Sąd ustanowił rozdzielność majątkową małżonków, bo mąż pił i stosował przemoc

Powódka W. V. (1) w pozwie z dnia 12.12.2025 r., sprecyzowanym w piśmie z dnia 05.01.2026 r., skierowanym przeciwko pozwanemu Z. V. domagała się ustanowienia rozdzielności majątkowej pomiędzy małżonkami od dnia wytoczenia powództwa oraz zasądzenia kosztów procesu od pozwanego według norm prawem przepisanych (k. 4-6, k.10).

W uzasadnieniu powódka wskazał, że strony zawarły związek małżeński w dniu (...) r., nie zawierały umów majątkowych małżeńskich. Pozwany od kilkunastu lat pije nałogowo alkohol, na ten cel trwoni majątek, zaciąga długi i wynosi z domu różne rzeczy, bezskutecznie podejmował próby leczenia odwykowego. Od ponad dwóch lat strony nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego, przed Sądem Rejonowym w Kielcach toczy się postępowanie karne o sygn. II K (...) przeciwko pozwanemu oskarżonemu o czyn z art. 207 § 1 k.k. W ocenie powódki, utrzymanie wspólności ustawowej małżeńskiej między stronami grozi powódce pozostaniem bez środków do utrzymania.

W odpowiedzi na pozew pozwany Z. V. nie wyraził zgody na ustalenie rozdzielności majątkowej oraz wniósł o nie obciążanie go kosztami procesu z uwagi na trudną sytuację materialną i zasadę słuszności, gdyż znalazł się bez dachu nad głową i środków do życia (k. 18-36). W uzasadnieniu pozwany podniósł, że leczył się, ale leczenie było skuteczne, nie trwoni majątku, do tej pory nie zaciągał żadnych długów, jedynie na skutek zmuszenia go przez żonę i córkę do opuszczenia domu, który przekazał im w darowiźnie, musiał zaciągnąć pożyczkę na wynajem lokalu, która jest ubezpieczona i nie obciąża członków rodziny. Wskazał, że jego relacje z żona i córką pogorszyły się po przekazaniu darowizny, a miał mieć zapewnioną i nieodpłatną możliwość zamieszkania w darowanej nieruchomości, zaś żądano od niego całej emerytury, ponoszenia opłat, opuszczenia nieruchomości. Podniósł, że rodzina zostawiła go w bardzo trudnej sytuacji i pozostawił wszystkie rzeczy na nieruchomości.

Na rozprawie w dniu 16.02.2026 r i 08.04.2026 r. powódka podtrzymała swoje stanowisko. Pozwany, wezwany prawidłowo, nie stawił się na rozprawę (k. 68, 69v).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka W. V. (1), z domu B. i pozwany Z. V. zawarli związek małżeński w dniu 17.11.1979 r. w X. i od tego czasu łączy ich ustawowa wspólność majątkowa małżeńska, nie zawierali umowy o rozdzielność majątkową. Pomiędzy stronami nie toczy się postępowanie o rozwód ani separację. Strony po zawarciu małżeństwa mieszkały wspólnie. Na nieruchomości położonej w L., gmina J., którą Z. V. otrzymał na wyłączną własność w drodze działu spadku po rodzicach postanowieniem z dnia 11.05.1989 r. Sądu Rejonowego w Kielcach, sygn. akt I Ns (...), małżonkowie wybudowali dom oraz budynek gospodarczy - garaż. W trakcie małżeństwa stron urodziło się troje wspólnych dzieci, tj. w 1980 r, 1982 r, 1990 r., obecnie dzieci są dorosłe. Nadal na nieruchomości mieszka najmłodsza córka stron H. U. wspólnie z mężem i dwójką małoletnich dzieci.

Strony zajmowały parter domu składający się z dwóch pokoi, kuchni oraz łazienki, a córka H. U. z mężem i dziećmi zajmowali piętro domu z odrębną kuchnią i łazienką.

