Radca prawny ukarany grzywną 600 zł za wjazd w zakaz i nieposłuszeństwo policjantom

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Obwiniony

Czyn przypisany obwinionemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

V. Ś. (1)

w dniu 03.03.2025 r. około godziny 21:30 w E. na u. (...), kierując pojazdem marki R. o nr rej. (...) nie zastosował się do znaku drogowego (...) zakaz ruchu w obu kierunkach oraz w tym samym miejscu i czasie nie stosował się do poleceń funkcjonariuszy Policji, w sposób istotny utrudniając im wykonanie czynności służbowej,

tj. wykroczenie z art. 92 § 1 kw i art. 65a kw

Dnia 3 marca 2025 r. funkcjonariusze Komendy Miejskiej Policji w E. w załodze Ś. R., J. U. i I. Ś. podczas patrolu, zauważyli na ulicy (...) pojazd marki R. o nr rej. (...), którego kierowcą był V. Ś. (1).

Obwiniony wjechał do O. (...) w E., pomimo tego, że obowiązywał w tym miejscu zakaz ruchu w obu kierunkach, który był sygnalizowany znakiem drogowym (...). Wobec obwinionego funkcjonariusze podjęli czynności służbowe.

V. Ś. (1) przyznał w trakcie interwencji, że wjechał pomimo zakazu, albowiem był po treningu i chciał podjechać do swojej narzeczonej P.. Obwiniony oświadczył funkcjonariuszom, że nie przyjmie mandatu za popełnione wykroczenie, bo „pochodzi z bogatej rodziny”.

Znajdujący się w pobliżu inny patrol policji dołączył w tym czasie do interwencji, w składzie (...).

V. Ś. (1) zażądał od funkcjonariuszy podania podstawy prawnej przeprowadzanej interwencji, jednocześnie zaczął wykonywać nerwowe ruchy rękoma, a jego postawa wskazywała na wysoki poziom zdenerwowania. Pomimo udzielonej odpowiedzi przez funkcjonariuszy, dotyczącej podstawy prawnej czynności oraz wydawanych poleceń określonego zachowania się, V. Ś. (1) nadal nie stosował się do wydawanych poleceń, wkładał ręce do kieszeni i nie wykonywał polecenia wyjęcia ich zawartości i w dalszym ciągu pytał o podstawę prawną podjętych czynności.

W związku z nerwowym zachowaniem obwinionego i istotnym utrudnianiem czynności, Policjanci postanowili użyć wobec niego środków przymusu bezpośredniego, w postaci założenia kajdanek na ręce trzymane z tyłu. Przeprowadzono również kontrolę osobistą V. Ś. (2).

W trakcie przeprowadzonych czynności przez Policję, obwiniony zażądał protokołów z interwencji i zatrzymania. V. Ś. (1) został poinformowany, że protokoły te nie zostaną sporządzone, albowiem nie doszło do formalnego przeszukania i zatrzymania, a jedynie do kontroli osobistej.

Monitoring miejski nie zarejestrował interwencji z dnia 3 marca 2025 r.

Prokuratura (...) (...) (...) w E. postanowieniem z dnia 31 marca 2025 r. nie uwzględniła skargi obwinionego na inne czynności funkcjonariuszy Policji, którzy w dniu 3 marca 2025 r. przeprowadzili wobec obwinionego interwencję. Śledczy stwierdzili, iż czynności przeprowadzone przez Policjantów, nie naruszyły praw obwinionego.

obwiniony posiada wyższe wykształcenie, z zawodu jest radcą prawnym, prowadzi kancelarię, nie był karany sądownie, nie leczył się psychiatrycznie

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Obwiniony

Czyn przypisany obwinionemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

V. Ś. (1)

w dniu 03.03.2025 r. około godziny 21:30 w E. na u. (...), kierując pojazdem marki R. o nr rej. (...) nie zastosował się do znaku drogowego (...) zakaz ruchu w obu kierunkach oraz w tym samym miejscu i czasie nie stosował się do poleceń funkcjonariuszy Policji, w sposób istotny utrudniając im wykonanie czynności służbowej,

tj. za wykroczenia z art. 92 § 1 kw i art. 65a kw

Obwiniony nie popełnił czynu zabronionego określonego w art. 65a kw, gdyż nie odmawiał wykonywania poleceń wydawanych przez funkcjonariuszy Policji. Obwinionemu nie została przedstawiona podstawa prawna czynności wykonywanych przez Policjantów.

