Ubezpieczyciel zapłaci za najem aut zastępczych 5895 zł, resztę żądania sąd oddalił

Powód K. C. (1), prowadzący działalność gospodarczą pod (...) wniósł o zasądzenie od (...) Towarzystwa (...) S.A. w K. na jego rzecz kwoty (...),23 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot:

a) 3064,13 zł od dnia 17.11.2022 r. do dnia zapłaty

b) 4291,40 zł od dnia 18.10.2022 r. do dnia zapłaty

c) 3640,90 od dnia 13.12.2022 r. do dnia zapłaty

d) 319,80 zł od dnia 03.11.2022 r. do dnia zapłaty.

Powód wniósł również o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych wraz z podatkiem VAT oraz opłatą skarbową od pełnomocnictwa.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż powód prowadzi działalność gospodarczą polegającą na holowaniu oraz parkowaniu uszkodzonych pojazdów po kolizjach komunikacyjnych oraz świadczy usługi najmu pojazdów zastępczych, oferując bezgotówkowe rozliczenie usług, nabywając od klientów w drodze cesji wierzytelność o wypłatę odszkodowania wobec ubezpieczyciela sprawcy szkody.

W ramach prowadzonej działalności powód świadczył usługi najmu pojazdu zastępczego na rzecz Ł. O. (1) po kolizji pojazdu marki N. o nr rej. (...) z dnia 08 października 2022 roku. Powód za świadczoną usługę na rzecz wystawił fakturę VAT na kwotę 5089,13 zł, z czego pozwany uznał kwotę 2025 zł.

Powód świadczył również usługi najmu pojazdu zastępczego na rzecz H. Ł. po kolizji pojazdu marki R. o nr rej. (...) z dnia 17 września 2022 roku. Powód za świadczoną usługę na rzecz wystawił fakturę VAT na kwotę 5387,40 zł, z czego pozwany uznał kwotę 1096 zł.

Powód świadczył również usługi najmu pojazdu zastępczego na rzecz T. K. po kolizji pojazdu marki E. o nr rej. (...) z dnia 19 listopada 2022 roku. Powód za świadczoną usługę na rzecz wystawił fakturę VAT na kwotę 4464,90 zł, z czego pozwany uznał kwotę 824 zł.

Powód świadczył również usługę holowania na rzecz Ł. A. po kolizji z dnia 16 sierpnia 2022 roku samochodu osobowego marki M. o nr rej. (...). Powód za świadczoną usługę na rzecz wystawił fakturę VAT na kwotę 934,80 zł, z czego pozwany uznał kwotę 319,8 zł.

Pozwany był ubezpieczycielem od odpowiedzialności cywilnej sprawców kolizji drogowych powodujących wyżej wymienione szkody. Dlatego powód dochodzi od pozwanego różnicy między kwotami wynikającymi z faktur a wypłaconymi przez pozwanego odszkodowaniami.

(pozew – k. 4-11)

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 21 marca 2023 r. Referendarz Sądowy Sądu Rejonowego w Sopocie uwzględnił powództwo w całości.

(nakaz zapłaty – k. 58)

Od powyższego nakazu zapłaty sprzeciw wniósł pozwany – (...) S.A. w K., zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwany w odniesieniu do szkody nr (...) poszkodowanego Ł. O. (1) zgłosił następujące zarzuty:

- bezzasadności żądania kwoty odszkodowania brutto, z uwagi na to, że poszkodowany prowadził działalność gospodarczą i zapewne mógł odliczyć podatek od towarów i usług za najem pojazdu zastępczego;

- naruszenia przez poszkodowanego obowiązku minimalizacji szkody ze względu na nieskorzystanie z możliwości najmu pojazdu zastępczego oferowanego przez podmioty współpracujące z pozwanym za stawkę niższą niż oferował powód – pozwany w dniu zgłoszenia szkody tj. 10 października 2022 roku oferował możliwość zorganizowania pojazdu zastępczego dla poszkodowanego za stawkę 135 zł brutto/dobę;

- bezzasadności żądania co do wysokości stawki dobowej za najem pojazdu zastępczego w kwocie 295,20 zł brutto, z tego względu, że pozwany oferował możliwość organizacji najmu takiego pojazdu po stawce 135 zł brutto,

- bezzasadność żądania zwrotu kosztów podstawienia i odbioru pojazdu, bowiem w razie skorzystania z oferty pozwanego tego typu koszty w ogóle by nie powstały, powód nie wykazał, że poszkodowany zlecił mu wykonanie takich usług ani że stawki za te usługi stosowane przez powoda mają charakter rynkowy.

W odniesieniu do szkody nr (...) i poszkodowanej H. Ł. pozwany zgłosił następujące zarzuty:

- zawyżonej stawki dobowej najmu pojazdu zastępczego w kwocie 240 zł netto/dobę, gdyż pozwany oferował poszkodowanemu możliwość zorganizowania najmu pojazdu zastępczego z segmentu D za kwotę 137 zł brutto/dobę i poinformował o tym poszkodowanego w dniu zgłoszenia szkody tj. 20 września 2022 r.; poszkodowany nie skorzystał z tej możliwości i wynajął pojazd od powoda po wyższej stawce, naruszając obowiązek minimalizacji szkody;

- bezzasadność żądania zwrotu kosztów podstawienia i odbioru pojazdu, bowiem w razie skorzystania z oferty pozwanego tego typu koszty w ogóle by nie powstały, powód nie wykazał, że poszkodowany zlecił mu wykonanie takich usług ani że stawki za te usługi stosowane przez powoda mają charakter rynkowy.

- bezzasadności żądania co do okresu najmu pojazdu zastępczego – pozwany uznał 8 dni najmu (3 dni od zgłoszenia szkody do dnia oględzin, 2 dni technologicznej naprawy, 2 dni wolne od pracy, 1 dzień organizacyjny związany z przyjęciem/odbiorem pojazdu), podczas gdy powód dochodzi zwrotu kosztów najmu za okres 15 dni; pozwany zarzucił, że pojazd był jezdny, a szkoda została zgłoszona dopiero 20 września 2022 roku, oględziny i kosztorys sporządzono 23 września 2022 roku i w tym dniu znany był zakres szkody i można było rozpocząć naprawę. Pozwany nie odpowiada za zwłokę w zgłoszeniu szkody i przeprowadzeniu naprawy.

