Brak zdjęć z dnia zwrotu lokalu. Sąd zasądził 300 zł zamiast żądanego odszkodowania

Powódka F. F. 17 wniosła o zasądzenie od pozwanej O. B. kwoty 32 921,38 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 25 921,38 zł od 2 września 2024 r., od kwoty 2 000 zł od 2 września 2024 r. oraz od kwoty 5 000 zł od 2 września 2024 r., a także o zasądzenie na rzecz powódki kosztów procesu wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, w tym kosztów zastępstwa procesowego 3 600 zł i kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że dochodzona pozwem kwota stanowi odszkodowanie za szkody poczynione w wynajmowanym przez pozwaną lokalu i zostało określone na podstawie kosztorysu wykonanego przez uprawnionego specjalistę z zakresu budownictwa oraz wyspecjalizowaną firmę sprzątającą, a nadto na sumę dochodzonego roszczenia składa się kwota utraconej korzyści majątkowej z tytułu najmu lokalu w sytuacji niemożności jego wynajmowania na skutek szkód poczynionych przez pozwaną. Powódka podała, że 1 listopada 2023 r. zawarła z pozwaną O. B. umowę najmu lokalu położonego w R. przy ul. (...), na podstawie której pozwana zobowiązana była do dokonywania opłat miesięcznych tytułem czynszu najmu w wysokości 2 500zł brutto oraz naliczonych opłat za media. Wskazała także, że pozwana nie korzystała z przedmiotu najmu w sposób prawidłowy, bowiem w trakcie trwania najmu doszło do licznych szkód w lokalu i jego wyposażeniu, nadto podała, że wobec notorycznego zalegania przez pozwaną z płatnościami za czynsz, powódka 30 kwietnia 2024 r. złożyła wypowiedzenie najmu, a opróżnienie i wydanie lokalu winno nastąpić 30 lipca 2024 r. Powódka podniosła także, że w trakcie odbioru lokalu stwierdziła występowanie licznych uszkodzeń i zniszczeń w wynajmowanym lokalu i sporządziła protokół zdawczo-odbiorczy, którego podpisania pozwana odmówiła. Powódka podała także, że wysokość zadośćuczynienia za niemożność dalszego wynajmowanie lokalu przez okres dwóch miesięcy wynikała z konieczności udokumentowania, skosztorysowania i naprawienia szkód poczynionych przez pozwaną w wynajmowanym lokalu. Dalej podała, że dopiero 3 października 2024 r. powstała możliwość założenia licznika prądu z uwagi na blokadę windykacyjną S., spowodowaną brakiem uiszczenia opłaty przez pozwaną. Podobna sytuacja miała miejsce z dostawca gazu (...), z którym powódka zawarła umowę 1 października 2024 r. Powódka podniosła, że w toku czynności windykacyjnych przedsądowych pozwana uznała część zadłużenia.

Pozwana O. B. w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na jej rzecz kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwana zaprzeczyła w całości wszystkim twierdzeniom oraz zakwestionowała sporządzone i dołączone do pozwu kosztorysy podając, że w okresie użytkowania lokalu nie dokonała żadnych zniszczeń, które mogłyby uzasadnić wysuwane przez powódkę roszczenia. Pozwana podniosła, że przedmiotowy lokal wykorzystywany zgodnie z jego przeznaczeniem i postanowieniami umowy najmu został zwrócony powódce w stanie niepogorszonym z widocznymi śladami zwyczajnego użytkowania, mieszczącymi się w granicach normalnego zużycia rzeczy w skutek jej prawidłowego używania. Pozwana podała, że przed zdaniem wynajmowanego lokalu zabrane zostały z niego wszystkie rzeczy należące do pozwanej, lokal oraz znajdujące się w nim wyposażenie zostało dokładnie wysprzątane. Dalej pozwana podniosła, że powódka nie wykazała w żaden sposób zaistniałej rzeczywistej szkody, ani istnienia związku przyczynowo skutkowego pomiędzy działaniami pozwanej a powstałymi szkodami. Pozwana zarzuciła także, że powódka nie przedstawiła jakiejkolwiek dokumentacji potwierdzającej poniesione szkody. Odnosząc się do roszczenia powódki dotyczącego utraconej korzyści majątkowej z uwagi na niemożność wynajęcia lokalu pozwana zaprzeczyła temu twierdzeniu podając, że przedmiotowy lokal do dnia złożenia sprzeciwu pozostaje niewynajęty.

