Oryginalne części w naprawie auta po kolizji. Sąd zasądził 14 912 zł od ubezpieczyciela

Powódka, F. D., wniósł o zasądzenie od strony pozwanej – (...) S.A. z siedzibą w B., kwoty 21 438,79 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 6 listopada 2024 r. od kwoty 20 438,79 zł , a nadto o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podała, iż w dniu 28 września 2024 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ należący do powódki pojazd marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...). W chwili zdarzenia sprawca kolizji posiadał obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (OC) u strony pozwanej. Strona pozwana wypłaciła powódce dotychczas łącznie kwotę 7 674,03 zł tytułem odszkodowania za szkodę poniesioną przez powódkę na skutek uszkodzenia należącego do niej, a wyżej opisanego pojazdu w wyniku kolizji z dnia 28 września 2024 r., natomiast odmówiła zaspokojenia dalej idących roszczeń powódki.

W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, w uzasadnieniu szczegółowo przedstawiając swe stanowisko.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 28 września 2024 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ należący do powódki pojazd marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...).

Sprawcę powyższego wypadku i stronę pozwaną łączyła umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (OC), obowiązująca w chwili wypadku.

Strona pozwana wypłaciła powódce dotychczas łącznie kwotę 7 674,03 zł tytułem odszkodowania za szkodę poniesioną przez powódkę na skutek uszkodzenia należącego do niej, a wyżej opisanego pojazdu w wyniku kolizji z dnia 28 września 2024 r.

(bezsporne)

Wyżej wskazana kwota otrzymana przez powódkę od strony pozwanej tytułem odszkodowania była niewystarczająca do przywrócenia powyższego pojazdu do stanu sprzed powstania szkody, tj. do stanu, w którym znajdował się on bezpośrednio przed wyżej opisaną kolizją, a zatem w dniu 28 września 2024 r.

Dowód:

zeznania świadka M. D., k.55; przesłuchanie powódki, k.54.

Koszt naprawy uszkodzeń wyżej opisanego pojazdu, powstałych w wyniku przedmiotowej kolizji, przy uwzględnieniu części zamiennych oryginalnych (oznaczonych symbolem „O” – sygnowanych logo producenta pojazdu), przeprowadzonej zgodnie z technologią naprawczą producenta pojazdu i przy uwzględnieniu wysokości stawki dla prac blacharskich i lakierniczych (w rejonie miejsca zamieszkania powódki w roku 2024) w kwocie 150 zł netto, wynosi 21 586,34 zł brutto.

Dowód:

opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej, wycen pojazdów i kosztorysowania ich napraw, I. A., z dnia 28 lutego 2026 r., k. 64-95.

Przed wniesieniem pozwu powódka zasięgnęła opinii rzeczoznawcy samochodowego, określającej wysokość szkody w powyższym pojeździe, przy czym za jej wydanie powódka zapłaciła 1 000 zł.

Dowód:

faktura nr (...), k.18; zeznania świadka M. D., k.55.

W piśmie z datą 28 października 2024 r. powódka wezwała stronę pozwaną do zapłaty - w terminie do 5 listopada 2024 r. – kwoty 20 438,79 zł tytułem pozostałej części odszkodowania za uszkodzenie wskutek kolizji z 28 września 2024 r. należącego do powódki pojazdu marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...), a nadto kwoty 1200 zł tytułem kosztów opinii rzeczoznawcy samochodowego, określającej wysokość szkody w powyższym pojeździe, której powódka zasięgnęła przed wniesieniem pozwu.

Dowód:

pismo z dnia 28 października 2024 r., k. 19-20; potwierdzenie nadania przesyłki, k.21.

W piśmie z datą 19 listopada 2024 r. strona pozwana odmówiła zaspokojenia powyższego roszczenia.

Dowód:

pismo z dnia 19 lutego 2024 r., k.22.

Sąd zważył:

Powództwo, w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, należy uznać za uzasadnione w przeważającej części.

Zgodnie z treścią art. 805 §1 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

Stosownie do treści art. 822 §1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.

Kwestia odpowiedzialności strony pozwanej za skutki zdarzenia z dnia 28 września 2024 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ należący do powódki pojazd marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...), nie była w niniejszej sprawie przedmiotem sporu. Powstała w majątku powódki szkoda jest bowiem bezpośrednim następstwem tego zdarzenia, tym samym między doznaną przez powódkę szkodą a wypadkiem zachodzi bezpośredni związek przyczynowy, czego żadna ze stron nie kwestionowała.

Okolicznością sporną w niniejszej sprawie była natomiast wartość szkody.

Ustalając wysokość szkody, Sąd uwzględnił w szczególności opinię biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej, wycen pojazdów i kosztorysowania ich napraw, I. A..

W treści powyższej opinii biegły stwierdził, że koszt naprawy uszkodzeń wyżej opisanego pojazdu, powstałych w wyniku przedmiotowej kolizji, przy uwzględnieniu części zamiennych oryginalnych (oznaczonych symbolem „O” – sygnowanych logo producenta pojazdu), przeprowadzonej zgodnie z technologią naprawczą producenta pojazdu i przy uwzględnieniu wysokości stawki dla prac blacharskich i lakierniczych (w rejonie miejsca zamieszkania powódki w roku 2024) w kwocie 150 zł netto, wynosi 21 586,34 zł brutto.

Opinia powyższa nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

Opinia ta wydana została po uprzednim kompleksowym zapoznaniu się przez biegłego ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Wyprowadzone przez biegłego I. A. wnioski odpowiadają nie tylko zasadom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, ale również znajdują one oparcie w całokształcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Sąd zgodził się w pełni ze stanowiskiem wyrażonym w toku postępowania przez biegłego, którego opinia została wydana w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, ze znajomością przedmiotu sprawy i przedmiotu opinii, z uwzględnieniem również doświadczenia zawodowego biegłego, co znalazło odzwierciedlenie w treści jego opinii.

