Sąd oddalił apelację miasta w sporze o zapłatę z osobami prywatnymi

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 listopada 2025 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w sprawie o sygn. akt II C 292/24 z powództwa Miasta L. przeciwko U. N. i S. N. o zapłatę:

1. oddalił powództwo,

2. ustalił, że wyrok ma charakter zaoczny wobec pozwanego U. N.,

3. przyznał kuratorowi dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej S. V. kwotę 60 zł tytułem wynagrodzenia za czynności dokonane w niniejszym postępowaniu, którą to kwotę nakazuje wypłacić z zaliczki uiszczonej przez powoda w dniu 30 czerwca 2025 roku i zaksięgowanej pod pozycją (...).

Apelację od powyższego wyroku wywiodła strona powodowa zaskarżając wyrok w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 203 § 1 k.p.c. poprzez uchybienie zasadom logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego i uznanie, że w przedmiotowej sprawie, wnioskodawca, nie dopełnił ciążących na nim obowiązku udowodnienia, iż pozwani są właścicielami pojazdu na podstawie informacji (...) lub umowy sprzedaży oraz, że zasadne było usuniecie pojazdu, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia wniosku.

Przy tak sformułowanym zarzucie apelant wniósł o uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ewentualnie wniósł o przekazanie sprawy sądowi I instancji, do ponownego rozpatrzenia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu.

Przedmiotowa sprawa podlegała rozpoznaniu w trybie uproszczonym.

Na wstępie wskazać trzeba, że w myśl art. 505

13 § 2 k.p.c., jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, to uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.

Zaznaczyć przy tym trzeba, że apelacja w postępowaniu uproszczonym ma charakter ograniczony, a celem postępowania apelacyjnego nie jest tu ponowne rozpoznanie sprawy, ale wyłącznie kontrola wyroku wydanego przez sąd I instancji w ramach zarzutów podniesionych przez skarżącego. Innymi słowy mówiąc, apelacja ograniczona wiąże sąd odwoławczy, a zakres jego kompetencji kontrolnych jest zredukowany do tego, co zarzuci w apelacji skarżący. Wprowadzając apelację ograniczoną, ustawodawca jednocześnie określa zarzuty, jakimi może posługiwać się jej autor i zakazuje przytaczania dalszych zarzutów po upływie terminu do wniesienia apelacji – co w polskim porządku prawnym wynika z art. 505

9 § 1

1 i 2 k.p.c.

(tak w uzasadnieniu uchwały składu 7 sędziów SN z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07, OSNC Nr 6 z 2008 r., poz. 55). Tym samym w ramach niniejszego uzasadnienia poprzestać należy jedynie na odniesieniu się do zarzutów apelacji, bez dokonywania analizy zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem w pozostałym zakresie.

Zarzutowi naruszenia art. 203 § 1 k.p.c. nie można przyznać waloru zasadności, albowiem w ocenie Sądu Odwoławczego zarzut ten jest bezprzedmiotowy. Jak stanowi art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. W realiach przedmiotowej sprawy powód nie dokonał cofnięcia pozwu, wobec czego zarzut naruszenia art. 203 § 1 k.p.c. jest oczywiście bezzasadny.

Wobec powyższego, apelacja podlegała oddaleniu, a to na podstawie art. 385 k.p.c.