Pomimo skierowania stron przez Sąd do mediacji, ugoda nie została zawarta.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka F. F. w dniu 1 listopada 2023 r. zawarła z pozwaną O. B. umowę najmu lokalu położonego w R. przy (...) o powierzchni 152 m

2. Zgodnie z postanowieniami § 8 umowa została zawarta na czas oznaczony 1 roku, a jej rozwiązanie mogło nastąpić za wypowiedzeniem przez każdą ze stron z zachowaniem 3 miesięcznego okresu wypowiedzenia, za porozumieniem stron, a wynajmujący mógł rozwiązać umowę najmu bez zachowania okresu wypowiedzenia i bez wyznaczania najemcy dodatkowego okresu na wywiązanie się ze zobowiązań, jeżeli najemca używałby lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niezgodnie z jego przeznaczeniem, zaniedbywałby obowiązki dopuszczając do powstania szkód lub niszczyłby urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez innych użytkowników lub byłby w opóźnieniu z zapłatą czynszu lub innych opłat określonych w umowie za dwa pełne okresy. W § 6 pkt 5 umowy została określona odpowiedzialność najemcy za mienie oraz wszelką działalność, która mogłaby spowodować lub wpływać na pogorszenie stanu przedmiotu najmu w sposób wykraczający ponad granice normalnego zużycia. Dalej w § 8 określono, że w przypadku zniszczeń, uszkodzeń przedmiotu najmu stwierdzonych w czasie trwania umowy lub po jej zakończeniu, najemca zobowiązany był dokonać napraw na własny koszt lub pokryć wynajmującemu straty w pełnej wysokości według cen obowiązujących na dzień stwierdzenia strat. Określenie strat miało nastąpić na podstawie protokołu sporządzonego w obecności przedstawicieli stron.

Dowód:

umowa najmu lokalu z 01.11.2023 r.- k. 37-40

Umowa zawarta 1 listopada 2023 r. nie była pierwszą umową łączącą strony, ponieważ strony rok wcześniej zawarły umowę najmu przedmiotowego lokalu.

Dowód:

zeznania pozwanej – k.146 verte, zdjęcia Stan lokalu w dniu rozpoczęcia najmu z 2.11.2022 r. – k.51

W lutym 2024 r. powódka zwróciła się do partnera pozwanej D. E. (1) o pożyczenie frytkownicy, która została najęta wraz z lokalem. Frytkownica była brudna z zewnątrz, pokryta starym przypalonym tłuszczem. D. E. (2) przekazał jej niewyczyszczoną frytkownicę nie czyszcząc jej.

Dowód:

zeznania świadka D. E. (1) – 142 verte, częściowo zeznania powódki – k.145

Powódka F. F. w dniu 30 kwietnia 2024 r. sporządziła wypowiedzenie umowy najmu lokalu wskazując, że najmowany lokal ma zostać opuszczony przez najemcę najpóźniej do 30 lipca 2024 r. W uzasadnieniu wypowiedzenia powołała się na § 8 oraz § 9 pkt 3 umowy z 1 listopada 2023 r.

Dowód:

wypowiedzenie umowy najmu z 31.04.2024 r.- k. 41

Pozwana skontaktowała się z powódką 30 lub 31 lipca 2024 r. z prośbą o przedłużenie terminu do wydania lokalu o 3 dni. Strony ustaliły go na 2 sierpnia.

Okoliczność bezsporna

Pozwana wraz z partnerem D. E. (2) i przyjaciółmi przed zwrotem lokalu powódce, sprzątała lokal i myła wyposażenie. Jej ojczym pomalował, po uprzednim umyciu i zagruntowaniu, ściany kuchni, przedsionka i magazynu.

