Ubezpieczyciel dopłaci za auto zastępcze 1968 zł zamiast 7465 zł

Powód Ł. K. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w Z. kwoty 7 464,50 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 kwietnia 2025 r. oraz kosztów procesu wg norm przepisanych. Powód wskazał, że 23 grudnia 2024 r. miało miejsce zdarzenie szkodowe, w którym uszkodzony został pojazd należący do E. X., a sprawca zdarzenia posiadał ochronę ubezpieczeniową u strony pozwanej. Powód podał, że wynajął poszkodowanemu na czas likwidacji szkody auto zastępcze zbliżone klasie pojazdu uszkodzonego oraz wykonywał na jego rzecz inne usługi. Powód wskazał, że wynajem pojazdu zastępczego trwał od 23.12.2024 r. do 19.02.2025 r. (od dnia szkody do dnia wypłaty pełnej kwoty odszkodowania tj. 12.02.2025 + 7 dni ) przez 59 dni po stawce 100 zł netto, razem 7 257 zł brutto, parkowanie uszkodzonego pojazdu w okresie od 23.12.2024 r. do 06.02.2025 r. (od dnia szkody do dnia odebrania uszkodzonego pojazdu przez oferenta) przez 46 dni, stawka 50 zł netto, wyniosło łącznie 2 829 zł, holowanie z miejsca wypadku na parking powypadkowy - 738,00 zł brutto, przygotowanie pojazdu do dodatkowych oględzin, w tym demontaż uszkodzonych elementów, wykonanie pomiarów geometrii zawieszenia - 553,50 zł brutto, łącznie 11 377,50 zł brutto. Powód podał, że nabył od poszkodowanego wierzytelność wynikającą z faktury, lecz strona pozwana uznał roszczenia z tytułu najmu pojazdu za 43 dni po stawce 91zł netto parkowanie w kwocie 1 840 zł brutto, za holowanie w kwocie 400 zł brutto i za przygotowanie pojazdu do oględzin w kwocie 172,20 zł brutto, wypłacając łącznie 6 325,20 zł.

Strona pozwana w sprzeciwie od wydanego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jej rzecz od powoda kosztów procesu zarzucając, że powód błędnie określił wartość przedmiotu sporu zawyżając ją o 2 412,20 zł brutto, ponieważ winna ona wynosi 5 052,30 zł. Strona pozwana podniosła, że szkoda w pojeździe poszkodowanego została uznana za całkowitą i w dniu 27 stycznia 2025 r. zostało mu wypłacone odszkodowanie, a więc mógł podjąć czynności zmierzające do zastąpienia uszkodzonego pojazdu nowym. Ponadto zarzuciła, że w dniu 24 grudnia 2024 r. osobie uprawnionej do występowania w imieniu poszkodowanego przedłożono szczegółową informację dotyczącą możliwości najmu pojazdu zastępczego za pośrednictwem ubezpieczyciela, lecz powód w dniu 27 grudnia 2024 r. poinformował stronę pozwaną o najmie pojazdu przez poszkodowanego z jego wypożyczalni pojazdów zastępczych i w związku z tym wypłaciła odszkodowanie z tytułu najmu pojazdu zastępczego za 43 dni najmu po stawce 91 zł, za koszty holowania 400 zł, koszty parkowania za stawce 40 zł brutto i koszty przygotowania pojazdu do dodatkowych oględzin za dwie godziny po stawce 86,10 zł brutto.

W piśmie z dnia 30 sierpnia 2025 r. powód w całości podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Poszkodowany E. X. w dniu 23 grudnia 2024 r. doznał szkody w swoim samochodzie marki U. (...) w wyniku zdarzenia drogowego z udziałem sprawcy ubezpieczonego z tytułu odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u strony pozwanej (...) S.A.

Okoliczność bezsporna

Poszkodowany w dniu zdarzenia wynajął od powoda Ł. K. samochód osobowy marki P. (...) nr rej. (...). Czynsz najmu określono na 100 zł netto, 123 zł brutto za dobę za jeden dzień kalendarzowy najmu bez limitu kilometrów.