Umową darowizny z dnia 04.08.2016 r. Z. V. darował swojej córce H. U. nieruchomość położoną w L., stanowiącą działkę ewidencyjną nr (...) o pow. 0,2000 ha, zabudowaną domem i budynkami gospodarczymi, na której wspólnie mieszkali i która wchodziła do jego majątku osobistego. Wartość darowizny określono na kwotę 50.000 zł. Jednocześnie H. U. ustanowiła na rzecz rodziców Z. V. i W. V. (1) dożywotnią i nieodpłatną służebność osobistą mieszkania polegającą na prawie zamieszkiwania przez nich w domu mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr (...) położonej w miejscowości L. z prawem korzystania bez żadnych ograniczeń z pomieszczeń i urządzeń wspólnych dla wszystkich domowników. Wartość służebności określono na kwotę 20.000 zł.

Od co najmniej 8 lat małżonkowie W. V. (1) i Z. V. zajmowali oddzielne pokoje. Do wspólnej dyspozycji mieli kuchnię oraz łazienkę i przy korzystaniu z nich dochodziło do konfliktów. Do końca 2024 r. Z. V. dokładał się do opłat za rachunki, tj. w 1/6 do rachunku za energię elektryczną. Zdarzało się, że pozwany opłacił cały rachunek za wodę, ale wówczas powódka oddawała mu w części pieniądze. Opał był przeważnie kupowany przez H. U. i jej męża. Od 2025 r. Z. V. raz zapłacił za siebie za śmieci. Od około 5 lat W. V. (1) nie gotuje dla męża, ponieważ ten twierdził, że nie potrafi gotować i przestał żonie przekazywać pieniądze na ten cel. Z. V. samodzielnie kupował żywność i sobie gotował.

Pozwany Z. V. od lat ma problem z nadużywaniem alkoholu, podejmowane przez niego próby leczenia były nieskuteczne. Będąc pod wpływem alkoholu Z. V. wszczynał awantury podczas których ubliżał żonie i córce, kazał im się wyprowadzać z domu, groził żonie nożem, że ją ugodzi, raz uderzył żonę w twarz, córkę uderzył dwukrotnie w twarz. W marcu 2025 r. Z. V. otrzymał nakaz opuszczenia miejsca zamieszkania oraz zakaz zbliżania się do córki H. U. oraz żony. Po powrocie do domu sytuacja uległa chwilowej poprawie, ale Z. V. nie zrezygnował ze spożywania alkoholu, pomimo zawału który przeszedł w maju 2025 r. nadal pił alkohol ciągami, pod wpływem alkoholu był agresywny słownie i fizycznie wobec żony i córki, w tym groził im. Wobec Z. V. Policja podejmowała wielokrotnie interwencje w miejscu zamieszkania w L. gdzie wszczynał awantury będąc w stanie nietrzeźwości. W okresie od stycznia 2025 r. do 12.07.2025 r. odnotowano 9 takich interwencji Policji. Ponownie we wrześniu 2025 r. Z. V. otrzymał nakaz opuszczenia miejsca zamieszkania oraz zakaz zbliżania się do córki H. U. oraz żony. Toczy się obecnie przeciwko Z. V. postępowanie karne o znęcanie się psychiczne i fizyczne nad żoną W. V. (1) i córką H. U. w Sądzie Rejonowym w Kielcach, pod sygn. akt II K (...) w którym zapadł nieprawomocny wyrok skazujący w dniu 12.12.2025 r., od którego Z. V. złożył apelację.

Pod koniec września 2025 r. Z. V. wyprowadził się ze wspólnie zajmowanego domu w L.. Najpierw mieszkał u znajomych, kilka nocy u siostry, a od 20.01.2026 wynajął mieszkanie w L.. W 2026 r. pozwany przyjechał do domu w L. po swoje rzeczy osobiste, w tym ubrania i telewizor. Poza tym nie kontaktuje się osobiście z powódką, kilkanaście razy dzwonił do W. V. (1) będąc pod wpływem alkoholu i podczas rozmów obrażał żonę.

Aktualnie małżonkowie W. V. (1) i Z. V. nie mają majątku wspólnego, ani wspólnie zaciągniętych kredytów czy pożyczek. W przeszłości zaciągali wspólne kredyty oraz pożyczki, które obecnie są spłacone w całości. W trackie trwania małżeństwa strony miały wspólne konto bankowe, które wiele lat temu Z. V. zmienił i założył nowe konto bankowe wyłącznie dla siebie, na które wpływała jego emerytura. Początkowo do tego konta była upoważniona żona pozwanego W. V. (1), co uległo zmianie co najmniej od pięciu lat. W. V. (1) również założyła własne konto bankowe kilka lat temu, do którego nie upoważniła męża obawiając się niekontrolowanych wypłat przez niego i na konto to wpływa emerytura powódki.

