Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
II W 1314/24
Sąd
Sąd Rejonowy w Grudziądzu
Wydział
II Wydział Karny
Rodzaj
Wyrok
Data orzeczenia
5 listopada 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Opublikowano w portalu
29 maja 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Sąd Rejonowy w Grudziądzu
© autorzy OpenStreetMap

Sprawa

Pustaki przy bramie sąsiada i kamienie w płot. Obwiniony dostał naganę i 200 zł do zapłaty

Przejdź do orzeczenia, 7 min czytania

Obwiniony przeniósł pod bramę sąsiada pustaki, które ten zabezpieczał przed wiatrem, i rzucił w kierunku ogrodzenia, a moment rzutu zarejestrowała kamera. Sąd uznał, że choć nie chciał uszkodzić płotu, godził się na ten skutek.

Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Sąd
Sąd Rejonowy w Grudziądzu, II Wydział Karny
Sygnatura
II W 1314/24

Dla firm: Rzut kamieniem w ogrodzenie może wypełniać znamiona wykroczenia niszczenia cudzej rzeczy, nawet gdy sprawca nie celował w siatkę, jeśli godził się z możliwością jej uszkodzenia.

Treść orzeczenia około 7 minut czytania

Sygn. akt II W 1314/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

5 listopada 2025 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Agnieszka Kucińska - Stanny

Protokolant: sekretarz sądowy Aneta Gąsiorowska

w obecności oskarżyciela ----

po rozpoznaniu w dniach 23 lipca 2025 r. i 22 października 2025r. sprawy:

G. T. - s. V. i X. z d. Ś., ur. (...) w E., PESEL: (...)

obwinionego o to, że:

w dniu 4.09.2024 r. ok. godz. 02:50 w miejscowości S. przy ul. (...) poprzez rzucenie kamieniami dokonał uszkodzenia ogrodzenia powodując straty w wysokości 200 zł na szkodę Ś. O. oraz w tym samym miejscu i czasie w trakcie uszkadzania ogrodzenia krzyczał zakłócając w ten sposób spokój i spoczynek nocny Ś. i X. O. (2),

tj. o wykroczenia z art. 124 § 1 kw i z art. 51 § 1 kw

O R Z E K A:

1. Obwinionego

G. T.

uznaje za winnego zarzuconych mu czynów, tj. wykroczenia z art. 124 § 1 kw oraz wykroczenia z art. 51 § 1 kw i za to w myśl art. 9 § 2 kw na podstawie art. 124 § 1 kw i po zastosowaniu art. 39 § 1 i § 2 kw wymierza mu karę nagany;

2. Na podstawie art. 124 § 4 kw orzeka wobec obwinionego

G. T.

obowiązek zapłaty na rzecz Ś. O. kwoty 200 zł (dwieście złotych) tytułem równowartości wyrządzonej szkody;

3. Zasądza od obwinionego kwotę w wysokości 30 zł (trzydzieści złotych) tytułem opłaty oraz obciąża go wydatkami w wysokości 100 zł (sto złotych).

Uzasadnienie

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Obwiniony

Czyn przypisany obwinionemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

G. T.

w dniu 4.09.2024 r. ok. godz. 02:50 w miejscowości S. przy ul. Ł. (...) poprzez rzucenie kamieniami dokonał uszkodzenia ogrodzenia powodując straty w wysokości 200 zł na szkodę Ś. O. oraz w tym samym miejscu i czasie w trakcie uszkadzania ogrodzenia krzyczał zakłócając w ten sposób spokój i spoczynek nocny Ś. i X. O. (2), tj. wykroczenie z art. 124 § 1 kw i z art. 51 § 1 kw

pomiędzy pokrzywdzonym Ś. O. a rodziną T. trwa konflikt sąsiedzki; jego efektem są liczne postępowania toczące się w sądzie i prokuraturze; jedna z nich dotyczy korzystania z bramy wjazdowej na wspólną drogę;

pokrzywdzony w pobliżu tej bramy umieszczał pustaki do jej zabezpieczenia przed wiatrem;

obwiniony w nocy 4.09.2025r. około godz. 2:50 pustaki te przeniósł pod bramę pokrzywdzonego i krzycząc, rzucił w kierunku ogrodzenia uszkadzając je;

żona pokrzywdzonego - X. oraz ich małe dziecko wybudzili się ze snu; małżonkowie O. postanowili nie wzywać policji ze względu na dziecko;

pokrzywdzony zabezpieczył nagranie z kamery, na którym widać moment rzucania przedmiotem w kierunku ogrodzenia, a także zdjęcie uszkodzonego płotu;

szkodę ocenił na kwotę 200 zł, biorąc pod uwagę materiały i robociznę;

Dowody (5)
  • dokumenty załączone przez obwinionego dotyczące konfliktu, k. 25-51
  • wyjaśnienia G. T., k. 80v-81
  • zeznania Ś. O., k. 7, 84-85
  • zeznania X. O. (1), k. 83v
  • pendrive z nagraniem i dokumentacją fot., k. 10-12

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Obwiniony

Czyn przypisany obwinionemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

G. T.

j.w.

obwiniony podrzucił kamienie, ale nie w kierunku bramy tylko w bok; nie doszło do uszkodzenia ogrodzenia; nie krzyczał i nie zakłócał spoczynku nocnego sąsiadom;

Dowody (2)
  • wyjaśnienia G. T., k. 80v-81
  • zeznania O. T., k. 83v-84

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Dokumenty załączone przez obwinionego dotyczące konfliktu

Dokumenty pochodzące od podmiotów uprawnionych do ich wydania, wskazujące na istniejący konflikt sąsiedzki, o czym podawali zarówno pokrzywdzony, jak i obwiniony;

wyjaśnienia G. T.