W odniesieniu do szkody (...) poszkodowanej T. K. pozwany zgłosił następujące zarzuty:

- zawyżonej stawki dobowej najmu pojazdu zastępczego w kwocie 200 zł netto/dobę, gdyż pozwany oferował poszkodowanemu możliwość zorganizowania najmu pojazdu zastępczego z segmentu C za kwotę 103 zł brutto/dobę i poinformował o tym poszkodowanego w dniu zgłoszenia szkody tj. 21 listopada 2022 r.; poszkodowany nie skorzystał z tej możliwości i wynajął pojazd od powoda po wyższej stawce, naruszając obowiązek minimalizacji szkody;

- bezzasadność żądania zwrotu kosztów podstawienia i odbioru pojazdu, bowiem w razie skorzystania z oferty pozwanego tego typu koszty w ogóle by nie powstały, powód nie wykazał, że poszkodowany zlecił mu wykonanie takich usług ani że stawki za te usługi stosowane przez powoda mają charakter rynkowy.

- bezzasadności żądania co do okresu najmu pojazdu zastępczego – pozwany uznał 8 dni najmu (4 dni od dnia rozpoczęcia najmu do dnia oględzin, 2 dni technologicznej naprawy, 2 dni wolne od pracy, 1 dzień organizacyjny związany z przyjęciem/odbiorem pojazdu), podczas gdy powód dochodzi zwrotu kosztów najmu za okres 15 dni; pozwany zarzucił, że w dniu oględzin tj. 25 listopada 2022 roku ustalona i wypłacona została kwota odszkodowania za szkodę w pojeździe, zatem poszkodowany mógł niezwłocznie przystąpić do naprawy pojazdu. Pozwany nie odpowiada za zwłokę w przeprowadzeniu naprawy.

W odniesieniu do szkody (...) i poszkodowanego Ł. A. pozwany zgłosił zarzut zawyżenia kosztów holowania pojazdu. Pozwany wskazał, że podczas każdej usługi holowania powód naliczył dodatkowe koszty załadunku i rozładunku pojazdu w wysokości po 130 zł netto, podczas gdy koszty związane z załadunkiem i rozładunkiem pojazdu są bezpośrednio związane z usługą holowania i winny być wkalkulowane w koszt samej usługi holowania. Nie wykazano, by załadunek lub rozładunek w tym konkretnym przypadku był szczególnie utrudniony. Powód nie wykazał na jaką odległość pojazd był holowany, z treści faktury nie wynika ani odległość i ani stawka za usługę. Powód nie wykazał również, by zastosowane przez niego ceny usługi holowania miały charakter rynkowy.

(sprzeciw – k. 61-68v)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 08 października 2022 roku doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został pojazd marki N. (...) o numerze rejestracyjnym (...), będący własnością Ł. O. (1). Sprawca szkody ubezpieczony był w zakresie odpowiedzialności cywilnej w (...) Towarzystwie (...) S.A. w K..

Szkoda została zgłoszona pozwanemu w dniu 10 października 2022 roku. W dniu zgłoszenia szkody pozwany poinformował poszkodowanego o możliwości organizacji pojazdu zastępczego na czas likwidacji szkody z segmentu, do którego należał pojazd uszkodzony, po stawce 135 zł brutto za dobę.

(okoliczności niesporne; nadto dowód: k. 71-72v – potwierdzenie zgłoszenia szkody i informacja o warunkach najmu pojazdu zastępczego)

W dniu 10 października 2022 roku Ł. O. (1) zawarł ze K. C. (1) prowadzącym działalność pod firmą (...) umowę najmu pojazdu zastępczego marki C. (...) ze stawką dzienną czynszu najmu w kwocie 240 zł netto. Na podstawie tej umowy poszkodowany wynajmował pojazd zastępczy w okresie od 10 października 2022 roku do dnia 24 października 2022 roku. Pojazd zastępczy został podstawiony i odebrany z miejsca zamieszkania poszkodowanego w miejscowości O..

Przy zawarciu umowy najmu pojazdu zastępczego poszkodowany Ł. O. (1) oświadczył, że uszkodzony pojazd wykorzystuje do celów prywatnych oraz że ma zarejestrowane na niego 3 inne pojazdy marki R. (...) (2), D. (...), K. (...).

W dniu 12 października 2022 roku w wiadomości email przedstawiciel powoda powiadomił likwidatora szkody w pozwanym zakładzie ubezpieczeń o tym, że poszkodowany wynajmuje pojazd zastępczy w firmie powoda i zaproponował porozumienie co do wysokości stawki najmu oraz zwrócił się o informację o warunkach najmu proponowanych przez powoda. W odpowiedzi przedstawiciel pozwanego przekierował powoda do współpracującego z pozwanym podmiotu organizującego najem pojazdu zastępczego (...) Sp. z o.o. (...) powiadomić pozwanego, że (...) S.A. podjął realizację najmu dla poszkodowanego w dniu 14 października 2022 r. i tego samego dnia, że najem pojazdu zastępczego nie jest realizowany, wskazując jako powód: „pojazd zastępczy z serwisu”.

W dniu 24 października 2022 roku za świadczone usługi K. C. (1) prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) wystawił na rzecz Ł. O. (1) fakturę VAT na kwotę 5089,13 zł brutto, z terminem płatności do dnia 23 listopada 2022 roku. Powyższa kwota obejmowała:

- podstawienie według kilometrów (107 km po stawce 2,5 zł) – 329,03 zł brutto,

- wynajem auta przez 15 dni (15 * 240 + VAT) – 4428,00 zł brutto,

- odbiór według kilometrów (108 km po stawce 2,50 zł) – 332,10zł brutto,

(dowód: umowa najmu – k. 20; faktura – k. 21-22, wiadomość email – k. 23, odpowiedź pozwanego i informacje od (...) Sp. z o.o. – k. 73-78, oświadczenie poszkodowanego – k. 24)

W dniu 24 października 2022 roku Ł. O. (1) jako cedent i K. C. (1) jako cesjonariusz zawarli umowę cesji wierzytelności obejmującej prawo do zwrotu kosztów z tytułu najmu auta zastępczego oraz pozostałych rzeczy związanych z wynajęciem auta zastępczego, przysługujących cedentowi w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 08 października 2022 roku nr szkody (...).

