Sąd oddalił zażalenie pozwanego, wniosek o uzasadnienie wyroku pozostał odrzucony

Wyrokiem z 28 maja 2025 r. Sąd Rejonowy orzekł o żądaniu pozwu, rozstrzygniecie to zawiera dwa punkty.

Wniosek o uzasadnienie tego wyroku złożył pozwany L. V.. Pismem

z 11 czerwca 2025 r., doręczonym mu 30 czerwca 2025 r., wezwano go do usunięcia braków formalnych i fiskalnych wniosku poprzez wskazanie czy wniosek dotyczył całości czy części wyroku, a jeżeli części to jakiej oraz do uiszczenia 100 zł opłaty od wniosku w terminie tygodniowym od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku.

Postanowieniem z 14 lipca 2025 r. Sąd Rejonowy odrzucił wniosek pozwanego o sporządzenie uzasadnienia wyroku, powołując się na art. 328 § 4 k.p.c., jako że pozwany uiścił opłatę od wniosku o uzasadnienie po upływie zakreślonego terminu.

Zażalenie od tego orzeczenia złożył pozwany. Wskazał w nim, że w rzeczywistości opłatę uiścił 7 lipca 2025 r. w kasie sądu. Jako dowód na tę okoliczność załączył potwierdzenie uiszczenia opłaty.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Pisemne uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony złożony w terminie tygodnia od ogłoszenia wyroku. We wniosku należy wskazać, czy uzasadnienie ma dotyczyć całości wyroku czy jego części (por. art. 328 § 1 i 3 k.p.c.). Opłata od wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem wynosi 100 zł [por. art. 25b ust. 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1228 z późn. zm.)]. Wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia niedopuszczalny, spóźniony, nieopłacony lub dotknięty brakami, których nie usunięto mimo wezwania, podlega odrzuceniu (por. art. 328

§ 4 k.p.c.).

W realiach sprawy złożony przez pozwanego wniosek o uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego był obarczony brakami. Dlatego też wezwano go do usunięcia braków formalnych i fiskalnych wniosku poprzez wskazanie zakresu wyroku, co do którego żądał sporządzenia uzasadnienia oraz do uiszczenia 100 zł opłaty od wniosku w terminie tygodniowym od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku. Pismo z wezwaniem zostało mu doręczone 30 czerwca 2025 r., a zatem zastrzeżony w nim termin upływał 7 lipca 2025 r. Pozwany ostatecznie opłatę uiścił 7 lipca 2025 r. w kasie Sądu Rejonowego, ta także data widnieje na załączonym do zażalenia potwierdzeniu płatności /k. 134/, a z zapisku urzędowego /k. 137/ zaś wynika, że faktyczna data dokonania wpłaty w kasie sądowej może różnić się od daty przedstawionej na potwierdzeniu wpłaty z uwagi na inny system przekierowujący środki na rachunek bankowy.

Kwestia zachowania terminu do uiszczenia opłaty jednakże nie jest w sprawie decydująca. Pozwany bowiem został wezwany nie tylko do uiszczenia opłaty od wniosku, ale także do uzupełnienia jego braków formalnych poprzez wskazanie zakresu orzeczenia, co do którego żądał sporządzenia uzasadnienia. Z akt sprawy wynika zaś, że pozwany nie dokonał żadnej czynności w tym zakresie, sam też w zażaleniu nie powołuje zarzutów innych niż okoliczność wniesienia przez niego opłaty w zakreślonym terminie. Termin do usunięcia braków formalnych wniosku przez pozwanego zatem upłynął bezskutecznie 7 lipca 2025 r. O ile brak fiskalny, biorąc pod uwagę możliwe rozbieżności dat między rzeczywistym dokonaniem zapłaty

a wydrukiem potwierdzenia, mógł zostać uznany za usunięty w terminie, o tyle jednak nieusunięcie braków formalnych w postaci wskazania czy żądał sporządzenia uzasadnienia co do całości wyroku czy też jego części, wciąż stało na przeszkodzie sporządzeniu uzasadnienia zgodnie z wnioskiem pozwanego. Jednocześnie wskazać należy, że brak powołania się na tę okoliczność przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu postanowienia z 14 lipca 2025 r. o odrzuceniu wniosku nie ma wpływu na stan faktyczny sprawy, w którym pozwany niezaprzeczalnie nie wykonał całości wezwania Sądu Rejonowego. Wniosek pozwanego był obarczony brakiem formalnym, którego nie usunięto pomimo wezwania, a zatem podlegał odrzuceniu na podstawie art. 328 § 4 k.p.c.

Dlatego też zażalenie okazało się bezzasadne.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397

§ 1 i 3 k.p.c., należało orzec jak w sentencji.

SSO Roman Troll