Firma z cesji nie odzyska 613 zł od abonenta, bo nie udowodniła przelewu długu

Powód (...) (...) z siedzibą w E. wniósł pozew przeciwko C. K., żądając zapłaty od pozwanego kwoty 613,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 30 kwietnia 2022 r. oraz zasądzenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. była podmiotem specjalizującym się w dostawie usług szerokopasmowego dostępu do internetu, telewizji cyfrowej, telefonii i usług mobilnych, działającym na rynku polskim od 2000 r. Z dniem 1 września 2023 r. (...) Sp. z o.o. stał się następcą prawnym (...) Sp. z o.o., wstępując we wszystkie jej prawa i obowiązki. W okresie funkcjonowania spółki na rynku każda osoba zainteresowana dostępem do ww. usług zawierała z nią stosowną umowę. Jedną z takich osób był pozwany, który zawarł ze spółką umowę o świadczenie usług, akceptując ogólne warunki umowy abonenckiej. Umowa została zawarta na czas nieokreślony, a pozwany otrzymał numer identyfikacyjny abonenta (...). Pozwany nie spłacił jednakże wystawionych na podstawie i w związku z wykonywaniem umowy rozliczeń nr (...), nr (...), (...) oraz (...). Ostatecznie spółka dokonała przelewu wierzytelności tytułem wyżej wymienionych, nieuregulowanych należności na rzecz powoda. Do dnia dzisiejszego zaległość z tytułu zawartej umowy nie została przez pozwanego uregulowania.

(pozew – k. 4-6)

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 19 maja 2025 r. Referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Sopocie uwzględnił żądanie pozwu w całości.

(nakaz zapłaty – k. 45)

Sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty złożył pozwany, wnosząc o oddalenie powództwa oraz o zwolnienie pozwanego od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W uzasadnieniu pozwany wskazał, że we wskazanym okresie nie korzystał z usługi (...). W styczniu 2022 r. wyprowadził się z zajmowanego w tym czasie mieszkania, wysłał do firmy dekoder zgodnie z obowiązującymi zapisami, a firma przyjęła jego rezygnację. W związku z tym pozwany był przekonany, że sprawa została zakończona.

(sprzeciw – k. 58)

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2025 r. oddalono wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

(postanowienie – k. 63, 83-84)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 13 października 2020 r. pozwany C. K. jako Abonent zawarł z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. jako Dostawcą usług umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych o nr (...) na okres 24 miesięcy. Do ww. umowy zastosowanie miały Ogólne warunki umowy abonenckiej dla abonentów indywidualnych i Regulamin świadczenia usług przez (...) Sp. z o.o. Przedmiotem umowy były następujące usługi:

a) telewizyjne:

– Pakiet I. – 63,99 zł miesięcznie przez okres pierwszych 24 miesięcy

- Pakiet U. (...) – 14,99 zł miesięcznie

- Pakiet U. (...) – 14,99 zł miesięcznie

- Usługa (...) – 0,00 zł miesięcznie

b) dostawa Internetu światłowodowego do 150 Mb/s – 11,00 zł miesięcznie

c) telefoniczne (minuty dla wszystkich (...)) – 10,00 zł miesięcznie

(dowód: umowa z dnia 13.10.2020 r. – k. 12, OWU – k. 13-13v, regulamin – k.15-18v)

W dniu 04 lutego 2022 r. (...) Sp. z o.o. w P. wystawiła na nazwisko C. K. rozliczenie nr (...) opiewające na kwotę łączną 227,04 zł tytułem świadczonych usług w okresie od 01 lutego do 28 lutego 2022 r.

W treści rozliczenia wskazano, że w okresie od 1 do 28 lutego 2022 roku naliczono pozwanemu:

- za usługi telewizyjne - kwotę 44,97 zł za Pakiet U. (...), 44,99 zł za Pakiet K. + K., 63,99 zł za Pakiet (...) J., 41,00 zł za Pakiet K. eXtra,

- za usługi internetowe – 11,00 zł

- za usługi telewizyjne Minuty do wszystkich (...) – 10,00 zł

- za usługi komórkowe Pakiet J. – 19,00 zł.

