Sąd oddalił pozew spółki energetycznej przeciwko emerytowi o zapłatę za prąd w garażu

(...) S.A. w U. złożył pozew przeciwko P. Ł., żądając zasądzenia od pozwanego kwoty 1050,74 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot:

- 122,35 zł od 23 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty,

- 99,51 zł od 23 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty,

- 107,21 zł od 23 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty,

- 193,59 zł od 23 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty,

- 123,19 zł od 23 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty,

- 107,79 zł od 23 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty,

- 118,41 zł od 23 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty,

- 38,35 zł od 23 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty,

- 46,22 zł od 20 stycznia 2025 roku do dnia zapłaty,

- 46,96 zł od 05 września 2024 roku do dnia zapłaty,

- 29,25 zł od dnia 20 stycznia 2025 roku do dnia zapłaty.

Powód wniósł również o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty oraz kosztów zastępstwa procesowego w elektronicznym postępowaniu upominawczym.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że strony łączyła umowa o świadczenie usługi kompleksowej sprzedaży i dystrybucji energii elektrycznej. Powód w wykonaniu umowy wystawił pozwanemu faktury VAT o nr (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) oraz noty odsetkowe (...), (...). Powód dochodzi zapłaty należności objętych w/w dokumentami.

(pozew – k. 3-6v)

Nakazem zapłaty z dnia 02 września 2025 roku L. Referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Gdyni w sprawie VI GNc 3029/25 uwzględnił żądanie pozwu w całości.

(nakaz zapłaty – k. 46)

Od powyższego nakazu zapłaty sprzeciw wniósł pozwany P. Ł. zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa w całości, przekazanie sprawy do Sądu właściwego dla miejsca zamieszkania pozwanego. Pozwany zgłosił do żądania pozwu następujące zarzuty:

- niewykazania istnienia wierzytelności dochodzonej przez powoda,

- błędne naliczenie zużycia energii przez powoda,

- niedoręczenie faktur zobowiązujących pozwanego do zapłaty dochodzonej kwoty,

- toczącego się postępowania ugodowego przed URE w sprawie spornej wierzytelności i zastrzeżenia wstrzymania regulowania wszelkich zobowiązań do czasu zakończenia tego postępowania.

Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości, przekazanie sprawy do sądu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania pozwanego i zasądzenie kosztów postępowania od powoda na rzecz pozwanego.

(sprzeciw – k. 53-54)

Postanowieniem z dnia 4 listopada 2025 roku Sąd Rejonowy w Gdyni stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sopocie.

(postanowienie – k. 68)

Pismem z dnia 10 lutego 2026 roku powód cofnął pozew ponad kwotę 116,17 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie naliczonymi od dnia 1 grudnia 2025 roku do dnia zapłaty z uwagi na dokonanie przez pozwanego wpłaty w wysokości 1076,50 zł w dniu 01 grudnia 2025 roku.

(pismo pełnomocnika powoda z dnia 10 lutego 2026 roku – k. 84-85)

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

W dniu 10 maja 2001 roku P. Ł. zawarł z (...) S.A. umowę sprzedaży energii elektrycznej o numerze ewidencyjnym (...), na podstawie której (...) zobowiązała się do dostarczenia energii elektrycznej dla garażu pozwanego, położonego w L. przy (...).

(dowód: umowa sprzedaży energii elektrycznej – k. 9-10v)

Wydruk z systemu informatycznego powoda dot. historii odczytu stanu licznika w punkcie poboru energii elektrycznej w garażu pozwanego wskazuje, że co najmniej od czerwca 2017 roku do października 2023 roku licznik energii elektrycznej na podstawie odczytów zwykłych jak i szacowanych przez dostawcę usług podawał wskazanie: 15 316 kWh, nie wykazując w ogóle zużycia energii elektrycznej w tym okresie.

(dowód: historia odczytu licznika – k. 88-90v)

Wydruk z systemu informatycznego (...) S.A. w U. dot. historii odczytu stanu licznika nr 777 w punkcie poboru energii elektrycznej w garażu pozwanego wskazuje, że:

1) w dniu 20 października 2015 roku na podstawie informacji od klienta wpisano stan licznika (...) kWh

2) w późniejszym okresie do 26 października 2023 roku wpisywano stan licznika 15 315 kWh na podstawie informacji inkasenta, przy czym od grudnia 2015 r. zamieszczano w uwagach adnotację „b.d.”, od sierpnia 2018 roku do października 2020 roku – „b.d. ops”, a od kwietnia 2021 roku – „b.d. R. garaz wew.”

(dowód: wydruk z systemu (...)Operator – k. 131-131v)

W dniu 28 listopada 2023 roku doszło do wymiany licznika energii elektrycznej zamontowanego w garażu pozwanego, w jego obecności. Zdemontowano licznik bezpośredni typu (...) o numerze 777, rok legalizacji 2010, ze wskazaniem końcowym: 17 256,3 kWh. Zainstalowano licznik (...) typu (...) o numerze (...), rok legalizacji 2023, ze wskazaniem początkowym: 1,3 kWh. W dokumencie potwierdzającym wymianę licznika zawarto uwagę, że wymiana stanowi wykonanie zlecenia OT nr (...) z dnia 26 września 2020 roku oraz że ostatni odczyt 20.08.2020, 17:17:59, 1.8.1. 15 316, 1.8.2. 0.

(dowód: potwierdzenie wymiany licznik z dokumentacją fotograficzną – k. 133-135)

W dniu 14 stycznia 2024 roku powód wystawił pozwanemu fakturę VAT nr (...) z tytułu rozliczenia sprzedaży energii elektrycznej oraz usług dystrybucji za okres od 27 października 2023 roku do 31 grudnia 2023 roku na łączną kwotę

34266,66 zł brutto. W treści faktury wskazano, że do rozliczenia przyjęto:

1) wskazania licznika 777 w dniu 26 października 2023 roku – 15 316 kWh, a w dniu 27 listopada 2023 roku na podstawie odczytu zdalnego – 17 256,3 kWh,

2) wskazania licznika (...) w dniu 28 listopada 2023 roku – 1,3 kWh, a w dniu 31 grudnia 2023 roku na podstawie odczytu szacowanego – (...),(...) kWh.

W konsekwencji powód przyjął zużycie energii w okresie rozliczeniowym w wysokości

3 676 kWh.