Powódka W. V. (1) ma 63 lata, wykształcenie zawodowe – masarz. Obecnie pozostaje na emeryturze, którą otrzymuje w kwocie 1.740 zł. Przed emeryturą pracowała w ubojni drobiu, jako salowa, jeździła również do pracy do Niemiec. Nie posiada majątku, nie ma kredytów ani innych zobowiązań finansowych. Powódka obawia się, że jej mąż zaciągnie zobowiązania finansowe, które będzie musiała za niego spłacać.

Pozwany Z. V. ma 69 lat, wykształcenie zawodowe – mechanik maszyn budowlanych, posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym z powodu choroby układu oddechowego i krążenia. Obecnie jest na emeryturze, którą otrzymuje w kwocie 3.560 zł. Przed emeryturą pracował w różnych miejscach przy pracach fizycznych w budownictwie, w tym wyjeżdżał do pracy za granicę. Posiada motorower o wartości ok. 1.000 zł, poza tym nie ma innego majątku, informował żonę, że zaciągnął pożyczkę w kwocie 2.000 zł.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 18.10.2023 r. Sąd Rejonowy w Kielcach w sprawie sygn. akt III RNs (...) zobowiązał Z. V. do poddania się leczeniu odwykowemu w stacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego i w wykonaniu tego obowiązku przebywał w (...) Centrum Psychiatrii w W. w okresie od 21.02.2024 r. do 15.04.2024 r. na leczeniu odwykowym. Przy wypisie ze szpitala zalecono Z. V. całkowitą abstynencję alkoholową, dalsze leczenie w (...), udział w mitingach ruchu AA. Następnie postanowieniem z dnia 10.05.2024 r. Sąd Rejonowy w Kielcach, sygn. akt III RNs (...) zmienił powyższe postanowienie z dnia 18.10.2023 r. w sprawie III RNs (...) w ten sposób, że zobowiązał Z. V. do leczenia odwykowego niestacjonarnego.

Ponownie przed Sądem Rejonowym w Kielcach w sprawie sygn. akt III RNs (...) toczy się postępowanie o zobowiązanie Z. V. do poddania się leczeniu odwykowemu z wniosku Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w J., który został złożony w dniu 27.10.2025 r. W toku postępowania została wykonana opinia przez biegłych lekarza psychiatrę i psychologa w której zaopiniowano, że Z. V. jest uzależniony od alkoholu i wymaga leczenia odwykowego w stacjonarnym ośrodku leczenia uzależnień. Termin rozprawy w sprawie sygn. akt III RNs (...)został wyznaczony na dzień 07.05.2026 r.

Dowody:

odpis skrócony aktu małżeństwa stron (k. 6-6v), orzeczenie o stopniu niepełnosprawności pozwanego Z. V. (k. 28-29), kopia wypisu aktu notarialnego umowy darowizny z dnia 04.08.2016 r. Rep. A nr (...) (k. 31-34v), kopia umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 20.01.2026 r. zawarta przez pozwanego (k. 35-36), zeznania powódki W. V. (1) (k. 56v-57, k.69), zeznania świadka W. V. (3) (k. 57-57v), zeznania świadka H. U. (k. 57v-58), zeznania świadka Ł. J. (k. 68-69),

wydruki z systemu elektronicznego Sądu Rejonowego w Kielcach ze sprawy II K (...): Wyroku z dnia 12.12.2025 r. z uzasadnieniem, protokołów rozpraw z dnia 07.11.2025 r, 21.11.2025 r, z wyjaśnieniami Z. V., zeznań świadków H. U., S. T., S. G., L. U., W. V. (1), W. V. (3) (k.40),

kopie dokumentów z akt Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt III RNs(...) (k.42-51): wniosek (k. 43), wniosek do Komisji (k.44-44v), informacja Policji z dnia 12.07.2025 r. (k. 45), protokoły z posiedzeń Komisji (k. 46-48v), opinia sądowa psychiatryczno-psychologiczna (k. 50-51), notatka urzędowa dotycząca sprawy III RNs (...) (k.42),

dokumenty zawarte w aktach związkowych Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt III RNs 151/23: wniosek (k.3), protokoły z posiedzeń Komisji (k. 4-5, k.8-10), opinia sądowa psychiatryczno-psychologiczna (k. 22-23v), zeznania świadka H. U. (k.48), postanowienie z dnia 18.10.2023 r. (k. 50), karta leczenia szpitalnego Z. V. (k.59).

dokumenty zawarte w aktach związkowych Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt III RNs (...): wniosek (k.2), postanowienie z dnia 10.05.2024 r. (k.13).