(dowód: rozliczenie – k. 19-20)

W dniu 04 marca 2022 r. (...) Sp. z o.o. w P. wystawiła na nazwisko C. K. rozliczenie nr (...) opiewające na kwotę łączną 264,85 zł tytułem świadczonych usług w okresie od 01 marca do 31 marca 2022 r.

W treści rozliczenia wskazano, że w okresie od 1 do 31 marca 2022 roku naliczono pozwanemu:

- za usługi telewizyjne - kwotę 44,97 zł za Pakiet U. (...), 44,99 zł za Pakiet K.+ K., 63,99 zł za Pakiet (...) J., 41,00 zł za Pakiet K. eXtra,

- za usługi internetowe – 11,00 zł

- za usługi telewizyjne Minuty do wszystkich (...) – 10,00 zł

- za usługi komórkowe Pakiet J. – 19,00 zł

- inne usługi – Aktywacja – 29,90 zł.

(dowód: rozliczenie – k. 21-22)

W dniu 24 marca 2022 r. (...) Sp. z o.o. w P. wystawiła na nazwisko C. K. rozliczenie nr (...) opiewające na kwotę

-128,88 zł za okres 1-31 marca 2022 roku. Rozliczenie wskazało, że po odjęciu kwoty 128,88 zł, do uregulowania pozostaje pozwanemu niedopłata w wysokości 363,01 zł.

(dowód: rozliczenie – k. 23-23v)

W dniu 05 kwietnia 2022 r. (...) Sp. z o.o. w P. wystawiła na nazwisko C. K. rozliczenie nr (...) opiewające na kwotę łączną 563,00 zł tytułem kary umownej za telefon komórkowy oraz kary za zerwanie umowy świadczenia usług telewizji cyfrowej i mobilnej.

(dowód: rozliczenie – k. 24-25)

W dniu 22 kwietnia 2022 r. (...) Sp. z o.o. w P. wystawiła na nazwisko C. K. rozliczenie nr (...) opiewające na kwotę 50 zł tytułem opłaty za brak zwrotu sprzętu w terminie.

(dowód: rozliczenie – k. 26-26v)

Pismem z dnia 27 października 2023 r. powód wezwał pozwanego do uregulowania należności z tytułu wystawionych dokumentów nr (...), (...), (...), (...), (...) opiewających na kwotę łączną 728,98 zł w terminie 3 dni od odebrania wezwania pod rygorem skierowania na drogę postępowania sądowego.

(dowód: wezwanie wraz z zawiadomieniem o przelewie wierzytelności – k. 27-28v)

W dniu 13 listopada 2023 r. (...) Sp. z o.o. w P. sporządził oświadczenie o zbyciu w dniu 20 września 2023 r. na rzecz spółki (...) z siedzibą w E. wierzytelności dotyczącej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) i wystawionych rozliczeń nr (...), (...), (...), (...), (...).

(dowód: oświadczenie wraz z wykazem portfela wierzytelności – k. 29-31)

W dniu 29 października 2024 r. powód złożył do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew przeciwko C. K. o zapłatę kwoty 613,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 30 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty.

Postanowieniem z dnia 04 lutego 2025 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie i orzekł o kosztach postępowania.

(dowód: dokumenty z elektronicznego postępowania upominawczego – k. 32-43v)

Sąd zważył co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zaoferowane przez powoda dowody z dokumentów, wymienione powyżej. Dowodom tym Sąd dał wiarę w zakresie, w jakim stwierdzały fakt zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 13 października 2020 r. między pozwanym a (...) Sp. z o.o. oraz wystawienie na nazwisko pozwanego rozliczeń za świadczone przez (...) Sp. z o.o. usługi telekomunikacyjne. Autentyczność i wiarygodność powyższych dokumentów nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Pozwany nie przeczył, że zawarł z (...) Sp. z o.o. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych.

