Sąd oddalił żądanie spółki o 9356 zł od ubezpieczyciela za szkodę z kolizji z 2023 roku

Strona powodowa (...) sp. z o.o. z siedzibą w C.

domagała się zasądzenia od strony pozwanej kwoty 9 356,36 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 9 156,36 zł od 4 czerwca 2023 r. i od kwoty 200,00 zł od 19 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa od dnia prawomocności, a także odsetek ustawowych od zaliczki na poczet wydatków związanych z opinią biegłego od dnia poniesienia wydatku do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że 4 maja 2023 r. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód marki J. (...) o nr rejestracyjnym (...) należący do poszkodowanego U. O.. Sprawca szkody był ubezpieczony u strony pozwanej od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Strona pozwana uznała swoją odpowiedzialność i w ramach postępowania likwidacyjnego wypłaciła poszkodowanemu odszkodowanie w łącznej wysokości 3 340,98 zł brutto.

Na podstawie umowy przelewu wierzytelności zawartej 17 maja 2023 r. wierzytelność poszkodowanego wobec strony pozwanej nabyła (...) sp. z o.o., którą następnie nabyła strona powodowa (...) sp. z o.o. nabyła na mocy umowy przelewu wierzytelności z 18 maja 2023 r.

Strona powodowa zleciła rzeczoznawcy oszacowanie wysokości kosztu naprawy uszkodzonego pojazdu marki J. (...) o nr rejestracyjnym (...), który w przygotowanej opinii prywatnej określił rzeczywistą wysokość kosztów naprawy na kwotę 12 497,34 zł brutto.

Strona powodowa 12 grudnia 2023 r. wezwała stronę pozwaną do zapłaty kwoty 9 156,36 zł brutto, która stanowi różnicę kosztu naprawy określonego w prywatnej opinii rzeczoznawcy a dotychczas wypłaconym odszkodowaniem, lecz strona pozwana odmówiła wypłaty dalszej kwoty. Ponadto, strona powodowa domaga się zwrotu kosztów sporządzenia prywatnej opinii w wysokości 200 zł brutto.

Żądanie w zakresie odsetek strona powodowa uzasadnia względem kwoty 9 156,36 zł od dnia 4 czerwca 2023 r. z uwagi na upływ w dniu poprzedzającym 30 dniowego terminu spełnienia świadczenia liczonego od dnia zaistnienia szkody, natomiast w zakresie odsetek liczonych od kwoty 200 zł brutto data 19 grudnia 2023 r. wynika z upływu 7 dni od dnia przesłania wezwania do zapłaty.

Strona pozwana (...) S.A. z siedzibą w M.

w sprzeciwie od nakazu zapłaty z 9 lutego 2024 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt (...), zaskarżyła go w całości i wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

Strona pozwana wskazała, że przeprowadziła proces likwidacji szkody powstałej w pojeździe marki J. (...) o nr rejestracyjnym (...) w wyniku kolizji drogowej z 4 maja 2023 r. i wypłaciła odszkodowanie z tytułu zwrotu kosztów uszkodzonego pojazdu w wysokości 3 340,97 zł i w jej ocenie wypłacona kwota odszkodowania odpowiada wysokości powstałej szkody oraz wyczerpuje w całości odpowiedzialność odszkodowawczą sprawcy szkody. W związku z tym, strona pozwana podnosi, że roszczenie strony powodowej jest bezpodstawne.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

4 maja 2023 r. o godzinie 19:45 w O. miało miejsce zdarzenie drogowe polegające na nieustąpieniu pierwszeństwa przez samochód włączający się do ruchu, w wyniku czego uszkodzeniu uległ pojazd marki J. (...) o nr rejestracyjnym (...) należący do poszkodowanego U. O.. Sprawca szkody był ubezpieczony u strony pozwanej od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Poszkodowany dokonał zgłoszenia szkody, a strona pozwana zarejestrowała zgłoszenie pod numerem (...), o czym poinformowała poszkodowanego pismem z 5 maja 2023 r.

