Dozór elektroniczny dla skazanego za czyny z 2021 r. Sąd uchylił umorzenie postępowania

Zażalenie obrońcy skazanego zasługiwało na uwzględnienie.

Przeprowadzona przez tut. Sąd kontrola odwoławcza potwierdziła, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisu art. 4 § 1 k.k., polegającym na zastosowaniu przepisu art. 43 la § 1 pkt 1 k.k.w. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2023 r., co skutkowało umorzeniem postępowania zainicjowanego wnioskiem obrońcy skazanego o udzielenie zezwolenia na odbycie przez G. K. kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.

Nie ulega wątpliwości, iż prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 7 lutego 2024 roku, sygn. akt IV K 166/23, G. K. uznano winnym przestępstw z art. 258 § 1 k.k. oraz art. 59 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., których dopuszczał się w okresie od 4 sierpnia 2021 roku do 17 września 2021 roku, za co wymierzono mu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Należy w tym miejscu stwierdzić, iż u podstaw kwestionowanego przez obrońcę skazanego rozstrzygnięcia legła okoliczność, że art. 43la § 1 pkt 1 k.k.w. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2023 roku uzależnia możliwość udzielenia zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego od tego, czy nie zachodzą warunki przewidziane w art. 64 § 2 k.k., art. 64a k.k. lub art. 65 § 1 i 2 k.k. Sąd I instancji, opierając się na aktualnym brzmieniu przepisu art. 43la § 1 pkt 1 k.k.w., prawidłowo ustalił więc, że G. K., skazany m.in. za przestępstwo popełnione w warunkach art. 65 § 1 k.k., nie może skutecznie ubiegać się o udzielenie mu wnioskowanego zezwolenia.

Tym niemniej, w ocenie Sądu Apelacyjnego, na gruncie przedmiotowej sprawy zachodzi potrzeba zastosowania wskazanego wyżej przepisu ustawy wykonawczej w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 roku, zatem przed wejściem w życie nowelizacji dokonanej mocą ustawy z dnia 7 lipca 2022 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (

dalej: ustawa zmieniająca).

Wbrew stanowisku sądu penitencjarnego, w postępowaniu wykonawczym nie jest wyłączone stosowanie regulacji art. 4 § 1 k.k, w odniesieniu do przepisów o charakterze materialnoprawnym, jakim niewątpliwie jest norma zawarta w art. 43 la § 1 pkt 1 k.k.w. Zgodnie z ugruntowaną w tej materii linią orzeczniczą, przepis art. 4 § 1 k.k. znajduje bowiem zastosowanie do wszelkich norm karnych mających materialnoprawny charakter, niezależnie od tego, w której ustawie zostały one zapisane (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2017 roku, sygn. akt I KZP 13/16).

Należało zatem podzielić wyrażony przez skarżącego pogląd, iż zasadę wyrażoną w treści art. 4 § 1 k.k. należy stosować również w odniesieniu do norm materialnych zawartych w Kodeksie karnym wykonawczym. Powyższe nabiera na kanwie niniejszej sprawy szczególnego znaczenia zważywszy na okoliczność, iż przypisane skazanemu przestępstwa zostały popełnione w okresie od sierpnia do września 2021 roku, niewątpliwie więc przed nadaniem przez ustawodawcę aktualnego brzmienia przepisowi art. 43 la § 1 pkt 1 k.k.w. Wspomniany przepis dotyczy sposobu wykonania kary, w dużej mierze zbliżony do przepisów art. 69 i art. 70 k.k. Samo zamieszczenie unormowań dotyczących dozoru elektronicznego w kodeksie karnym wykonawczym, a nie kodeksie karnym, nie wyłącza zatem możliwości stosowania przepisów względniejszych dla skazanego, w oparciu o art. 4 § 1 k.k.

W konsekwencji należało uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gliwicach. Jednocześnie zasygnalizować trzeba, iż sąd I instancji, rozpoznając ponownie sprawę G. K. winien w pierwszej kolejności rozważyć przez pryzmat art. 4 § 1 k.k., który stan prawny będzie względniejszy dla skazanego i dopiero wówczas wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku obrońcy skazanego o udzielenie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

ZARZĄDZENIE

- zwrócić akta sprawy.

Katowice, dnia 28 maja 2024 roku.