Żona ukradła mężowi telefon z torebki, sąd ukarał ją grzywną 300 zł

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Obwiniona

Czyn przypisany obwinionej (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

G. C. (1)

w dniu 28 września 2024 roku o godz. 09:30 w A. przy ul. (...) dokonała kradzieży telefonu m-ki (...) A. (...) imei (...), powodując straty w wysokości 700 zł, na szkodę C. C.,

tj. czyn z art. 119 § 1 kw

C. C. w dniu 28 września 2024 roku przyjechał do A., żeby spotkać się ze swoją młodszą córką pod nieobecność żony G. C. (1), która miała tego dnia być w pracy.

Małżeństwo od dłuższego czasu pozostawało w konflikcie.

Pokrzywdzony miał ze sobą torebkę, w której miał m. in telefon komórkowy marki C. (...). C. C. posiadał przy sobie torebkę zawsze, kiedy jego żona była w jego otoczeniu. Tego dnia zostawił ją w przedpokoju na stole, a następnie udał się z córką do jej pokoju, będąc przekonany, iż jego żona jest w pracy.

Po około 10 minutach pokrzywdzony chciał wyjąć coś z torebki, jednak nie było jej na stole. Następnie zauważył, że obwiniona G. C. (1) znajduje się w domu oraz, że trzyma w ręku jego torebkę.

Gdy zapytał dlaczego obwiniona trzyma jego torebkę, G. C. (1) odpowiedziała, że „miała właśnie ją odłożyć”.

Odebrał ją od żony, a po sprawdzeniu zawartości, C. C. zorientował się , że brakuje w niej jego telefonu komórkowego.

Pokrzywdzony uruchomił dyktafon, gdyż robił to zawsze w sytuacjach rozmowy z żoną.

Autentyczność nagrania została potwierdzona opinią biegłego z zakresu fonoskopii J. S. z dnia 30 stycznia 2026 r.

Domagał się zwrotu telefonu od obwinionej G. C. (1), jednak obwiniona stwierdziła, że nie posiada już tego telefonu, albowiem przekazała go osobie trzeciej w celu sprawdzenia i przejrzenia telefonu komórkowego oraz, że odda go pokrzywdzonemu za godzinę.

C. C. po zdarzeniu udał się na Policję celem zgłoszenia kradzieży.

Telefon marki C. (...) w dniu kradzieży obsługiwany był przez operatora telekomunikacyjnego F. (...).

Tego samego dnia na miejsce przybyli funkcjonariusze Policji, którzy przeprowadzili interwencję. Rozmawiali z pokrzywdzonym, który oświadczył, iż w jego saszetce nie było telefonu komórkowego, po tym jak saszetkę zabrała obwiniona G. C. (1). Obwiniona w czasie interwencji zakłóciła spokój, przekrzykiwała pokrzywdzonego, który przez cały czas był spokojny.

Pomiędzy pokrzywdzonym C. C. a obwinioną G. C. (1) od dłuższego czasu trwa konflikt. Obwiniona znęcała się nad pokrzywdzonym i dokonała zaboru w celu przywłaszczenia dowodu osobistego należącego do pokrzywdzonego, co zostało udowodnione. G. C. (1) została skazana wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu w sprawie II K (...)/24 z dnia 27 listopada 2025 r. za czyn z art. 207 § 1 kk i art. 275 § 1 kk, gdzie pokrzywdzonym jest C. C.. Pokrzywdzony stwierdził, iż obwiniona zarzuca C. C. chorobę psychiczną oraz alkoholizm, jednak nie potwierdza tego żadnymi dowodami.

Obwiniona G. C. (1) posiada dwójkę dzieci, ma wyższe wykształcenie, z zawodu jest politologiem, obecnie jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z oszczędności, jest karana sądownie, nie leczy się psychiatrycznie; pracuje na zasadzie wolontariatu w M.;

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Obwiniona

Czyn przypisany obwinionej (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

G. C. (1)

w dniu 28 września 2024 roku o godz. 09:30 w A. przy ul. (...) dokonała kradzieży telefonu m-ki C. (...) imei (...), powodując straty w wysokości 700 zł, na szkodę C. C.,

tj. czyn z art. 119 § 1 kw

Obwiniona G. C. (1) nie popełniła zarzucanego jej czynu. To pokrzywdzony C. C. ciągle oskarża ją o liczne kradzieże, w tym o kradzież telefonu komórkowego marki C. (...).