Dowód: umowa najmu pojazdu nr (...) – k.7

Usługi świadczone przez formę powoda Ł. K. polecił mu znajomy. Powód zgłosił szkodę stronie pozwanej w imieniu poszkodowanego i wskazał, że poszkodowany już korzysta z pojazdu zastępczego. W formularzu zgłoszenia ze strony ubezpieczyciela pojawił się komunikat informujący o tym, że jeśli poszkodowany już wynajął pojazd zastępczy we własnym zakresie to ubezpieczyciel zastrzegł, że uzna celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty najmu pojazdu zastępczego tj. takie jakie poniósłby organizując najem w jednej z wypożyczalni współpracujących z (...) S.A. Określono stawkę na kwotę 91 zł brutto za dobę najmu przesyłając dokumenty w tym zakresie. Strona pozwana przesłała je powodowi mailowo na adres poczty elektronicznej: (...).pl.

Dowód: zeznania świadka E. X. – k.67, zgłoszenie szkody, informacja o pojeździe zastępczym, informacja o wymaganych dokumentach, umowy z wypożyczalniami - w aktach szkody na płycie – k.43

Powód poinformował stronę pozwaną mailowo w dniu 27 grudnia 2024 r., że poszkodowany korzysta z pojazdu zastępczego, za który stawka dobowa najmu wynosi 100 zł netto. Strona pozwana ponownie przesłała informacje dotyczące pojazdu zastępczego i wysokości stawki 91 zł/dobę mailowo powodowi.

Dowód: mail powoda z 27.12.2024 r., ponowna informacja o pojeździe zastępczym, ponowny mail strony pozwanej, SMS pojazd zastępczy z 27.12.2026 r. - w aktach szkody na płycie – k.43

Poszkodowany zawarł z powodem w dniu 23 grudnia 2024 r. umowę cesji wierzytelności, na podstawie której przelał na rzecz powoda jako cesjonariusza swoją wierzytelność z tytułu odszkodowania z tytułu zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego, parkowania uszkodzonego pojazdu oraz holowania uszkodzonego pojazdu w związku ze szkodą z 23 grudnia 2024 r.

Dowód: umowa cesji wierzytelności – k.6

Strona pozwana nie wypłaciła poszkodowanemu w całości jednorazowo odszkodowania z tytułu szkody w pojeździe marki U. (...). W dniu 27 stycznia 2025 r. strona pozwana dopłaciła poszkodowanemu kwotę 2 605,60 zł brutto do kwoty 6 400 zł wcześniej 3 794,40 zł. W dniu 12 lutego strona pozwana dopłaciła poszkodowanemu kwotę 3 400 zł.

Dowód: decyzja dopłata odszkodowania z 27.01.2025 r. i decyzja o dopłacie odszkodowania z 12.02.2025 r. – w aktach szkody na płycie – k.43

W dniu 1 kwietnia 2025 r. powód wystawił fakturę na kwotę 11 377,50 zł wskazując, że należność z tytułu najmu pojazdu zastępczego przez 59 dni od 23 grudnia 2024 r. do 19 lutego 2025 r. (do dnia wypłaty pełnego odszkodowania +7 dni) wynosi 7 257 zł, należność z tytułu kosztów parkowania uszkodzonego pojazdu przez 46 dni od 23 grudnia 2024 r. do 6 lutego 2025 r. po cenie 50 zł netto wynosi 2 829 zł, z tytułu kosztów holowania z miejsca wypadku do Z. na ul. (...) wynosi 738 zł brutto i za przygotowanie pojazdu do dodatkowych oględzin, w tym demontaż uszkodzonych elementów, wykonanie pomiarów geometrii zawieszenia wynosi 553,50 zł.

Dowód: faktura (...) - k.8

Strona pozwana przyznała powodowi odszkodowanie w kwocie 6 325,20 zł brutto wskazując, że zasadny okres najmu to 43 dni po stawce 91 zł. Strona pozwana uznała, że w związku z wypłatą odszkodowania w dniu 27 stycznia 2025 r. poszkodowany mógł zorganizować sobie nowy pojazd w ciągu 7 dni od tej wypłaty. Koszty holowania uznane i wypłacone przez pozwanego ubezpieczyciela wyniosły 400 zł, koszt parkowania uznano za 46 dni po stawce 40 zł w kwocie 1 840 zł brutto, zaś koszty przygotowania pojazdu do dodatkowych oględzin w kwocie 172,20 zł.

