądu dowodu doręczenia pisma pozwanemu z 31 sierpnia 2023 roku.

Zgodnie z art. 101 k.p.c. zwrot kosztów procesu należy się pozwanemu pomimo uwzględnienia powództwa, jeżeli nie dał powodu do wytoczenia sprawy i uznał przy pierwszej czynności procesowej żądanie pozwu. Taka sytuacja zachodzi w tej sprawie, gdyż pozwany nie dał powodu do wytoczenia sprawy, nie wiedział bowiem o tym, że wezwano go przed procesem do zapłaty i uznał przy pierwszej czynności procesowej, to jest w odpowiedzi na pozew żądanie pozwu. W takiej sytuacji żądanie powódki zwrotu kosztów procesu na rzecz strony powodowej od pozwanego jest bezzasadne i dlatego podlegało oddaleniu, o czym orzeczono w pkt 3. (trzecim) sentencji wyroku. Pozwany nie poniósł w sprawie żadnych kosztów procesu.