Ojciec z nową rodziną chciał płacić 400 zł. Sąd obniżył alimenty do 800 zł

wyroku z dnia 6 lutego 2026 r.

W dniu 06 marca 2025 r. D. I. (1), wniósł o obniżenie alimentów orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 29 listopada 2023 r. w sprawie (...) na rzecz małoletniego D. I. (2) z kwoty po 1.200 zł miesięcznie do kwoty po 400 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wskazał, że aktualnie nie jest w stanie płacić dotychczasowego świadczenia, jest obecnie w nowym związku i od roku 2024 ma dodatkową dwójkę dzieci. Nadto, jego partnerka ma z pierwszego związku dwoje dzieci. Oboje mają na utrzymaniu łącznie czworo dzieci, a partnerka powoda nie pracuje ponieważ najmłodsze dziecko ma (...).

W dniu 01 października 2025 r. małoletni D. I. (2), reprezentowany przez matkę F. K. (1), zastępowaną przez pełnomocnika adw. B. L. wniósł odpowiedź na pozew wraz z powództwem wzajemnym o podwyższenie alimentów do wysokości po 1.500 zł miesięcznie poczynając od dnia 1 października 2025 r. W odpowiedzi wnosił o oddalenie powództwa o obniżenie alimentów.

Wraz z odpowiedzią i powództwem wzajemnym strona powodowa wniosła o zabezpieczenie powództwa poprzez zobowiązanie D. I. (1) do łożenia na rzecz mał. D. I. (2) kwoty po 1.400 zł miesięcznie do dnia prawomocnego zakończenia postępowania.

W uzasadnieniu podniesiono, że argumentacja D. I. (1) jest lakoniczna, a na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawił jakichkolwiek dowodów. Przywołano jednocześnie regulacje prawne z art. 138, 133 i 135 k.r.o.

Podkreślono w uzasadnieniu, że powód, jako osoba dorosła i świadoma winien zdawać sobie sprawę z faktu, iż utrzymanie kolejnych dzieci będzie wymagało nakładów finansowych. Zachowanie powoda określono, jako brak roztropności w tym zakresie. Zwrócono uwagę, że powód ma ograniczoną władzę rodzicielska i toczy się postępowanie o pozbawienie go władzy rodzicielskiej nad mał. pozwanym. W ocenie strony powodowej nie doszło do zmiany okoliczności uzasadniających obniżenie świadczenia alimentacyjnego. Podkreślono, że cały trud pieczy i wychowania małoletniego D. spoczywa na jego matce.

Wskazano, że powód posiada bardzo dobre możliwości zarobkowe, bowiem zatrudniony jest w firmie (...) S.A. w O.. Według F. K. (1), powód może osiągać dochód w wysokości 6,5 – 7 tys. złotych miesięcznie.

W dalszej części pisma podano, że obecna wysokość świadczenia alimentacyjnego nie uwzględnia istotnego zwiększenia się kosztów utrzymania małoletniego D.. Wskazano, że obecne miesięczne koszty utrzymania małoletniego wynoszą: udział w czynszu 200-250 zł; udział w opłatach mediów ok. 100 zł; wyżywienie – ok. 650 – 700 zł; odzież i obuwie ok. 300 – 400 zł; środki higieny – ok. 100-120 zł; leki i wyroby medyczne – ok. 100 – 150 zł; (...) – ok. 100-120 zł; rozrywka i hobby – ok. 400-450 zł; wydatki szkolne – ok. 100-120 zł; Internet i telefon – ok. 50-60 zł; ubezpieczenie (...) 10 zł; wyposażenie pokoju (remont) – ok 100 zł; wakacje i ferie – ok 200-220 zł; zakup roweru – ok. 225 zł (całość 2700 zł); zakup komputera – ok. 500 zł (całość 6000 zł).

Ponadto w uzasadnieniu wskazano, że matka małoletniego D. jest zatrudniona w przedszkolu na ½ etatu jako (...). Otrzymuje świadczenie 800+ i 300+ (Program Dobry Start).

