Pożyczka po fałszywej rekrutacji. Sąd ustalił, że umowy z firmą nie było

Stan faktyczny

W lipcu 2023 r. powódka ubiegała się o zatrudnienie w (...) sp. z o.o. na skutek ogłoszeń na platformie (...). W sierpniu otrzymała polecenie przesłania skanu swojego dowodu osobistego oraz założenia rachunku bankowego w związku z planowanym zatrudnieniem. Powódka założyła rachunek bankowy numer (...) w (...) Bank (...) S.A. Na potrzeby wykonywania operacji na tym rachunku podała numer telefonu służbowego ((...)). Poinformowano ją, że następnie będzie otrzymywać na e-maila kody dostępu do tego rachunku. Jednak z powodu rzekomej awarii systemu ich nie otrzymywała. Po pewnym czasie powódka skontaktowała się bezpośrednio z (...) sp. z o.o. i otrzymała informację, że nie była objęta rekrutacją, a firma ta nie wystawiała ogłoszeń na (...). Powódka nigdy nie otrzymała do dyspozycji żadnych środków, które były przelewane na w/w rachunek bankowy. W sierpniu 2023 r. powódka nie zawierała żadnych umów pożyczek z pozwanym.

Dowód: zeznania powódki, k. 74

e-maile, k. 12-21

Ocena dowodów

Zeznania powódki są w pełni wiarygodne i szczere, potwierdzone treścią korespondencji e-mailowej z nieznanymi sprawcami.

Do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego nie jest niezbędne ustalenie sprawców oszustwa (wyłudzenie cudzej tożsamości, czyn z art. 190a § 2 k.k.), którego ofiarą padła powódka.

Wniosek o zawieszenie postępowania został oddalony i nie zgłoszono do tego orzeczenia środka przewidzianego w art. 162 k.p.c.

Pozwany nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających zawarcie spornej umowy przez powódkę.

Kwalifikacja prawna

Ponieważ z ustaleń faktycznych wynika, że sporna umowa pożyczki nigdy nie została zawarta przez powódkę z pozwaną, to powództwo jest zasadne w świetle art. 189 k.p.c. Sporna umowa nie została nigdy zawarta, a więc nie istnieje i nie wywołuje żadnych skutków prawnych.

Po stronie powodowej zachodzi interes prawny w ustaleniu, gdyż – po pierwsze – strona pozwana twierdziła w odpowiedzi na pozew, że sporna umowa została przez strony zawarta. A ponieważ jednocześnie pozwana spółka jak dotąd nie wywiodła pozwu o świadczenie (w którym A. M. mogłaby podnieść zarzut nieistnienia umowy), jedynym sposobem zniesienia stanu niepewności prawnej jest powództwo z art. 189 k.p.c.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 189 k.p.c.

Koszty

O kosztach orzeczono jak w punkcie II. zasądzając je (z odsetkami) na mocy art. 98 k.p.c. na rzecz strony wygrywającej proces. Składa się nań: opłata sądowa od pozwu (200 zł), opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej (900 zł, § 2 pkt 3 rozp. MS z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).