Dowód:

-

zeznania świadka U. O., k. 109-109v;

-

akta szkody CD – ((...)_Rejestracja), k. 58;

-

akta szkody CD – ((...) instrukcja pojazd zast.zip [Ważne informacje w sprawie Twojej szkody.pdf]), k. 58;

Strona pozwana na podstawie przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego uznała roszczenie w wysokości 3 340,97 zł i decyzją z 11 maja 2023 r. poinformowała poszkodowanego o wypłaceniu powyższej kwoty na rachunek bankowy wskazany przez poszkodowanego.

Dowód:

-

potwierdzenie przyznania odszkodowania z 11.05.2023 r., k. 11;

-

ustalenie wysokości szkody z 11.05.2023 r., k. 12-13;

Poszkodowany U. O. zdecydował się na sprzedaż wierzytelności z tytułu powyższej szkody firmie znalezionej w intrenecie. Na podstawie umowy przelewu wierzytelności nr (...) zawartej 17 maja 2023 r. powyższą wierzytelność nabyła (...) sp. z o.o. z siedzibą w C.. Następnie wierzytelność została nabyta przez stronę powodową (...) sp. z o.o. z siedzibą w C. na podstawie umowy przelewu wierzytelności nr (...) zawartej 18 maja 2023 r.

Dowód:

-

zeznania świadka U. O., k. 109-109v;

-

umowa przelewu wierzytelności nr (...) z 17.05.2023 r., k. 15-16;

-

umowa przelewu wierzytelności nr (...) z 17.05.2023 r., k. 17-18;

Na zlecenie strony powodowej została sporządzona kalkulacja naprawy pojazdu J. (...), zgodnie z którą koszt naprawy samochodu wynosił 12 497,34 zł brutto. Strona powodowa poniosła z tego tytułu koszt w wysokości 200 zł.

Dowód:

-

kalkulacja naprawy nr (...) z 15.05.2023 r., k. 19-22;

-

faktura VAT nr (...) z 21.05.2023 r., k. 23;

Strona powodowa 12 grudnia 2023 r. skierowała do strony pozwanej przedsądowe wezwanie do zapłaty, w którym domagała się zapłaty kwoty 9 356,36 zł, wskazując, że wypłacona poszkodowanemu U. O. kwota odszkodowania w wysokości 3 340,98 zł jest znacząco zaniżona, ze względu na zaniżone w kalkulacji strony pozwanej stawki roboczogodzin prac blacharsko lakierniczych oraz użyte najtańsze zamienniki części oryginalnych. Strona pozwana w odpowiedzi z 3 stycznia 2024 r. poinformowała stronę powodową, że po analizie sprawy nie znalazła podstaw do zmiany dotychczasowego stanowiska.

Dowód:

-

przedsądowe wezwanie do zapłaty z 12.12.2023 r., k. 25;

-

e-mail z wezwaniem do zapłaty z 12.12.2023 r., k. 26;

-

akta szkody CD – ((...) Odwolanie_stanowisko_w_sprawie_(...)_list), k. 58;

Koszt naprawy samochodu marki J. (...) o nr rejestracyjnym (...) w technologii przewidzianej przez producenta samochodu z użyciem części oryginalnych zalecanych przez producenta pojazdu i dostępnych w sieci dealerskiej J. i średniej rynkowej stawki roboczogodziny mającej z zastosowanie w warsztatach rzemieślniczych wynosi 11 176,37 zł brutto.

Jak wynika z raportu części alternatywnych będącego częścią kalkulacji nr (...) sporządzonej przez biegłego sądowego z zakresu techniki pojazdów samochodowych i wyceny pojazdów I. N., ze względu na brak możliwości zakupu części alternatywnych w jakości „O” istniała możliwość zakupu części w jakości „Q”, a wiec oryginalnych.

Koszt naprawy samochodu marki J. (...) o nr rejestracyjnym (...) technologii przewidzianej przez producenta samochodu z użyciem części oryginalnych zalecanych przez producenta pojazdu i dostępnych w sieci dealerskiej J. oraz poza siecią (...) i średniej rynkowej stawki roboczogodziny mającej z zastosowanie w warsztatach rzemieślniczych wynosi 11 176,37 zł brutto.