(dowód: umowa cesji – k. 28)

Pismem z dnia 3 listopada 2022 roku powód zwrócił się do pozwanego o wypłatę odszkodowania za wynajem auta zastępczego dla poszkodowanego Ł. O. (2) w okresie od dnia 10 do 24 października 2022 roku zgodnie z fakturą nr (...). Skan pisma został przesłany pozwanemu mailowo z załączonym skanem faktury i umowy przelewu wierzytelności z dnia 24 października 2022 r.

(dowód: pismo powoda z dnia 3 listopada 2022 roku – k. 25 oraz w aktach szkody – k. 106)

Decyzją z dnia 17 listopada 2022 roku pozwany przyznał dopłatę do odszkodowania w wysokości 2025 zł brutto w oparciu o fakturę VAT nr (...). Pozwany uwzględnił okres 15 dni najmu pojazdu zastępczego przez Ł. O. (1), ale zweryfikował stawkę dobową najmu do kwoty 135 zł brutto.

(dowód: decyzja pozwanego – k. 27)

W dniu 17 września 2022 roku doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został pojazd marki R. (...) (1) o numerze rejestracyjnym (...), będący własnością H. Ł.. Sprawca szkody ubezpieczony był w zakresie odpowiedzialności cywilnej w (...) S.A. w K..

K. została zgłoszona pozwanemu w dniu 20 września 2022 roku. W zgłoszeniu szkody wskazano, że uszkodzony pojazd jest jezdny. W dniu zgłoszenia szkody pozwany poinformował poszkodowaną o możliwości organizacji pojazdu zastępczego na czas likwidacji szkody z segmentu, do którego należał pojazd uszkodzony, po stawce 137 zł brutto za dobę.

(okoliczności niesporne; nadto dowód: k. 83-84v – potwierdzenie zgłoszenia szkody i informacja o warunkach najmu pojazdu zastępczego )

W dniu 20 września 2022 roku H. Ł. zawarła ze K. C. (1) prowadzącym działalność pod (...) umowę najmu pojazdu zastępczego marki J. (...) ze stawką dzienną czynszu najmu w kwocie 240 zł netto. Na podstawie tej umowy poszkodowana wynajmowała pojazd zastępczy w okresie od 20 września 2022 roku do dnia 04 października 2022 roku. Pojazd zastępczy został podstawiony i odebrany z miejscowości A.. Odbiór pojazdu zastępczego nastąpił o godzinie 20:40.

Przy zawarciu umowy najmu pojazdu zastępczego poszkodowana H. Ł. oświadczyła, że nie uszkodzony pojazd nie nadaje się do jazdy z powodu uszkodzenia klapy bagażnika, czujników parkowania, układu wydechowego, zderzaka tylnego. Poszkodowana oświadczyła, że auto zastępcze jest jej niezbędne do dojazdu do pracy, robienia zakupów, dojazdu do lekarza oraz że posiada inny zarejestrowany na siebie pojazd N. (...), który użytkuje właściciel

W dniu 21 września 2022 roku w wiadomości email przedstawiciel powoda powiadomił likwidatora szkody w pozwanym zakładzie ubezpieczeń o tym, że poszkodowany wynajmuje pojazd zastępczy w firmie powoda i zaproponował porozumienie co do wysokości stawki najmu oraz zwrócił się o informację o warunkach najmu proponowanych przez powoda. Przedstawiciel pozwanego przesłał w odpowiedzi dane kontaktowe do swojego kontrahenta (...) Sp. z o.o.

W dniu 23 września 2022 roku przedstawiciel pozwanego dokonał oględzin uszkodzonego pojazdu, sporządził kosztorys naprawy pojazdu i wydał decyzję o przyznaniu odszkodowania z tytułu szkody w pojeździe.

W dniu 04 października 2022 roku za świadczone usługi K. C. (1) prowadzący działalność gospodarczą pod (...) wystawił na rzecz H. Ł. fakturę VAT na kwotę 5387,40 zł brutto, z terminem płatności do dnia 03 listopada 2022 roku. Powyższa kwota obejmowała:

- podstawienie według kilometrów (140 km po stawce 2,5 zł) – 430,50 zł brutto,

- wynajem auta przez 15 dni (15 * 240 + VAT) – 4428,00 zł brutto,

- odbiór według kilometrów (140 km po stawce 2,50 zł) – 430,50 zł brutto,

- odbiór po godzinach pracy – 98,40 zł brutto.

(dowód: umowa najmu – k. 29; faktura – k. 30-31, wiadomość email – k. 32, odpowiedź pozwanego – k. 85-86v; oświadczenie poszkodowanej – k. 33-34; potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia szkody – k. 90-91v, kalkulacja kosztów naprawy – k. 92-94)

(...) Sp. z o.o. przesłała pozwanemu w dniu 04 października 2022 roku wiadomość email, w której wskazała, że nie organizuje wynajmu pojazdu dla (...), podając powód: „Pojazd zastępczy z innej wypożyczalni”.

(dowód: k. 87 – wiadomość z dnia 04 października 2022 r.)

W dniu 04 października 2022 roku H. Ł. i O. Ł. jako cedenci i K. C. (1) jako cesjonariusz zawarli umowę cesji wierzytelności obejmującej prawo do zwrotu kosztów z tytułu najmu auta zastępczego oraz pozostałych rzeczy związanych z wynajęciem auta zastępczego, przysługujących cedentowi w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 17 września 2022 roku nr szkody (...).

(dowód: umowa cesji – k. 40)

Pismem z dnia 05 października 2022 roku powód zwrócił się do pozwanego o wypłatę odszkodowania za wynajem auta zastępczego dla poszkodowanej H. Ł. w okresie od dnia 20 września 2022 roku do 04 października 2022 roku zgodnie z fakturą nr (...). Skan pisma został przesłany pozwanemu mailowo z załączonym skanem faktury i umowy przelewu wierzytelności z dnia 05 października 2022 r.

(dowód: pismo powoda z dnia 05 października 2022 roku – k. 35 oraz w aktach szkody – k. 106)

Decyzją z dnia 18 października 2022 roku pozwany przyznał dopłatę do odszkodowania w wysokości 1096 zł brutto w oparciu o zweryfikowaną fakturę (...) nr (...). Pozwany uwzględnił okres 8 dni najmu pojazdu zastępczego (3 dni od dnia zgłoszenia szkody do dnia oględzin, 2 dni technologicznej naprawy, 2 dni wolne od pracy, 1 dzień organizacyjny związany z przyjęciem/odbiorem pojazdu z naprawy) i zweryfikował stawkę dobową najmu do kwoty 137 zł brutto.

