Poniedziałek Wydanie nr 30

Sygnatura akt
II Ca 1059/25
Sąd
Sąd Okręgowy w Szczecinie
Wydział
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
18 września 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Apelacja oddalona
Opublikowano w portalu
28 września 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Sąd Okręgowy w Szczecinie
© autorzy OpenStreetMap

Sprawa

Sąd oddalił apelację uczestnika w sprawie o przemoc domową, zażalenie umorzył

Przejdź do orzeczenia, 6 min czytania

Spór

Wnioskodawczyni B. J. wnosiła o przeciwdziałanie przemocy domowej ze strony męża D. J. Uczestnik kwestionował ustalenia, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie art. 233 k.p.c.

Ustalenia sądu

Sąd pierwszej instancji uznał, że uczestnik stosował przemoc wobec członków rodziny, a jego ustalenia potwierdziły notatki policjantów i opinia biegłych o uzależnieniu od alkoholu. Twierdzenia uczestnika o ograniczonym spożywaniu alkoholu i o zdradach wnioskodawczyni sąd uznał za nieistotne lub niewykazane.

Rozstrzygnięcie

Sąd oddalił apelację uczestnika, a postępowanie wywołane zażaleniem na zabezpieczenie umorzył.

Dlaczego

Sąd uznał, że brak przemocy w ostatnim czasie wynika z izolacji uczestnika na mocy zabezpieczenia, a nie z jego zachowania. Podkreślił też, że żadne naruszenie obowiązków małżeńskich nie usprawiedliwia stosowania przemocy.

Więcej o sprawie

Sąd Rejonowy w Kamieniu Pomorskim nakazał uczestnikowi opuścić wspólnie zajmowany lokal i zakazał mu zbliżania się do niego na odległość mniejszą niż 10 metrów. Sąd Okręgowy w Szczecinie w pełni podzielił te ustalenia.

Uczestnik chciał, by sąd dopuścił wyniki badań, które miały wykazać kilkumiesięczną abstynencję od alkoholu.

Uczestnik pomija bo wie, że do akt sprawy złożone zostały notatki policjantów, z których jednoznacznie wynika, że uczestnik był agresywny.

Z uzasadnienia, Sąd Okręgowy w Szczecinie
Rozstrzygnięcie
Apelacja oddalona
Sąd
Sąd Okręgowy w Szczecinie, II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura
II Ca 1059/25

Treść orzeczenia około 6 minut czytania

Sygnatura akt II Ca 1059/25, II Cz 370/25

POSTANOWIENIE

Dnia 18 września 2025 roku

Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy

w składzie:

Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Monika Rabiega

Protokolant: Magdalena Gregorczuk

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2025 roku w Szczecinie

sprawy z wniosku B. J.

z udziałem D. J.

o przeciwdziałanie przemocy domowej

na skutek apelacji uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 12 czerwca 2025 roku, sygnatura akt I Ns 135/25

oraz na skutek zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 14 maja 2025 roku, sygnatura akt I Ns 135/25

I. oddala apelację

II. umarza postępowanie wywołane zażaleniem uczestnika.

sędzia Monika Rabiega

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 maja 2025r. Sąd Rejonowy w Kamieniu Pomorskim:

I. Zobowiązał uczestnika D. J. do opuszczenia wspólnie zajmowanego lokalu mieszkalnego położonego w K. przy ul. (...) i bezpośredniego otoczenia tego lokalu.

II. Zakazał uczestnikowi zbliżania się do lokalu mieszkalnego o którym mowa w punkcie I niniejszego postanowienia i bezpośredniego otoczenia tego lokalu na odległość mniejszą niż 10 metrów.

III. Zabezpieczenie udzielone postanowieniem wydanym 14 maja 2025 r. utrzymał w mocy do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania.

IV. Tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych nakazał pobrać od uczestnika D. J. na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim kwotę 100 zł (stu złotych).

Uzasadnienie postanowienia sąd zawarł na k. 189-198 akt sprawy.