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

K. o powodach uznania dowodu

Notatka urzędowa z dnia 4 marca 2025 r.

dokument urzędowy sporządzony przez funkcjonariusza Policji, opisujący przebieg interwencji z dnia 3 marca 2025 r., wraz ze wskazaniem sprawcy. Potwierdzający zeznania składane przez funkcjonariuszy policji, uznany przez Sąd za w pełni wiarygodny, zbieżny z całościowym materiałem dowodowym zebranym w przedmiotowej sprawie.

Zeznania Ś. R.

zeznania jasne, wewnętrznie spójne, wskazujące na przebieg interwencji, zbieżne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z relacjami pozostałych funkcjonariuszy, opisujące w jasny i logiczny sposób okoliczności popełnienia przez obwinionego czynów zabronionych, tworzące z relacjami pozostałych funkcjonariuszy jednoznaczny i plastyczny obraz zdarzeń;

Zeznania J. U.

zeznania jasne, wewnętrznie spójne, wskazujące na przebieg interwencji, zbieżne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z relacjami pozostałych funkcjonariuszy, opisujące w jasny i logiczny sposób okoliczności popełnienia przez obwinionego czynów zabronionych, tworzące z relacjami pozostałych funkcjonariuszy jednoznaczny i plastyczny obraz zdarzeń;

Zeznania I. Ś.

zeznania jasne, wewnętrznie spójne, wskazujące na przebieg interwencji, zbieżne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z relacjami pozostałych funkcjonariuszy, opisujące w jasny i logiczny sposób okoliczności popełnienia przez obwinionego czynów zabronionych, tworzące z relacjami pozostałych funkcjonariuszy jednoznaczny i plastyczny obraz zdarzeń;

Zeznania G. T.

zeznania jasne, wewnętrznie spójne, wskazujące na przebieg interwencji, zbieżne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z relacjami pozostałych funkcjonariuszy, opisujące w jasny i logiczny sposób okoliczności popełnienia przez obwinionego czynów zabronionych, tworzące z relacjami pozostałych funkcjonariuszy jednoznaczny i plastyczny obraz zdarzeń;

Zeznania K. G.

zeznania jasne, wewnętrznie spójne, wskazujące na przebieg interwencji, zbieżne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z relacjami pozostałych funkcjonariuszy, opisujące w jasny i logiczny sposób okoliczności popełnienia przez obwinionego czynów zabronionych, tworzące z relacjami pozostałych funkcjonariuszy jednoznaczny i plastyczny obraz zdarzeń;

Wyjaśnienia V. Ś. (2)

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego w ograniczonym zakresie, tzn. w takim, w którym pokrywają się one z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a mianowicie, iż w dniu 3 marca 2025 r. obwiniony około godziny 21:30 w E. na u. (...), kierując pojazdem marki R. o nr rej. (...) nie zastosował się do znaku drogowego (...) zakaz ruchu w obu kierunkach. Obwiniony od początku nie kwestionował, że wykroczenie to popełnił.

Zeznania P.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w ograniczonym zakresie, tzn. w takim, w którym pokrywają się one z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a mianowicie, iż w dniu 3 marca 2025 r. obwiniony około godziny 21:30 w E. na u. (...), kierując pojazdem marki R. o nr rej. (...) nie zastosował się do znaku drogowego (...) zakaz ruchu w obu kierunkach.

Świadek jest byłą partnerką obwinionego, jak Sąd miał możliwość to zarejestrować w trakcie procesu - związana z nim nadal emocjonalnie i będącą pod silnym jego wpływem, co zdaniem Sądu, w sposób znaczący wpłynęło na postrzeganie zdarzenia przez tego świadka, a także treść jego relacji, zasadniczo zbieżną z wyjaśnieniami V. Ś. oraz korzystną dla jego osoby. Zatem należało podejść do jej zeznań z dużą dozą ostrożności, w szczególności z uwagi na częściową niezgodność z zeznaniami funkcjonariuszy policji co do przebiegu interwencji;

Płyta DVD z zapisem nagrania

nośnik informacji w postaci płyty DVD załączony przez obwinionego, na którym widnieje nagranie z przebiegu zdarzenia z dnia 3 marca 2025 r. Z całokształtu nagrania wynika, że obwiniony V. Ś. (1) nie zastosował się do poleceń funkcjonariusza Policji oraz utrudniał pracę funkcjonariuszy. Co więcej zapis potwierdza aroganckie zachowywanie się obwinionego wobec Policjantów, ciągłe spieranie się V. Ś. (2) o wykonywane przez funkcjonariuszy czynności.

Żadna ze stron nie zakwestionowała zawartości jego treści, a Sąd uznał ten dowód za w pełni wiarygodny;

Notatka urzędowa z dnia 4 marca 2025 r.

dokument sporządzony przez funkcjonariuszkę Policji, wskazujący na fakt, iż żaden miejski monitoring nie obejmuje miejsca interwencji z dnia 3 marca 2025 r., a część kamer była wyłączona, niekwestionowany w sprawie.