Prawomocnym Wyrokiem z dnia 18.05.2022 r. Sądu Rejonowego w Kielcach w sprawie sygn. akt IX K (...) Z. V. został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. polegającego na tym, że w dniu 12.09.2020 r. w A. i J., gmina J. prowadził pojazd mechaniczny – samochód osobowy marki E. (...) w ruchu lądowym, będąc w stanie nietrzeźwości posiadając powyżej 0,5 ‰ alkoholu w wydychanym powietrzu. Sąd orzekł karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 10 zł każda stawka, środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat oraz w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Dowód: odpis prawomocnego Wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 18.05.2022 r. sygn. akt IX K (...) (k.38-38v – w aktach związkowych Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt III RNs (...)), wydruki z systemu elektronicznego Sądu Rejonowego w Kielcach w sprawie sygn. akt IX K(...): Wyrok z uzasadnieniem (k.27-32v – w aktach związkowych Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt III RNs (...)),

Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyżej wskazane dowody z dokumentów uznając je za spójny i niebudzący wątpliwości materiał dowodowy, nie kwestionowany przez strony, wśród których znajdują się dokumenty urzędowe i dokumenty medyczne wydane przez upoważnione do tego organy. Do ustaleń posłużył również dowód osobowy z przesłuchania stron, który został ograniczony do przesłuchania powódki, wobec nieusprawiedliwionego niestawiennictwa pozwanego, wezwanego prawidłowo. W ocenie Sądu zeznania powódki W. V. (1) należało ocenić jako w całości wiarygodne, bowiem znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków H. U. i W. V. (3), którym również Sąd dał wiarę w całości. Zeznania powódki i wskazanych świadków znajdują również potwierdzenie w dowodach z dokumentów. Niewiele do sprawy wnoszą zeznania świadka Ł. J., którym Sąd dał wiarę w zakresie w jakim świadek miała wiedzę o okolicznościach istotnych dla niniejszej sprawy. Świadek Ł. J. od wielu lat nie ma stałego kontaktu ze stronami, nie odwiedza ich, zatem nie posiadała wiedzy o sytuacji pomiędzy małżonkami przed wyprowadzeniem się jej brata Z. V. z domu w L.. Świadek potwierdziła zaś, że pozwany nie mieszka obecnie z powódką.

Sąd pominął dowodu z zeznań świadka R. Z. na podstawie art. 235

2 § 1 pkt 2,3 i 5 k.p.c. uznając, że świadek nie ma istotnej wiedzy w sprawie i dowód ten jest nieprzydatny oraz zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania, w szczególności, że świadek nie stawiła się na termin rozprawy, pomimo prawidłowego wezwania, nie usprawiedliwiła w sposób należyty swojej nieobecności, zaś ze złożonego przez nią zaświadczenia lekarskiego, które nie było wydane przez lekarza sądowego, wynika, że R. Z. choruje na szereg dolegliwości i jej stawiennictwo z uwagi na stan zdrowia nie jest możliwe. Jednocześnie z zeznań powódki i świadka Ł. J. wynika, że R. Z. nie ma wiedzy, które jest istotna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 k.r.o. z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej. Zgodnie z art. 52 § 2 k.r.o. rozdzielność majątkowa powstaje z dniem oznaczonym w wyroku, który ją ustanawia. W wyjątkowych wypadkach sąd może ustanowić rozdzielność majątkową z dniem wcześniejszym niż dzień wytoczenia powództwa, w szczególności, jeżeli małżonkowie żyli w rozłączeniu