Dowód:

zeznania świadków D. E. (1) – k.142 verte – 143, zeznania świadka D. B. – k.143 verte, zeznania świadka B. F. – k.144, zeznania świadka C. R. – k.144,

częściowozeznania pozwanej – k.145 verte – 147, zeznania pozwanej – k.145 verte - 147

W dniu 2 sierpnia 2024 r. powódka i pozwana wraz ze swoimi partnerami spotkali się celem zwrotu lokalu. Powódka weszła do kuchni i powiedziała, że jest brudny okap, że jest brudno. Murek na zewnątrz lokalu został uszkodzony przez bliżej nieznaną osobę, najprawdopodobniej cofający samochód. W pewnym momencie partner powódki usłyszał szum. Nikt nie wiedział, co jest jego przyczyną. W łazience partner powódki otworzył kafelka i okazało się, że rura w miejscu przed wodomierzem cieknie. Powódka i jej partner mówili o wysokich kosztach, które pozwana będzie musiała ponieść. Okazało się jednak, że za cieknącą rurę odpowiada zakład wodociągów, ponieważ nieszczelność znajdowała się przed wodomierzem. Mimo tego powódka ujęła koszty kafli, przez które trzeba było się dostać do rury w protokole. Powódka sporządziła protokół zdawczo – odbiorczy i wskazała na szkody tj:

-

pęknięta rura w toalecie – pokrycie kosztów takich jak kafle, przez które będzie trzeba się dostać,

-

malowanie kuchni i pomieszczeń - według stawek na rynku,

-

sprzątanie kuchni, urządzeń z tłuszczu - według stawek na rynku,

-

wymiana baterii w zlewie - według cen sklepowych,

-

wymiana dwóch kafli w kuchni,

-

udrożnienie pisuaru,

-

zamontowanie kratek wentylacyjnych,

-

zamontowanie pleksi w toalecie,

-

zamontowanie oraz kupno szyby w barku w sali głównej,

-

brak donicy,

-

brak pistoletu dymnego,

-

brak lampki dekoracyjnej,

-

naprawa murku na zewnątrz

Pozwana nie zgodziła się z opisem stanu lokalu zawartym w protokole zdawczo - odbiorczym i nie podpisała go. Powódka nie chciała wypuścić pozwanej i jej partnera z lokalu, w związku z czym pozwana zadzwoniła po matkę.

Dowód:

protokół zdawczo – odbiorczy – k.42, zdjęcie murka – k.51, zeznania świadka D. B. - k. 143 verte – 144, zeznania pozwanej O. B. - k. 145 verte - 147

Uszkodzenia, które były widoczne w przedmiotowym lokalu były skutkiem normalnego użytkowania przedmiotu najmu zgodnie z postanowieniami umowy i przeznaczeniem przedmiotu najmu. Krzesła rozkręcały się na skutek użytkowania. Pleksa w toalecie była do zamontowania. Kratka wentylacyjna poprzednia została zdjęta w toku najmu, lecz pozwana zakupiła nowe kratki wentylacyjne, które nie zostały założone. Pozwana nie zgadzała się na malowanie sali, lecz powódka uważała, że sala powinna być odmalowana.

Dowód:

zdjęcie w pliku Stan lokalu w dniu zakończenia najmu – k.51, częściowo zeznania świadka F. P. - k. 140, częściowo zeznania świadka E. S. (1) - k. 141 verte – 142,częściowo zeznania świadka R. R. - k.144, zeznania świadka D. B. - k. 143 verte -144, zeznania pozwanej O. B. - k.145verte -147

Powódka 6 sierpnia 2024 r. lokal położony w R. przy ul. (...) wystawiła na platformie (...) na wynajem, lokal do 29 maja 2026 r. nie został wynajęty.

Dowód:

zdjęcia na płycie – k.71

Pozwana nie miała zaległości w zakładzie energetycznym (...) i nie było żadnej blokady windykacyjnej z tym związanej. Wiązała ją z tym zakładem umowa na dostawę energii elektrycznej do przedmiotowego lokalu. Pozwana informowała powódkę, że może tę umowę przepisać na siebie, ponieważ w przeciwnym wypadku pozwana rozwiąże umowę z zakładem energetycznym, lecz powódka tego nie uczyniła. W związku z tym energia elektryczna, po rozwiązaniu umowy z S. przez pozwaną do lokalu powódki nie była dostarczana. Powódka musiała zawrzeć umowę z dostawcą energii elektrycznej.