Pokrzywdzony leczy się psychiatrycznie na schizofrenię paranoidalną a jego agresja jest przejawem wskazanej choroby; mąż cierpi też na chorobę alkoholową. Ze względu na chorobę, alkoholizm i agresję obwiniona miała się bać pokrzywdzonego i zostać przez niego pobita.

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Zeznania pokrzywdzonego

zeznania C. C. były logiczne, konsekwentne i wewnętrznie spójne. Należy również wskazać, że zeznania pokrzywdzonego korespondowały z zapisami nagrania ze zdarzenia z dnia 28 września 2024 r., Sąd uznał również za wiarygodne twierdzenia pokrzywdzonego w zakresie, w jakim obwiniona wskazała, że C. C. jest chory psychicznie oraz, że jest alkoholikiem, gdyż obwiniona nie poparła tego żadnymi dowodami.

Ksero przedstawiające model telefonu

Dokument w pełni wiarygodny

Paragon zakupu telefonu

Dokument w pełni wiarygodny

Protokół przyjęcia zawiadomienia o wykroczeniu i żądania ścigania sprawcy wykroczenia

dokument sporządzony przez uprawniony do tego organ Policji, wskazujący na fakt zgłoszenia zawiadomienia przez pokrzywdzonego o popełnieniu wykroczenia i żądania ścigania sprawcy popełnienia wykroczenia

Nośnik CD z nagraniem zdarzenia z dnia 28 września 2024 r.

nośnik w postaci płyty CD na którym znajduję się nagranie z przebiegu zdarzenia z dnia 28 września 2024 r., pokrywa się z zeznaniami pokrzywdzonego, opinia biegłego z zakresu fonoskopii potwierdziła jego prawdziwość i brak ingerencji w zapis;

Zdjęcia przedłożone przez obwinioną

wskazują na fakt ciągłego posiadania przez pokrzywdzonego torebki w obecności obwinionej, zdjęcia te pokrywają się z zeznaniami pokrzywdzonego, który wskazał, iż w obecności żony zawsze posiadał przy sobie saszetkę.

Oświadczenie pokrzywdzonego o działaniu telefonu w F. (...)

dokument przedłożony przez pokrzywdzonego, nie kwestionowany w sprawie, z uwagi na upływ okresu przechowywania niemożliwym było ustalenie danych dotyczących jego logowania w systemach;

Pismo operatora F.

dokument przedłożony przez operatora telekomunikacyjnego (...) sp. z o.o. z siedzibą w D., wskazujący na niemożność ustalenia wykazów połączeń i logowań dla telefonu marki C., albowiem dane o połączeniach i logowaniach przechowywane są przez okres 12 miesięcy od dnia dokonania sprawdzenia, w pełni wiarygodny.

Opinia z zakresu fonoskopii

dokument sporządzony przez osobę o odpowiednim zasobie wiedzy i doświadczenia zawodowego, wskazujący, iż utrwalone nagranie jest autentyczne i integralne, dokument w pełni wiarygodny;

Kserokopia notatników służbowych

sporządzone przez funkcjonariuszy przeprowadzających interwencję, dokumentujące przebieg interwencji i ujawnione okoliczności, zbieżne ze złożonymi przez funkcjonariuszy zeznaniami;

Zeznania funkcjonariusza G. A.

Zeznania spójne wewnętrznie i odpowiadające treści notatnika służbowego, pokrywające się z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym,

Zeznania funkcjonariusza G. C. (2)

Zeznania spójne wewnętrznie i odpowiadające treści notatnika służbowego, pokrywające się z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym,

Kopie z akt sprawy L.dz (...)

dokumenty sporządzone przez uprawniony organ Policji, wskazujący na prowadzone postępowanie karne przeciwko G. C. (1)

Odpis Wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu w sprawie II (...)

dokument urzędowy wskazujący na karalność G. C. (1) za przestępstwo znęcania się nad pokrzywdzonym C. C., niekwestionowany w sprawie

Materiał uzupełniający pokrzywdzonego

dokumenty przedłożone przez pokrzywdzonego, zbieżne z jego zeznaniami i łączące się w całość z pozostałymi dokumentami;

Dane o obwinionej

dokumentują sytuację osobistą i majątkową obwinionej, niekwestionowane w sprawie

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Wyjaśnienia obwinionej

Zdaniem Sądu wyjaśnienia obwinionej uznać należy za niewiarygodne, jako pozostające w całkowitej sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z zeznaniami pokrzywdzonego C. C., które były wsparte zapisem nagrania ze zdarzenia z dnia 28 września 2024 r. Co więcej zdaniem Sądu, wyjaśnienia obwinionej były sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. G. C. (1) twierdziła, iż zabrała telefon męża z obawy przed jego agresją natomiast, z nagrania z dnia zdarzenia wynika, że obwiniona nie chciała wypuścić pokrzywdzonego z mieszkania. Należy również wskazać, że obwiniona w żaden sposób nie potwierdziła tego, że C. C. jest osobą chorą psychicznie oraz jest alkoholikiem. G. C. (1) nie wskazała żadnych dowodów, na potwierdzenie jej słów.

