Biuro podróży z Bułgarii zapłaci 400 euro za odwołany lot mimo zmiany przewoźnika

Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem z 26 września 2025 roku w C. oddalił powództwo (...) spółki akcyjnej w B. przeciwko (...) z siedzibą w P. (Bułgaria) o zapłatę 400 euro z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 9 czerwca 2023 r. oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego 917 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Orzeczenie zaskarżyła powódka w całości.

Zarzuciła naruszenie prawa materialnego to jest:

- art. 2 lit. I w związku z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/to 2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 roku ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 przez błędną wykładnię i brak uznania spornego rejsu jako lotu odwołanego, podczas gdy przełożenie godziny odlotu więcej niż 3 godziny należy uznać za lot odwołany, prawidłowa wykładnia ta powinna uwzględniać orzeczenie (...) z 21 grudnia 2021 r. w sprawie C- 395/20,

- art. 3 ust. 2 lit. a w związku z art. 2 lit. g rozporządzenia (WE) nr 261/2004 przez błędną wykładnię i przyjęcie, że rozkład spornego lotu wskazany w umowie z biurem podróży z 22 czerwca 2022 roku przez organizatora wycieczek nie mógł być wiążący, gdyż była to jedynie godzina przybliżona, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu uwzględniająca orzeczenie (...) z 21 grudnia 2021 r. w sprawach połączonych C- 146/20, C-188/20, C-196/20, C-270/20 winna prowadzić do wniosku, że planowy czas przylotu może dla celów odszkodowania należnego na podstawie art. 7 rozporządzenia wynikać z innych dowodów, które zostały przekazane pasażerowi przez organizatora wycieczek,

- art. 5 ust. 1 lit. c punkt iii związku z art. 7 ust. 2 lit. t rozporządzenia (WE) 261/2004 przez niezastosowanie, a w konsekwencji oddalenie powództwa,

- art. 6 przez niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że powód nie wykazał faktu zmiany godziny o ponad 3 godziny, a w konsekwencji odwołanie spornego lotu,

zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy to jest art. 233 § 1 k.p.c. przez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i brak wszechstronnego rozważenia w dowodów przez przyjęcie, że nie doszło do odwołania lotu i nastąpiła nieznaczna zmiana pierwotnej godziny lotu z 20 lipca 2022r., co skutkowało błędnym ustaleniem co do faktu braku udowodnienia odwołania lotu.

Powódka wniosła o zmianę wyroku i zasądzenie roszczenia zgodnie z żądaniem pozwu oraz o zasądzenie kosztów za obie instancje.

Pozwana wniosła o oddalenie apelacji n i zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd Okręgowy rozpoznawał sprawę w postępowaniu uproszczonym w składzie jednego sędziego, gdyż dotyczy żądania zasadzenia świadczenia, które nie przekracza 20000 zł (art. 505

1 § 1 k.p.c. w związku z art. 505

10 § 1 k.p.c.). W postępowaniu odwoławczym nie prowadzono postępowania dowodowego. Z tych przyczyn uzasadnienie wyjaśni jedynie podstawę prawną wyroku z przytoczeniem przepisów (art. 505

13 § 2 k.p.c.).

Sąd Odwoławczy uznaje, że ustalenia faktyczne dokonane rzez Sąd Rejonowy są prawidłowe, znajdują oparcie w zebranym materiale dowodowym, dlatego też przyjmuje je jako własne, bez konieczności ich uzupełnienia i powtórzenia. Sąd Rejonowy wyciągnął jednak na tej podstawie błędne wnioski.

Powódka podstawę swojego roszczenia upatrywała w przepisach rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z 11 lutego 2004 roku ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, (Dz. Urz. UE L 46 z 17 lutego 2004). Zgodnie z art. 3 ust. 2 tir. a Rozporządzenie znajduje zastosowanie pod warunkiem, że pasażerowie posiadają potwierdzoną rezerwację na dany lot oraz, z wyjątkiem przypadku odwołania, o którym mowa w art. 5, stawią się na odprawę pasażerów, zgodnie z wymogami i w czasie określonym uprzednio na piśmie (w tym poprzez środki elektroniczne) przez przewoźnika lotniczego, organizatora wycieczek lub autoryzowane biura podróży. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej podkreślił, że pasażer może dysponować „innym dowodem” niż bilet, jeżeli dokument ten potwierdza przyjęcie i zarejestrowanie rezerwacji, np. zgłoszeniem podróży przekazanym przez organizatora wycieczek. Jednakże, inny dowód musi zawierać przyrzecznie przewozu pasażera określonym lotem, zidentyfikowanym przez wskazanie miejsca i czasu odlotu i przylotu oraz numeru lotu. Bez znaczenia dla ochrony praw pasażera jest przy tym, czy organizator wycieczek wystawiający ten dokument potwierdził z przewoźnikiem lotniczym czas odlotu i przylotu. (

wyroku (...) z 21.12.2021 r., I. i in., sprawy połączone C-146/20, C-188/20, C-196/20 i C-270/20, EU:C:2021:(...), pkt 43, 51). W świetle przytoczonego orzecznictwa należy uznać, że przedłożony do pozwu dokument podróży zawierał przyrzecznie przewozu przez R., pasażera A. P. lotem na trasie Z. – I., o nr (...) 220 w dniu 12 lipca 2022 roku oraz na trasie I. – Z., o nr (...) 221 w dniu 20 lipca 2022 roku. Z dokumentu podróży dołączonego do akt sprawy wynikało zatem jednoznacznie, że pasażer został poinformowany, o tym że sporny lot wykona pozwana.

