Serwis wygrał z ubezpieczycielem, który dopłaci 2016,77 zł za naprawę auta

Pozwem z dnia 21 maja 2024 roku (data nadania – k. 58) (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w H., zastępowana w sprawie przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła o zasądzenie od Towarzystwa (...) spółki akcyjnej z siedzibą w M. kwoty 2.016,77 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 28 października 2023 roku do dnia zapłaty. Wniosła również o zasądzenie od strony pozwanej na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu.

W uzasadnieniu powódka wskazała, że jest autoryzowanym serwisem naprawczym marki L. i W. i na zlecenie ubezpieczonego klienta wykonała naprawę pojazdu marki L. (...) o nr rej. (...), w którym została wyrządzona szkoda. Koszty naprawy miały być pokryte przez ubezpieczyciela z polisy AutoCasco ubezpieczonego klienta powódki. Powódka została upoważniona do odbioru odszkodowania. Ubezpieczyciel uznał zasadność wszystkich czynności dotyczących naprawy pojazdu lecz obniżył zastosowane przez powódkę stawki za roboczogodzinę i dokonał nieuzasadnionych korekt. Powódka dochodzi od pozwanej zapłaty kwoty 2.016,77 zł brutto tytułem wynagrodzenia za wykonaną naprawę uszkodzonego pojazdu wynikająca z faktury Vat nr (...) z dnia 13 października 2023 roku. Ubezpieczona zawarła z powódką umowę przelewu wierzytelności, przysługującej im względem pozwanej z tytułu odszkodowania. Niniejszym pozwem powódka dochodzi od strony pozwanej różnicy pomiędzy sumą wynikającą z wystawionych przez powódkę faktur Vat a sumą odszkodowania uznanego i wypłaconego przez pozwaną (pozew – k. 3 – 4v.).

W odpowiedzi na pozew wniesionej w dniu 24 lipca 2024 roku (data nadania - k. 61) Towarzystwo (...) spółka akcyjna z siedzibą w M., zastępowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosło o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania. Strona pozwana przyznała, że pojazd marki L. (...) o nr rej. (...) w dacie zdarzenia posiadał ubezpieczenie (...) + (...) posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń. Przyznała, że decyzją z dnia 3 kwietnia 2023 roku przyznała i wypłaciła na rzecz powódki odszkodowanie w kwocie 9.019,25 zł brutto w oparciu o zapisy OWU AC + Serwis, a następnie decyzją z dnia 3 października 2023 roku dopłaciła jeszcze kwotę 21.598,67 zł brutto. Strona pozwana zaprzeczyła, by uzasadniony koszt naprawy pojazdu marki (...). (...) o nr rej. (...) wyniósł 32.717,53 zł brutto, zaprzeczyła faktowi przyjętej przez stronę powodową stawki za 1 rbg w wysokości 250 zł za prace blacharsko – mechaniczne i lakiernicze, koszty obsługi szkody oraz mycie pojazdu. Zaprzeczyła także zasadności wymiany części wyszczególnionych na fakturze nr (...) (odpowiedź na pozew – k. 61 – 63v.).

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

K. H. zawarła z Towarzystwem (...) spółka akcyjna z siedzibą w M. umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdu oraz ubezpieczenia autocasco dotyczącą pojazdu marki L. (...) o nr rej. (...), na okres od dnia 29 listopada 2022 roku do dnia 28 listopada 2023 roku (okoliczność bezsporna; kopia polisy – k. 11 – 12 i k. 64 - 65).

W dniu 7 marca 2023 roku doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd marki L. (...) o nr rej. (...) (okoliczność bezsporna).

Ł. H. zleciła (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w H. naprawę pojazdu o nr rej. (...) (zlecenie naprawy – k. 15).

W dniu 22 marca 2023 roku Ł. H. i K. H. zawarły z (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w H. umowy przelewu wierzytelności, na mocy których przeniosły na rzecz ww. Spółki prawo odszkodowawcze przysługujące im wobec Towarzystwa (...) spółki akcyjnej z siedzibą w M. z tytułu wystąpienia szkody komunikacyjnej z dnia 7 marca 2023 roku, zarejestrowanej pod numerem (...), która dotyczyła pojazdu marki L. (...) o nr rej. (...) (umowy przelewu wierzytelności – k. 9 – 10).