Postanowienie z dnia 31 marca 2025 r.

dokument sporządzony przez organ Prokuratury, wskazujący na fakt, iż nie uwzględniono skargi V. Ś. (2) na inne czynności funkcjonariuszy Policji, którzy w dniu 3 marca 2025 r. przeprowadzili wobec obwinionego interwencję. Prokurator po analizie materiałów uznał, iż prawa obwinionego nie zostały naruszone przez funkcjonariuszy.

Dane o obwinionym

dokumentują sytuację osobistą i majątkową obwinionego, niekwestionowane w sprawie

pismo obwinionego z adresem e-mail kancelarii

pismo obwinionego wskazujące na fakt, iż V. Ś. (1) prowadził kancelarię prawniczą

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Wyjaśnienia V. Ś. (2)

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego twierdzacego, iż nie popełnił czynu mu zarzucanego z art. 65a kw. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż V. Ś. (1) nie stosował się do poleceń określonego zachowania się przez funkcjonariuszy Policji oraz istotnie utrudniał przeprowadzenie czynności służbowych.

Obwiniony zachowywał się arogancko. Na polecenie policji nie wyciągał rąk z kieszeni i nie opróżnił ich zawartości.

Należy wskazać, że wbrew twierdzeniom obwinionego, funkcjonariusze informowali go o podstawach prawnych i przyczynach podjętej wobec niego interwencji kilkukrotnie, tak jak polecali mu kilkukrotnie wyciągnąć ręce z kieszeni i je opróżnić. Obserwując opór obwinionego co do tej czynności, zdaniem Sądu, w sposób uzasadniony mogli się obawiać, że obwiniony przechowuje w kieszeni przedmiot niedozwolony lub też inny, którym chce się posłużyć względem funkcjonariuszy; dbając o swoje bezpieczeństwo, podjęli stosowne kroki poprzez założenie mu kajdanek na czas przeprowadzanej czynności, a następnie go rozkuli, zgodnie z obowiązującymi procedurami;

zeznania P.

Sąd nie dał wiary również zeznaniom świadka P., iż obwiniony V. Ś. (1) nie popełnił czynu zabronionego z art. 65a kw. Zeznania te przeczą zebranemu w sprawie materiałowi dowodowemu, w tym zeznaniom funkcjonariuszy Policji, a przede wszystkim zawartości nagrania załączonego na płycie DVD przez obwinionego. Należy przy tym wskazać, że samo nagranie z interwencji zostało sporządzone przez świadka P. K.. Jak już Sąd wcześniej wskazał, z całokształtu nagrania wynika, że obwiniony V. Ś. (1) nie stosował się do poleceń wydawanych przez funkcjonariuszy Policji oraz istotnie utrudniał czynności służbowe.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Obwiniony

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Punkt I wyroku

V. Ś. (1)

Zgodnie z treścią art. 92 § 1 kw, kto nie stosuje się do znaku lub sygnału drogowego albo do sygnału lub polecenia osoby uprawnionej do kierowania ruchem lub do kontroli ruchu drogowego, podlega karze grzywny lub karze nagany.

Zdaniem Sądu, V. Ś. (1) wypełnił swym zachowaniem znamiona wyżej przywołanego wykroczenia, bowiem świadomie kierując pojazdem mechanicznym nie zastosował się do znaku drogowego (...) tj. "zakazu ruchu w obu kierunkach", wjeżdżając pojazdem do O. w E.. Obwiniony przyznał się do tego wykroczenia oraz był świadomy nie zastosowania się do zakazu. Należy przy tym wskazać, że „w kontekście art. 92 § 1 kw "niestosowanie się" oznacza brak poszanowania, nierespektowanie czy też ignorowanie treści, których dana osoba jest obowiązana przestrzegać w danym miejscu i czasie, wyrażonych znakami drogowymi lub sygnałami drogowymi, względnie treści wyrażonych za pomocą sygnału lub polecenia osoby uprawnionej do kierowania ruchem lub do kontroli ruchu drogowego.