Sąd zważył, że do pozwu załączono poświadczone przez pełnomocnika powoda kopie oświadczenia o zbyciu wierzytelności dochodzonej pozwem oraz załącznika do oświadczenia o zbyciu wierzytelności z dnia 13 listopada 2023 r. dot. przelewu wierzytelności z dnia 20.09.2023 r. Sąd zważył, że są to dokumenty prywatne, stanowiące jedynie dowód tego, że osoba, która je podpisała, złożyła oświadczenie tej treści. Nie stanowiły one jednak miarodajnego dowodu pozwalającego stwierdzić, że wierzytelność dochodzona niniejszym pozwem została skutecznie przelana na rzecz powoda. Treść tego oświadczenia nie pozwala na ustalenie treści czynności prawnej, która miała uzasadniać legitymację czynną powoda w niniejszej sprawie oraz jej skutków prawnych. Z tych względów fakt przelewu wierzytelności dochodzonej w przedmiotowym postępowaniu na rzecz powoda należało uznać za nieudowodniony załączonym do pozwu oświadczeniem o zbyciu wierzytelności.

Sąd nie miał podstaw, by kwestionować wiarygodność zeznań pozwanego, które były szczere i spontaniczne.

Na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2026 r. Sąd pominął dowód z umowy przelewu wierzytelności dołączonej do pisma pełnomocnika powoda z dnia 23 marca 2026 r. (k. 100-103). Sąd zważył, że postępowanie w przedmiotowej sprawie prowadzone było w trybie art. 458

14

- 458

16 k.p.c., czyli w trybie postępowania z udziałem konsumentów. Zgodnie z treścią art. 458

15 § 1 k.p.c., przedsiębiorca będący powodem jest obowiązany powołać wszystkie twierdzenia i dowody w pozwie, a będący pozwanym - w odpowiedzi na pozew. Zgodnie z kolei z art. 458

15 § 4 k.p.c., twierdzenia i dowody powołane z naruszeniem § 1 i 3 podlegają pominięciu, chyba że strona będąca przedsiębiorcą uprawdopodobni, że ich powołanie nie było możliwe albo że potrzeba ich powołania wynikła później. W takim przypadku dalsze twierdzenia i dowody na ich poparcie powinny być powołane w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym ich powołanie stało się możliwe lub wynikła potrzeba ich powołania. Powód już w pozwie powinien zatem powołać wszystkie twierdzenia i dowody wskazujące na zasadność wywiedzionego powództwa, w tym w szczególności na fakt posiadania przez niego legitymacji czynnej do dochodzenia roszczenia objętego pozwem. Powód nie wywiązał się z tego obowiązku w sposób należyty. Sąd zwrócił uwagę, że powód dopiero w piśmie procesowym z dnia 23 marca 2026 r. zawnioskował o przeprowadzenie dowodu z umowy przelewu wierzytelności zawartej w dniu 20 września 2023 r. pomiędzy nim a pierwotnym wierzycielem. W związku z tym wniosek ten należało pominąć jako spóźniony, ponieważ powód winien był zawnioskować o przeprowadzenie tego dowodu już w treści pozwu, nadto powód nie wskazał, dlaczego potrzeba powołania nowych faktów i dowodów na okoliczność wykazania legitymacji czynnej powoda do wystąpienia wobec pozwanego z roszczeniem wynikła później, bądź dlaczego nie mógł powołać tych dowodów pozwie.

W ocenie Sądu w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego żądanie pozwu zasługiwało na oddalenie z uwagi na niewykazanie w toku procesu legitymacji czynnej powoda do dochodzenia roszczenia w niniejszej sprawie.