Wartość rynkowa powyższego samochodu, przed wystąpieniem szkody wynosiła 17 100,zł brutto. Niemożliwym było dokonanie oceny, czy naprawa pojazdu po zdarzeniu przywróciła jego stan do stanu sprzed szkody, a brak możliwości dokonania oględzin samochodu wynika z jego sprzedaży przez poszkodowanego. Samochód został sprzedany bez dokonania naprawy za kwotę 14 200,00 zł.

Strona pozwana kwestionując opinię biegłego sądowego I. N., podała, że biegły w swojej opinii nie wziął pod uwagę uszkodzeń, które zostały zakwalifikowane jako bez związku ze szkodą, uzasadniając, że samochód sprawcy szkody posiada uszkodzenia na wysokości około 55 cm, a zatem uszkodzenia w samochodzie poszkodowanego ponad tą wysokość należy uznać za uszkodzenia bez związku ze zdarzeniem z 4 maja 2023 r. W opinii uzupełniającej, biegły sądowy I. N. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w opinii głównej wydanej 6 listopada 2024 r., jednocześnie wskazał, że w związku z ujawnieniem nowych okoliczności w postaci dokumentacji zdjęciowej samochodu sprawcy szkody z wykonanym pomiarem wysokości, akta szkody należy przesłać do biegłego mającego uprawnieina do rekonstrukcji zdarzeń drogowych w celu ustalenia szkód powstałych w wyniku zdarzenia z 4 maja 2023 r.

Dowód:

-

opinia biegłego sądowego z zakresu techniki pojazdów samochodowych i wyceny pojazdów I. N. wraz z kalkulacja naprawy, k. 122-156;

-

zeznania świadka U. O., k. 109-109v;

-

potwierdzenie zbycia pojazdu nr (...) z 13.06.2023 r., k. 117;

-

umowa sprzedaży pojazdu z 11.06.2023 r., k. 118;

-

opinia uzupełniająca biegłego sądowego z zakresu techniki pojazdów samochodowych i wyceny pojazdów I. N. wraz z kalkulacja naprawy, k. 122-156;

Na wniosek strony pozwanej Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych R. F., którego zadaniem było ustalenie przebiegu zdarzenia drogowego z 4 maja 2023 r. oraz możliwość powstania uszkodzeń w pojeździe poszkodowanego w okolicznościach deklarowanych przez uczestników zdarzenia.

Na pojeździe sprawcy szkody marki O. (...) o nr rejestracyjnym (...) udokumentowano szereg różnych uszkodzeń, jednakże brak jest podstaw do ich powiązania ze śladami ujawnionymi na lewym boku pojazdu poszkodowanego marki J. (...), które zgodnie z deklaracjami uczestników zdarzenia, miały by powstać w wyniku zbliżonego do prostopadłego mechanizmu zdarzenia obu pojazdów. Uszkodzenia obydwu samochodów z sobą nie korelują, a ogólny charakter uszkodzeń ujawnionych na lewym boku pojazdu J. (...) wskazuje na istotną zbieżność z typowymi skutkami najechania na profil bariery energochłonnej o standardowej budowie, powszechnie stosowanej na polskich drogach, w szczególności bariery o profili typu B. W wyniku powyższego należy stwierdzić, że uszkodzenia pojazdu poszkodowanego marki J. (...) nie mogły powstać w kontakcie z pojazdem sprawcy marki O. (...) w zadeklarowanych przez uczestników okolicznościach przebiegu zdarzenia. Uszkodzenia pojazdu marki J. (...) najprawdopodobniej są wynikiem dynamicznego i stycznego kontaktu z przeszkodą stałą, trudno odkształcalną typu bariera energochłonna.