(dowód: decyzja pozwanego – k. 38-39, 88-89)

W dniu 19 listopada 2022 roku doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został pojazd marki E. (...) o numerze rejestracyjnym (...), będący własnością T. K.. Sprawca szkody ubezpieczony był w zakresie odpowiedzialności cywilnej w (...) Towarzystwie (...) S.A. w K..

Szkoda została zgłoszona pozwanemu w dniu 21 listopada 2022 roku. W dniu zgłoszenia szkody pozwany poinformował poszkodowaną o możliwości organizacji pojazdu zastępczego na czas likwidacji szkody z segmentu, do którego należał pojazd uszkodzony, po stawce 103 zł brutto za dobę.

W dniu 25 listopada 2022 roku przedstawiciel pozwanego dokonał oględzin uszkodzonego pojazdu, sporządził kalkulację kosztów naprawy pojazdu i poszkodowana zawarła z przedstawicielem pozwanego ugodę co do odszkodowania za szkodę w pojeździe.

(okoliczności niesporne; nadto dowód: k. 96-97v – potwierdzenie zgłoszenia szkody i informacja o warunkach najmu pojazdu zastępczego, k. 98-100 – kalkulacja naprawy)

W dniu 22 listopada 2022 roku T. K. zawarł ze K. C. (1) prowadzącym działalność pod firmą (...) umowę najmu pojazdu zastępczego marki M. (...) (1) ze stawką dzienną czynszu najmu w kwocie 200 zł netto. Na podstawie tej umowy poszkodowany wynajmował pojazd zastępczy w okresie od 22 listopada 2022 roku do dnia 06 grudnia 2022 roku. Pojazd zastępczy został podstawiony i odebrany z miejsca zamieszkania poszkodowanej w R..

Przy zawarciu umowy najmu pojazdu zastępczego poszkodowany T. K. oświadczyła, że uszkodzony pojazd nie nadaje się do jazdy z uwagi na uszkodzenie lampy, zderzaka, błotnika. Oświadczyła również, że pojazd zastępczy jest jej potrzebny do dojazdu do lekarza, dojazdu na zakupy, dowożenia wnuków do szkoły.

W dniu 23 listopada 2022 roku w wiadomości email przedstawiciel powoda powiadomił likwidatora szkody w pozwanym zakładzie ubezpieczeń o tym, że poszkodowany wynajmuje pojazd zastępczy w firmie powoda i zaproponował porozumienie co do wysokości stawki najmu oraz zwrócił się o informację o warunkach najmu proponowanych przez powoda.

W dniu 06 grudnia 2022 roku za świadczone usługi K. C. (1) prowadzący działalność gospodarczą pod (...) wystawił na rzecz T. K. fakturę VAT na kwotę 4464,90 zł brutto, z terminem płatności do dnia 05 stycznia 2023 roku. Powyższa kwota obejmowała:

- podstawienie według kilometrów (112 km po stawce 2,5 zł) – 344,40 zł brutto,

- podstawienie po godzinach pracy – 98,40 zł brutto,

- wynajem auta przez 15 dni (15 * 200 + VAT) – 3690,00 zł brutto,

- odbiór według kilometrów (108 km po stawce 2,50 zł) –332,10 zł brutto,

(dowód: umowa najmu – k. 42; faktura – k. 43-44, wiadomość email – k. 23, oświadczenie poszkodowanego – k. 46)

W dniu 06 grudnia 2022 roku T. K. jako cedent i K. C. (1) jako cesjonariusz zawarli umowę cesji wierzytelności obejmującej prawo do zwrotu kosztów z tytułu najmu auta zastępczego oraz pozostałych rzeczy związanych z wynajęciem auta zastępczego, przysługujących cedentowi w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 19 listopada 2022 roku nr szkody (...).

(dowód: umowa cesji – k. 51)

Pismem z dnia 10 grudnia 2022 roku powód zwrócił się do pozwanego o wypłatę odszkodowania za wynajem auta zastępczego dla poszkodowanej T. K. w okresie od dnia 22 listopada do 6 grudnia 2022 roku zgodnie z fakturą nr (...). Skan pisma został przesłany pozwanemu mailowo z załączonym skanem faktury i umowy przelewu wierzytelności.

(dowód: pismo powoda z dnia 10 grudnia 2022 roku – k. 48 oraz w aktach szkody – k. 106)

Decyzją z dnia 13 grudnia 2022 roku pozwany przyznał dopłatę do odszkodowania w wysokości 824 zł brutto w oparciu o fakturę VAT nr (...). Pozwany uwzględnił okres 8 dni najmu pojazdu zastępczego przez T. K. (okres od dnia rozpoczęcia najmu do oględzin pojazdu 4 dni, 2 dni naprawy technologicznej, 2 dni ewentualne weekendy przerywające bieg prac blacharsko – lakierniczych) i zweryfikował stawkę dobową najmu do kwoty 103 zł brutto.

(dowód: decyzja pozwanego – k. 50, 101)

W dniu 16 sierpnia 2022 roku doszło do kolizji, w wyniku której doszło do uszkodzenia pojazdu Ł. A. matki M. (...) (2) o nr rej. (...).

W dniu 24 sierpnia 2022 roku Ł. A. zlecił powodowi K. C. (1), prowadzącemu działalność gospodarczą pod (...), odholowanie pojazdu z B. do B. ul. (...).

Usługa została wykonana w dniu 24 sierpnia 2022 r. W tym samym dniu powód za świadczoną usługę holowania wystawił na rzecz Ł. A. fakturę VAT na kwotę 934,80 zł brutto z terminem płatności do dnia 23 września 2022 roku. Na wynagrodzenie wskazane w fakturze składała się kwota 615 zł brutto za przewóz pojazdu ryczałt, kwota 159,90 zł brutto za załadunek, kwota 159,90 zł brutto za wyładunek.

W dniu 24 sierpnia 2022 roku Ł. A. jako cedent zawarł ze K. C. (1) jako cesjonariuszem umowę przelewu wierzytelności o zwrot kosztów holowania pojazdu, przysługująca zbywcy w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 16 sierpnia 2022 roku likwidowaną przez (...) S.A. w K..

Decyzją z dnia 03 listopada 2022 roku pozwany przyznał dopłatę do odszkodowania w wysokości 615 zł brutto w oparciu o zweryfikowaną fakturę (...) nr (...). Pozwany wskazał, że koszt holowania w kwocie 615 zł obejmuje już załadunek i rozładunek pojazdu.