Dowód:

zeznania świadka D. E. (3) – k.142, zeznania pozwanej – k.145 verte – 147, wiadomość – k.44

W dniu 4 września 2024 r. odbyło się spotkanie w kancelarii pełnomocnika powódki, w którym uczestniczyła pozwana. Pozwana całkowicie zaprzeczyła, że poczyniła szkody i straty w lokalu. Pozwana uznała żądania powódki w kwocie 1 800 zł.

Dowód:

protokół ze spotkania z dłużnikiem z dnia 4.09.2024 r. – k.36 – 36 verte

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jako nieudowodnione, ponad kwotę 300 zł, zasługiwało na oddalenie.

Sąd dokonał ustaleń stanu faktycznego w oparciu o dowody z dokumentów, zdjęć przestawionych na płytach przez obie strony, z zeznań świadków i stron. Zdaniem Sądu, mając na względzie przedłożone dowody ze zdjęć, nie sposób uznać racji powódki co do zasadności jej roszczeń w pełnym zakresie, ponieważ zdjęcia pozwalają na obiektywne odtworzenie stanu lokalu w dniu 2 sierpnia 2024 r. Na podstawie zdjęć przedłożonych przez powódkę nie można stwierdzić, by w dniu 2 sierpnia 2024 r. lokal zwracany przez pozwaną jako najemcę powódce jako wynajmującej, był zdemolowany, zdewastowany, by był wykopaliskiem i by na widok zniszczeń w nim chciało się płakać.

Mając na uwadze zeznania pozwanej, częściowo zdjęcia, protokół ze spotkania oraz zdjęcia lokalu uznać należy, że istotnie doszło do szkody po stronie powódki w związku z najmem przedmiotowego lokalu, lecz nie w zakresie żądanym przez powódkę iw skali przez nią przedstawianej. W ocenie Sądu, wobec uznania przez pozwaną, że nie była zamontowana kratka wentylacyjna, do wymiany była szyba w barku, kafelek w kuchni i ewentualnie potrzeba pomalowania sali i koszt tych prac wyniesie 1 800 zł, to zasadnym było zasądzenie kwoty 300 zł, skoro powódka nie zwróciła pozwanej kwoty kaucji wynoszącej 1 500 zł. Spór nie dotyczył kwestii kaucji, choć powódka wskazywała na jej wpłatę przez pozwaną w niepełnej wysokości, więc okoliczności związane z jej uiszczeniem pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

W pozostałym zakresie roszczenia powódki pozostały nie udowodnione. Powódka zeznała, że zdjęcia w telefonie mają lepszą jakość, a nadto, że posiada zdjęcia ściany, kiedy przekazywała lokal, nie ma zdjęcia ściany przed pomalowaniem, a już po pomalowaniu kiedy oddawano jej lokal. Powódka podała, że nie robiła filmiku z tego, jak wyglądał lokal po zdaniu, ponieważ najważniejsza była rura.

Twierdzenia powódki pozostały w przeważającej mierze nieudowodnione. Przepis art.6 k.c. stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Powódka domagając się odszkodowania za szkodę wynikającą ze zniszczenia lokalu, który wynajęła pozwanej winna to udowodnić. Sąd nie rozstrzyga sprawy na podstawie twierdzeń, czy nawet zeznań jednaj strony i powołanych przez nią świadków. Wskazać należy, że powódka miała niezaprzeczalną możliwość udowodnienia swoich twierdzeń poprzez sporządzenie najpierw zdjęć i/lub filmu w dacie, kiedy przekazywała pozwanej lokal na początku najmu i następnie z daty zwrotu lokalu. W niniejszej sprawie zupełnie tego zabrakło.