(dowód: faktura (...) – k. 95-95v)

Pozwany złożył reklamację na powyższą fakturę VAT, kwestionując dane przyjęte do rozliczenia w fakturze. Jednocześnie złożył wniosek do Urzędu Regulacji Energetyki w celu pozasądowego rozwiązania sporu. Pozwany chciał na bieżąco regulować zobowiązania z tytułu dostawy energii do jego garażu wg aktualnych wskazań licznika, bo był informowany, że każda wpłata będzie zaliczana na poczet ustalonych przez powoda zaległości.

Na skutek reklamacji pozwanego powód skorygował odczyt licznika (...) na dzień 31 grudnia 2023 roku z (...),(...) kWh na 17,9 kWh.

Reklamacji pozwanego co do wskazań licznika 777 pierwotnie nie uwzględniono. Dopiero w reakcji na kolejną reklamację pozwanego z 18 marca 2024 roku, powód dokonał korekty rozliczeń. Na podstawie notatki w systemie informatycznym powód ustalił, że ostatni odczyt rzeczywisty licznika 777 miał miejsce 20 października 2021 roku i że był to odczyt podany inkasentowi przez odbiorcę. Jako przyczynę wyszacowania odczytów do dnia wymiany urządzenia, tj. w okresie od 20 października 2022 roku do dnia 28 listopada 2023 roku powód wskazał brak dostępu do licznika. Po wymianie licznika różnicę między stanem końcowym licznika 17 256,3 kWh a ostatnim odczytem rzeczywistym z dnia 20 października 2021 roku powód rozszacował na okres od 20 października 2021 roku do dnia 28 listopada 2023 roku. Na podstawie tego rozszacowania w dniu 20 marca 2024 roku powód wystawił 14 faktur korygujących rozliczenie energii elektrycznej za powyższy okres.

(dowód: przesłuchanie pozwanego – k. 98-100, pismo powoda – k. 113-114)

W dniu 20 marca 2024 roku powód wystawił pozwanemu fakturę korygującą (...), którą skorygował rozliczenie sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji w okresie od 20 października 2021 roku do 31 grudnia 2021 roku dokonanego fakturą (...) z dnia 06 stycznia 2022 roku.

W treści faktury korygującej wskazano, że zużycie energii elektrycznej wskazane na podstawie odczytu szacowanego w fakturze korygowanej wynosiło 0 kWh, natomiast powinno wynosić 182 kWh na podstawie odczytu szacowanego ((...) – (...)). W konsekwencji w fakturze korygującej naliczono 54,71 zł netto, tj. 67,29 zł brutto za sprzedaż energii elektrycznej w w/w okresie oraz naliczono 61,66 zł netto, tj. 75,84 zł brutto z tytułu rozliczenia dystrybucji energii elektrycznej w miejsce wcześniej naliczonej kwoty 16,90 zł netto, tj. 20,79 zł brutto.

W fakturze powołano się na dane odczytowe z licznika nr 777.

(dowód: faktura (...) – k. 22v-23)

W dniu 20 marca 2024 roku powód wystawił pozwanemu fakturę korygującą (...), którą skorygował rozliczenie sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji w okresie od 01 stycznia 2022 roku do 28 lutego 2022 roku dokonanego fakturą (...) z dnia 06 marca 2022 roku.

W treści faktury korygującej wskazano, że zużycie energii elektrycznej wskazane na podstawie odczytu szacowanego w fakturze korygowanej wynosiło 0 kWh, natomiast powinno wynosić 148 kWh na podstawie odczytu szacowanego ((...) kWh – (...) kWh). W konsekwencji w fakturze korygującej naliczono 60,40 zł netto, tj. 63,42 zł brutto za sprzedaż energii elektrycznej w w/w okresie oraz naliczono 56,71 zł netto, tj. 59,54 zł brutto z tytułu rozliczenia dystrybucji energii elektrycznej w miejsce wcześniej naliczonej kwoty 18,46 zł netto, tj. 19,38 zł brutto.

W fakturze powołano się na dane odczytowe z licznika nr 777.

(dowód: faktura (...) – k. 24-25)

W dniu 20 marca 2024 roku powód wystawił pozwanemu fakturę korygującą (...), którą skorygował rozliczenie sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji w okresie od 28 lutego 2022 roku do 30 kwietnia 2022 roku dokonanego fakturą (...) z dnia 04 maja 2022 roku.

W treści faktury korygującej wskazano, że zużycie energii elektrycznej wskazane na podstawie odczytu szacowanego w fakturze korygowanej wynosiło 0 kWh, natomiast powinno wynosić 154 kWh na podstawie odczytu szacowanego (15800 kWh – (...) kWh). W konsekwencji w fakturze korygującej naliczono 62,85 zł netto, tj. 65,99 zł brutto za sprzedaż energii elektrycznej w w/w okresie oraz naliczono 58,26 zł netto, tj. 61,17 zł brutto z tytułu rozliczenia dystrybucji energii elektrycznej w miejsce wcześniej naliczonej kwoty 18,46 zł netto, tj. 19,38 zł brutto.

W fakturze powołano się na dane odczytowe z licznika nr 777.

(dowód: faktura (...) – k. 25v-26v)

W dniu 20 marca 2024 roku powód wystawił pozwanemu fakturę korygującą (...), którą skorygował rozliczenie sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji w okresie od 01 maja 2022 roku do dnia 21 czerwca 2022 roku dokonanego fakturą (...) z dnia 29 czerwca 2022 roku.

W treści faktury korygującej wskazano, że zużycie energii elektrycznej wskazane na podstawie odczytu fizycznego w fakturze korygowanej wynosiło 0 kWh, natomiast powinno wynosić 132 kWh na podstawie odczytu szacowanego ((...) kWh – (...) kWh). W konsekwencji w fakturze korygującej naliczono 53,87 zł netto, tj. 56,56 zł brutto za sprzedaż energii elektrycznej w w/w okresie oraz naliczono 59,36 zł netto, tj. 62,33 zł brutto z tytułu rozliczenia dystrybucji energii elektrycznej w miejsce wcześniej naliczonej kwoty 18,46 zł netto, tj. 19,38 zł brutto.

W fakturze powołano się na dane odczytowe z licznika nr 777.

(dowód: faktura (...) – k. 27-28)

W dniu 20 marca 2024 roku powód wystawił pozwanemu fakturę korygującą (...), którą skorygował rozliczenie sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji w okresie od 21 czerwca 2022 roku do dnia 17 sierpnia 2022 roku dokonanego fakturą (...) z dnia 21 sierpnia 2022 roku.