W dniu 27 września 2023 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w H. wystawiła na rzecz Ł. H. fakturę (...) na kwotę 32.717,53 zł brutto tytułem naprawy pojazdu o nr rej. (...) (faktura – k. 33 - 34; upoważnienie – k. 16 - 17).

Decyzją z dnia 3 kwietnia 2023 roku Towarzystwo (...) spółka akcyjna z siedzibą w M. przyznało na rzecz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w H. odszkodowanie w kwocie 9.019,25 zł brutto, a następnie decyzją z dnia 3 października 2023 roku dopłaciło jeszcze kwotę 21.598,67 zł brutto. Łącznie kwota ubezpieczenia wyniosła 30.617,92 zł brutto (potwierdzenie transakcji – k. 30 – 32; decyzje – k. 77 i 79).

W dniu 13 października 2023 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w H. wystawiła na rzecz Ł. H. fakturę Vat (...) na kwotę 2.016,77 zł brutto tytułem naprawy pojazdu o nr rej. (...) (faktura – k. 8; upoważnienie – k. 16 - 17).

Decyzją z dnia 30 października 2023 roku ubezpieczyciel odmówił wypłaty dalszej części odszkodowania (decyzja – k. 83)

Koszt naprawy pojazdu marki (...). (...) o nr rej. (...), przy uwzględnieniu stawki w wysokości 251,48 zł netto, wynosi 33.971,81 zł brutto (27.619,36 zł netto) (pisemna opinia biegłego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego

F. T. (2) wraz z załącznikami – k. 100 – 111; uzupełniająca pisemna opinia biegłego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego

F. T. (2)– k. 121 – 122).

Powyższy stan faktyczny w sprawie został ustalony na podstawie załączonych do akt niniejszej sprawy, a wskazanych wyżej dokumentów, a także opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego F. T. (1).

Sąd dał wiarę dokumentom zgromadzonym w aktach sprawy, gdyż ich prawdziwość i wiarygodność w świetle wszechstronnego rozważenia zebranego materiału nie nasuwała żadnych wątpliwości i nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

W przedmiocie określenia zakresu szkody i koniecznych napraw w pojeździe marki (...). (...) o nr rej. (...) oraz kalkulacji tej naprawy, jak również wysokości rynkowej stawki za roboczogodzinę prac blacharskich i lakierniczych w czasie wykonywania naprawy pojazdu stosowanych przez (...) w D. oraz przy uwzględnieniu OWU AC + Serwis, Sąd oparł się na opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego F. T. (1). Biegły wskazał, że koszt 200 zł netto za obsługę i prowadzenie szkody był kosztem zasadnie poniesionym w formie kosztów pracowniczych przy obsłudze szkody, zgłaszaniu dodatkowych uszkodzeń, dokumentowaniu, ustalaniu zakresu naprawy i gromadzeniu stosownych dokumentacji – nie wymaganej przepisami przy autoryzacji. Biegły określił zakres szkód w pojeździe oraz sporządził kalkulację naprawy stanowiącą załącznik do opinii. Wskazał, że w kosztorysie nie uwzględnił kosztów mycia pojazdu, bowiem powódka nie uwzględniła tych kosztów w swoim kosztorysie.

W ocenie Sądu pisemna opinia sporządzona w sprawie przez biegłego sądowego F. T. (1) jest pełna, spójna, wyczerpująca i precyzyjna. Nie zawiera sprzeczności ani nieścisłości, w pełni odpowiada również zakreślonej tezie dowodowej. Opinia zawiera przekonujące uzasadnienie oparte na okolicznościach faktycznych sprawy oraz specjalistycznej wiedzy biegłego sądowego, który posiada odpowiednie kompetencje oraz doświadczenie w opiniowaniu w podobnych sprawach. Biegły wyczerpująco uzasadnił sposób wyceny szkody w pojeździe z uwzględnieniem polisy i ogólnych warunków ubezpieczenia. Na skutek zarzutów do opinii złożonych przez stronę pozwaną, biegły sporządził opinię uzupełniającą, w której w sposób wyczerpujący odniósł się do zarzutów strony.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 805 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Świadczenie ubezpieczyciela, stosownie do art. 805 § 2 pkt 1 k.c., polega w szczególności na zapłacie przy ubezpieczeniu majątkowym określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku. Szkodę należy rozumieć jako uszczerbek majątkowy wywołany wbrew woli poszkodowanego.