Niewiarygodne są zeznawania powódki podnoszącej, że skupiła się na kwestii rury. Skoro problem cieknącej rury, jak wynika z jej zeznań, należał do zakładu wodociągów, to nic nie stało na przeszkodzie, by po ustaleniu podmiotu odpowiedzialnego zająć się dokumentowaniem stanu zwracanego lokalu, skoro zdaniem powódki był on ponadprzeciętnie zniszczony i brudny. Jej rzeczą było udokumentować te szkody. Dokumentowanie stanu i wyglądu lokalu przed objęciem w posiadanie przez pozwaną i po jego zwrocie w dzisiejszych czasach stało się niezwykle łatwe. Obecnie każda dorosła osoba posiada smartfon. Urządzenia te wyposażone są fabrycznie w aparaty z funkcją kamer wideo. Zatem powódka mogła zrobić dokładne zdjęcia podnoszonych uszkodzeń i filmować lokal w newralgicznych miejscach takich jak pobrudzone ściany, uszkodzone narożniki, brudny okap, zniszczone kafle na podłodze, tłuste i brudne inne przedmioty, ale też powinna przedłożyć dowody wskazujące na ich wygląd w dacie przekazania pozwanej lokalu, by nie było żadnych wątpliwości co do tego, że istotnie na skutek użytkowania przez pozwaną doszło do ich ponadprzeciętnego zniszczenia czy zabrudzenia. W sposób niewytłumaczalny przez powódkę brak takich dowodów.

Zwrócić należy uwagę, że zeznania świadków w tym zakresie są niewiarygodne, wszak postrzegają zupełnie subiektywnie, tym bardziej, że świadkowie powołani przez powódkę w osobach R. R. i E. S. (2) były i są jej pracownikami. Obie świadek podały, że lokal był zdewastowany, natomiast brak jest zdjęć potwierdzających tę dewastację. W związku z tym Sąd nie czynił ustaleń faktycznych na ich podstawie. Kwestia brudnej frytkownicy nie dotyczyła jej stanu w dniu 2 sierpnia 2024 r. tylko lutego, a o tym zeznawały panie świadek. Zatem już z tego względu zeznania te nie zasługiwały na uwzględnienie. Analizując zdjęcia przedłożone przez powódkę z daty zdania lokalu, jedynie zdjęcia z frytkownicą pokrytą starym spalonym tłuszczem wskazywać mogłyby na konieczność dogłębnego czyszczenia i mycia tego naczynia. Zauważyć jednak należy, że frytkownica została pożyczona powódce w lutym 2024 r. a więc w ten sposób nie wyglądała w dacie zdania lokalu, lecz wcześniej, co ma znaczenie dla sprawy. Brak jest jednak zdjęcia frytkownicy z daty przekazania lokalu pozwanej. Zdaniem Sądu, okoliczność, że frytkownica była w stanie jak obrazują zdjęcia na płycie k.51, to jednak nie ma to związku ze stanem pozostałych naczyń, które wraz z lokalem najęła powódka pozwanej. Żadne zdjęcia zrobione przez powódkę nie wykazały, by inne naczynia były brudne, jak frytkownica. Powódka nie dołączyła do pozwu protokołu zdawczo – odbiorczego z daty przekazania lokalu. W istocie nie wiadomo, jakie konkretnie rzeczy zostały wynajęte przez powódkę i w jakim stanie. Zdjęcia kosza na śmieci z pustymi środkami czystości w istocie nie wiadomo czego mają dotyczyć. Ponadto, zdjęcia szyby w szafie z daty zdania lokalu także nie stanowią dowodu na okoliczność braku jej domycia, czy zniszczenia, wobec braku zdjęcia pozwalającego na porównanie z wyglądem tego mebla w dacie wydania lokalu pozwanej. Podobnie, jeśli chodzi o wygląd ściany z gniazdkami.

Zupełne zdziwienie budzi okoliczność związana z brudnym okapem, na który szczególne powódka zwracała uwagę. Skoro był tak brudny, dlaczego brak jest choćby jednego zdjęcia. Podobnie z poobijanymi tynkami, kantami i brudnymi ścianami. Skoro stan lokalu zwracanego przez pozwaną był zły, to powódka powinna była każdą szkodę, uszkodzenie udokumentować zdjęciem lub filmem.