W treści faktury korygującej wskazano, że zużycie energii elektrycznej wskazane na podstawie odczytu fizycznego w fakturze korygowanej wynosiło 0 kWh, natomiast powinno wynosić 143 kWh na podstawie odczytu szacowanego ((...) kWh - (...) kWh). W konsekwencji w fakturze korygującej naliczono 58,36 zł netto, tj. 61,28 zł brutto za sprzedaż energii elektrycznej w w/w okresie oraz naliczono 62,20 zł netto, tj. 65,31 zł brutto z tytułu rozliczenia dystrybucji energii elektrycznej w miejsce wcześniej naliczonej kwoty 18,46 zł netto, tj. 19,38 zł brutto.

W fakturze powołano się na dane odczytowe z licznika nr 777.

(dowód: faktura (...) – k. 28v-29v)

W dniu 20 marca 2024 roku powód wystawił pozwanemu fakturę korygującą (...), którą skorygował rozliczenie sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji w okresie od 17 sierpnia 2022 roku do 19 października 2022 roku dokonanego fakturą (...) z dnia 24 października 2022 roku.

W treści faktury korygującej wskazano, że zużycie energii elektrycznej w fakturze korygowanej wynosiło 0 kWh na podstawie odczytu fizycznego, natomiast powinno wynosić 159kWh na podstawie odczytu szacowanego (16 234 kWh – (...) kWh). W konsekwencji w fakturze korygującej naliczono 64,89 zł netto, tj. 68,13 zł brutto za sprzedaż energii elektrycznej w w/w okresie oraz naliczono 66,34 zł netto, tj. 69,57 zł brutto z tytułu rozliczenia dystrybucji energii elektrycznej w miejsce wcześniej naliczonej kwoty 18,46 zł netto, tj. 19,38 zł brutto.

W fakturze powołano się na dane odczytowe z licznika nr 777.

(dowód: faktura (...) – k. 12-13)

W dniu 20 marca 2024 roku powód wystawił pozwanemu również fakturę korygującą (...), którą skorygował rozliczenie sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji w okresie od 20 października 2022 roku do 15 grudnia 2022 roku dokonanego fakturą (...) z dnia 27 grudnia 2022 roku.

W treści faktury korygującej wskazano, że zużycie energii elektrycznej wskazane na podstawie odczytu fizycznego w fakturze korygowanej wynosiło 0 kWh, natomiast powinno wynosić 144 kWh na podstawie odczytu szacowanego (16 378 kWh – 16 234 kWh). W konsekwencji w fakturze korygującej naliczono 58,77 zł netto, tj. 61,71 zł brutto za sprzedaż energii elektrycznej w w/w okresie oraz naliczono 62,46 zł netto, tj. 65,58 zł brutto z tytułu rozliczenia dystrybucji energii elektrycznej w miejsce wcześniej naliczonej kwoty 18,46 zł netto, tj. 19,38 zł brutto.

W fakturze powołano się na dane odczytowe z licznika nr 777.

(dowód: faktura (...) – k. 13v-14v)

W dniu 20 marca 2024 roku powód wystawił pozwanemu również fakturę korygującą (...), którą skorygował rozliczenie sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji w okresie od 16 grudnia 2022 roku do 22 lutego 2023 roku dokonanego fakturą (...) z dnia 25 lutego 2023 roku.

W treści faktury korygującej wskazano, że zużycie energii elektrycznej wskazane na podstawie odczytu fizycznego w fakturze korygowanej wynosiło 0 kWh, natomiast powinno wynosić 144 kWh na podstawie odczytu szacowanego (16 522 kWh – 16 378 kWh). W konsekwencji w fakturze korygującej naliczono 59,32 zł netto, tj. 70,53 zł brutto za sprzedaż energii elektrycznej w w/w okresie oraz naliczono 62,53 zł netto, tj. 75,38 zł brutto z tytułu rozliczenia dystrybucji energii elektrycznej w miejsce wcześniej naliczonej kwoty 18,48 zł netto, tj. 22,73 zł brutto.

W fakturze powołano się na dane odczytowe z licznika nr 777.

(dowód: faktura (...) – k. 15-16)

W piśmie z dnia 3 kwietnia 2024 roku oraz z dnia 6 maja 2024 roku pozwany zwrócił się do powoda o rozliczenie zużycia energii elektrycznej za okres funkcjonowania licznika 777 zgodnie z rzeczywistym zużyciem energii, tj. przy uwzględnieniu dobowego zużycia energii elektrycznej w garażu na poziomie 0,5kWh.

(dowód: pisma pozwanego – k. 115-116)

W dniu 20 czerwca 2024 roku powód wystawił notę odsetkową nr (...), naliczając powodowi odsetki ustawowe za opóźnienie w łącznej kwocie 46,22 zł z tytułu opóźnienia w płatności należności objętych dokumentami o numerach: (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...).

(dowód: nota odsetkowa (...) – k. 17v-18)

W dniu 22 sierpnia 2024 roku powód wystawił notę odsetkową nr (...), naliczając powodowi odsetki ustawowe za opóźnienie w łącznej kwocie 29,25 zł z tytułu opóźnienia w płatności należności objętych dokumentami o numerach: (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...).

(dowód: nota odsetkowa (...) – k. 18v-19)

W dniu 20 czerwca 2024 roku powód wystawił pozwanemu fakturę (...), w której rozliczył sprzedaż energii elektrycznej i usługi dystrybucji energii elektrycznej za okres od 30 kwietnia 2024 roku do 20 czerwca 2024 roku na łączną kwotę 31,18 zł netto, tj. 38,35 zł brutto. W treści faktury wskazano, że zużycie energii elektrycznej w tym okresie wyniosło 21,144 kWh. W fakturze powołano się na dane odczytowe z licznika nr (...).

Na pierwszej stronie faktury, w tym załączonych danych do przelewu, wskazano jednak wartość do zapłaty 1584,73 zł (w tym wartość zadłużenia 1500,16 zł oraz odsetki za nieterminową spłatę 46,22 zł).

(dowód: faktura (...) – k. 19v-20v)

W dniu 20 czerwca 2024 roku powód wystawił pozwanemu fakturę (...), w której rozliczył sprzedaż energii elektrycznej i usługi dystrybucji energii elektrycznej za okres od 21 czerwca 2024 roku do 21 sierpnia 2024 roku na łączną kwotę 38,18 zł netto, tj. 46,96 zł brutto. W treści faktury wskazano, że zużycie energii elektrycznej w tym okresie wyniosło 24,984 kWh. W fakturze powołano się na dane odczytowe z licznika nr (...).

Na pierwszej stronie faktury, w tym załączonych danych do przelewu, wskazano jednak wartość do zapłaty 1660,94 zł (w tym wartość zadłużenia 1584,73 zł oraz odsetki za nieterminową spłatę 29,25 zł).