"

K. Wala [w:] P. Daniluk (red.), Kodeks wykroczeń. Komentarz, wyd. 3, 2023, art. 92, Nb 6.

Zgodnie natomiast z treścią art. 65a kw - kto, nie stosując się do poleceń określonego zachowania się wydawanych na podstawie prawa przez funkcjonariusza Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej lub innego organu ochrony bezpieczeństwa lub porządku publicznego, umyślnie uniemożliwia lub istotnie utrudnia wykonanie czynności służbowej, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Zdaniem Sądu, obwiniony również wyczerpał swoim postępowaniem znamiona wykroczenia z art. 65a kw. Podczas przeprowadzanej z jego udziałem interwencji, V. Ś. (1) nie stosował się do poleceń wydawanych przez funkcjonariuszy Policji. Prezentował postawę arogancką, nie wyjmował rąk z kieszeni, nie opróżniał zawartości kieszeni. Wchodził w ciągłą dyskusję z Policjantami, odnośnie podstawy prawnej przeprowadzanych czynności. Pomimo przedstawianych podstaw prawnych przez funkcjonariuszy, w tym art. 15 ust. 1 pkt 1 i pkt 5 Ustawy o Policji, obwiniony w dalszym ciągu nie wykonywał poleceń i utrudniał przeprowadzenie czynności. Wskazać przy tym należy, iż organ Policji ma ustawowe prawa do przeprowadzania konkretnych czynności. I tak „Policja jest umundurowaną i uzbrojoną formacją służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Funkcjonariusz Policji, na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 10 Ustawy o policji – policjant ma prawo wydawania osobom poleceń określonego zachowania się w granicach niezbędnych do wykonywania czynności określonych w art. 15 ust. 1 pkt 1-5 lub 9 PolicjaU lub wykonywania innych czynności służbowych podejmowanych w zakresie i w celu realizacji ustawowych zadań Policji lub w granicach niezbędnych do ochrony przed zatarciem śladów przy zabezpieczaniu miejsca zdarzenia lub w celu uniknięcia bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa osób lub mienia, gdy jest to niezbędne do sprawnej realizacji zadań Policji albo uniknięcia zatarcia śladów przestępstwa lub wykroczenia. Owe czynności z art. 15 ust. 1 pkt 1-5 oraz 9 PolicjaU to np.: legitymowanie osób w celu ustalenia ich tożsamości; zatrzymywanie osób; przeszukiwanie osób i pomieszczeń; obserwowanie i rejestrowanie przy użyciu środków technicznych obrazu; dokonywanie kontroli osobistej, a także przeglądanie zawartości bagaży i sprawdzanie ładunków w portach i na dworcach oraz w środkach transportu lądowego, powietrznego i wodnego; obserwowanie i rejestrowanie przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych oraz dokonywanie sprawdzenia prewencyjnego w celu ochrony przed bezprawnymi zamachami na życie lub zdrowie osób lub mienie lub w celu ochrony przed nieuprawnionymi działaniami skutkującymi zagrożeniem życia lub zdrowia lub bezpieczeństwa i porządku publicznego. "M. Budyn-Ś. [w:] P. Daniluk (red.), Kodeks wykroczeń. Komentarz, wyd. 3, 2023, art. 65a, Nb 8.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Obwiniony

V. Ś. (1)

Punkt I wyroku, czyn I

Za popełnienie czynu zabronionego określonego w art. 92 § 1 kw, przewidziana jest kara grzywny w wysokości od 20 zł do 5000 zł.

Ta sama wysokość grzywny przewidziana jest za popełnienie czynu zabronionego określonego w art. 65a kw. Sąd wymierzył karę w myśl art. 9 § 2 kw, zgodnie z którym jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów.

Sąd postanowił wymierzyć obwinionemu V. Ś. (2) karę grzywny w wysokości 600 zł. Zdaniem Sądu, orzeczona kara w tej wysokości uwzględnia stopień winy obwinionego, stopień szkodliwej społeczności wykroczenia przypisanego obwinionemu, a także uczyni zadość funkcji prewencyjnej - zarówno w wymiarze indywidualnym jak i ogólnym oraz funkcji wychowawczej i represyjnej.

Wymierzając karę obwinionemu, Sąd wziął pod uwagę również fakt, iż nie był on wcześniej karany sądownie. Nie bez znaczenia jest również, to iż obwiniony ma na utrzymaniu małoletnie dziecko w wieku (...) lat. Należy jednak wskazać, iż V. Ś. (1) jest z zawodu radcą prawnym, powinien dążyć do ustabilizowania swojej sytuacji majątkowej.

Zdaniem Sądu, orzeczona wobec obwinionego kara grzywny w wysokości 600 zł jest adekwatna do wagi przypisanego mu wykroczenia oraz uwzględnia wskazania zawarte w treści art. 24 § 3 kw.

Koszty procesu

Punkt II wyroku

o kosztach procesu orzeczono w myśl art. 121 kpsw w zw. z art. 626 kpk, obciążając nimi obwinionego, posiadającego stałe dochody;

Podpis