Otwieranie drzwi na parkingu a zwrot odszkodowania. Sąd oddalił żądanie ubezpieczyciela wobec kierowcy

Powódka (...) (...) Spółka Akcyjna wniosła o zasądzenie od pozwanego P. J. kwoty 1.805,51 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 28.12.2024 r. do dnia zapłaty. Ponadto powódka wniosła o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu.

W uzasadnieniu powódka podniosła, że w dniu 22.03.2024 r. na parkingu (...) przy ul. (...) w Ł. pozwany kierujący pojazdem marki J. (...) o numerze rejestracyjnym (...) zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nie zachował należytej ostrożności i podczas otwierania drzwi uderzył w zaparkowany pojazd marki Z. (...) o numerze rejestracyjnym (...) powodując jego uszkodzenie. Zdaniem powódki pozwany zbiegł z miejsca zdarzenia. Pojazd pozwanego był objęty ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u powódki, która wypłaciła poszkodowanemu w związku ze zdarzeniem z dnia 22.03.2024 r. kwotę 1.805,51 zł z tytułu odszkodowania.

W odpowiedzi pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i o zasądzenie od powódki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych w wysokości dwukrotności stawki minimalnej.

Pozwany zaprzeczył jakoby spowodował szkodę, którą przypisuje mu powódka. Według pozwanego przy otwieraniu drzwi na parkingu nie uszkodził on żadnego samochodu i nie zbiegł z miejsca zdarzenia.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

P. J. jest właścicielem pojazdu marki J. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Pojazd ten w marcu 2024 r. był objęty ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u pozwanej.

dowód: pismo z dnia 26.03.2025 r. k. 9

W dniu 22.03.2024 r. P. J. zaparkował swój pojazd marki J. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na parkingu H. (...) przy ul. (...) w Ł..

Podczas nieobecności pozwanego na parkingu, bardzo blisko tylnych drzwi pojazdu pozwanego zaparkowany został pojazd marki Z. (...) o numerze rejestracyjnym (...) należący do T. I.. Pojazd był ustawiony przodem do tylnych drzwi pojazdu pozwanego.

Gdy pozwany wrócił do swojego auta by opuścić teren parkingu, próbował otworzyć tylne drzwi w swoim pojeździe. Wykonywał tę czynność powoli i ostrożnie. Nieco później z przedniej części pojazdu marki Z. opadła tablica rejestracyjna. Pozwany podniósł ją i umieścił na samochodzie marki Z., po czym odjechał z miejsca zdarzenia.

Na miejsce zdarzenia przybyli funkcjonariusze Policji. Stwierdzono brak znamion wykroczenia i odstąpiono od skierowania do sądu wniosku o ukaranie.

dowód: notatka informacyjna o zdarzeniu drogowym k. 10, zeznania T. I. k. 48, P. J. k. 48, dokumenty w aktach (...) (...)k. 61

W dniu 04.07.2024 r. powódka przyznała T. I. z tytułu odszkodowania w związku ze zdarzeniem z dnia 22.03.2024 r. kwotę 1.805,51 zł.

dowód: pismo z dnia 04.07.2024 r. k. 18, potwierdzenie przelewu k. 19

W dniu 27.11.2024 r. pozwanemu doręczono skierowane do niego przez pozwaną wezwanie do zapłaty kwoty 1.805,51 zł w terminie do 19.12.2024 r. pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego.

W odpowiedzi pozwany zaprzeczył jakoby wyrządził jakąkolwiek szkodę.

dowód: pismo z dnia 19.11.2024 r. k. 20, potwierdzenie odbioru k. 21, pismo z dnia 09.12.2024 r. k. 39

Sąd nie dał wiary zeznaniom T. I. w części, w której wynikało z nich jakoby przed zdarzeniem z dnia 22.03.2024 r. jego pojazd nie miał żadnych uszkodzeń, gdyż zeznania te budzą wątpliwości w świetle materiału dowodowego ze sprawy (...), na podstawie którego niemożliwe jest stwierdzenie jakoby pozwany w ogóle uderzył drzwiami swojego samochodu pojazd T. I., a tym bardziej – aby zrobił to z taką siłą by wywołać szkody objęte kosztorysem naprawy. Dodać należy, że w pojeździe pozwanego po zdarzeniu z dnia 22.03.2024 r. nie było żadnych uszkodzeń. W pozostałym zakresie sąd uznał zeznania T. I. zza wiarygodne, w tej części nie budziły bowiem wątpliwości w świetle pozostałego materiału dowodowego.