(dowód: faktura (...) – k. 21-22)

Pismem z dnia 02 października 2024 roku (...) S.A. w U. wezwała pozwanego P. Ł. do zapłaty kwoty 1660,94 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem skierowania na drogę postępowania sądowego. W wezwaniu wskazano, że na żądaną kwotę składają się należności wynikające z dokumentów o numerach: (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...)

(dowód: wezwanie przedsądowe – k. 11-11v)

W dniu 20 stycznia 2025 roku (...) S.A. w U. wniosła przeciwko P. Ł. pozew o zapłatę kwoty 1050,74 zł z należnościami ubocznymi w elektronicznym postępowaniu upominawczym.

Na skutek wniesienia sprzeciwu przez pozwanego postępowanie prowadzone przed Sądem Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie pod sygnaturą VI Nc-e (...)25 zostało umorzone postanowieniem z dnia 19 marca 2025 roku.

(dowód: pozew w (...) oraz postanowienie Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie – k. 31-34)

Pozwany ma 83 lata, jest emerytem, jest osobą niedowidzącą w stopniu umiarkowanym, leczącą się kardiologicznie. Konieczność toczenia sporu z powodem stanowiła poważne obciążenie dla pozwanego, wiązała się z dużym stresem i miała wpływ na samopoczucie pozwanego oraz jego żony.

(dowód: przesłuchanie pozwanego – k. 98-100)

W dniu 01 grudnia 2025 roku pozwany P. Ł. wpłacił na rzecz powoda kwotę 1076,50 zł pod warunkiem, iż powyższa wpłata zakończy wszelkie spory na tle rozliczeń między stronami dot. licznika nr 777 i bieżących opłat za licznik nr (...). Wraz z wpłatą pozwany przesłał do powoda wiadomość e-mail oraz pismo z 09 grudnia 2025 roku wyjaśniające jego intencję i wolę zakończenia sporów, mimo braku uznania zasadności żądań pieniężnych powoda. W tytule wpłaty wskazano: „nr klienta (...) za energię elektryczną garaż”.

(okoliczność niesporna nadto dowód: pismo z 09 grudnia 2025 roku – k. 112, potwierdzenie przelewu – k. 126)

Powód zaliczył wpłatę 1076,50 zł na poczet następujących należności:

1) na poczet faktury (...) – 113,30 zł, w tym 99,51 na należność główną i 13,79 zł na odsetki,

2) na poczet faktury (...) – 122,86 zł, w tym 107,91 zł na należność główną i 14,95 zł na odsetki,

3) na poczet faktury (...) – 122,07 zł, w tym 107,21 zł na należność główną i 14,86 zł na odsetki,

4) na poczet faktury (...) – 117,95 zł, w tym 103,59 zł na należność główną i 14,36 zł na odsetki,

5) na poczet faktury (...) – 140,26 zł, w tym 123,19 zł na należność główną i 17,07 zł na odsetki,

6) na poczet faktury (...) -122,73 zł, w tym 107,79 zł na należność główną i 14,94 zł na odsetki,

7) na poczet faktury (...) – 134,82 zł, w tym 118,41 zł na należność główną i 16,41 zł na odsetki,

8) na poczet faktury (...) – 139,30 zł, w tym 122,35 zł na należność główną i 16,95 zł na odsetki,

9) na poczet faktury (...) – 43,66 zł, w tym 38,35 zł na należność główną i 5,31 zł na odsetki,

10) na poczet faktury (...) 6,32 zł na odsetki od należności głównej,

11) na poczet noty odsetkowej (...) – 2,70 zł na odsetki od należności głównej,

12) na poczet noty odsetkowej (...) – 10,53 zł, w tym na należność główną 6,26 zł, na odsetki 4,27 zł.

Powód nie przesłał pozwanemu pokwitowania, stwierdzającego sposób zaliczenia jego wpłaty z dnia 1 grudnia 2025 roku. Sposób rozliczenia wpłaty powód przedstawił w piśmie procesowym składanym do Sądu w niniejszej sprawie.

(pismo pełnomocnika powoda z dnia 10 lutego 2026 roku wraz z załączoną tabelą dot. zaliczenia wpłaty – k. 84-86)

Sąd zważył, co następuje:

Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dokumentów zaoferowanych przez strony, dokumentów nadesłanych przez (...) S.A. w U. oraz przesłuchania pozwanego P. Ł..

Sąd uwzględnił faktury i noty odsetkowe wystawione przez powoda i załączone do pozwu jako dowód tego, iż takie dokumenty finansowe były przez powoda wystawione. Natomiast z uwagi na spór stron co do zasadności rozliczenia zużycia energii elektrycznej dla punktu poboru w garażu pozwanego, Sąd uznał, że dokumenty wystawione przez powoda nie stanowią automatycznie dowodu zasadności i prawidłowości rozliczenia.

Sąd zważył, że historia odczytu stanów licznika wygenerowana z systemu powoda oraz uzyskana z systemu (...) S.A. w U. jest jedynie częściowo kompatybilna, tj. co do wskazania odczytu 15 316 kWh w okresie poprzedzającym wymianę licznika nr 777. Natomiast źródło informacji o wskazaniach licznika między tymi dwoma wydrukami nie jest tożsama. Historia odczytów z systemu powoda podaje „Z - odczyt zwykły”. Natomiast historia odczytów z systemu (...) S.A. w U. w przeważającym zakresie wskazuje, że odczyty w latach 2015–2023 odbywały się na podstawie wskazań inkasenta, częściowo z adnotacją „b.d.”. Z kolei niektóre faktury korygowane przez powoda w dniu 20 marca 2024 roku stwierdzały brak zużycia energii elektrycznej w garażu pozwanego na podstawie odczytu fizycznego (por. k. 12v, 14, 15v, 27v, 29). Dodatkowo z informacji zawartej w piśmie (...) S.A. do URE wynika, że wg notatki w systemie informatycznym tej spółki ostatni odczyt rzeczywisty podany inkasentowi przez J. miał miejsce 20.10.2021 r. (k. 113-113v). Z kolei z dokumentu potwierdzającego wymianę licznika, w tym demontaż licznika 777 z dnia 28 listopada 2023 roku zawarto adnotację: „ „Ostatni odczyt: 20/(...) 17:17:59 1.8.1.: 15 316”). W tej sytuacji wobec rozbieżności między powyższymi dokumentami, Sąd uznał, że zachodzą wątpliwości co do sposobu odczytu danych licznika 777 w okresie od 2021 roku do dnia jego demontażu – 28.11.2023 r. i wątpliwości co do wiarygodności wskazań przyjętych przez powoda do rozliczenia tego okresu w fakturach korygowanych za ten okres i w fakturach korygujących.