Ostatecznie sporny lot na trasie I. – Z., o nr (...) 221 w dniu 20 lipca 2022 roku wykonał inny przewoźnik ukraińskie linie lotnicze (...). Mimo zmiany przewoźnika odpowiedzialność za odwołany lot ponosi przewoźnik, który zgodnie z dokumentami przedstawionymi podróżnemu (konsumentowi) został wskazany jako ten, który ma dany lot przeprowadzić. W świetle przywołanego orzecznictwa (...) należało uznać, że oznaczenie przez biuro podróży w dokumencie rezerwacji określonego przewoźnika było wiążące niezależnie od późniejszych ustaleń między biurem a przewoźnikiem. Trybunał zwrócił bowiem uwagę, iż uznanie, że rezerwacja może zostać potwierdzona jedynie przez przewoźnika lotniczego, oznaczałoby nałożenie na pasażera ciężaru weryfikacji informacji dostarczonych przez organizatora wycieczek i byłoby sprzeczne z celem polegającym na zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony pasażerów lotniczych. Pasażer nie ma zatem obowiązku dochodzić, jakie były powiązania między przewoźnikiem i biurem podróży, bądź też czy lot miał być finalnie wykonany przez innego przewoźnika.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że biuro podróży wystosowało w dniu 12 lipca 2022 r. komunikat o aktualizacji rozkładu lotów. Wskazano wówczas m.in. że doszło do zmiany godzin lotów w dniach 19.08.2022-09.08.2022 r. na trasie z B. i Z. na X.. Niemniej jednak komunikat nie określał w sposób jednoznaczny i oczywisty, że doszło do zmiany przewoźnika. Nie podano bowiem nazw przewoźników obsługujących dane loty, lecz posłużono się kodami linii (...), których pasażer nie ma obowiązku znać, wobec czego nie sposób było uznać, że biuro podróży prawidłowo poinformowało o tej okoliczności pasażerów.

Sąd Okręgowy, rozpoznając niniejszą sprawę uznał, że odpowiedzialność za wypłatę odszkodowania powinien ponosić przewoźnik, który miał wykonać lot go zgodnie

z dokumentami przedstawionymi pasażerowi. Pierwotny lot został odwołany, zatem powódce należne było odszkodowanie, o którym mowa w art. 7 Rozporządzenia nr 261/2004. Natomiast wszelkie dalsze rozliczenia pomiędzy przewoźnikami i biurem podróży pozostawały już poza kognicją Sądu.

Należy w tym miejscy przytoczyć również orzeczenie (...) z 19 listopada 2009r. sygn. C-402/07, w którym Trybunał orzekł, że artykuł 2 lit. l) oraz art. 5 i 6 rozporządzenia nr 261/2004 ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów należy interpretować w ten sposób, że opóźniony lot, niezależnie od czasu trwania opóźnienia, nawet gdy jest ono duże, nie może zostać uznany za odwołany, jeżeli jest realizowany zgodnie z pierwotnie przewidzianym przez przewoźnika lotniczego rozkładem oraz, że lot może zostać uznany za 'odwołany' tylko wtedy, gdy przewoźnik lotniczy zapewnia przewóz pasażerów w ramach alternatywnego lotu, którego pierwotny rozkład różni się od rozkładu lotu pierwotnie przewidzianego . (pkt 1, 5 i 39 sentencji).

Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 13 października 2011 r., sygn. C-83/10 orzekł, że pojęcie odwołania określone w art. 2 lit. l) rozporządzenia nr 261/2004 ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że dotyczy ono nie tylko sytuacji, gdy odlot danego samolotu wcale nie następuje, ale obejmuje również przypadek, w którym ten samolot wprawdzie wystartował, ale następnie z jakichkolwiek względów był zmuszony zawrócić na lotnisko wylotu, a jego pasażerowie zostali przeniesieni na inne loty.

W istocie lot jest 'opóźniony' w rozumieniu art. 6 rozporządzenia, jeżeli jest wykonywany zgodnie z pierwotnie przewidzianym rozkładem i jeżeli rzeczywista godzina jego startu jest opóźniona w stosunku do planowej godziny startu, podczas gdy zgodnie z art. 2 lit. l) tego rozporządzenia odwołanie jest konsekwencją faktu, że lot pierwotnie przewidziany nie został wykonany.

Mając powyższe na uwadze Sąd Odwoławczy na mocy art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok i orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. mając na uwadze, że pozwana przegrała apelację to obowiązana jest w całości ponieść koszty postępowania apelacyjnego, w tym koszty wynagrodzenia pełnomocnika powódki w kwocie 450 zł ustalonego w oparciu o § 2 pkt 3) i § 10 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

SSO Magdalena Balion- Hajduk