Powód (...) z siedzibą w E. domagał się zasądzenia od pozwanego C. K. kwoty 613 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie tytułem zawartej przez niego umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Powód wywodził swoją legitymację czynną do dochodzenia tej wierzytelności od pozwanego z faktu zawarcia z poprzednikiem prawnym powoda umowy przelewu wierzytelności. W niniejszej sprawie powód powinien zatem wykazać, iż przysługuje mu wierzytelność w stosunku do pozwanego C. K. wynikająca z zawartej w dniu 13 października 2020 r. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. W ocenie Sądu powód nie sprostał temu obowiązkowi, załączając do pozwu jedynie oświadczenie o zbyciu wierzytelności, a nie umowę przelewu wierzytelności, potwierdzającą fakt prawny przejścia wierzytelności z pierwotnego dostawcy usług na powoda. Umowa taka nie została jednak do pozwu dołączona. Dopiero w piśmie procesowym z dnia 23 marca 2026 r. powód złożył wniosek o dopuszczenie dowodu z umowy przelewu wierzytelności zawartej w dniu 20 września 2023 r. pomiędzy poprzednikiem prawnym pierwotnego wierzyciela a powodem. Dowód ten został jednak przez Sąd pominięty, na zasadzie art. 458 (15) § 1 i 4 k.p.c. Dodatkowo należy także zauważyć, że powód poprzestał jedynie na załączeniu do pisma z dnia 23 marca 2026 r. umowy przelewu wierzytelności z dnia 20 września 2023 r. Nie przedłożył natomiast załącznika nr 1, o którym mowa w treści tej umowy, stanowiącego wykaz przelewanych wierzytelności. A zatem w dalszym ciągu powód nie udowodnił skutecznego przelewu wierzytelności dochodzonej od pozwanego, a tym samym legitymacji czynnej w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił powództwo na podstawie art. 6 k.c., o czym orzekł w pkt. I wyroku.

Dodatkowo Sąd zważył, że wierzytelność dochodzona pozwem nie została również należycie wykazana co do wysokości. Rozliczenia z k. 19, 21 zawierają bowiem naliczenia za usługi telekomunikacyjne, które nie były objęte umową o świadczenie usług. Za usługi telewizyjne naliczono m.in. kwotę 44,99 zł za Pakiet K. + K., 41,00 zł za Pakiet K. eXtra, 19,00 zł za usługi komórkowe Pakiet J., które nie są wymienione w treści umowy. Nie wykazano, by usługi te zostały przez pozwanego dodatkowo zamówione.

Dalej, z treści umowy o świadczenie usług wynika, że wartość przyznanych Abonentowi S. oraz dodatkowe informacje związane z promocyjnym świadczeniem Usług na rzecz Abonenta zostały określone w warunkach promocji załączonych do Umowy Abonenckiej. Warunki promocji nie zostały załączone do pozwu, w związku z tym nie można ustalić, jaka była wysokość ulgi przyznanej pozwanemu w ramach promocji. W konsekwencji Sąd nie miał podstaw w materiale dowodowym, by zweryfikować, czy w sposób prawidłowy naliczono pozwanemu kary umowne za zerwanie umowy abonamentowej w kwocie 199,99 zł (rozliczenie k. 24). W tej sytuacji żądanie pozwu nie zostało wykazane także co do wysokości w zakresie kwoty 409,97 zł (199,99 zł + 44,99 zł * 2 + 41,00 zł * 2 + 19,00 zł * 2). Przemawiało to dodatkowo za oddaleniem powództwa na zasadzie art. 6 k.c.

O kosztach procesu orzeczono w pkt. II na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. Powództwo zostało oddalone w całości. Za stronę wygrywającą należało uznać zatem pozwanego. W związku jednak z tym, że pozwany nie poniósł żadnych kosztów procesu w rozumieniu norm przepisanych, Sąd w punkcie II obciążył powoda kosztami procesu, uznając koszty te za uiszczone w całości.