Pośredniczka wygrała 75 100 zł prowizji od zleceniodawcy za sprzedaż działki

Powódka G. B. zawarła z pozwanym M. S. umowę pośrednictwa zbycia nieruchomości na wyłączność ( umowa k. 16) .Zamawiający M. S. powierzył pośrednikowi czynności pośrednictwa na zasadach wyłączności zmierzające do zbycia nieruchomości opisanej w umowie jako: działka położona w T. ul.(...)/ (...)( omyłka w adresie zamiast O. miało być O.) nr geod. (...) Nr KW (...) z ceną ofertową 7.800.000zł pow.1.5954 + 0, 0062 m kw. Zasada wyłączności oznaczała ,że zamawiający był zobowiązany do dokonania transakcji z udziałem pośrednika a ewentualne dokonanie transakcji bez udziału pośrednika nie zwalniało zamawiającego z obowiązku zapłaty pośrednikowi wynagrodzenia. Strony ustaliły, że zakres usługi pośrednictwa obejmuje czynności kojarzenia kontrahentów, w szczególności poprzez udzielenie informacji zainteresowanym klientom, kontaktowanie klientów z zamawiającym, wskazanie adresu, danych przedmiotu transakcji. Ustalono, że pośrednik nie ponosi odpowiedzialności za skutki działań zamawiającego nie uzgodnione z pośrednikiem. Strony ustaliły wynagrodzenie jako 3% + VAT (23%) wynegocjowanej ceny sprzedaży nieruchomości; w przypadku zawarcia umowy przedwstępnej zamawiający miał zapłacić pośrednikowi 50 % wynagrodzenia w dniu zawarcia umowy przedwstępnej. Umowa została zawarta na czas oznaczony do dnia 8 maja 2014 roku i po upływie twego terminu przekształciła się w umowę bez wyłączności na czas nieoznaczony tj do czasu zawarcia transakcji.

Powódka zawierała umowy pośrednictwa także z potencjalnym nabywcą M. R. . M. R. zobaczył na sprzedawanej nieruchomości tablicę z numerem telefonu, zrobił zdjęcie i w późniejszym terminie zadzwonił do powódki i uzyskał od powódki informacje o nieruchomości .Odbyło się spotkanie w centrum handlowym (...) w B. w którym wzięli udział sprzedający –pozwany, potencjalny nabywca pan R. z ojcem i powódka.

Pozwany dokonał geodezyjnego podziału nieruchomości oferowanej do sprzedaży i część nieruchomości sprzedał podmiotowi prowadzącemu sklep (...). Pozostała część nieruchomości pozwanego była przedmiotem umów przedwstępnych z panem R. ,z których pierwsza została zawarta w dniu 26 kwietnia 2019 roku(k.120) .

Umowa pośrednictwa zawarta przez strony nie została wypowiedziana. Powódka przedstawiła pozwanemu także ofertę od innego podmiotu mającego siedzibę w G..

Pozwany zawarł z potencjalnym nabywcą nieruchomości pozwanego M. R. szereg umów przedwstępnych(k. 206) ,kolejno rozwiązywanych od ostatniej z nich pozwany odstąpił .

Pozwany nie zapłacił powódce umówionego wynagrodzenia, pisemnie nie był wzywany, powódka dopominała się o wynagrodzenie tylko ustnie.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt, (k.16-32,74-153,194-199, 211-225 i na ostatniej rozprawie) które wątpliwości nie budziły poza dopiskiem „300.000,- brutto” na umowie stron (k.16).

Sąd wobec zeznań stron ostatecznie uznał, że strony ustaliły wynagrodzenie jako 3% + VAT ( 23%) tak jak w wydrukowanej części umowy. Nie ma logicznego ani gramatycznego polaczenia kwoty dopisanej ręcznie ( pozwany nie okazał swego egzemplarza umowy więc sugestie ,że nie wiedział o tym dopisku są nieuzasadnione) a strony różnią się w wykładni dokonywanych ustaleń, można zatem przyjąć ,że jest to kwota maksymalna wynagrodzenia. W realiach sprawy gdy w pierwszej z umów przedwstępnych uzgodniono cenę sprzedaży na 4.000.000 zł (k. 122) dochodzona pozwem kwota mieści się w uzgodnionej kwocie 3% + VAT ( 23%).

Stan faktyczny ustalono także w oparciu o zeznania świadka M. R. (k. 205 i n) oraz zeznania stron(k.228 i n.); wniosek dotyczący świadka T. O. został wycofany. Zeznania składane w toku sprawy były rozbieżne a zatem Sąd pominął te elementy stanu faktycznego , które nie znalazły potwierdzenia w innych zeznaniach ( pomoc powódki udzielana z samochodu w redagowaniu pisma dla notariusza; rozmowa stron w cztery oczy w centrum (...)); zaznaczyć należy że ustalony opisany powyżej stan faktyczny wystarcza do zasądzenia dochodzonego świadczenia.

Sąd zważył co następuje.

Do umowy stron stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu (art. 750 kc) .Powódka swoje obowiązki umowne formalnie wykonała: udzielił informacji nieruchomości M. R., skontaktowała go z pozwanym, wskazała adres i dane przedmiotu transakcji. Powódka skojarzyła kontrahentów, czego wyrazem było ich spotkanie w B. w obecności pośrednika a efektem- skutkującym obowiązkiem wypłaty wynagrodzenia- było podpisanie umowy przedwstępnej. To ,że powódka nie przejawiała aktywności w szukaniu nabywców a nawet nie przejawiała zainteresowania stanem prawnym nieruchomości, ostatecznie w świetle ustaleń stron nie ma wpływu na kwestę prawa do wynagrodzenia , które w realiach umowy zależało jedynie od zawarcia umowy przedwstępnej kontrahentów. Podział nieruchomości a nawet sprzedanie jej części nie niweczy umowy stron, nieruchomości ze swej natury są podzielne. Nie jest natomiast zasadne żądanie odsetek od dnia następnego po zawarciu umowy. Powódka nie przejawiała zainteresowania nieruchomością, nie wzywała pozwanego do zapłaty; przy relatywnie dużym wynagrodzeniu i małym nakładzie pracy pośrednika żądanie odsetek- które z umowy nie wynika- byłoby nadużyciem prawa. Odsetki za opóźnienie należą się od daty wezwania do zapłaty czyli w realiach sprawy od doręczenia odpisu pozwu i nakazu zapłaty ( art. 481 par.1 kc) ; w dalej idącym zakresie żądanie o odsetki oddalono jako nie wykazane.

O kosztach zawierających opłatę od pozwu i wynagrodzenie pełnomocnika postanowiono na zasadzie art.98 kpc.