Sąd oddalił apelację dłużnika i utrzymał wpis jego prawa własności z wniosku wierzyciela

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy, działając na wniosek wierzyciela uczestnika postępowania, utrzymał w mocy wpis dokonany przez referendarza sądowego polegający na ujawnieniu w (...) prawa własności na rzecz uczestnika postępowania na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. akt I Ns 77/15 w przedmiocie działu spadku po B. X..

Sąd I instancji wyjaśnił, że skarga uczestnika postępowania opierała się na twierdzeniu, że nie można było ujawnić przysługującego mu prawa do nieruchomości wbrew jego woli. W tym kontekście zastosował przepis art.626

2 § 5 k.p.c., wedle którego legitymowanym do złożenia wniosku o wpis w księdze wieczystej jest także wierzyciel, jeżeli przysługuje mu prawo, które może być wpisane do księgi wieczyste. Ocenił, w oparciu o przedstawione przez wnioskodawcę dokumenty dotyczące postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez niego przeciwko uczestnikowi jako dłużnikowi, że wnioskodawca dysponuje tytułem wykonawczym, który może być podstawą wpisu hipoteki przymusowej lub wszczęcia egzekucji z nieruchomości. W Konsekwencji ocenił, że wnioskodawca-wierzyciel był legitymowany do złożenia wniosku o wpis prawa własności na rzecz uczestnika-dłużnika. Zauważył także, że pomimo tego, że prawo własności przysługuje uczestnikowi od 10 lutego 2017 r. nie złożył on wbrew ciążącego na nim obowiązku wniosku o wpis na swoją rzecz.

Od opisanego postanowienia apelację wniósł uczestnik postępowania. Skarżący domagał się zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez wykreślenie wpisu prawa własności dokonanego na jego rzecz i przywrócenia wcześniejszego wpisu na rzecz B. X..

W uzasadnieniu apelacji zarzucił Sądowi I instancji błędną wykładnię art.626

2 § 5 k.p.c. twierdząc, że legitymuje on wierzyciela jedynie do żądania wpisu na swoją rzecz a nie na rzecz dłużnika.

Sąd Okręgowy zważył.

Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.

Pozostaje poza sporem, że skarżący nabył prawo własności nieruchomości – odrębnej własności lokalu, o której mowa we wniosku na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. akt I Ns 77/15 w przedmiocie działu spadku po B. X..

Pozostawało w tej sytuacji do rozważenia czy wnioskodawca, którego status wierzyciela skarżącego także nie był kwestionowany, był legitymowany do złożenia wniosku o wpis prawa własności na rzecz dłużnika z mocy art.626

2 § 5 k.p.c.

Wbrew poglądowi skarżącego art.626

2 § 5 k.p.c. ma charakter ogólny i nie ogranicza uprawnień wierzyciela tylko do złożenia wniosku o wpis (wykreślenie) przysługującego mu prawa. Wierzyciel, któremu przysługuje prawo mogące podlegać ujawnieniu w księdze wieczystej, może także wnieść o wpis prawa swojego dłużnika, jeśli wpis ten jest konieczny do ujawnienia prawa wierzyciela. Wniosek wierzyciela o wpis w księdze wieczystej musi być związany z prawem przysługującym wierzycielowi, jednak może dotyczyć także wpisu w dziale II księgi wieczystej, jeżeli wpis taki ma wpływ na określenie zakresu przedmiotowego i podmiotowego prawa wierzyciela, które może być (bądź już zostało) ujawnione w księdze wieczystej. Wpis może również zmierzać do umożliwienia realizacji innych uprawnień przysługujących wierzycielowi, np. prowadzenia egzekucji z nieruchomości, czy też z ułamkowej części nieruchomości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt IV CSK 653/10 LEX 1129123).

W rezultacie Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że wnioskodawca był legitymowany do złożenia wniosku o wpis prawa własności na rzecz uczestnika i przy braku kwestionowania powołanego we wpisie dokonanym przez referendarza sądowego tytułu własności, utrzymał w mocy zaskarżony wpis. Słusznie przy tym zauważył, że wnioskodawca na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przeciwko uczestnikowi jest wierzycielem uprawnionym do wpisu hipoteki przymusowej na prawie własności nieruchomości przysługującym uczestnikowi oraz do prowadzenia egzekucji z tej nieruchomości co wiąże się z dokonywaniem wpisu w księdze wieczystej na podstawie art.924 k.p.c.

Z tych wszystkich względów, gdy apelacja okazała się bezzasadna, na zasadzie art.385 w zw. z art.13 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

SSO Tomasz Pawlik