Strona powodowa nie zgadzając się z opinią biegłego sądowego R. F., zarzuciła, że biegły nie uwzględnił okoliczności dotyczących miejsca zdarzenia i topografii terenu tegoż miejsca, podnosząc, że odcinek drogi, którym poruszał się sprawca zdarzenia nie jest idealnie równy, a także wskazując na mechanikę działania na samochód sprawcy siły odśrodkowej w momencie skrętu w prawo, która powoduje obniżenie się lewej strony oraz dociążenie i uniesienie prawej strony pojazdu. Twierdzenia strony powodowej są słuszne z technicznego punktu widzenia, jednakże w niniejszej sprawie są nieistotne. W przedmiotowej sprawie nie jest istotna korelacja wysokościowa uszkodzeń obu pojazdów, lecz brak geometrycznego pokrycia uszkodzeń oraz ich charakter na obu pojazdach. Nie jest fizycznie możliwe uniesienie prawej strefy przodu pojazdu O. (...) w takim stopniu, aby krawędź zderzaka przedniego, znajdująca się pierwotnie na wysokości 57 cm od podłoża, mogłą spowodować liniowe odkształcenie poszycia lewego, przedniego błotnika pojazdu J. (...) na wysokości około 70 cm od podłoża.

Dowód:

-

opinia biegłego sądowego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych R. F. z 22.12.2025 r., k. 218-244;

-

opinia uzupełniająca biegłego sądowego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych R. F. z 22.12.2025 r., k. 265-270;

Sąd na podstawie art. 235

2 § 1 pkt 3 i 5 k.p.c. oddalił wniosek strony powodowej o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka J. G. i U. O. jako nieprzydatny i zmierzający wyłącznie do przedłużenia postępowania w niniejszej sprawie.

W tak ustalonym stanie faktyczny Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jako niezasadne podlegało oddaleniu.

Według art. 822 § 1 k.c., powstanie obowiązku zapłaty przez zakład ubezpieczeń (ubezpieczyciela) odszkodowania z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakłada powstanie odpowiedzialności ubezpieczonego, czyli samego ubezpieczającego lub osoby, na której rzecz ubezpieczający zawarł umowę ubezpieczenia, za szkody wyrządzone osobom trzecim. Zobowiązanie do zapłaty odszkodowania z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ma więc ze swej istoty charakter akcesoryjny, tylko zatem wtedy, gdy ubezpieczony stanie się zgodnie z przepisami prawa cywilnego odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną osobie trzeciej, dochodzi do powstania odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń wobec tej osoby z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Zakres odpowiedzialności ubezpieczonego wobec osoby trzeciej wyznacza co do zasady zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

W przedmiotowej sprawie strona pozwana (...) S.A. z siedzibą w M. przyjęła odpowiedzialność za szkodę powstałą 4 maja 2023 r. w pojeździe poszkodowanego U. O. i wypłaciła odszkodowanie w kwocie 3 340,97 zł na podstawie decyzji podjętej już z 11 maja 2023 r..

Zgodnie z treścią art. 6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c. strona wywodząca z określonego zdarzenia skutki prawne musi je udowodnić. To na stronie powodowej spoczywa obowiązek udowodnienia swoich tez i wykazanie tymi dowodami odpowiedzialności drugiej strony. Strona powodowa składając pozew na poparcie swoich twierdzeń w zakresie zaistnienia kolizji 4 maja 2023 r. przedstawiła stanowisko strony pozwanej i jej uznanie odpowiedzialności za powstałą szkodę w pojeździe poszkodowanego, potwierdzone dokumentacją ubezpieczyciela związaną z postępowaniem likwidacyjnym prowadzonym pod nr (...), w szczególności znajdujące się na płycie CD (k. 58) pliki pod nazwą

„(...)” oraz

„(...)-(...)

”. Są to, poza zeznaniami świadka U. O., jedyne dowody w tej sprawie potwierdzające zaistnienie wypadku w warunkach wskazanych przez stronę powodową.

W sprawie zostały sporządzone dwie niezależne opinie biegłych sądowych. Pierwsza sporządzona przez biegłego sądowego z zakresu techniki pojazdów samochodowych i wyceny pojazdów I. N., miała na celu ustalenie wysokości szkody w pojeździe poszkodowanego U. O.. Druga opinia sporządzona przez biegłego sądowego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych R. F., miała na celu ustalenie przebiegu zdarzenia z 4 maja 2023 r.