Wskazać należy, że ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „ważnych powodów” z jakich można żądać ustanowienia przez Sąd rozdzielności majątkowej i w związku co do znaczenia tego pojęcia należy odwołać się do orzecznictwa i doktryna. Punktem wyjścia jest uznanie, że ustrój małżeńskiej ustawowej wspólności majątkowej ma na celu wzmocnienie rodziny oraz w sposób najpełniejszy realizuje zasadę równych praw obojga małżonków w dziedzinie stosunków majątkowych stanowiących materialną podstawę funkcjonowania rodziny. Przez ważne powody, dające podstawę do zniesienia wspólności majątkowej, zwykło się rozumieć sytuacje powstałe na skutek zachowania się jednego z małżonków polegające między innymi na zatrzymaniu majątku wyłącznie dla siebie i nie dopuszczanie współmałżonka do korzystania z niego oraz trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego, jak również sytuację, która w konkretnych okolicznościach faktycznych powoduje, że dalsze trwanie wspólności majątkowej między małżonkami pociąga za sobą naruszenie lub poważne zagrożenie interesu majątkowego jednego z małżonków oraz dobra rodziny.

Wobec powyższego przedmiotem rozważań Sądu stało się ustalenie czy w sprawie wystąpiły „ważne powody” uzasadniające ustanowienie rozdzielności majątkowej pomiędzy stronami.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zaznaczyć, że strony od końca września 2025 r. nie mieszkają razem. Pozwany Z. V. wyprowadził się ze wspólnie zamieszkiwanego domu w L., co było skutkiem nałożonego na pozwanego nakazu opuszczenia miejsca zamieszkania oraz zakazu zbliżania się do córki H. U. oraz żony. Obecnie pozwany mieszka w wynajmowanym mieszkaniu w L., strony nie utrzymują ze sobą osobistego kontaktu. Pozwany był tylko raz w 2026 r. w domu w L. celem zabrania swoich rzeczy. Zdarza się, że pozwany będąc pod wpływem alkoholu dzwoni do powódki z pretensjami i wyzwiskami. Okoliczności powyższe stanowią „ważne powody” do ustanowienia rozdzielności majątkowej pomiędzy stronami i zostały ustalone na podstawie dowodów z zeznań powódki i świadków oraz zgromadzonej dokumentacji.

Jeszcze w trakcie wspólnego zamieszkiwania małżonków W. V. (1) i Z. V. - strony od co najmniej 8 lat zajmowały osobne pokoje, dzielili wspólnie kuchnię i łazienkę, a ich relacje były zakłócone. Od około 5 lat W. V. (1) nie gotuje dla męża, pozwany Z. V. samodzielnie kupował żywność dla siebie i samodzielnie gotował, twierdził, że żona nie potrafi gotować i przestał jej przekazywać pieniądze na ten żywność. Każdy z małżonków od wielu lat odrębnie dysponuje uzyskiwanymi środkami finansowymi, nie mają wspólnego konta bankowego, żadne z nich nie upoważniło drugiego małżonka do posiadanego rachunku bankowego. Strony przestały również porozumiewać się w kwestii ponoszenia opłat za rachunki, w tym media, bowiem pozwany do końca 2024 r. dokładał się tylko do niektórych rachunków, a od 2025 r. zapłacił raz za opłatę od śmieci od swojej osoby. Małżonków W. V. (1) i Z. V. łączą również wspólne kredyty i pożyczki czy też inne zobowiązania finansowe. Wskazane okoliczności zostały ustalone na podstawie dowodów z zeznań powódki i świadków H. U., która wspólnie mieszkała ze stronami oraz świadka W. V. (3) – syna stron, który mieszkając w bliskiej odległości od stron często odwiedzał rodziców.

Wobec powyższego, jednoznaczne jest, że strony prowadzą oddzielne gospodarstwa domowe, nie porozumiewają się w sprawach majątkowych, rodzinnych czy osobistych, samodzielnie gospodarują swoimi zarobkami, nie podejmują wspólnych decyzji finansowych, co stanowi „ważne powody” do ustanowienia rozdzielności majątkowej pomiędzy stronami.