Sąd dał wiarę zeznaniom P. J., były bowiem spójne i logiczne, a pozostały materiał dowodowy nie dał podstaw do zakwestionowania ich wiarygodności.

Dokumenty w oparciu o które sąd ustalił powyższy stan faktyczny nie budziły wątpliwości sądu, nie były również kwestionowane przez strony.

Sąd zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 43 pkt 4 ustawy z dnia 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, zakładowi ubezpieczeń oraz Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu, w przypadkach określonych w art. 98 ust. 2a, przysługuje prawo dochodzenia od kierującego pojazdem mechanicznym zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych odszkodowania, jeżeli kierujący zbiegł z miejsca zdarzenia.

Fakt, iż powódka jako zakład ubezpieczeń, w którym w czasie zdarzenia z dnia 22.03.2024 r. pojazd pozwanego był objęty ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, wypłaciła odszkodowanie w związku z tym zdarzeniem w kwocie 1.805,51 zl był bezsporny.

Jednocześnie pozwany konsekwentnie zaprzeczał jakoby w dniu 22.03.2024 r. na parkingu H. (...) przy ul. (...) w Ł. wyrządził jakąkolwiek szkodę.

Analiza materiału dowodowego, w szczególności w postaci dokumentów znajdujących się w aktach (...) (...), w oczywisty sposób nasuwa wątpliwości co do możliwości powstania szkód opisanych w kosztorysie zaakceptowanym przez powódkę jako następstwa zachowania pozwanego. P. J. w czasie zdarzenia uchylił drzwi w swoim samochodzie, robił to jednak powoli i z wielką ostrożnością, w konsekwencji nie sposób uznać za prawdopodobne, by zachowanie pozwanego mogło doprowadzić do jakichkolwiek uszkodzeń pojazdu marki Z. (...) o numerze rejestracyjnym (...). W czasie obecności pozwanego w pobliżu tego pojazdu spadła wprawdzie tablica rejestracyjna pojazdu Z., nie sposób jednak wskazać przyczyny tego faktu, gdyż pozwany nie wykonał żadnego ruchu w jej kierunku. Dodać przy tym należy, że pozwany odłożył tablicę na miejsce, a w kosztorysie w oparciu o który pozwana wypłaciła odszkodowanie wymiana tablicy wykazuje wartość zerową. Odjeżdżając z miejsca zdarzenia pozwany nie miał podstaw do uznania, że doprowadził do uszkodzenia opisanego wyżej pojazdu marki Z.. Co więcej przybyli na miejsce zdarzenia funkcjonariusze Policji nie stwierdzili znamion wykroczenia i odstąpili od skierowania do sądu wniosku o ukaranie.

W tych okolicznościach nie sposób przypisać pozwanemu tego, że w czasie zdarzenia z dnia 22.03.2024 r. doprowadził do uszkodzenia pojazdu marki Z., jak również tego, że zbiegł z miejsca zdarzenia.

Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie powołanego przepisu orzekł jak w punkcie 1 wyroku.

Zgodnie z art. 98 § 1 kpc strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 98 § 3 kpc).

Stronom reprezentowanym przez radcę prawnego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej zwraca się koszty w wysokości należnej według przepisów o wynagrodzeniu adwokata (art. 99 kpc).

Od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. Jeżeli orzeczenie to jest prawomocne z chwilą wydania, odsetki należą się za czas po upływie tygodnia od dnia jego ogłoszenia do dnia zapłaty, a jeżeli orzeczenie takie podlega doręczeniu z urzędu - za czas po upływie tygodnia od dnia jego doręczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. O obowiązku zapłaty odsetek sąd orzeka z urzędu (art. 98 § 1

1 kpc).

Pozwany poniósł koszty procesu w kwocie 917 zł, obejmujące wynagrodzenie pełnomocnika będącego radca prawnym w kwocie 900 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

Strona pozwana wygrała sprawę w całości, dlatego też należało obciążyć stronę powodową kosztami procesu w całości.

Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w punkcie 2 wyroku.

sędzia Karol Dryjański