Postanowieniem z dnia 08 października 2025 r. Sąd oddalił wniosek małoletniego D. I. (2) o udzielenie zabezpieczenia.

W dniu 02 lutego 2026 r. do tut. Sądu wpłynęła odpowiedź na pozew wzajemny, w której D. I. (1) wniósł o oddalenie w całości powództwa wzajemnego o podwyższenie alimentów, jako bezzasadnego, oraz o obniżenie alimentów należnych małoletniemu D. I. (2) do kwoty 400 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu pisma podniesiono, m. in. iż wbrew twierdzeniom zawartym w pozwie wzajemnym, sytuacja życiowa i finansowa ojca małoletniego nie uległa poprawie, lecz znacznemu i trwałemu pogorszeniu, które ma charakter obiektywny i niezależny od powoda D. I. (1). Ponownie wskazano, że mężczyzna prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, składające się z 6 osób, a poza małoletnim synem D., na utrzymaniu D. I. (1) pozostają: dwoje małoletnich dzieci z obecnego związku i dwoje małoletnich dzieci jego partnerki, które wspólnie wychowują i wobec których ponosi realne, codzienne koszty utrzymania. Podkreślono także, że na dzieci partnerki ich biologiczny ojciec płaci alimenty w wysokości po 700 zł miesięcznie na każde dziecko, a nadto, każde z nich otrzymuje świadczenie 800+. Ojciec małoletniego pozwanego podał, że jego partnerka obecnie nie osiąga dochodów, a jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych wygasło w styczniu br. W dalszej części pisma wymieniono, iż aktualnie faktyczne wynagrodzenie D. I. (1) wynosi ok. 2.000 zł netto miesięcznie. Alimenty na rzecz małoletniego D. pobierane są w trybie egzekucji komorniczej. Z wynagrodzenia ojca chłopca potrącana jest kwota ok. 1.400 zł miesięcznie. Miesięczne koszty utrzymania swojej obecnej rodziny D. I. (1) przedstawił w sposób następujący: czynsz za mieszkanie – 1.200 zł, ogrzewanie – ok. 1.000 zł, energia elektryczna – ok. 400 zł, woda – ok. 75 zł, ścieki – ok. 200 zł, wyżywienie – ok. 2.000-2.500 zł, mleko modyfikowane dla dwójki najmłodszych dzieci – ok. 700 zł.

Sąd ustalił, co następuje:

Małoletni D. I. (2) jest dzieckiem pochodzącym z nieformalnego związku (...) F. K. (1).

dowód:

odpis skrócony aktu urodzenia małoletniego k. 37

Wyrokiem zaocznym z dnia 29 listopada 2022 r. Sądu Rejonowego w Toruniu, wydanym w sprawie (...), zasądzono od D. I. (1) alimenty na rzecz małoletniego D. I. (2) w miejsce ustalonych w kwocie 300 zł miesięcznie na mocy ugody zawartej przed mediatorem w dniu 08 sierpnia 2018 r., a która została zatwierdzona postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2018 r. w sprawie (...) Sądu Rejonowego w Toruniu, w kwocie po 1.200 zł miesięcznie, poczynając od dnia 15 lutego 2023 r.

Małoletni miał wówczas (...) i był zdrowym dzieckiem, uczęszczającym do (...) Szkoły Podstawowej nr (...) w O.. Jego miesięczny koszt utrzymania został określony na kwotę 2.400 zł.

Matka małoletniego pracowała w tamtym czasie, jako(...) w Przedszkolu Miejskim nr (...) w O., w wymiarze ½ etatu i osiągała z tego tytułu dochody w wysokości 1.700 zł miesięcznie. Pobierała też świadczenia: 500+ i 300+ (raz w roku).

Ojciec małoletniego pozostawał zatrudniony w (...) S.A. w O.. Z jego wynagrodzenia prowadzona była egzekucja komornicza, celem zaspokojenia wierzytelności alimentacyjnej na rzecz małoletniego syna D..

dowód: wyrok zaoczny z dn. 29.11.2022r. SR w Toruniu k. 159 akt (...) w Toruniu, przesłuchanie F. K. (1) k. 156-157 akt(...) SR w Toruniu

D. I. (1) obecnie ma (...), jest osobą zdrową i nadal pracuje w firmie (...) S.A., na stanowisku (...), na podstawie umowy na czas nieokreślony, uzyskując z tego tytułu wynagrodzenie w wysokości ok. 2.000 zł netto miesięcznie, po dokonaniu potrąceń komorniczych. Z wykształcenia jest (...).