Zwrócić jednak należy uwagę na istotną okoliczność, o której powódka nie wspomniała w uzasadnieniu pozwu. Lokal był w posiadaniu pozwanej od 2 listopada 2022 r., a umowa z 1 listopada 2023 r. była drugą umową najmu przedmiotowego lokalu zawartą między stronami. Powódka nie wskazała, czy zawierając umowę 1 listopada 2023 r. sporządziła protokół zdawczo – odbiorczy, by skontrolować stan lokalu. Nie wykazała też, by taki protokół został sporządzony 2 listopada 2022 r. Zasadniczo, stwierdzić należy, że po roku najmu lokalu na podstawie pierwszej umowy najmu powódka nie miała żadnych zastrzeżeń co do przedmiotu najmu i zawarła drugą umowę.

Świadek F. P. zeznał, że w kuchni na podłodze w większości poobijane były płytki, tymczasem ze zdjęcia przedłożonego przez powódkę wynika, że wymienione została wymieniona jednak kafelka, a nie większość. Widać to po kolarze szarym wymienionej kafelki na zdjęciu (różnica w kolorze pierwotnie położonych płytek i koloru szarego wymienionej płytki).

Gdyby powódka zrobiła zdjęcia lub filmy w dniu 2 listopada 2022 r., 1 listopada 2023 r. i 2 sierpnia 2024 r. poszczególnych rzeczy, ich wyglądu i stanu, Sąd mógłby weryfikować zdjęcia i zeznania świadków. Tymczasem z przedstawionych przez powódkę zdjęć w żaden sposób nie można ustalić takich szkód i ich zakresu, jak wynika z uzasadnienia pozwu i jej zeznań.

Zeznania powódki i sporządzony na jej zlecenie kosztorys pozostają w sprzeczności, natomiast zeznania pozwanej uznać należy za wiarygodne w odniesieniu do okoliczności dotyczących cieknącej rury i częściowej szkody. Z protokołu zdawczo – odbiorczego wynika, że powódka odpowiedzialnością za cieknącą rurę obarczała pozwaną wpisując, że to pozwana winna ponieść koszty uszkodzonej obudowy rury, choć nie z jej winy w postaci choćby zaniedbania doszło do zalania.

Zupełnie niezrozumiałe jest domaganie się przez powódkę od pozwanej odszkodowania w związku z uszkodzonym murkiem. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że zgodnie z § 1 umowy najmu lokalu gastronomicznego przedmiotem najmu był lokal składający się z kuchni, toalety dla personelu, zmywaka, sali, toalety dla klientów i tarasu. Powódka nie wykazała, by murek znajdował się w zakresie objętym przedmiotem najmu. Trudno sobie wyobrazić, czy murek stanowił element tarasu. Powódka zeznała, że był przy schodach do lokalu, co już wskazuje, że zgodnie z umową go nie wchodził w zakres przedmiotu najmu. Niezależnie od tego, brak jest także zdjęcia obrazującego wygląd murka przez objęciem lokalu przez pozwaną. Ponadto, skoro powódka nie wykazała, by powódka uszkodziła murek, to nie sposób przyjąć odpowiedzialność pozwanej. Świadkowie zawnioskowani przez pozwaną wskazywali, że murek położony był niżej tarasu i klient uszkodził go samochodem. Rzeczą powódki było przedłożenie dowodów wykazujących winę pozwanej w tym zakresie, by domagać się odszkodowania z tego tytułu.