Jak wynika z opinii biegłego sądowego R. F., zarówno mechanika wypadku przedstawiona przez jego uczestników jest mało wiarygodna, jak i wzajemne porównanie uszkodzeń samochodów z sobą nie koreluje. Biegły szczegółowo opisał i porównał uszkodzenia obu pojazdów. Biegły wskazał, że najintensywniejsze uszkodzenia w pojeździe poszkodowanego marki J. (...) zlokalizowane są na wysokości około 70 cm od podłoża, a charakter tych uszkodzeń wskazuje na kontakt z przeszkodą o wyraźnej sztywności. W takiej sytuacji należało by oczekiwać obecności w przedniej strefie pojazdu O. odpowiadających i uszkodzeń, a jak wykazał biegły w opinii na wspomnianej wysokości brak jest takowych trwałych wgnieceń, deformacji i innych odkształceń elementów sztywnych przedniego nadwozia. Nadto biegły wykazał, że pokrywa komory silnika nie wykazuje obecności żadnych śladów bezpośredniego kontaktu z pojazdem poszkodowanego, a także refraktor przedni prawy nie posiada widocznych uszkodzeń i pozostaje w nienaruszonej pozycji. Dodatkowo wykazał, że w przypadku bezpośredniego kontaktu przedniej strefy pojazdu O. z obracającą się obręczą koła przedniego samochodu J. (...), należało by oczekiwać obecności uszkodzeń w samochodzie O. o charakterze dynamicznym, takich jak wyłamanie ramki mocującej tablicę rejestracyjną bądź jej deformację, a takowych uszkodzeń w pojeździe sprawcy brak.

Biegły w swojej opinii wykluczył aby doszło do uszkodzeń pojazdów w sytuacji przedstawianej przez uczestników zdarzenia. Odpowiadając na zastrzeżenia strony powodowej, wskazał, że są one bezzasadne z uwagi na fakt, że wysokość uszkodzeń na pojazdach ma znaczenie marginalne, a o końcowej opinii nie przesądziła korelacja wysokościowa ujawnionych śladów, lecz brak geometrycznego pokrycia uszkodzeń i ich charakter na obu pojazdach. Biegły wskazał także na niecelowość powołania świadków, z tego względu że ich zeznania nie wniosły by niczego nowego niż dotychczas ustalone fakty, jednocześnie zgłosił możliwość przeprowadzenia eksperymentu procesowego, którego wyniki pozwoliły by dogłębniej wyjaśnić treść opinii źródłowej oraz ujawnione w niej techniczne niezgodności. Strona powodowa nie zgłosiła takowego wniosku. Należy mieć na uwadze, iż samochód J. (...) jest niedostępny gdyż został zbyty, a jedyną pewną dokumentację szkód jest dokumentacja zdjęciowa sporządzona dla potrzeb rozpoznania wniosku ubezpieczeniowego.

Sąd w zasadzie oparł się o wnioski zawarte w opinii biegłego sądowego R. F., która jest kategoryczna i jednoznacznie wskazuje na możliwość powstania uszkodzeń w pojeździe poszkodowanego marki J. (...). W tej sytuacji brak korelacji śladów uszkodzeń na obydwu samochodach musi prowadzić do oddalenia powództwa.

Nadto należy zwrócić uwagę na bezzasadność roszczenia strony powodowej w zakresie odsetek ustawowych od zaliczki na poczet wydatków związanych z opinią biegłego od dnia poniesienia wydatku do dnia zapłaty. Bowiem zgodnie z art. 2 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 3 u.k.s.c. wynagrodzenie biegłych wydających opinię w sprawie stanowi koszty sądowe, a na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty, w związku roszczenie tak sformułowane jak przez stronę powodową w pozwie jest bezpodstawne.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c., przyjmując że strona powodowa przegrała proces w całości, a zatem obciążały ją koszty procesu poniesione przez stronę pozwaną. Na koszty te w wysokości 3 317,00 zł składały się: wynagrodzenie pełnomocnika 1800 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł oraz 1 500,00 zł tytułem wydatków związanych z wydaniem opinii przez biegłego sądowego.

Jednocześnie na podstawie art. 83 ust. 2 w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1228 z późn. zm.) dalej uksc w zw. z art. 98 § 1 k.p.c. wydatkami na poczet wynagrodzenia biegłego, które tymczasowo zostały poniesione przez Skarb Państwa - Sąd Rejonowy w Kłodzku w kwocie 2 048,89 zł obciążona została strona powodowa.