Dowód: pismo strony pozwanej z 11.04.2025 r. – k.9 – 10

Średnie stawki związane z holowaniem uszkodzonego pojazdu, obowiązujące na rynku lokalnym oraz całego województwa (...) w 2024 roku kształtowały się na poziomie: za załadunek/wyładunek -145/145 zł netto/usługa, za dojazd/powrót - 4,70 zł netto/km, za przewóz uszkodzonego pojazdu - 5,20 zł netto/km; zakres obowiązujących stawek to: za załadunek/wyładunek 100 - 200 zł netto/usługa, za dojazd/powrót 3,00 - 6,50 zł netto/km i za przewóz uszkodzonego pojazdu - 3,00 - 7,00 zł netto/km. Średnia dobowa stawka przechowywania uszkodzonego pojazdu osobowego na wyspecjalizowanym parkingu w 2024 roku po zaokrągleniu wynosiła ok. 30 zł netto/doba (zakres obowiązujących stawek to od 25 do 50 zł netto/dobę. Koszty przygotowania pojazdu do oględzin powinien wynosić 133,76 zł brutto, ponieważ powinny ograniczyć się do demontażu reflektora przedniego lewego, błotnika przedniego lewego oraz wykładziny nadkola.

Dowód: opinia biegłego sądowego Ł. O. – k.75 - 88

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.

Bezsporna była w sprawie odpowiedzialność strony pozwanej za zdarzenie wywołujące szkodę. Spór powstał co do wysokości należności za najem pojazdu zastępczego, kosztów holowania, parkowania pojazdu oraz kosztów przygotowania pojazdu do ponownych oględzin.

Zwrócić należy uwagę, że strona pozwana abstrahując od dokumentów w aktach szkody, nie zważając na obowiązujące przepisy procedury cywilnej uznała, że spełniła świadczenie z tytułu szkody w pojeździe w dniu 27 stycznia 2025 r. i do tej daty doliczyła 7 dni z racji wystąpienia szkody całkowitej w pojeździe i w ten sposób utwierdziła się w przekonaniu, że najem pojazdu zastępczego trwał 43 dni. Tymczasem, jak wynika z decyzji z dnia 12 lutego 2025 r. strona pozwana dopłaciła poszkodowanemu w tym dniu jeszcze kwotę 3 400 zł. Z tych względów zasadny był okres najmu pojazdu zastępczego przez 59 dni, tj. do dnia 19 lutego 2025 r., ponieważ od decyzji dopłacającej odszkodowanie za szkodę w pojeździe E. X. 12 lutego 2025 r. należało doliczyć jeszcze 7 dni na zorganizowanie pojazdu. Skoro strona pozwana uznała tylko 43 dni, to Sąd w kontekście powyższego uwzględnił jeszcze 16 dni.

Sąd mając na względzie stanowisko strony pozwanej wyrażone w sprzeciwie od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym uznał, że skoro pozwany ubezpieczyciel zapewniałby pojazd przez 43 dni, to za kolejnych 16 dni poszkodowany musiałby zorganizować sobie pojazd zastępczy we własnym zakresie. W związku z tym zasadnym jest uwzględnienie stawki 123 zł brutto obowiązującej u powoda za te 16 dni. Powód w korespondencji mailowej z 27 grudnia 2024 r. określił wysokość stawki dobowej najmowanego u niego przez poszkodowanego pojazdu. Z tych względów Sąd zasądził kwotę 1 968 zł (16 dni x 123 zł) na podstawie art.363 § 1 k.c. w zw. z art.361 § 1 k.c. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie na mocy art.481 k.c. od dnia 11 kwietnia 2025 r. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Okręgowego w Świdnicy odsetki należne są od daty decyzji w przedmiocie przyznanego odszkodowania, skoro w tej dacie strona pozwana dysponowała wszystkimi niezbędnymi dokumentami do wydania decyzji. Wbrew stanowisku strony pozwanej powód określił żądanie kwotowo i przedłożył fakturę VAT z 1 kwietnia 2025 r. Strony prowadziły korespondencję mailowo, co wynika z akt szkody.