(dowód: k. 52 – zlecenie holowania, faktura za holowanie – k. 53, formularz usług pomocy drogowej – k. 54, decyzja – k. 55, umowa przelewu wierzytelności – k. 56)

Stawki najmu pojazdów zastępczych oraz koszty dodatkowe związane z najmem pojazdów zastępczych stosowane przez powoda były stawkami rynkowymi, mieściły się w zakresie cen stosowanych na lokalnym rynku poszkodowanych dla wszystkich rozpatrywanych spraw, a także segmentów i klas pojazdów.

Koszt holowania pojazdu Ł. A. na terenie miasta B. określony przez powoda na poziomie 760 zł należy uznać jako znaczący zawyżony. Maksymalny koszt za tego typu usługę winien wynieść 400 zł netto.

(dowód: opinia biegłego sądowego J. H. – k. 165-178)

Sąd zważył co następuje:

Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na dokumentach zaoferowanych przez strony i zgromadzonych przez Sąd oraz zeznaniach świadków O. Ł., T. K., Ł. A., Ł. O. (1), jak również na podstawie opinii biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej.

Sąd uznał za w pełni wiarygodne dokumenty dołączone do akt sprawy i wymienione powyżej, bowiem ich prawdziwość i autentyczność nie była kwestionowana przez strony ani nie budziła wątpliwości Sądu. W odniesieniu do faktur VAT wystawionych przez powoda Sąd zaliczył je w poczet materiału dowodowego jako potwierdzenie faktu, że takiej treści faktury zostały wystawione i że usługi w nich wskazane zostały zrealizowane. Natomiast same faktury nie dowodziły zasadności dochodzenia od pozwanego wskazanych w nich kwot. Zasadność refundacji kosztów wskazanych w fakturach wymagała dalszych dowodów i rozważań Sądu.

Sąd uwzględnił zeznania świadków Ł. O. (1), O. Ł., T. K. co do faktu skorzystania z najmu pojazdu zastępczego od firmy (...). W tym zakresie zeznania świadków znajdują potwierdzenie w dokumentach w postaci umowy najmu pojazdu zastępczego i dotyczą okoliczności niespornych. Okoliczności zawarcia umów najmu, wyboru powoda jako wynajmującego, czasu trwania najmu – nie były przez świadków szczegółowo, precyzyjnie opisane. Zeznania miały charakter ogólnikowy i na ich podstawie Sąd nie mógł poczynić żadnych dodatkowych ustaleń, nie kwestionując szczerości wypowiedzi świadków.

Analogicznie Sąd uznał za szczere zeznania świadka Ł. A., który potwierdził fakt korzystania z usług holowania pojazdu. Fakt ten był niesporny. Świadek zeznał, że wybrał firmę powoda, która oferowała mu jednocześnie najem pojazdu zastępczego. Sąd nie miał podstaw, by kwestionować wiarygodność zeznań w tym zakresie.

Sąd uznał za wiarygodną opinię biegłego sądowego z zakresu techniki motoryzacyjnej J. H. i na jej podstawie ustalił, że stawki najmu i koszty dodatkowe najmu pojazdów zastępczych stosowane przez powoda były stawkami rynkowymi, mieściły się w zakresie cen stosowanych na lokalnym rynku poszkodowanych dla wszystkich rozpatrywanych spraw, a także segmentów i klas pojazdów, natomiast koszt holowania pojazdu Ł. A. na terenie miasta B. określony przez powoda na poziomie 760 zł był znacząco zawyżony (maksymalny koszt usługi wg biegłego winien wynosić 400 zł netto). Opinia została sporządzona starannie i rzetelnie, przez osobę dysponująca odpowiednią wiedzą specjalistyczną i doświadczeniem zawodowym. Biegły w sposób jasny i zrozumiały przedstawił tok rozumowania i w sposób kategoryczny sformułował wnioski. Żadna ze stron nie zgłosiła zarzutów do opinii, a Sąd nie miał podstaw, by kwestionować tok rozumowania i wnioski opinii.

W świetle zgromadzonego materiału dowodowego w ocenie Sądu powództwo podlegało uwzględnieniu jedynie w części.

W niniejszej sprawie bezsporny między stronami był fakt zaistnienia kolizji drogowych jak i odpowiedzialność pozwanego co do zasady za szkodę w pojazdach poszkodowanych Ł. O. (1), H. Ł., T. K. i Ł. A.. Nie było kwestionowane również świadczenie usług najmu pojazdu zastępczego i holowania przez powoda w związku z tymi kolizjami. Kwestią sporną między stronami była wysokość stawki za najem pojazdu zastępczego oraz uzasadniony czas najmu i stawka wynagrodzenia za holowanie.

Zgodnie z art. 822 § 1 i 2 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia. Przepisy kodeksu cywilnego (art. 361-363 k.c.) precyzują, iż zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. W sytuacji gdy poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron. Ponadto w myśl art. 19 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (t.jedn.: Dz.U. z 2021, poz. 854) poszkodowany w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczeń bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń. Jak stanowi art. 34 wyżej wskazanej ustawy, z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa w adekwatnym związku przyczynowym ze zdarzeniem, z którego szkoda wynikła, pozostają koszty najmu samochodu zastępczego tylko w okresie koniecznym i niezbędnym do dokonania naprawy pojazdu (wyrok SN z dnia 5 listopada 2004 roku, sygn. akt II CK 494/03). Stanowisko takie ma przy tym zastosowanie przy szkodzie częściowej. Natomiast w przypadku szkody całkowitej w pojeździe za uzasadniony uznaje się z reguły okres najmu niezbędny do ustalenia zakresu szkody całkowitej i okres organizacyjny związany z zagospodarowaniem wraku i nabyciem kolejnego pojazdu. Niemniej w każdej poszczególnej sprawie okres najmu winien być uzasadniony konkretnymi okolicznościami.

W niniejszej sprawie powód dochodził należności z tytułu najmu pojazdu zastępczego związanych z 3 różnymi szkodami, które należy oddzielnie przeanalizować. We wszystkich wypadkach pozwany kwestionował wysokość stawki, a w przypadku szkód w pojazdach H. Ł. i T. K. pozwany kwestionował również okres najmu pojazdu zastępczego.