Powódka jako dowód w sprawie przestawiła kosztorys inwestorski z 25 sierpnia 2024 r. W związku ze stanowiskiem pozwanej stanowi on jedynie dowód w postaci dokumentu prywatnego ocenianego zgodnie z art.245 k.p.c. Niezależnie od tego zwrócić należy uwagę, że prace w nim powołane w żaden sposób nie przystają do innych dowodów zaoferowanych przez powódkę. Obejmuje on prace związane z naprawą nawierzchni z kostki, robotami instalacji elektrycznej i wodno - kanalizacyjnej w zakresie zmywaka kuchennego, rurociągu żeliwnego kanalizacyjnego, robót budowalnych dotyczących podłogi na powierzchni ponad 20 m

2. W żaden sposób nie przystaje to do stanu faktycznego ustalonego w sprawie. Ani powódka ani świadkowie powódki, ani inne dowody nie wskazywały na takie uszkodzenia. Poza tym żadna nawierzchnia z kostki nie była objęta umową najmu, a przynajmniej powódka o tym nie wspominała.

Oprócz brudnej frytkownicy, którą widać na zdjęciu, lecz jej stan dotyczy lutego 2024 r., a nie 2 sierpnia 2024 r., powódka nie wykazała, że pozostałe naczynia i wyposażenie były brudne w dacie zwrotu lokalu przez pozwaną.

Zeznania świadków i pozwanej były spójne i logiczne, choć świadkowie zaprzeczyli drobnym niedociągnięciom uznanym przez pozwaną. Jednak ich zeznania w istocie były zgodne z tym co wynikało ze zdjęć lokalu w dacie zwrotu.

Z tych względów pozycje wskazane w kosztorysie sprzątania restauracji z 20 sierpnia 2024 r. pozostają nieudowodnione. Kosztorys ten nie stanowi dowodu na to, że wymienione rzeczy i wyposażenie były brudne lub niedoczyszczone przez pozwaną wobec braku zdjęć lub filmów. Nadto, także jest on jedynie dokumentem prywatnym jak kosztorys inwestorski.

Powódka nie zdołała wykazać, że z przyczyn leżących po stronie pozwanej do lokalu nie była dostarczana energia elektryczna, czy gaz. W tym zakresie także brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego twierdzenia powódki w zakresie zaległość pozwanej w płatnościach i założenia blokady windykacyjnej. Stawianie w złym świetle przeciwnika procesowego bez przestawienia dowodów jest zupełnie chybione i niczego do sprawy, prócz gołosłownych twierdzeń nie wnosi. To pozwana logicznie wytłumaczyła, z jakich względów doszło do odcięcia dostawy energii do lokalu powódki.

W odniesieniu do żądania zapłaty utraconego czynszu, to powódka także nie udowodniła, że w wyniku powoływanych przez nią szkód nie mogła wynająć lokalu. Ze zdjęć przedłożonych przez pozwaną wynika, że powódka zamieściła ogłoszenie 2 sierpnia 2024 r. Nie sposób uznać, że lokal uprzednio wynajmowany pozwanej jest zniszczony. Niezrozumiałe jest zamieszczenie takiego ogłoszenia na (...) w tym samym dniu, gdy został zdany przez pozwaną, skoro powódka twierdziła, że lokal nie nadawał się do użytkowania, a dopiero po dwóch miesiącach po remoncie i umyciu. Powódka powinna była przedstawić dowód, że były osoby chętne wynająć lokal, lecz ze względu na jego zły stan nie zdecydowały się na najem.

W myśl art.675 § 1 k.c. po zakończeniu najmu najemca obowiązany jest zwrócić rzecz w stanie niepogorszonym; jednakże nie ponosi odpowiedzialności za zużycie rzeczy będące następstwem prawidłowego używania.

Mając powyższe na względzie w odniesieniu do przepisu art.675 § 1 k.c., Sąd zasądził kwotę 300 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 2 września 2024 r. zgodnie z żądaniem powódki, które w zakresie odsetek nie było kwestionowane. O odsetkach Sąd orzekł na mocy art.481 k.c.

W pozostałym zakresie powództwo jako nieudowodnione podlegało oddaleniu w oparciu o art. 6 k.c. i art.232 zd. 1 k.p.c. stanowiącym, że strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art.100 zd. 2 k.p.c., ponieważ pozwana nieznacznie uległa powódce co do żądanej kwoty. Na koszty pozwanej składały się koszty zastępstwa procesowego 3 600 zł i 17 zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa.

20 lipca 2026 r.

ZARZĄDZENIE

(...)

(...)