Sąd uwzględnił dokument w postaci wydruku i zdjęć potwierdzających wymianę licznika i na ich podstawie ustalił wskazania i dane dot. licznika demontowanego nr 777 oraz wskazanie początkowe nowo montowanego licznika nr (...). Sąd zważył, iż fakt wymiany licznika energii elektrycznej był przez pozwanego przyznany. Sąd miał natomiast wątpliwości co do tego, czy wskazanie 17 256,3 kWh na liczniku demontowanym nr 777 odpowiadało rzeczywistemu zużyciu. Po pierwsze, jeśli w fakturach korygowanych na k. 12v, 14, 15v, 27v, 29 stwierdzano, że przy fizycznym odczycie licznika nie wskazywał on na jakiekolwiek zużycie energii elektrycznej w punkcie poboru w garażu pozwanego, a z twierdzeń pozwanego wynika, iż w garażu jest zainstalowana energooszczędna żarówka i kamerka (czyli energia elektryczna w niewielkim zakresie, ale jest pobierana na poziomie ok. 0,5kWh na dobę), to można mieć wątpliwości co do prawidłowości działania licznika nr 777. Po drugie, z dokumentu potwierdzającego demontaż tego licznika wynika, że był to licznik typu (...), rok legalizacji

2010 oraz że demontażu dokonano na podstawie zlecenia z dnia

26 września 2020 roku. Zachodzi więc wątpliwość, czy w okresie 2021-2023 licznik ten miał aktualną legalizację. Z załącznika nr 5 do

Rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii w sprawie prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych z dnia 22 marca 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 759), jak i z wcześniejszego Rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych z dnia 7 stycznia 2008 r. (Dz.U. Nr 5, poz. 29) wynika, że liczniki energii elektrycznej wprowadzone do obrotu lub użytkowania po dokonaniu oceny zgodności powinny być zgłaszane do legalizacji ponownej po upływie 15 lat w przypadku liczników indukcyjnych bezpośrednich o mocy nominalnej nie większej niż 30kW, 12 lat – w przypadku liczników zdalnego odczytu, 8 lat – w przypadku liczników pozostałych. Licznik nr (...) typu (...) nie był licznikiem do odczytu zdalnego ani licznikiem indukcyjnym. Stąd powinien być poddany ponownej legalizacji po upływie lat 8, albo zdemontowany po upływie lat 8 od ponownej legalizacji. Ponieważ w dokumencie z wymiany licznika wskazano, iż jego rok legalizacji to 2010, zatem wskazania tego licznika po 2018 roku rodzą wątpliwości co do swej prawidłowości z powodu upływu okresu, na który ten licznik był zalegalizowany. Taki wniosek jest również uzasadniony w świetle informacji, że zlecenie wymiany tego licznika wystawiono operatorowi w roku 2020. Operator już w 2020 roku widział więc podstawy do zdemontowania licznika, zapewne w postaci upływu okresu legalizacji tego urządzenia pomiarowego.

Sąd uwzględnił zeznania pozwanego P. Ł. słuchanego w charakterze strony i na ich podstawie ustalił sekwencję zachowań powoda, tj. fakt wymiany licznika w listopadzie 2023 roku, wystawienie faktury na kwotę ok. 3500 zł za całą różnicę między wskazaniem końcowym licznika nr 777 a wcześniejszymi odczytami i na oszacowany na tej podstawie zakres zużycia energii z nowym licznikiem, częściowe uwzględnienie reklamacji pozwanego, wystawienie faktur korygujących. Powyższe okoliczności znalazły potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych przez Sąd, w szczególności w postaci faktu wystawianych przez powoda oraz korespondencji przedprocesowej stron w odpowiedzi na reklamacje i wnioski pozwanego. Sąd uwzględnił również zeznania pozwanego co do okoliczności jego aktualnego stanu zdrowia, stresu związanego z postępowaniem powoda wobec pozwanego, dążeniu do zakończenia sporu poprzez zapłatę należności mimo nieuznania jej zasadności. W tym zakresie zeznania pozwanego były szczere, spontaniczne, niebudzące wątpliwości w świetle zasad doświadczenia życiowego.

W świetle tak ocenionego materiału dowodowego Sąd uznał, że żądanie powoda objęte pierwotnym pozwem nie zasługuje na uwzględnienie.

Powód dochodził od pozwanego należności z tytułu rozliczenia za dostawę energii elektrycznej. Podstawę prawną roszczenia stanowił przepis art. 555 k.c. w zw. z art. 535 § 1 k.c.

Bezsporny między stronami był fakt zawarcia umowy o dostawę energii elektrycznej i jej wykonywania. Natomiast sporne było, czy pozwany posiada zaległość wobec powoda z tytułu nieuregulowania należności wynikających z faktur o numerach: (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) oraz not odsetkowych o numerach: (...), (...).

Sąd zważył, że powód na etapie postępowania sądowego przedstawił w/w dokumenty, które miały stanowić podstawę żądania, jednak nie wykazał, że dokumenty te zostały prawidłowo wystawione oraz obejmują rzeczywiste zużycie energii elektrycznej i związanych z tym usług dystrybucyjnych.

Sąd wziął pod uwagę po pierwsze, że faktury o numerach (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) opierały się na wskazaniach licznika nr 777, co do którego zachodzą wątpliwości, czy w okresie objętym tymi fakturami posiadał ważną aktualną legalizację. Zachodzi więc wątpliwość co do prawidłowości wskazań tego licznika.

