Sąd oddalił skargę skazanego na przewlekłość w sprawie wyroku łącznego

W piśmie z dnia 3 lutego 2026 roku, które przekazane zostało do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w dniu 30 marca 2026 roku, G. L. (1) wniósł o stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w Lubaniu w sprawie o wyrok łączny, sygn. akt II K 607/25, doszło do naruszenia jego prawa do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz odpowiedniej sumy pieniężnej.

Sąd Apelacyjny ustalił, co następuje.

W dniu 11 marca 2025 roku do Sądu Rejonowego w Lubaniu wpłynął wniosek skazanego G. L. (1) o wydanie wyroku łącznego obejmującego skazania dwoma wyrokami wydanymi przez sądy rejonowe oraz Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze. Sprawa została zrejestrowana pod sygnaturą II K 117/25.

Postanowieniem z dnia 21 marca 2025 roku Sąd Rejonowy w Lubaniu uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i przekazał ją do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze jako właściwemu rzeczowo. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą III K 70/25 i połączona, postanowieniem z 10 czerwca 2025 roku, do wspólnego rozpoznania ze sprawą III K 56/25, postępowanie w której zostało wszczęte z urzędu – na skutek informacji dyrektora Zakładu Karnego w B. – w dniu 5 maja 2025 roku. Przedmiotem postępowania były trzy skazania wskazane przez G. L. (1) w jego piśmie z dnia 11 marca 2025 roku, obejmujące dwa wyroki wydane przez sądy rejonowe i wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze.

Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2025 roku Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, sygn. akt III K 56/25, uznał, że warunki do wydania wyroku łącznego spełniają wyłącznie skazania G. L. (1) wyrokami sądów rejonowych, co spowodowało umorzenie postępowania w zakresie obejmującym karę orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze. Jednocześnie uznał się niewłaściwym rzeczowo do rozpoznania sprawy o wyrok łączny i przekazał ją do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lubaniu. Sprawa została zrejestrowana w tym Sądzie w dniu 1 lipca 2025 roku pod sygnaturą II K 369/25.

W dniu 16 czerwca 2025 roku do Sądu Rejonowego w Lubaniu wpłynął kolejny wniosek skazanego G. L. (1) o wydanie wyroku łącznego obejmującego tylko dwa skazania dwoma wyrokami wydanymi przez sądy rejonowe. Sprawa została zrejestrowana pod sygn. II K 297/25.

Postanowieniem z 17 września 2025 roku Sąd Rejonowy w Lubaniu połączył do wspólnego rozpoznania sprawy II K 369/25 i II K 297/25.

Postanowieniem z dnia 6 października 2025 roku Sąd ten uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i przekazał ją do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze, odwołując się do skazania G. L. (1) wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze jako uzasadniającego właściwość rzeczową sądu wyższego rzędu (art. 569 § 2 k.p.k.).

Sprawa wpłynęła do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w dniu 7 listopada 2025 roku i została zarejestrowana pod sygnaturą III K 126/25. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2025 roku Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wszczął spór kompetencyjny z Sądem Rejonowym w Lubaniu i zwrócił się o jego rozstrzygnięcie do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu.

Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2025 roku, sygn. akt II AKo 226/25, Sąd Apelacyjny stwierdził, że właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy w Lubaniu.

W dniu 10 grudnia 2025 roku sprawa została zarejestrowana w Sądzie Rejonowym w Lubaniu pod sygnaturą II K 607/25.

W dniu 4 marca 2026 roku w sprawie wydany został nieprawomocny wyrok.

Sprawa wpłynęła do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z apelacją skazanego w dniu 31 marca 2026 roku. Termin rozprawy odwoławczej został wyznaczony na dzień 12 maja 2026 roku. W dniu 22 kwietnia 2026 roku skazany został zwolniony z odbywania nieprawomocnie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1725; dalej jako ustawa o skardze), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu jego zakończenia, przy uwzględnieniu łącznego dotychczasowego czasu trwania postępowania, charakteru sprawy, stopnia jej zawiłości faktycznej i prawnej, znaczenia dla strony, która wniosła skargę, rozstrzyganych w niej zagadnień oraz zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 ustawy o skardze).

W tej sprawie nie można uznać, że poważne zastrzeżenia budzi terminowość czynności podejmowanych przez sądy (Sąd Rejonowy w Lubaniu i Sad Okręgowy w Jeleniej Górze). Wprawdzie dopiero po upływie dwóch miesięcy Sąd Rejonowy w Lubaniu zdecydował o połączeniu dwóch spraw skazanego do łącznego rozpoznania (postanowienie z dnia 17 września 2025 roku), to jednak opóźnienia tego nie można zakwalifikować w kategoriach przewlekłości postępowania. Wątpliwości w sprawie nasuwać może jedynie prawidłowości czynności podjętych przez Sąd Rejonowy w Lubaniu po wydaniu tej decyzji procesowej. W sytuacji bowiem, gdy Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze przesądził w postanowieniu z dnia 10 czerwca 2025 roku, że warunki do wydania wyroku łącznego spełniają wyłącznie kary wymierzone skazanemu wyrokami sądów rejonowych, nie było podstaw, by ponownie przekazywać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze jako właściwemu rzeczowo. Bez wątpienia spowodowało to opóźnienie w rozpoznaniu sprawy, jak nie bez racji podnosi skarżący. Opóźnienie to nie było jednak rażące. Wynosiło bowiem ponad niewiele ponad dwa miesiące. Z tego powodu Sąd Apelacyjny nie stwierdził, by w sprawie można było mówić o przewlekłości postępowania w rozumieniu art. 2 ustawy o skardze. Odnotować trzeba, że nieprawomocny wyrok w sprawie został wydany przed upływem 12 miesięcy od daty złożenia przez skazanego wniosku o wydanie wyroku łącznego.

Z tych powodów skarga skazanego nie została uwzględniona.

Kierując się względami słuszności Sąd Apelacyjny zwolnił skarżącego od kosztów postępowania w przymiocie skargi (art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze).

Bogusław Tocicki Edyta Gajgał Robert Zdych