Kierowca jechał chodnikiem i cofnął na pieszego. Sąd ukarał go grzywną 1500 zł

S. X. został obwiniony o to, że w dniu 30 maja 2025 roku około godziny 18:40 na ulicy (...) w H. kierując pojazdem marki P. o nr. rej. (...) naruszył zakaz jazdy wzdłuż po chodniku i w tym samym miejscu i czasie kierując pojazdem marki P. o nr rej. (...) stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że wykonując manewr cofania zmusił pieszego znajdującego się na chodniku do gwałtownego cofnięcia się w celu uniknięcia potrącenia tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w. i art. 86 § 1 pkt 5 k.w.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

S. X., od lutego 2025 r., kieruje podejrzenia pod adresem P. L., jakoby miał on, wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dopuścić się przestępstwa przeciwko wolności seksualnej na szkodę jego małżonki. W związku z tym, S. X. regularnie usiłuje doprowadzić do konfrontacji z P. L..

W dniu 30 maja 2025 r. w H., P. L. poruszał się pieszo wzdłuż ul. (...). Znalazłszy się na wysokości posesji numer (...), P. L. poczuł, że jedzie za nim jakiś pojazd. Była to czarna P. o nr rej. (...), zaś kierującym okazał się być S. X.. P. L. nie miał wątpliwości co do tożsamości kierującego, gdyż chwilę wcześniej S. X., tym samym pojazdem, zajechał mu drogę na wysokości komisu (...) i dążył do konfrontacji z P. L., czego powodem miały być podejrzenia S. X., opisane w pierwszym akapicie.

S. X., jadąc wzdłuż po chodniku na ul. (...), na wysokości posesji numer (...), z impetem minął P. L. tak, że ten odskoczył w bok w kierunku ogrodzenia okalającego posesję. Następnie, S. X., wykonał dynamiczny manewr cofania, nacierając pojazdem w kierunku chroniącego się przed potrąceniem P. L., po czym odjechał. P. L. czuł się zagrożony zachowaniem S. X.

/dowód: zeznania świadka P. L., k.2-3; nagranie z monitoringu posesyjnego, k.5/

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie, Sąd oparł się na dwóch elementach materiału dowodowego, a mianowicie nagraniach z monitoringu posesyjnego oraz zeznaniach P. L.. Wskazać przy tym trzeba, że na miano dowodu o charakterze fundamentalnym z punktu widzenia przedmiotu postępowania, zasługuje nagranie z monitoringu posesyjnego, albowiem jego treść w całości obrazuje zachowanie obwinionego, jako kierującego pojazdem P. o numerze rejestracyjnym (...). Nagranie to nie wzbudza żadnych wątpliwości co do swojej autentyczności, zaś jego jakość umożliwią całkowitą i precyzyjną rekonstrukcję czynu obwinionego. Wobec tego, zeznania świadka P. L. miały jedynie charakter pomocniczy, niemniej ocenić należy jako spójne, logiczne i polegające na prawdzie, albowiem jego depozycje znalazły całkowite potwierdzenie w treści nagrań z monitoringu posesyjnego. Zauważyć przy tym trzeba, że zeznania P. L. pozwoliły także na ustalenie kontekstu zachowania obwinionego.

Jeśli zaś chodzi o wyjaśnienia obwinionego, to Sąd w ogóle nie uwzględnił ich w podstawie ustaleń faktycznych, albowiem wyjaśnienia te stoją w zupełnej sprzeczności z nagraniem z monitoringu posesyjnego, stanowią jedynie próbę obrony obwinionego i w ogóle nie odnoszą się do istoty zarzucanego wykroczenia, którą jest jazda wzdłuż po chodniku i spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Opisane w części poświęconej ustaleniom faktycznym zachowanie wyczerpało znamiona wykroczeń, o których mowa w art. 86 § 1 k.w. (stworzenie zagrożenia poprzez zmuszenie do uskoczenia pokrzywdzonego na bok) oraz art. 86b § 1 pkt 5 k.w. (jazda wzdłuż po chodniku). Wobec jednoczynowego wyczerpania znamion dwóch wykroczeń, po myśli art. 9 § 2 k.w., podstawę wymiaru kary stanowił przepis art. 86 § 1 pkt 5 k.w.

O kosztach orzeczono w punkcie II wyroku.