Po drugie, faktury z dnia 20 marca 2024 roku o numerach (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) to faktury korygujące do faktur wystawionych za okresy rozliczeniowe od dnia 21 października 2021 roku do dnia 22 lutego 2023 roku. W fakturach korygowanych za powyższy okres powód przyjmował stan licznika niezmiennie w wysokości 15 316 kWh, stwierdzając brak zużycia energii elektrycznej w tych okresach i naliczając jedynie opłaty za usługę dystrybucji energii. Faktury korygujące zostały wystawione po demontażu licznika nr 777 w dniu 28 listopada 2023 roku. Stan licznika demontowanego wskazywał wartość 17 256,3 kWh. Powód rozszacował różnicę między wskazaniem licznika demontowanego (...),3 kWh a wskazaniem licznika ujawnionym w fakturach korygowanych 15 316 kWh na okres od października 2021 roku do października 2023 roku. Powód nie uzasadnił tego w żaden sposób. Takie „rozszacowanie” zużycia energii elektrycznej w ocenie Sądu było nieprawidłowe z dwóch przyczyn. Powód rozłożył to zużycie jedynie na okres 2 lat od października 2021 roku do października 2023 roku. Tymczasem z historii odczytów licznika nr 777 z systemu powoda wynika, że odczyt licznika 15 316 kWh jest datowany co najmniej od czerwca 2017 roku. Z historii odczytów licznika z systemu (...) S.A. ta wartość jest wykazywana od 20 października 2015 roku! Zatem różnica między wskazaniem końcowym licznika nr 777 a wartością 15 316 kWh powinna być rozłożona na okres od 20 października 2015 roku do 28 listopada 2023 roku, a nie jedynie na okres od października 2021 roku. Po drugie, rozszacowanie przez powoda tej różnicy na okresy rozliczeniowe od października 2021 roku do października 2023 roku wskazuje na zużycie energii elektrycznej w garażu pozwanego rzędu 140-150 kWh za 2 miesiące, które rażąco odbiega od zużycia wykazywanego w tym punkcie przy zastosowaniu nowego licznika (poniżej 0,5kWh na dobę – k. 114, czyli ok. 30kWh za 2 miesiące), przy niezmiennej ilości urządzeń elektrycznych w punkcie poboru energii (żarówka i kamerka). Tego rodzaju korekta w sposób rażący (mniej więcej 5-krotnie) zawyża zużycie energii elektrycznej, które prawdopodobnie miało miejsce w punkcie poboru energii, a w konsekwencji zawyża również opłaty dystrybucyjne powiązane ze zużyciem.

Sąd wziął również pod uwagę, że faktury o numerach: (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) dotyczą korekty faktur z tytułu rozliczenia sprzedaży energii elektrycznej i usług dystrybucji za okres od 21 października 2021 roku do 19 października 2022 roku. Pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym został złożony w tej sprawie w dniu 20 stycznia 2025 roku.

Zgodnie z art. 554 k.c. w zw. z art. 555 k.c. roszczenia z tytułu sprzedaży energii dokonanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedawcy przedawniają się z upływem lat dwóch. Roszczenia powoda z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w okresie od 21 października 2021 roku do 19 października 2022 roku uległy zatem przedawnieniu przed wniesieniem pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym w niniejszej sprawie. W zakresie faktury VAT nr (...) za okres od 21 października do 31 grudnia 2021 roku, to również objęte nią roszczenie o zapłatę za usługi dystrybucji, uległo przedawnieniu na zasadzie art. 118 k.c. z upływem 3-letniego terminu przedawnienia roszczeń związanych z działalnością gospodarczą powoda.

Sąd zważył, że roszczenia powoda będącego przedsiębiorcą, związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, są skierowane przeciwko pozwanemu P. Ł. będącemu w okolicznościach niniejszej sprawy konsumentem. Zgodnie z art. 117 § 2

1 k.c., po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Przedawnienie roszczenia przeciwko konsumentowi Sąd ma obowiązek uwzględnić z urzędu.

Z tych względów Sąd uznał, że przedawnione i niepodlegające przymusowemu zaspokojeniu są roszczenia powoda w łącznej kwocie 510,31 zł, objęte następującymi dokumentami:

(...) – co do należności z tytułu sprzedaży energii elektrycznej i usług dystrybucji, tj. w kwocie 122,35 zł,

- (...) – co do należności z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w kwocie 56,56 zł,

- (...) - co do należności z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w kwocie 61,71 zł,

- (...) – co do należności z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w kwocie 61,28 zł,

- (...) – co do należności z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w kwocie 74,29 zł,

- (...) - co do należności z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w kwocie 65,99 zł,

- (...) - co do należności z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w kwocie 68,13 zł.

W konsekwencji bezpodstawne było również naliczenie od tych kwot odsetek za opóźnienie w notach odsetkowych objętych pozwem.

Sąd zważył również, że noty odsetkowe (...) i (...) dotyczą częściowo należności niewykazanych w niniejszej sprawie, a częściowo kwot spornych, wątpliwych, przedawnionych. Dlatego należności wynikające z tych not odsetkowych budziły wątpliwości Sądu.

Niesporne w sprawie było, że w dniu 1 grudnia 2025 roku pozwany P. Ł. dokonał wpłaty na rzecz powoda kwoty 1076,50 zł, wskazując w tytule wpłaty „nr (...) za energię elektryczną garaż”. Pozwany P. Ł. w toku przesłuchania w charakterze strony wyjaśnił, że dokonał tej płatności ze względu na to, że przedłużające się postępowanie sporne w tej sprawie, jak i w sprawie innych dokumentów wystawianych przez powoda, narażało go na stres, gorsze samopoczucie, a nawet pogorszenie relacji z żoną. Wiek i stan zdrowia pozwanego skłonił go do poszukiwania sposobu zakończenia sporu z powodem, choćby kosztem nadpłacenia należności na rzecz powoda. Pozwany dokonał płatności z intencją, że zakończy ona wszelkie spory na tle rozliczeń między stronami dot. licznika nr 777 i bieżących opłat za licznik nr (...). Intencja pozwanego została wyjaśniona w wiadomości email do powoda oraz w piśmie z 09 grudnia 2025 roku.

Powód poinformował pozwanego jedynie o tym, iż mimo wpłaty w dalszym ciągu na jego koncie figuruje zaległość oraz należność z tytułu kosztów postępowań sądowych (k. 125).

W toku procesu w piśmie pełnomocnika powoda z dnia 10 lutego 2026 roku wyjaśniono precyzyjnie, w jaki sposób wpłata pozwanego została zaksięgowana. Powód zaliczył wpłatę 1076,50 zł na poczet następujących należności:

1) na poczet faktury (...) – 113,30 zł, w tym 99,51 na należność główną i 13,79 zł na odsetki,

2) na poczet faktury (...) – 122,86 zł, w tym 107,91 zł na należność główną i 14,95 zł na odsetki,

3) na poczet faktury (...) – 122,07 zł, w tym 107,21 zł na należność główną i 14,86 zł na odsetki,

4) na poczet faktury (...) – 117,95 zł, w tym 103,59 zł na należność główną i 14,36 zł na odsetki,

5) na poczet faktury (...) – 140,26 zł, w tym 123,19 zł na należność główną i 17,07 zł na odsetki,

6) na poczet faktury (...) -122,73 zł, w tym 107,79 zł na należność główną i 14,94 zł na odsetki,

7) na poczet faktury (...) – 134,82 zł, w tym 118,41 zł na należność główną i 16,41 zł na odsetki,

8) na poczet faktury (...) – 139,30 zł, w tym 122,35 zł na należność główną i 16,95 zł na odsetki,

9) na poczet faktury (...) – 43,66 zł, w tym 38,35 zł na należność główną i 5,31 zł na odsetki,

10) na poczet faktury (...) – 6,32 zł na odsetki od należności głównej,

11) na poczet noty odsetkowej (...) – 2,70 zł na odsetki od należności głównej,

12) na poczet noty odsetkowej (...) – 10,53 zł, w tym na należność główną 6,26 zł, na odsetki 4,27 zł.