Relacja zbieżna z zeznaniami pokrzywdzonego odnośnie przynoszenia pustaków pod bramę wjazdową w celu jej zabezpieczenia od wiatru;

zeznania Ś. O.

Dowód potwierdzony nagraniem z kamery, odtworzonym przed Sądem, a także relacją X. O. (1);

zeznania X. O. (1)

Za wiarygodną Sąd uznał relację przedstawioną przez żonę pokrzywdzonego, jako spójną z jego relacją oraz zapisem z kamery przy ich domu; logiczna jest także reakcja małżonków na działanie obwinionego podjęte w środku nocy, tj. zaniechali oni wzywania policji (nawet w sytuacji trwającego sporu) gdyż nie chcieli narażać swojego małego dziecka na kolejne wybudzenie, do którego z pewnością by doszło gdyby funkcjonariusze przyjechali na wezwanie i stres z tym związany;

pendrive z nagraniem i dokumentacją fot.

Dowód potwierdzony zeznaniami Ś. O. i X. O. (1), a w pewnym stopniu i wyjaśnieniami obwinionego, który przyznał, że „ podrzucił kamienie na trawę, obok bramy”

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Wyjaśnienia G. T.

Sąd odmówił wiarygodności twierdzeniom obwinionego, że nie działał w zamiarze uszkodzenia bramy, a jedynie chciał podrzucić należące do sąsiada pustaki; logicznym i zgodnym z doświadczeniem życiowym jest (w sytuacji trwającego sąsiedzkiego konfliktu) podejmowanie prób odpowiedzenia „pięknym za nadobne”, czyli chociaż w pewnym stopniu zrewanżowaniem się za krzywdzące w ocenie strony działania sąsiada; zdaniem Sądu, taka sytuacja miała miejsce właśnie w przedmiotowej sprawie; obwiniony z premedytacją i świadomie rzucił pustakiem w kierunku ogrodzenia i nawet jeśli nie chciał by w ten sposób doszło do jego uszkodzenia, to w pełni godził się na taki skutek i go akceptował;

zeznania O. T.

Sad nie dał wiary twierdzeniom syna obwinionego, że niczego w nocy nie słyszał, jest on żywotnie zaangażowany w konflikt, m.in. ze względu na więzi rodzinne oraz osobisty konflikt z Ś. O., jego relacja jest wprost ukierunkowana na uniknięcie odpowiedzialności przez ojca;

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Obwiniony

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

G. T.

Czynu z art. 51§1 kw dopuszcza się ten, kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym;

Przedstawione powyżej, uznane za wiarygodne dowody, w ocenie Sądu, prowadzą do jednoznacznego wniosku, że obwiniony zakłócił sąsiadom spoczynek nocny;

Czynu z art. 124§1 kw dopuszcza się, kto cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza 800 złotych;

Zdaniem Sądu, obwiniony wypełnił znamiona również tego wykroczenia, rzucając kamieniem w ogrodzenie; nawet, jeśli nie kierował rzutu bezpośrednio na siatkę ogrodzeniową, to godził się z tym, że kamień takiej wielkości rzucony w kierunku ogrodzenia z użytą przez niego siłą, może je uszkodzić;

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Obwiniony

Dowód
  • G. T., k. 1

Obydwa czyny zarzucane obwinionemu są zagrożone alternatywnie karami aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Sąd, mając na względzie trwający pomiędzy stronami konflikt i jego charakter uznał, że w przypadku działań obwinionego należy skorzystać z dobrodziejstwa art. 39§1 i 2 kw i wymierzyć mu jedynie karę nagany;

Sąd wziął pod uwagę w szczególności rodzaj i rozmiar szkody wyrządzonej wykroczeniem, który nie był duży, biorąc pod uwagę uszkodzenia widniejące na załączonym przez pokrzywdzonego zdjęciu; stopień winy czynu G. T. Sąd również uznał za na tyle niewysoki, iż uznał, że nie zasługuje on na karę wymienioną w katalogu kar za to wykroczenie; pobudki, jakimi się obwiniony kierował były, zdaniem Sądu, po części usprawiedliwione agresywnym zachowaniem pokrzywdzonego wobec jego osoby, jak to wynika z załączonych dokumentów z innych postępowań;

Do okoliczności łagodzących sąd zaliczył prowadzenie przez obwinionego uregulowanego trybu życia oraz działanie pod wpływem silnego wzburzenia wywołanego negatywnym stosunkiem Ś. O. do niego i jego rodziny;

Jako okoliczności obciążające uwzględniono: działanie pod osłoną nocy, w sposób skryty; wcześniejsze konflikty z pokrzywdzonym;

2

Pokrzywdzony w sposób wystarczający wykazał, jakimi względami się kierował wyceniając szkodę na kwotę 200 zł;

Zdaniem Sądu, należało, w oparciu o art.124 § 4 kw zobowiązać obwinionego do zapłaty równowartości wyrządzonej szkody.

Koszty procesu

3

o kosztach procesu orzeczono w myśl art. 121 kpsw w zw. z art. 626 kpk, obciążając nimi obwinionego posiadającego źródło stałego utrzymania;

Podpis

205 dni od wyroku do publikacji

  1. Wyrok 5 listopada 2025 r.
  2. Portal: 29 maja 2026 r.

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.