Kierowca po alkoholu zjechał na przeciwny pas. Sąd ukarał go grzywną 2500 zł

W dniu 28 stycznia 2024r. ok. godz. 3.50 obwiniony U. C. kierował samochodem marki O. (...) o nr rej. (...) na ulicy (...) w I.. Kierując samochodem znajdował się w stanie nietrzeźwości. W okolicach posesji (...) obwiniony zjechał na przeciwległy pas jezdni i zderzył się czołowo z jadącym prawidłowo samochodem marki G. o nr rej. (...) kierowanym przez U. B.. Wyniki badania krwi obwinionego na zawartość alkoholu to (...) promila alkoholu.

Obwiniony został poddany badaniu sądowo-psychiatrycznemu do sprawy karnej kierowania w stanie nietrzeźwości i biegli nie znaleźli podstaw do kwestionowania jego poczytalności.

(dowód: zeznania U. B. – k.115a; notatka – k.1; protokoły – k.2, 11, 17, 21 ; fotografie – k.6-7; wyniki badań – k.15, 20, 22; opinie sądowo-psychiatryczne – k. 60-62, 100-101).

Obwiniony U. C. przyznał się do zarzucanego mu czynu. Dodał, że zdarzenie było spowodowane jego stanem psychicznym.

Zdaniem Sądu przyznanie się obwinionego do zarzucanego mu czynu pozostaje w zgodzie z rzeczywistym stanem rzeczy i znajduje odzwierciedlenie w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym. Jednakże w ocenie Sądu tłumaczenie obwinionego w żaden sposób go nie usprawiedliwia i nie zasługuje na akceptację. Należy zauważyć, że obwiniony był poddany badaniu sądowo – psychiatrycznemu w sprawie SR w Grudziądzu II K 857/24 tj. do sprawy dotyczącej tego samego zdarzenia jednak o przestępstwo z art. 178a§1 kk. Biegli w dwóch opiniach nie znaleźli podstaw do kwestionowania poczytalności oskarżonego w chwili czynu.

Sąd dał wiarę zeznaniom U. B., albowiem są one jasne, logiczne i potwierdzone pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Brak podstaw do kwestionowania wiarygodności świadka.

Wątpliwości Sądu nie budzą również opinie biegłych, które są jasne, rzeczowe i zawierają precyzyjne odpowiedzi na postawione pytania. Biegli to uznani specjaliści w swoich dziedzinach.

Brak jest również podstaw do kwestionowania wartości dowodowej pozostałych dowodów.

W świetle powyższego wina obwinionego nie budzi wątpliwości, a czyn jego wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 86b§2 kw. Obwiniony, bowiem kierując samochodem w stanie nietrzeźwości na drodze publicznej, nie zachowując należytej ostrożności stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym doprowadzając do kolizji z innym pojazdem poprzez zjechanie na przeciwległy pas ruchu.

Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował wysoką społeczną szkodliwość czynu wyrażającą się w stworzeniu realnego niebezpieczeństwa dla innych uczestników ruchu, w tym pieszych, uprzednią karalność oraz kierowanie w stanie nietrzeźwości. Sąd nie dopatrzył się okoliczności łagodzących.

Zdaniem Sądu kara grzywny wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu oraz bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć w stosunku do obwinionego. Zważywszy na okoliczność, że wysokość grzywny to dolna granica zagrożenia nie można mówić o rażącej surowości.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 119§1 kpw.