Zdaniem Sądu, twierdzenia obwinionej G. C. (1) wskazują na, to iż próbuje ona oddalić od siebie odpowiedzialność za popełniony czyn zabroniony. Jej twierdzenia stoją w zdecydowanej sprzeczności z całym pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

materiał uzupełniający obwinionej

Twierdzenia zawarte w materiale uzupełniającym załączone przez obwinioną, również nie są podparte żadnym materiałem dowodowym, i nie mają odzwierciedlenia w zebranym w przedmiotowej sprawie materiale dowodowym.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Obwiniona

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

G. C. (1)

Zgodnie z treścią art. 119 § 1 kw - odpowiada za wykroczenie z tego przepisu ten, kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 800 złotych.

Zdaniem Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, iż obwiniona G. C. (1) dopuściła się zarzucanego jej czynu zabronionego. Sąd doszedł do przekonania, iż ustalone okoliczności działania obwinionej, w tym przyznanie się obwinionej do zabrania telefonu pokrzywdzonemu w dniu zdarzenia (na nagraniu), wskazują jednoznacznie na sprawstwo obwinionej. Obwiniona zaplanowała z premedytacją całą sytuację, wcześniej upewniając swojego męża, że w sobotę wyjeżdża do M.. Gdy przyszedł do ich domu, nie wyszła mu na spotkanie. Pokrzywdzony, upewniony, że żony nie ma w domu, zdjął saszetkę i pozostawił w pokoju, a następnie przeszedł do pokoju dziecka. Zupełnie przypadkowo tylko zauważył G. C. trzymającą w rękach jego własność, gdy chciał coś z niej wziąć dla córki; to zniweczyło plan obwinionej, aby zabrać telefon bez jego wiedzy i doprowadziło do oskarżenia o kradzież.

Nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż obwiniona została skazana w sprawie karnej m. in za kradzież dowodu osobistego należącego do pokrzywdzonego C. C.. Okoliczności te wskazują na fakt, iż pokrzywdzony miał powód do tego, aby nie zostawiać bez kontroli swojej saszetki, albowiem bał się, iż obwiniona G. C. (1) wejdzie w sposób nieuprawniony w posiadanie jego rzeczy, co właśnie miało miejsce.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Za popełnienie czynu zabronionego określonego w art. 119 § 1 kw przewidziana jest kara aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny w wysokości od 20 zł do 5000 zł.

Sąd postanowił wymierzyć obwinionej karę grzywny w wysokości 300 zł. Zdaniem Sądu, orzeczona kara w tej wysokości uwzględnia stopień winy obwinionej, a także uczyni zadość funkcji prewencyjnej oraz funkcji represyjnej kary.

Wymierzając karę Sąd wziął pod uwagę fakt, iż obwiniona jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z oszczędności i posiada córkę na utrzymaniu. Nie przedstawiono jednak żadnej informacji wskazującej na fakt, iż stan zdrowia nie pozwalałby G. C. (1) na podjęcie pracy zarobkowej. Zdaniem Sądu, obwiniona powinna czynić starania do podjęcia pracy i poprawy swojej sytuacji majątkowej.

Zdaniem Sądu, orzeczona wobec obwinionej kara grzywny w wysokości 300 zł jest adekwatna do proporcji wagi przypisanego wykroczenia oraz uwzględnia wskazania zawarte w treści art. 24 § 3 kw.

Sąd orzekł wobec obwinionej G. C. (1) na mocy art. 119 § 4 kw obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonego C. C. kwoty 700 zł, albowiem kwota ta stanowi równowartość skradzionego telefonu, a szkoda nie została w żaden sposób naprawiona.

Koszty procesu

3

Ze względu na trudną sytuację majątkową obwinionej, Sąd na podstawie art. 121 § 1 kpw w zw. z art. 624 § 1 kpk zwolnił obwinioną od opłat i kosztów procesu.

Podpis