W odniesieniu do zastosowanych przez powoda stawek najmu pojazdów zastępczych, pozwany zarzucał, że umożliwił poszkodowanym organizację najmu pojazdu zastępczego po stawkach niższych niż stosowane przez powoda. W ocenie Sądu zarzut pozwanego nie zasługiwał na uwzględnienie. Pozwany nie wykazał, by umożliwił poszkodowanemu Ł. O. (1) najem pojazdu zastępczego po niższej stawce w kwocie 135 zł brutto/dobę, H. Ł. – po stawce 137 zł brutt/dobę, T. K. – 103 zł brutto/dobę. Pozwany wykazał jedynie, że powiadomił poszkodowanych oraz powoda w toku postępowania likwidacyjnego o możliwości organizacji takiego najmu przez podmioty z nim współpracujące, natomiast nie wykazał, że w powyższym okresie, w tym wypadku taki najem był realnie możliwy do zorganizowania. Zdaniem Sądu, nadesłanych przez pozwanego informacji nie można traktować jako przedstawienia szczegółowych warunków oferty najmu pojazdu zastępczego. Powód zaś złożył poszkodowanym konkretną ofertę wynajęcia pojazdu zastępczego, na podstawie której poszkodowani zawarli z powodem umowy najmu pojazdów zastępczych. Z tego względu, w ocenie Sądu, nie ma podstaw do stawiania powodowi czy też poszkodowanym zarzutu nielojalnego zachowania, czy przyczynienia się do zwiększenia szkody poprzez nieskorzystanie z propozycji najmu pojazdu zastępczego zorganizowanego za pośrednictwem pozwanego. Poszkodowani nie znając warunków najmu pojazdu oferowanych przez pozwanego nie mogli porównać tych warunków, z warunkami najmu oferowanego przez firmę powoda i nie mogli mieć pewności, że najem ten będzie równie korzystny jak w przypadku oferty powoda. Nadto, powód oferował najem pojazdu zastępczego po jednolitej stawce, natomiast podmioty współpracujące z pozwanym nie gwarantowały najmu pojazdu zastępczego po tej samej stawce uznanej przez pozwanego przez cały niezbędny okres. Ponieważ okres najmu bezpośrednio po zaistnieniu kolizji oraz w momencie udostępnienia poszkodowanym pojazdu zastępczego przez powoda, jak i kwalifikacja szkody pozostawały w tamtym momencie niesprecyzowane, mogłoby się okazać, że po upływie okresu najmu uznanego przez pozwanego poszkodowani pozostaliby bez pojazdu zastępczego lub zostaliby obciążeni kosztami najmu. Tymczasem powód oferował poszkodowanym rozliczenie najmu pojazdu zastępczego w długim terminie, co było dla poszkodowanych korzystne i bezpieczne pod względem finansowym, ponieważ zyskali czas na wyegzekwowanie kwoty odszkodowania od pozwanego.

Nadto, Sąd zważył, że w toku niniejszego postępowania pozwany nie wykazał żadnym dowodem, że organizacja najmu pojazdu zastępczego dla poszkodowanych po stawkach wskazanych w przesłanej poszkodowanym informacji była realnie możliwa do wykonania, tj. że podmioty współpracujące z nim dysponowały samochodami o klasie zbliżonej do pojazdu uszkodzonego i były w stanie wynająć go na warunkach nierodzących po stronie poszkodowanych ograniczeń czy obciążeń. Powyższe okoliczności znalazły potwierdzenie chociażby w korespondencji e-mail przedłożonej przez powoda i pozwanego do akt sprawy jak i tej znajdującej się w aktach szkody. Korespondencja email od współpracownika pozwanego (...) Sp. z o.o. wskazuje na to, że nie zorganizowano najmu pojazdu zastępczego dla poszkodowanych, uznając fakt zawarcia przez nich umowy najmu z innym podmiotem za rezygnację z najmu organizowanego z ramienia pozwanego. Nie ma dowodów wyjaśniających, jakie zachowanie poszkodowanych uznano za rezygnację z najmu pojazdu zastępczego oferowanego przez pozwanego. Z tego względu, w ocenie Sądu, nie ma podstaw do stawiania poszkodowanym ani powodowi zarzutu nielojalnego zachowania, czy przyczynienia się do zwiększenia szkody poprzez nieskorzystanie z propozycji najmu pojazdu zastępczego zorganizowanego za pośrednictwem pozwanego.

Sąd zważył również, że w głosach końcowych pełnomocnik powoda wskazał na to, że w innych sprawach tut. Sądu wykazano, że pozwany w faktycznie zawartych umowach o współpracy z asystorami stosuje inne wyższe stawki najmu niż deklaruje w informacjach przekazywanych poszkodowanym i Sądowi. Powyższa okoliczność dodatkowo potwierdza, że pozwany nie może powoływać się na fakt zaoferowania poszkodowanym najmu pojazdu zastępczego po stawkach zawartych w informacji przesłanej przy przyjęciu zgłoszenia szkody, skoro faktycznie w rozliczeniach z asystorami tych stawek nie stosuje.

Sąd zważył również, że stawki stosowane przez powoda w ramach najmu pojazdów zastępczych na rzecz poszkodowanych miały charakter rynkowy i nie były zawyżone, co potwierdziła opinia biegłego sądowego J. H..

Sąd nie uwzględnił natomiast kosztów wskazanych w fakturach za najem, a dotyczących naliczonych przez powoda kosztów podstawienia i odbioru pojazdu oraz kosztów podstawienia/odbioru po godzinach pracy. Po pierwsze Sąd zważył, że poszkodowani ani powód nie uzasadnili w żaden sposób związku poniesienia tych kosztów ze szkodą w pojeździe. Nie zostało wyjaśnione, dlaczego poszkodowani decydowali się na korzystanie z pojazdów zastępczych, które musiały być podstawione z odległości ponad 100 km, a nie z wypożyczalni dostępnych w pobliżu miejsca zdarzenia lub miejsca ich zamieszkania. Poszkodowani zeznając w charakterze świadków nie kojarzyli w jaki sposób nawiązali współpracę z powodem, żaden z nich nie wskazał, że miał świadomość, że umowa najmu wiąże się z koniecznością podstawienia i odbioru pojazdu na znacznej odległości i wygeneruje z tego tytułu dodatkowe koszty. Sąd zważył również, że powód jako przedsiębiorca zajmujący się profesjonalnie najmem pojazdów zastępczych winien organizować pracę w taki sposób, aby nie generować dodatkowych kosztów z tego tytułu. Po trzecie w toku niniejszego postępowania powód nie wykazał, by w przypadku tych konkretnych szkód, nie było możliwości uzgodnienia podstawienia pojazdów zastępczych poszkodowanym w godzinach funkcjonowania firmy powoda. Okoliczności te nie wynikają z żadnego dostępnego w sprawie materiału dowodowego. Powód nie przedłożył Sądowi dokumentów wskazujących na konkretne godziny funkcjonowania firmy powoda. Brak tych informacji uniemożliwia skontrolowanie, czy podstawienie pojazdów zastępczych jak i ich odbiór rzeczywiście nastąpił po godzinach pracy i czy pozycje te zostały zasadnie doliczone do poniesionych przez powoda kosztów najmu pojazdów zastępczych na rzecz poszkodowanych.