W odniesieniu do faktur o numerach: (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) powód zaliczył więc wpłatę pozwanego na należności przedawnione w całości lub częściowo i na bezpodstawnie naliczone odsetki od kwot przedawnionych należności głównej.

I tak:

- w zakresie faktury (...) powód zaliczył kwotę 122,35 zł na poczet przedawnionej należności głównej za sprzedaż energii elektrycznej i usługi dystrybucyjne oraz 16,95 zł na bezpodstawnie naliczone odsetki od tej kwoty;

- w zakresie faktury (...) powód zaliczył kwotę 56,56 zł na poczet przedawnionej należności głównej za sprzedaż energii elektrycznej oraz 7,84 zł na bezpodstawnie naliczone odsetki od tej kwoty;

- w zakresie faktury (...) powód zaliczył kwotę 61,71 zł na poczet przedawnionej należności głównej za sprzedaż energii elektrycznej oraz 8,55 zł na bezpodstawnie naliczone odsetki od tej kwoty;

- w zakresie faktury (...) powód zaliczył kwotę 61,28 zł na poczet przedawnionej należności głównej za sprzedaż energii elektrycznej oraz 8,49 zł na bezpodstawnie naliczone odsetki od tej kwoty;

- w zakresie faktury (...) - powód zaliczył kwotę 74,29 zł na poczet przedawnionej należności głównej za sprzedaż energii elektrycznej oraz 10,29 zł na bezpodstawnie naliczone odsetki od tej kwoty;

- w zakresie faktury (...) powód zaliczył kwotę 65,99 zł na poczet przedawnionej należności głównej za sprzedaż energii elektrycznej oraz 9,14 zł na bezpodstawnie naliczone odsetki od tej kwoty;

- w zakresie faktury (...) powód zaliczył kwotę 68,13 zł na poczet przedawnionej należności głównej za sprzedaż energii elektrycznej oraz 9,44 zł na bezpodstawnie naliczone odsetki od tej kwoty.

Sąd podziela pogląd, iż kompetencja wierzyciela do zaliczenia spełnionego świadczenia w trybie art. 451 k.c. nie sięga tak daleko, by zaliczyć spłatę na poczet długu naturalnego lub przedawnionego. W doktrynie wskazuje się, że: „

Należy przyjąć, że dłużnik, spełniając świadczenie w razie braku innego oświadczenia, przynajmniej konkludentnie oświadcza, że chce zaspokoić dług zaskarżalny oraz nieprzedawniony, a więc taki, który wierzyciel mógłby skutecznie realizować przeciwko dłużnikowi. (…) Należy odrzucić możliwość zaliczania świadczenia na roszczenia przedawnione, o ile dłużnik na tego rodzaju zaliczenie nie wyraził zgody. Przepis art. 451 § 3 KC m.in. dlatego przewiduje mechanizm zaliczania należności na poczet długu wymagalnego, a jeżeli jest kilka długów wymagalnych – na poczet długu najdawniej wymagalnego, aby nie dopuścić do przedawnienia roszczeń. Ponadto pozwolenie na zaliczanie świadczenia na poczet przedawnionego roszczenia prowadziłoby do rozstrzygnięcia niedającego się pogodzić z wolą dłużnika, a jednak art. 451 KC oparty jest przede wszystkim na zasadzie ochrony woli dłużnika, przewidując jedynie reguły uzupełniające, gdy takiej woli nie daje się ustalić. Uznanie, że art. 451 § 3 KC pozwala na zaliczenie na poczet roszczenia przedawnionego, nie daje się pogodzić z taką funkcją art. 451 KC. Należy przyjąć, że aby możliwe było zaliczenie świadczenia na poczet roszczenia przedawnionego, konieczne jest wyraźne oświadczenie dłużnika na to zezwalające. Nie chodzi tu zatem o uwzględnianie przedawnienia mimo braku zarzutu, ale o ustalenie hipotetycznej woli dłużnika, towarzyszącej spełnieniu świadczenia. Jest to ściśle powiązane z omawianymi wyżej teoriami spełnienia świadczenia. Przy założeniu, że spełnienie świadczenia jest czynnością prawną, wymagającą co najmniej oświadczenia woli dłużnika (H. der finalen X.), byłoby niedopuszczalne, aby przypisywać dłużnikowi chęć spełnienia świadczenia w celu zaspokojenia należności, od którego przymusowego zaspokojenia dłużnik mógłby się uchylić.” (tak Z. R. (red.), Prawo zobowiązań - część ogólna. System Prawa Prywatnego. Tom 6, wyd. 4, 2023, § 43 pkt II).

W ocenie Sądu niemożność zaliczenia wpłaty pozwanego na poczet należności przedawnionych jest szczególnie uzasadniona w odniesieniu do roszczeń przedsiębiorca-konsument w świetle art. 117 § 2

1 k.c.

Dlatego w ocenie Sądu zaliczenie wpłaty pozwanego przez powoda na poczet należności przedawnionych było niedopuszczalne w świetle art. 451 § 2 i 3 k.c. w zw. z art. 117 § 2

1 k.c.

Dodatkowo Sąd zważył, iż zaliczenie wpłaty pozwanego przez powoda obejmowało należności z tytułu faktur wystawionych na podstawie szacunków powoda i wskazań licznika nr 777, których prawidłowość i rzetelność została powyżej zakwestionowana.

Z kolei zaliczenie wpłaty pozwanego na poczet należności wynikających z not odsetkowych, których zasadności i wymagalności nie można było w tym postępowaniu zweryfikować oraz na poczet odsetek od kwot naliczonych w notach wbrew zakazowi anatocyzmu (art. 482 k.c.) w ocenie Sądu również było niedopuszczalne.

Sumując, zaliczenie wpłaty pozwanego na poczet należności dochodzonych od konsumenta, które były sporne, częściowo przedawnione, niewykazane co do wysokości, było w ocenie Sądu niedopuszczalne i niezasadne.

