Sąd ukarał obwinionego grzywną 300 zł za niepokojenie sąsiadów jazdą i zdjęciami

M. T. zamieszkiwał w L. przy ul. (...). W tym samym bloku ale w innej klatce zamieszkują R. F. (2) i jej córka O. M. wraz z mężem Ł. M.. Od czerwca 2023r. pozostają oni w konflikcie . O. M. i Ł. M. złożyli zawiadomienie o złośliwym niepokojeniu ich przez sąsiada M. T.. W dniu 16 marca 2024r. około godz. 18.00 kiedy M. T. zobaczył ,że Ł. M. wyjeżdża swoim samochodem marki W. (...) to ruszył gwałtownie za nim pojazdem marki P. (...) i jechał blisko za jego pojazdem do sklepu (...) i wjechał za nim na parking . Kiedy O. M. wsiadła do samochodu męża to M. T. zatrzymał się i zrobił im zdjęcie a następnie wyjechał przed nimi , zatrzymał się na drodze i ponownie robił im zdjęcia kiedy byli jeszcze na parkingu. O. M., jej mąż oraz straszy syn boją się M. T..

( dowód: zeznania świadka O. M. k- 50v-51, 5v, zeznania świadka R. F. (1) k- 56v, 8, zeznania świadka Ł. M. k- 51, 11 , zeznania świadka Ł. K. k- 60v, odręczny szkic k-12, notatki urzędowe k- 14-15 , odpisy postanowień k- 64-72, kserokopia prywatnego aktu oskarżenia wraz z protokołem rozprawy ze sprawy II K 533/25 Sądu Rejonowego w Grudziądzu k-74-79 ).

Obwiniony M. T. przed sądem nie przyznał się do zarzucanego i wyjaśnił ,że to był przypadek ,że jechał za pokrzywdzonym . Jechał do sklepu. . Nie fotografował nikogo

( dowód: wyjaśnienia obwinionego M. T. k- 50v ).

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego M. T. albowiem były one zupełnie sprzeczne z zeznaniami świadków :R. F. (1), O. M., Ł. M. . Z zeznań świadków jednoznacznie wynikało ,że obwiniony wielokrotnie złośliwie ich niepokoił a tego dnia jechał za pokrzywdzonym Ł. M. do sklepu (...) i robił zdjęcia jemu i jego żonie O. M. a następnie odjechał , nie robiąc żadnych zakupów. Pokrzywdzeni wielokrotnie informowali o zachowaniu obwinionego dzielnicowego Ł. K.. Ewidentnie pomiędzy stronami doszło do konfliktu sąsiedzkiego to jednak , w ocenie sądu, nie jest usprawiedliwieniem zachowania obwinionego . Jest to zachowanie niedopuszczalne.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadków R. F. (1), O. M., Ł. M. i Ł. K. albowiem były one spójne i konsekwentne a także wzajemnie ze sobą korespondowały tworząc logiczną całość. Pokrzywdzeni oraz świadek R. F. (2) w dokładny i powtarzalny sposób opisali zachowanie obwinionego z dnia 16 marca 2024r.

Zeznania świadka H. R. nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów i pism zgromadzonym w toku postępowania uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności.

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego popełnienie przez obwinionego M. T. wykroczenia z art. 107 kw nie budzi wątpliwości. W dniu 16 marca 2024r. w L. , w celu dokuczenia O. M. i Ł. M. złośliwie ich niepokoił poprzez celowe przemieszczanie się swoim pojazdem marki P. za pojazdem pokrzywdzonych marki W. oraz fotografowanie pojazdu pokrzywdzonych. W ocenie Sądu działanie obwinionego było spowodowane konfliktem sąsiedzkim i chciał w ten sposób im dokuczyć .

Zdaniem Sądu orzeczona wobec obwinionego kara 300 zł grzywny jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa popełnionego czynu a także spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcję represyjno-wychowawczą.

O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 119 par. 1 kpow i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. „o opłatach w sprawach karnych” (tekst jednolity: Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) uwzględniając sytuację majątkową obwinionego i wysokość osiąganych przez niego dochodów.