Od powyższego rozstrzygnięcia apelację wywiódł uczestnik. W apelacji skarżący zarzucił naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 1 i art. 11 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej, art. 233 kpc oraz błąd w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, iż o rzekomej przemocy fizycznej D. J. względem żony miała oświadczyć małoletnia H. J.. We wnioskach apelacyjnych uczestnik wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie wniosku B. J.. Złożył również wnioski o przeprowadzenie dowodów z dokumentów dołączonych do apelacji.

Uczestnik złożył również zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 14 maja 2025r., którym to sąd udzielił wnioskodawczyni zabezpieczenia, wnosząc o jego uchylenie.

W odpowiedzi na apelację uczestniczka wniosła o jej oddalenie i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania apelacyjnego.

Sąd okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja uczestnika była bezzasadna i jako taka podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 kpc.

Zgodnie z art. 387 §2

1 kpc w uzasadnieniu wyroku sądu drugiej instancji:

1) wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia może ograniczyć się do stwierdzenia, że sąd drugiej instancji przyjął za własne ustalenia sądu pierwszej instancji, chyba że sąd drugiej instancji zmienił lub uzupełnił te ustalenia; jeżeli sąd drugiej instancji przeprowadził postępowanie dowodowe lub odmiennie ocenił dowody przeprowadzone przed sądem pierwszej instancji, uzasadnienie powinno także zawierać ustalenie faktów, które sąd drugiej instancji uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej;

2) wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa powinno objąć ocenę poszczególnych zarzutów apelacyjnych, a poza tym może ograniczyć się do stwierdzenia, że sąd drugiej instancji przyjął za własne oceny sądu pierwszej instancji.

Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do uzasadnienia postanowień kończących postepowanie w sprawie.

Sąd okręgowy w pełni podziela zarówno ustalenia faktyczne jak i rozważania prawne wyrażone przez sąd rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przyjmując je za własne bez potrzeby ich powielania. Uzupełniająco sąd wskazuje, że pominął wniosek dowodowy zgłoszony w piśmie z dnia 28 lipca 2025r. na podstawie art. 235

2§1 pkt 2 kpc, albowiem dowód ten był nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy. Z wyników badań uczestnika wynika bowiem jedynie tyle, że są one lub nie są zgodne z zamieszczanymi na nich normami. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika uczestnika nie należy do wiedzy powszechnej, że określone wyniki badań wskazują na fakt kilkumiesięcznego braku spożycia alkoholu przez badanego. Takie wnioski wymagają wiedzy specjalnej, którą sąd nie dysponuje, zaś uczestnik nie wnioskował o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na powyższa okoliczność. Uczestnik pomija zresztą fakt, że sąd rejonowy dopuścił dowód ze znajdującej się w aktach III RNs 22/25 opinii dotyczącej D. J., z której wynika, że jest on osobą uzależnioną od alkoholu. Fakt braku spożywania alkoholu w ostatnich miesiącach świadczyć zaś mógłby jedynie o tym, że hamuje się on przed spożyciem alkoholu, nie zaś o tym, że nie jest uzależniony. Wbrew twierdzeniom uczestnika nie są to ustalenia „rzekome” a potwierdzone opinią biegłych. Nie zasługują na aprobatę zarzuty uczestnika, iż sąd niesłusznie wziął pod uwagę fakty mające miejsce w przeszłości, skoro winien brać pod uwagę jedynie sytuację aktualną. Takie założenie wyeliminowałoby a priori możliwość ustalenia w sprawie faktów, skoro fakty zawsze są zdarzeniami które miały miejsce w przeszłości, nie zaś w chwili wyrokowania czy zamknięcia rozprawy. Uczestnik pomija także, że brak stosowania przez niego przemocy wobec członków rodziny wynikał także z faktu zastosowania przez sąd zabezpieczenia, które uniemożliwia mu styczność z członkami rodziny. Przyjmując optykę uczestnika, w każdej sprawie w której sąd zastosowałby zabezpieczenie izolujące sprawcę przemocy, wniosek końcowo każdorazowo musiałby być oddalony, albowiem sprawcy przemocy uniemożliwiono by przymusowo jej stosowanie.

Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostają podnoszone przez uczestnika okoliczności rzekomych zdrad małżeńskich wnioskodawczyni, czy braku utrzymania przez nią porządku w domu. Po pierwsze bowiem, nawet gdyby powyższe okoliczności miały miejsce, to wskazać należy, ze korespondencja uczestnika z (...) wskazuje na fakt, że także on utrzymywał relacje pozamałżeńskie z inną kobietą, zaś utrzymanie porządku w domu jest obowiązkiem wszystkich osób w nim zamieszkujących, nie zaś tylko kobiety. Po drugie zaś żaden przejaw naruszenia obowiązków małżeńskich nie usprawiedliwia stosowania przemocy.

Uczestnik formułując zarzuty apelacyjne przejawia obniżony krytycyzm wobec własnych zachowań oraz skłonność od obwiniania o nie innych osób, co zresztą stanowi zgodnie z opinią psychologa i psychiatry (k. 17-18 akt III RNs 22/25) przejaw choroby alkoholowej. I tak uczestnika wskazywał, że córkę szarpnął tylko raz, zaś odpowiedzialnością za złe relacje z synem obwinia małoletniego. Słusznie jednak sąd rejonowy ocenił te fakty jako przemawiające za stosowaniem przemocy przez uczestnika i nadał im stosowne znaczenie. Sąd w żadnej mierze nie naruszył art. 233 kpc i prawidłowo ocenił zgromadzone w sprawie dowody. Wbrew twierdzeniom apelującego sąd rejonowy nie wskazał, że „co do zasady nie oparł się na zeznaniach małoletniego” B., a jedynie uznał że „w pewnej części nie zasługiwały na danie im wiary, gdyż syn uczestników w zauważalny sposób starał się je formułować tak, aby jak najbardziej (w jego rozumieniu) odpowiadały one stanowisku matki, a jednocześnie aby nie stawiały jej w niekorzystnym świetle”. Nie zasługiwały na uwzględnienie także twierdzenia, że brak obiektywnych dowodów na stosowanie przemocy przez uczestnika. Uczestnik pomija bo wie, że do akt sprawy złożone zostały notatki policjantów, z których jednoznacznie wynika, że uczestnik był agresywny. Niewątpliwie zaś dowody te, jako sporządzone przez osoby niezainteresowane wynikiem sprawy oraz mające styczność z uczestnikiem w ramach czynności służbowych, maja charakter obiektywny.

Mając na względzie, że żaden z zarzutów formułowanych przez apelującego nie okazał się uzasadniony, na podstawie art. 385 kpc sąd oddalił wniesioną apelację.

Zbędne stało się orzekanie w przedmiocie zażalenia, które dotyczyło postanowienia z dnia 14 maja 2025r. o udzieleniu zabezpieczenia. W postanowieniu kończącym z dnia 12 czerwca 2025r. sąd rejonowy zabezpieczenie utrzymał mocy do czasu prawomocnego zakończenia postępowania (pkt III.). Skoro postępowanie niniejsze zakończyło się prawomocnie wydaniem postanowienia z dnia 18 września 2025r., udzielone zabezpieczenie upadło z chwilą oddalenia apelacji. Wydanie postanowienia w przedmiocie zażalenia stało się zatem zbędne, a postępowanie w tym przedmiocie podlegało umorzeniu na podstawie art. 355 kpc. Stąd też sąd orzekł jak w punkcie II. postanowienia.

Uczestniczka wygrała postępowanie apelacyjne oraz zażaleniowe w całości, jednak nie poniosła żadnych związanych z tym kosztów. Nie było zatem podstaw do rozstrzygania o kosztach postępowania apelacyjnego i zażaleniowego.

Monika Rabiega

(...)

1. (...)

2. (...)

3. (...)

(...)

375 dni od wyroku do publikacji

  1. Wyrok 18 września 2025 r.
  2. Portal: 28 września 2026 r. W serwisie od 13 października 2026 r.

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.