W odniesieniu do dowodów zawnioskowanych przez stronę pozwaną w aktach szkody i zeznań świadka E. X. stwierdzić należy, że za 43 dni najmu pojazdu zastępczego należna jest stawka określona przez stronę pozwaną. W zgłoszeniu szkody powód podał, że poszkodowany korzysta już z pojazdu zastępczego i mimo kilkukrotnych informacji o tym, że w takim wypadku strona pozwana uzna tylko kwotę 91 zł, prócz maila z 27 grudnia 2024 r., brak było z jego strony jakiekolwiek inicjatywy, by zagwarantować poszkodowanemu pojazd zastępczy z wypożyczalni współpracującej z pozwanym ubezpieczycielem. Rację ma strona pozwana wskazując, że w istocie powód nie był tym zainteresowany. Świadek E. X. zeznał, że nie przypomina sobie, by powód przekazywał mu informacje związane z możliwością najmu pojazdu zastępczego z wypożyczalni współpracującej z pozwanym ubezpieczycielem. Dowody z dokumentów i zeznania świadka tworzą spójną i logiczną całość. Zatem powód zainteresowany był jedynie najmem pojazdu zastępczego przez swoją firmę, choć podjął się czynności w postępowaniu likwidacyjnym. Z tego względu bezzasadne jest stanowisko powoda, że strona pozwana powinna mu była wypłacić odszkodowanie za 43 dni najmu po stawce 123 zł i Sąd oddalił w tym zakresie powództwo, jak również w zakresie żądań z tytułu kosztów holowania, parkowania i przygotowania do ponownych oględzin.

Zwrócić należy uwagę, że powód w żaden sposób nie wykazał, kosztów holowania. Przede wszystkim nie określił, z jakiego miejsca pojazd poszkodowanego był holowany, jaka odległość została pokonana do ul. (...), jaki był koszt czynności załadunkowych i rozładunkowych. Nie jest rzeczą Sądu domyślać się okoliczności, lecz rozstrzygać na podstawie dowodów zaoferowanych przez strony. Powód nie sprostał w zakresie tego żądania wymogom stawianym przez art. 6 k.c. i 232 zd. 1 k.p.c. i nie przedstawił żadnych dowodów, z których wynikają ww. okoliczności. Faktura VAT (...) nie jest dowodem potwierdzającym pokonaną odległość, koszty załadunku i rozładunku pojazdu. Strona pozwana uznała te koszty w wysokości 400 zł. Sąd zaś nawet przy uwzględnieniu opinii biegłego sądowego nie miał danych, by je wyliczyć.

Strona pozwana, w odniesieniu do kosztów parkowania, wypłaciła kwotę 1 840 zł brutto za 46 dni parkowania po stawce 40 zł. Z opinii biegłego sądowego wynika średnia stawka na terenie województwa (...) wynosząc 30 zł netto za dobę, a więc 36,90 zł brutto za dobę. Wobec braku dowodów zaoferowanych przez powoda potwierdzających przyjętą przez niego stawkę 50 zł netto za dobę, Sąd w związku z wypłatą odszkodowania przez stronę pozwaną za koszty parkowania po wyższej stawce niż biegły, oddalił powództwo w tym zakresie.