W ocenie Sądu jedynie należności objęte fakturami numer (...) (za okres od 1 maja 2024 roku do 20 czerwca 2024 roku na kwotę 38,35 zł) oraz (...) (za okres od 21 czerwca 2024 roku do 21 sierpnia 2024 roku na kwotę 46,96 zł), nie budzą wątpliwości Sądu co zasady i co do wysokości. Zostały wystawione na podstawie wskazań nowego licznika, niekwestionowanych przez pozwanego i nie uległy przedawnieniu. Jedynie w tym zakresie należność dochodzona pozwem została w toku procesu wykazana co do zasady i co do wysokości. Wpłata pozwanego z dnia 1 grudnia 2025 roku mogła być zaliczona na te należności powoda wobec pozwanego, bowiem były one wymagalne, niesporne i nieprzedawnione, a pozwany wyraźnie wskazał w piśmie z dnia 9 grudnia 2025 roku, że chce opłacić należności bieżące za energię elektryczną wg wskazań nowego licznika. Wobec tego, iż wpłata pozwanego z dnia 1 grudnia 2025 roku w całości pokryła należności wynikające w obu w/w faktur w kwocie 38,35 zł oraz 46,96 zł, zatem w dacie wyrokowania należności te były zaspokojone, a żądanie pozwu w tym zakresie podlegało oddaleniu.

Sąd zważył, że wpłata pozwanego z dnia 1 grudnia 2025 roku była wywołana nielojalnym zachowaniem powoda jako kontrahenta. Powód po demontażu licznika nr 777 wystawił pozwanemu niezrozumiałe faktury na duże kwoty - pierwsza na niemal 3500 zł, następnie skorygowana po reklamacji pozwanego, dalej 14 faktur korygujących wystawionych bez żadnego wyjaśnienia. Zanim zasadność tych faktur została wyjaśniona, powód kierował do pozwanego wezwania, żądania do zapłaty z różnych źródeł (nie tylko bezpośrednio od powoda, ale również od pełnomocników powoda, niepowołujących jednak w wezwaniach źródła zobowiązania). Wreszcie skierował sprawę na drogę postępowania sądowego. W toku postępowania wyjaśniającego powód nie uwzględniał konstruktywnych wniosków pozwanego o rozliczenie zużycia energii elektrycznej z okresu funkcjonowania licznika 777 wg prawdopodobnego zużycia energii w tym okresie, z odniesieniem do aktualnego zużycia mierzonego nowym licznikiem. Swoje decyzje powód podejmował arbitralnie, bez uwzględnienia sytuacji pozwanego, bez jakiejkolwiek refleksji nad niestarannością działania po stronie powoda jako dostawcy energii, który gromadził niespójne dane o zużyciu energii elektrycznej w garażu pozwanego, przez kilka lat nie dokonał weryfikacji zerowego zużycie energii elektrycznej, ani nie dopilnował prawidłowej wymiany licznika po upływie okresu jego legalizacji. Sąd zważył, że zachowanie pozwanego (wpłata z 1 grudnia 2025 roku) nie stanowiło uznania wierzytelności dochodzonych pozwem w niniejszej sprawie. Pozwany przejawił tym zachowaniem jedynie wolę zakończenia sporu, który mimo rozsądnych racji po stronie pozwanego, wiązał się ze zbyt dużym kosztem dla jego zdrowia, samopoczucia i funkcjonowania jego rodziny.

W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 203 § 4 k.p.c., Sąd uznał cofnięcie pozwu przez powoda pismem z dnia 10 lutego 2026 roku za niedopuszczalne jako sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Cofnięcie pozwu i umorzenie postępowania prowadziłoby do usankcjonowania nielojalnego działania powoda jako kontrahenta, który w sposób arbitralny, na podstawie wątpliwych wskazań wątpliwie działającego licznika nr 777, w wątpliwy sposób rozliczył zużycie energii elektrycznej za okres od października 2021 roku do października 2023 roku. Sankcjonowałoby również niedopuszczalne zaliczenie wpłaty pozwanego jako konsumenta na poczet należności przedawnionych i niewykazanych w niniejszej sprawie co do wysokości.

Oświadczenie powoda o cofnięciu pozwu obejmowało żądanie ponad kwotę 116,17 zł z odsetkami ustawowymi za okres od dnia 1 grudnia 2025 roku do dnia zapłaty. W ocenie Sądu jedynie kwoty wynikające z faktur (...) oraz (...) z roszczeń dochodzonych pozwem nie budziły wątpliwości co do zasadności i wysokości. Opiewały one łącznie na kwotę 85,31 zł (38,35 + 46,96 zł), a więc kwotę mieszczącą się w podtrzymanym przez powoda żądaniu po cofnięciu pozwu. Należności te zostały jednak przez pozwanego uregulowane. Wpłata pozwanego z dnia 1 grudnia 2025 roku przewyższa bowiem tę sumę. Dlatego w dacie wyrokowania należności te były zaspokojone nawet z odsetkami.

Sumując, żądanie pozwu podlegało oddaleniu na podstawie art. 6 k.c. w zw. z art. 117 § 2

1 k.c.:

- co do faktur o numerach (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) ze względu na wątpliwości co do wskazań licznika nr 777 oraz wątpliwości co do sposobu rozszacowania zużycia energii elektrycznej za okres przed demontażem licznika nr 777;

- co do faktur (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) – dodatkowo ze względu na przedawnienie objętych nimi roszczeń z tytułu sprzedaży energii elektrycznej (lub sprzedaży energii i usług dystrybucyjnych w fakturze (...));

- co do faktur (...), (...) – ze względu na spełnienie świadczenia przez pozwanego w dniu 1 grudnia 2025 roku;

- co do not odsetkowych (...), (...) – ze względu na niewykazanie, że wymienione w nich dokumenty były prawidłowo wystawione, niemożność weryfikacji prawidłowości naliczenia odsetek od dokumentów w nich wymienionych a nie załączonych do pozwu, a także ze względu na naliczanie odsetek od należności częściowo przedawnionych.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i z uwagi na oddalenie powództwa w całości, Sąd obciążył tymi kosztami powoda jako stronę przegrywającą proces. Sąd wziął pod uwagę, że co do należności zasadnych w dacie wniesienia pozwu a zaspokojonych przez pozwanego w toku procesu (faktury (...), (...)) pozwany nie dał podstaw do wytoczenia powództwa. Pozwany na etapie przedprocesowym oferował spełnienie tych świadczeń jako dot. bieżącej eksploatacji, jednak obawiał się zaliczenia ewentualnych płatności na poczet należności spornych za wcześniejszy okres. Dlatego Sąd nie widział podstaw do obciążenia pozwanego kosztami procesu w jakimkolwiek zakresie w tej sprawie.