W odniesieniu do okresu najmu pojazdu zastępczego, Sąd zważył, że w wypadku poszkodowanego Ł. O. (1) był on niesporny (15 dni). W odniesieniu do poszkodowanych H. Ł. i T. K. był on przez pozwanego kwestionowany.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa w adekwatnym związku przyczynowym ze zdarzeniem, z którego szkoda wynikła, pozostają koszty najmu samochodu zastępczego tylko w okresie koniecznym i niezbędnym do dokonania naprawy pojazdu (wyrok SN z dnia 5 listopada 2004 roku, sygn. akt II CK 494/03). Stanowisko takie ma przy tym zastosowanie przy szkodzie częściowej.

K. w pojeździe H. Ł. miała miejsce w dniu 17 września 2022 roku. Została zgłoszona pozwanemu w dniu 20 września 2022 roku. W tym samym dniu poszkodowana rozpoczęła najem pojazdu zastępczego, który był kontynuowany przez 15 dni, tj. do dnia 04 października 2022 roku. Przedstawiciel pozwanego dokonał oględzin pojazdu w dniu 23 września 2022 roku i w tym samym dniu dokonał kalkulacji kosztów naprawy i wydał decyzję o wysokości przyznanego z tego tytułu odszkodowania. Ani poszkodowany ani powód nie wykazał zasadności najmu pojazdu zastępczego do dnia 4 października 2022 roku. Nie przedstawił nawet twierdzeń w tym zakresie, tj. nie wskazał kiedy auto zostało naprawione, jak przebiegała naprawa, jakie czynniki wpływały na konieczność kontynuacji najmu pojazdu zastępczego do dnia 04 października 2022 roku.

Sąd zważył na podstawie doświadczenia życiowego, że z reguły za uzasadniony okres najmu uznaje się okres od dnia zdarzenia do dnia zgłoszenia szkody, jeśli poszkodowany korzysta z pojazdu zastępczego przed zgłoszeniem szkody. Ale w okolicznościach tej konkretnej sprawy zgłoszenie szkody i zawarcie umowy najmu nastąpiło w jednym dniu, tj. 20 września 2022 roku. Zatem nie było podstaw, by uwzględniać okres wcześniejszy. Okres od dnia zgłoszenia szkody do dnia oględzin jest niesporny – w tym okresie poszkodowana nie mogła korzystać z pojazdu uszkodzonego z przyczyn leżących po stronie pozwanego (tj. okres od 20 do 23 września 2022 r.). Sąd zważył, że w dacie oględzin pozwany oszacował koszty naprawy i wydał decyzję o przyznaniu odszkodowania za naprawę pojazdu. Dlatego od dnia 23 września 2022 roku poszkodowany mógł realizować naprawę pojazdu. Dni 24-25 września 2022 roku były wolne od pracy. Realnie naprawa mogła rozpocząć się więc 26 września 2022 roku i w ocenie Sądu mogła być w zwykłym toku postępowania przeprowadzona do dnia 29 września 2022 roku (1 dzień na zamówienie części zamiennych, 2 dni technologicznego okresu naprawy wskazane przez pozwanego, 1 dzień organizacyjny związany z wydaniem pojazdu). Brak jest szczegółowej dokumentacji naprawy, jej przebiegu, dowodu, że jej przebieg był utrudniony z powodu braku dostępności części czy innych okoliczności. Dlatego Sąd nie miał podstaw, by ustalić, że czas naprawy trwał do dnia 4 października 2022 roku. Za uzasadniony okolicznościami okres najmu Sąd uznał 10 dni kalendarzowych od 20 do 29 września 2022 roku.

W odniesieniu do szkody w pojeździe T. K. Sąd zważył, że szkoda miała miejsce w dniu 19 listopada 2022 roku, natomiast została zgłoszona pozwanemu w dniu 21 listopada 2022 roku. Najem pojazdu zastępczego trwał od 22 listopada 2022 roku do 6 grudnia 2022 roku. Brak jest w materiale dowodowym danych dotyczących naprawy pojazdu uszkodzonego, jej przebiegu, okoliczności ewentualnie ją przedłużających. Oględziny pojazdu przez przedstawiciela pozwanego miały miejsce w dniu 25 listopada 2022 roku i w tym samym dniu została sporządzona kalkulacja naprawy i pozwany zawarł z poszkodowaną ugodę co do wysokości odszkodowania za szkodę w pojeździe, która następnie została wypłacona. W tych okolicznościach faktycznych w ocenie Sądu za uzasadniony okres najmu należy uznać okres od rozpoczęcia najmu do oględzin/kalkulacji/ugody (tj. od 22 do 25 listopada 2022 r.), następnie 26-27 listopada 2022 roku dwa dni wolne od pracy, potem naprawa pojazdu w okresie od 28 listopada do 1 grudnia 2022 roku (1 dzień na zamówienie części, 2 dni technologicznego okresu naprawy, 1 dzień organizacyjny). Łącznie za uzasadniony okolicznościami okres najmu pojazdu zastępczego przez T. K. wynosił 10 dni kalendarzowych od 22 listopada 2022 roku do 1 grudnia 2022 roku.

Łącznie z tytułu zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego w związku ze szkodą w pojeździe Ł. O. (1), H. Ł. i T. K. Sąd zasądził:

1) kwotę 2403 zł za najem związany ze szkodą w pojeździe Ł. O. (1) (15 dni najmu po stawce 240,00 zł netto za dobę = 4428 zł brutto, pomniejszonej o kwotę uznaną i wypłaconą przez pozwanego 2025 zł)

2) kwotę 1856 zł za najem związany ze szkodą w pojeździe H. Ł. (10 dni najmu po stawce 240 zł netto za dobę – 1096 zł wypłacone przez pozwanego)

3) kwotę 1636 zł za najem związany ze szkodą w pojeździe T. K. (10 dni najmu po stawce 200 zł netto = 2460 zł brutto, pomniejszone o 824 zł wypłacone przez pozwanego).