Opinia powyższa zawiera wszystkie niezbędne elementy potrzebne do oceny wysokości szkody poniesionej wskutek uszkodzenia pojazdu marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...), zaś z treścią pozostałego zebranego w sprawie materiału dowodowego tworzy logiczną i spójną całość.

Zdaniem Sądu - zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wymagał uzupełnienia i pozwalał na rozstrzygnięcie sprawy.

Obowiązek naprawienia szkody, polegającej na uszkodzeniu rzeczy, powstaje w chwili powstania tejże szkody i nie jest to uzależniony od tego, czy poszkodowany dokonał naprawy rzeczy i czy w ogóle zamierza tego dokonać. Ubezpieczyciel winien zatem wypłacić ubezpieczonemu odszkodowanie odpowiadające kosztom przywrócenia pojazdowi jego wartości sprzed wypadku.

Zniszczone części samochodu mogą być zastąpione częściami nowymi, bez obowiązku zaliczenia nadwyżki wartości na poczet odszkodowania w wypadku, gdy wymieniane części były pełnowartościowe.

Mając na uwadze powyższe, a w szczególności treść art.361 k.c. i art.363 k.c., Sąd ustalił zatem, przy uwzględnieniu opinii biegłego I. A., że koszt naprawy uszkodzeń wyżej opisanego pojazdu wynosi 21 586,34 zł brutto, jednakże mając na uwadze dotychczas wypłaconą powódce - przed wniesieniem pozwu - tytułem odszkodowania przez stronę pozwaną łącznie kwotę 7 674,03 zł, zasadnym jest żądanie kwoty 13 912,31 zł stanowiącej żądaną przez powódkę różnicę pomiędzy ustaloną wysokością kosztów naprawy powyższego pojazdu, tj. 21 586,34 zł brutto - zgodnie z opinią biegłego I. A. - a dotychczas wypłaconą powódce przez stronę pozwaną kwotą tytułem odszkodowania, tj. 7 674,03 zł.

Podzielając poglądy Sądu Najwyższego, wyrażone w wyroku z dnia 3 lutego 1971 r.(III CRN 450/70, OSNC 1971/11/205) oraz w wyroku z dnia 25 kwietnia 2002 r.(III CKN 1466/99), Sąd uznał, że o przywróceniu stanu poprzedniego można mówić jedynie wówczas, gdy stan samochodu po naprawie pod każdym istotnym względem (stan techniczny, zdolność użytkowa, części składowe, trwałość, wygląd estetyczny itp.) odpowiada stanowi tegoż samochodu sprzed wypadku.

Zatem – wbrew twierdzeniom strony pozwanej – za wyłącznie uzasadnione należy – zdaniem Sądu, w świetle powyższego, przyjęcie, że naprawy przedmiotowego pojazdu należy dokonać z użyciem części zamiennych oryginalnych -„O”, przy czym z treści wyżej wskazanej opinii biegłego wynika, iż naprawa pojazdu przy użyciu alternatywnych części zamiennych (PC,PT,PJ,P) nie jest tożsama z przywróceniem uszkodzonego pojazdu do stanu sprzed powstania szkody, a to ze względu na niską jakość powyższych części, natomiast w okresie powstania wyżej opisanej szkody brak było dostępnych alternatywnych części zamiennych jakości „Q”.

W ocenie Sądu - za uzasadnione należy też uznać żądanie kwoty 1 000 zł, którą powódka zapłaciła za opinię rzeczoznawcy samochodowego, ponieważ wydatek ten był niezbędny dla prawidłowej oceny wartości szkody, powstałej w konsekwencji wypadku z 28 września 2024 r.

Powódka wykazała także, że koszty te zostały przez nią poniesione, składając dowód w postaci faktury nr (...), opatrzonej adnotacją „opłacono” (k.18 akt).

Zdaniem Sądu – wbrew twierdzeniom strony pozwanej nie sposób uznać kwoty 1 000 zł, którą powódka zapłaciła za opinię rzeczoznawcy samochodowego, za wygórowaną w sytuacji, gdy wynagrodzenie biegłego sądowego za wydanie opinii w przedmiotowej sprawie wyniosło 2 319,19 zł i jego wysokości strona pozwana nie kwestionowała.

W przedmiocie odsetek Sąd orzekł zgodnie z art. 481 § 1 i 2 k.c. Zdaniem Sądu - zasadnym jest żądanie odsetek ustawowych za opóźnienie od zasądzonej na rzecz powódki kwoty 13 912,31 zł od dnia 6 listopada 2024 r., biorąc pod uwagę przebieg postępowania likwidacyjnego, bowiem powódka wezwała stronę pozwaną w piśmie z datą 28 października 2024 r. (nadanym pod adres strony pozwanej w dniu 29 października 2024 r.) do zapłaty - w terminie do 5 listopada 2024 r. – kwoty 20 438,79 zł tytułem pozostałej części odszkodowania za uszkodzenie wskutek kolizji z 28 września 2024 r. należącego do powódki pojazdu marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...), a nadto kwoty 1200 zł tytułem kosztów opinii rzeczoznawcy samochodowego, określającej wysokość szkody w powyższym pojeździe, której powódka zasięgnęła przed wniesieniem pozwu, zaś w piśmie z datą 19 listopada 2024 r. strona pozwana odmówiła zaspokojenia powyższego roszczenia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w punkcie I sentencji.

O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 100 – zdanie pierwsze k.p.c., stosunkowo je rozdzielając, przy czym szczegółowe wyliczenie kosztów procesu pozostawiono referendarzowi sądowemu.