Powód żądał zwrotu kosztów przygotowania pojazdu do dodatkowych oględzin, w tym demontaż uszkodzonych elementów, wykonanie pomiarów geometrii zawieszenia w kwocie 553,50 zł. Strona pozwana wypłaciła powodowi kwotę 172,20 zł. Bacząc na brak dowodów potwierdzających wykonanie pomiarów geometrii zawieszenia, słusznie biegły sądowy Ł. O. zwrócił uwagę w opinii, że brak było możliwości ustalenia stawki za prace blacharsko – lakiernicze stosowane przez powoda celem skalkulowania czynności przygotowawczych pojazdu U. (...) do oględzin dodatkowych. W związku z tym biegły wyliczył średnią arytmetyczną tych prac na 146,50 zł netto. Biegły wskazał także, iż koszt pokolizyjnych/powypadkowych oględzin dodatkowych uszkodzonego pojazdu, może być skalkulowany w formie zryczałtowanej lub względem stawki godzinowej pracy warsztatu naprawczego. Koszty pomiarów geometrii mogą być skalkulowane w formie zryczałtowanej, bądź względem stawki godzinowej na podstawie kalkulacji naprawy. Koszt tego typu około likwidacyjnych czynności serwisowych z reguły uwzględniony jest w wynegocjowanej z ubezpieczycielem stawce serwisu naprawczego, w przypadku związania się serwisu naprawczego z ubezpieczycielem stosowną umową o współpracę. W przypadku braku stosownej umowy o współpracę, czynności te mogą być skalkulowane odrębnie, po stawce serwisu naprawczego, realizującego naprawę uszkodzonego pojazdu. Biegły sądowy posiadając wiadomości specjalne zwrócił uwagę na brak protokołu pomiaru geometrii, który to dotyczyłby pojazdu poszkodowanego oraz datowany byłby w czasookresie likwidacji przedmiotowej szkody. Wobec powyższego zakres czynności przygotowawczych strony powodowej ograniczono do demontażu reflektora przedniego, lewego, błotnika przedniego, lewego oraz wykładziny nadkola. W tym przypadku koszt tego typu czynności wynosić powinien 267,53 zł brutto. Ponieważ czas poszczególnych operacji technologicznych systemu E. uwzględnia zarówno demontaż jak i ponowny montaż danego podzespołu koszt operacji dotyczących jedynie demontażu winien stanowić połowę ustalonych kosztów, a zatem kwotę 133,76 zł brutto.

W kontekście powyższego, na podstawie jedynie faktury (...) nie sposób określić, jaką kwotę stanowił koszt demontażu uszkodzonych elementów, a jaką koszty wykonania pomiarów geometrii zawieszenia. Wobec braków dowodowych w tym zakresie, czego powód powinien mieć świadomość, Sąd uznał, że kwota wypłaconego odszkodowania w tym zakresie była odpowiednia, bowiem przewyższała określoną przez biegłego jako zasadny koszt demontażu kwotę 133,76 zł brutto.

Zdaniem Sądu, opinia biegłego została sporządzona w sposób rzeczowy, pełny i logiczny. Biegły sądowy posiadając wiadomości specjalne zwrócił uwagę na istotne kwestie związane z demontażem elementów niezbędnych do dodatkowych oględzin. W związku z tym stanowiła ona podstawę ustaleń faktycznych w sprawie.

O kosztach procesu orzeczono na mocy art.100 k.p.c. w pkt III i IV wyroku stosunkowo je rozdzielając. Powód wygrał proces w 26 %, zaś strona pozwana w 74 %. Koszty poniesione przez powoda wyniosły łącznie 2 217 zł (400 zł opłata sądowa, 17 zł opłata karbowa od pełnomocnictwa i 1 800 zł koszty zastępstwa procesowego), zatem z tej kwoty należy się powodowi od strony pozwanej kwota 576,42 zł. Strona pozwana poniosła koszty 3 617 zł (1 800 zł koszty zastępstwa procesowego, 1 800 zł zaliczka w całości wydatkowana na wynagrodzenie biegłego i 17 zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa), a więc 74 % z tej kwoty to 2 676,58 zł i Sąd zasądził ją od powoda. W obu przypadkach Sąd zasądził koszty procesu z należnymi odsetkami.

O brakujących kosztach sądowych wypłaconych tymczasowo z wydatków Sądu Rejonowego w Kłodzku Sąd orzekł na podstawie art.113 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Skoro brakujące koszty to 304,51 zł, to strona pozwana winna je uiścił w 26 %, tj. w kwocie 79,17 zł, natomiast powód w 74 %, tj. w kwocie 225,34 zł, która podlega ściągnięciu przez stronę pozwaną z zasądzonego w pkt I roszczenia na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kłodzku.

26.02.2026 r.

ZARZĄDZENIE

1. (...)

2. (...)