Łącznie Sąd zasądził z tego tytułu na podstawie art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 361 k.c. w zw. z art. 435 k.c. w zw. z art. 436 k.c. kwotę 5895 zł, oddalając powództwo w pozostałym zakresie jako niewykazane co do wysokości na zasadzie art. 6 k.c.

Odnośnie żądania przez powoda zasądzenia na jego rzecz odsetek należy wskazać, iż stosownie do treści art. 481 §§ 1 i 2 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe.

W przedmiotowej sprawie pozwany opóźnił się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego w postaci zapłaty odszkodowania na rzecz poszkodowanego. Stosownie bowiem do treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni, licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o wypadku. Nadto, stosownie do treści ust. 2 tego przepisu, w przypadku gdyby wyjaśnienie w terminie, o którym mowa w ust. 1, okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego.

Zgłoszenie szkody w pojeździe Ł. O. (1) miało miejsce w dniu 10 października 2022 roku, natomiast zgłoszenie szkody z tytułu najmu pojazdu zastępczego nastąpiło po zakończeniu najmu w wiadomości e-mail wysłanej pozwanemu w dniu 03 listopada 2022 roku. Zatem 30-dniowy termin do spełnienia świadczenia przez pozwanego w tym zakresie upływał w dniu 03 grudnia 2022 roku, a od dnia 04 grudnia 2022 roku pozwany popadł w opóźnienie. Dlatego od kwoty 2403 zł Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 04 grudnia 2022 roku do dnia zapłaty.

Zgłoszenie szkody w pojeździe H. Ł. miało miejsce w dniu 20 września 2022 roku, natomiast zgłoszenie szkody z tytułu najmu pojazdu zastępczego nastąpiło po zakończeniu najmu w wiadomości e-mail wysłanej pozwanemu w dniu 5 października 2022 roku. Zatem 30-dniowy termin do spełnienia świadczenia przez pozwanego w tym zakresie upływał w dniu 04 listopada 2022 roku, a od dnia 05 listopada 2022 roku pozwany popadł w opóźnienie. Dlatego od kwoty 1856 zł Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 05 listopada 2022 roku do dnia zapłaty.

Zgłoszenie szkody w pojeździe T. K. miało miejsce w dniu 21 listopada 2022 roku, natomiast zgłoszenie szkody z tytułu najmu pojazdu zastępczego nastąpiło po zakończeniu najmu w wiadomości e-mail wysłanej pozwanemu w dniu 12 grudnia 2022 roku. Zatem 30-dniowy termin do spełnienia świadczenia przez pozwanego w tym zakresie upływał w dniu 11 stycznia 2023 roku, a od dnia 12 stycznia 2023 roku pozwany popadł w opóźnienie. Dlatego od kwoty 1636 zł Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 12 stycznia 2023 roku do dnia zapłaty.

W pozostałym zakresie powództwo o zasądzenie odsetek podlegało oddaleniu na zasadzie art. 481 §§ 1 i 2 k.c. a contrario.

W odniesieniu do poszkodowanego Ł. A. powód domagał się zasądzenia zwrotu kosztów holowania pojazdu. Koszty zafakturowane przez powoda wynosiły 934,80 zł, natomiast pozwany wypłacił z tego tytułu jedynie kwotę 615 zł. Sąd zważył, że rozliczenie kosztów holowania było przez pozwanego kwestionowane. Usługa holowania przewozu była wyceniona na kwotę 615 zł brutto. Dodatkowo doliczono koszty załadunku i rozładunku, które standardowo są wliczane w koszt wykonania usługi holowania. W okolicznościach niniejszej sprawy nie wykazano potrzeby wykonania dodatkowej usługi załadunku i rozładunku pojazdu w szczególnie trudnych warunkach, wymagających użycia specjalistycznego sprzętu czy dodatkowej obsługi. Zatem koszt tej usługi nie powinien odbiegać od standardowego. Na podstawie opinii biegłego J. H. Sąd ustalił, że koszt usługi holowania pojazdu w ramach miasta B. w kwocie 934,80 zł był znacząco zawyżony w stosunku do stawek rynkowych. Wg biegłego koszt tej usługi winien zamknąć się w granicach kwoty 400 zł netto. W tej sytuacji w ocenie Sądu żądanie powoda winno zostać oddalone na zasadzie art. 6 k.c. w zw. z art. 361 k.c. Koszty holowania pojazdu przewyższające kwotę uwzględnioną przez pozwanego (tj. kwotę 615 zł) były rażąco zawyżone i przez to nie pozostawały w związku przyczynowo-skutkowym ze zdarzeniem z dnia 16 sierpnia 2022 roku. Nie było podstaw, by obciążać nimi pozwanego.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c., art. 100 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu i stosunkowego rozdzielenia kosztów. Powództwo zostało uwzględnione w 52,1%, zatem pozwany winien ponieść 52,1% kosztów procesu.

Na koszty procesu w niniejszej sprawie składały się:

a) koszty procesu poniesione przez powoda:

- opłata od pozwu 750 zł

- zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego 750 zł

- 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa,

- 3600 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego pozwanego (ustalone na podstawie § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie;

b) koszty procesu poniesione przez pozwanego:

- 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa,

- 3600 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego pozwanego (ustalone na podstawie § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie;

c) koszty wyłożone tymczasowo ze Skarbu Państwa w kwocie 980,61 zł na poczet wynagrodzenia biegłego, które nie znalazło pokrycia w zaliczce uiszczonej przez powoda.

Łącznie suma kosztów procesu wyniosła 9714,61 zł. Pozwany winien ponieść 5051,59 zł, a poniósł jedynie 3617 zł. Pozwany winien uiścić na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Sopocie kwotę 980,61 zł z tytułu wydatków wyłożonych tymczasowo ze Skarbu Państwa na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Nadto pozwany winien zwrócić na rzecz powoda kwotę 453,99 zł z tytułu zwrotu kosztów procesu. Sąd na zasadzie art. 98 § 1

1 k.p.c. zasądził od ww. kwoty także odsetki ustawowe za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.