Pozwany zarzucił, że został wyrzucony z nieruchomości przez żonę i córkę co jest niezgodne z zasadami współżycia społecznego, bowiem wcześniej dokonał darowizny nieruchomości, a teraz pozostaje w trudniej sytuacji materialnej. Niniejsze zarzuty należy ocenić jako bezpodstawne i nie mające żadnego uzasadnienia. Zgromadzone w toku postępowania dowody nie tylko osobowe z zeznań powódki świadków, ale również z dokumentów, w tym informacji Policji, orzeczeń zobowiązujących pozwanego do leczenia odwykowego, karty leczenia szpitalnego, opinii psychologiczno-psychiatrycznych, wykazały jednoznacznie, że pozwany Z. V. jest osobą uzależnioną od alkoholu, wymaga leczenia odwykowego, na takie leczenie był kierowany sądownie i obecnie toczy się kolejne postępowanie o leczenie odwykowe. Nadto, pozwany pod wpływem alkoholu wszczynał w miejscu zamieszkania awantury, podczas których stosował przemoc fizyczną i psychiczną wobec żony i córki H. U., groził im, co skutkowało wielokrotnie interwencjami Policji, dwukrotnym nakazem opuszczenia miejsca zamieszkania oraz zakazem zbliżania się do córki H. U. i żony oraz prowadzonym postępowaniem karnym o znęcanie się fizyczne i psychiczne nad żoną i córką H. U.. Wbrew zatem zarzutom pozwanego, Z. V. nie został wyrzucony przez żonę i córkę z domu w L., ale otrzymał nakaz opuszczenia miejsca zamieszkania oraz zakaz zbliżania się do powódki i córki wobec stosowanej przemocy.

Ponadto, powódka W. V. (1) zasadnie obawia się, że jej mąż zaciągnie zobowiązania finansowe, które będzie musiała za niego spłacać. Powódka ma niską emeryturę w kwocie 1.740 zł miesięcznie, nie ma żadnego majątku, zeznała, że pozwany informował ją, że zaciągnął pożyczkę w kwocie 2.000 zł. (k.57), a w pisemnej odpowiedzi na pozew Z. V. przyznał, że musiał zaciągnąć pożyczkę na wynajem lokalu, która to pożyczka jest ubezpieczona, nie podał w jakiej wysokości jest to pożyczka i na jakich warunkach zawarta (k.18).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zachodzą przesłanki do ustanowienia rozdzielności majątkowej, od daty wskazanej w pozwie, tj. z dniem wniesienia pozwu 12.12.2025 r. Niewątpliwie relacje stron były zaburzone już w podanej dacie, wręcz pomiędzy stronami istniał konflikt, strony mieszkały osobno, nie utrzymywały kontaktów osobistych, kontakty te sprowadzały się do rozmów telefonicznych, które wykonywał pozwany dzwoniąc z pretensjami i wulgaryzmami. Niewątpliwie strony w powyższej dacie prowadziły oddzielne gospodarstwa domowe, nie porozumiewali się w sprawach majątkowych, rodzinnych czy osobistych, samodzielnie gospodarowali swoimi zarobkami, nie podejmowały wspólnych decyzji finansowych, powódka nie darzyła zaufaniem pozwanego w sprawach majątkowych, a naganne zachowanie pozwanego, który nie informował żony o podejmowanych przez siebie decyzjach, w tym o zaciągniętej pożyczce, nadużywał alkoholu i stosował przemoc wobec powódki, uniemożliwiło jakiekolwiek porozumiewanie się pomiędzy stronami.

W związku z powyższym na podstawie art. 52 § 2 k.r.o. Sąd ustanowił rozdzielność majątkową pomiędzy powódką, a pozwanym z dniem wniesienia niniejszego pozwu, tj. 12.12.2025 r.,

Z uwagi na to, że pozwany przegrał sprawę w całości, a w odpowiedzi na pozew sprzeciwił się ustanowieniu rozdzielności majątkowej, Sąd na podstawie 98 § 1 i 3 k.p.c. zasądził od pozwanego na rzecz powódki koszty procesu w całości, co stanowi kwotę 920 zł, na którą składa się opłata od pozwu w kwocie 200 zł i stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika fachowego za czynności adwokackie w sprawie o ustanowienie rozdzielności majątkowej, tj. kwota 720 zł, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt. 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Jak stanowi art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Ponadto, art. 98 § 3 k.p.c. stanowi, że do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Sędzia Iwona Mech