W myśl przepisu art. 824 § 1 k.c. suma ubezpieczenia ustalona w umowie stanowi górną granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela. Z kolei przepis art. 824

1 § 1 k.c. stanowi, że o ile nie umówiono się inaczej, suma pieniężna wypłacona przez ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia nie może być wyższa od poniesionej szkody.

W niniejszej sprawie bezspornym było, że strony łączyła umowa ubezpieczenia autocasco w okresie od dnia 29 listopada 2022 roku do dnia 28 listopada 2023 roku dotycząca pojazdu marki L. (...) o nr rej. (...). Pozwana nie kwestionowała swojej odpowiedzialności gwarancyjnej za skutki zdarzenia z dnia 7 marca 2023roku, zwłaszcza, że w toku postępowania likwidacyjnego przyznała odszkodowanie w kwocie 30.617,92 zł. Spór sprowadzał się jedynie do wysokości należnego stronie powodowej odszkodowania.

Odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu tzw. umowy AC (autocasco) tym różni się od obowiązkowej odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, iż nie ustala się jej na zasadach ogólnych (art. 415 k.c. i następne), lecz tylko na zasadach unormowanych w samej umowie i przepisach ogólnych warunków umów. Unormowania tego rodzaju zawierają dokładne regulacje co do wypadków ubezpieczeniowych, w razie wystąpienia których aktualizuje się obowiązek odszkodowawczy, w tym np. kradzież pojazdu czy jego zniszczenie. Zasadniczą kwestią różnicującą oba typy umów jest dobrowolność, o której – ze względów oczywistych – w przypadku ubezpieczenia OC nie może być mowy.

Przypomnienia wymaga, że zgodnie z przyjętym zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie poglądem, pod pojęciem szkody należy rozumieć różnicę pomiędzy stanem majątku poszkodowanego, jaki zaistniał po zdarzeniu wywołującym szkodę, a stanem tego majątku, jaki istniałby, gdyby nie doszło do zdarzenia szkodzącego (tzw. dyferencyjna metoda ustalania szkody). W odniesieniu do szkody komunikacyjnej jest to w praktyce różnica pomiędzy wartością, jaką pojazd przedstawiał w chwili wypadku, a jego wartością po wypadku (por. m.in. wyrok SA w Warszawie z dnia 20 listopada 2014 roku, I

R. 685/14, Lex). Co do zasady wysokość odszkodowania winna odpowiadać kosztom usunięcia wskazanej wyżej różnicy w wartości majątku poszkodowanego (kosztom naprawy uszkodzonego pojazdu).

Sąd przyjął, w oparciu o opinię biegłego, że koszt naprawienia uszkodzonego pojazdu to kwota 33.971,81 zł z uwzględnieniem stawki za 1 rbg na poziomie 251,48 zł netto. Strona pozwana wypłaciła już odszkodowanie w wysokości 30.617,92 zł, zatem należna stronie powodowej pozostała część odszkodowania to kwota 3.353,89 zł. Powódka żądała wypłaty odszkodowania w kwocie 2.016,77 zł.

Stosownie więc do przepisu art. 321 k.p.c. oraz mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał, że żądanie w tym zakresie jest uzasadnione.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd orzekł jak w punkcie 1. (pierwszym) wyroku.

O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt 2. (drugim) wyroku, na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., który stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Stroną przegrywającą była strona pozwana, dlatego to ona została obciążony kosztami procesu. Strona powodowa poniosła następujące koszty: 200 zł tytułem opłaty od pozwu, 900 zł z tytułu wynagrodzenia fachowego pełnomocnika ustalone na podstawie § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie, 17 zł opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa oraz 500 zł tytułem wykorzystanej zaliczki. Razem 1.617 zł. Sąd dodatkowo na podstawie art. 98 § 1

1 k.p.c. orzekł o odsetkach ustawowych za opóźnienie od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu.

W pkt 3. (trzecim) wyroku na podstawie art. 83 ust. 2 w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 98 § 1 k.p.c. Sąd nakazał ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Radomiu od strony pozwanej kwotę 134 zł tytułem uiszczonych tymczasowo wydatków w niniejszej sprawie.

Sędzia Grzegorz Wąsik

ZARZĄDZENIE

(…).

15 czerwca 2026 roku Sędzia Grzegorz Wąsik