Oprócz małoletniego D. I. (2), powód ma jeszcze dwoje małoletnich dzieci – X. I. ur. (...) i K. I. ur. (...)

Wspólnie z aktualną partnerką prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Mieszkają w wynajmowanym mieszkaniu razem z dwójką ww. małoletnich dzieci: X. i K. oraz dwójką dzieci partnerki powoda, pochodzącymi z jej innego związku. Do miesięcznych kosztów jego utrzymania zaliczono, co następuje: czynsz najmu – 1.200 zł, woda – ok. 75 zł, energia elektryczna – 400 zł, opał – 1.200 zł (sezon), abonament tv i Internet – ok. 200 zł. Powód jest właścicielem samochodu osobowego marki S. (...) z 2008 r. o wartości ok. 15.000 zł, którym na co dzień dojeżdża do pracy. Koszt ubezpieczenia pojazdu, to 1.000 zł rocznie.

Partnerka D. I. (1) pozostaje osobą bezrobotną, zarejestrowana w Urzędzie Pracy, bez prawa do zasiłku. Zajmuje się opieką nad małoletnimi: K. i X.. Koszt utrzymania małoletnich córek, to dla powoda kwota, co najmniej 1.000 zł.

D. I. (1) nie utrzymuje stałego kontaktu ze swoim małoletnim synem D.. Ostatnio widział chłopca w wakacje 2024 r.

dowód: odpis aktów urodzenia k. 12, 13, zaświadczenie o zarobkach D. I. (1) k. 169, przesłuchanie D. I. (1) k. 247v-248, przesłuchanie F. K. (1) k. 248v

Przedstawicielka ustawowa małoletniego pozwanego na obecnie (...), z zawodu jest technikiem technologii żywienia. Nadal pracuje w wymiarze ½ etatu na stanowisku (...) w Przedszkolu Miejskim nr (...) w O. i osiąga wynagrodzenie na poziomie 3.300 zł netto miesięcznie. Otrzymuje na syna D. świadczenie wychowawcze 800+ oraz 300+ (wyprawka szkolna).

dowód: zaświadczenia k. 39, 40, 240, 241-246, przesłuchanie F. K. (1) k. 248-248v

Małoletni D. I. (2) ma obecnie (...) i uczy się w szkole podstawowej. Zamieszkuje tylko z matką F. K. (1). Miesięczne koszty jego utrzymania zostały określone w następujący sposób: kieszonkowe – 300 zł, wyjazdy wakacyjne – ok. 1.000 zł (jednorazowo), wyżywienie – 650-700 zł, odzież i obuwie – 400-450 zł, (...) (raz w roku prywatne wizyty lekarskie – 100 zł) – 1.400-1.500 zł ((...)), ubezpieczenie – 100 zł (rocznie), składka szkolna – 150 zł (rocznie), rower – 2.700 zł (jednorazowo), komputer – 5.700 zł (jednorazowo). Jako wspólne koszty utrzymania matka małoletniego podała: czynsz – 700 zł, prąd – 200 zł, telefon i Internet - 150 zł, woda – 200 zł.

Poza ustaloną wysokością świadczenia alimentacyjnego, egzekwowanego w trybie egzekucji komorniczej, ojciec dziecka nie pomaga matce syna.

dowód: zaświadczenie ze szkoły k. 38, kopia wpłat za czynsz k.41,42, 43; kopia faktur za energię k. 44, 45; kopia faktury za okulary k. 74,75,76,77,78; kopia faktur za lekarstwa k. 81,82,83; kopia faktury za rower k. 89; kopia faktury za komputer k. 90; kopie faktur za elektronikę k. 91, 92,93.94,95, faktury za odzież i obuwie k. 111-113, przesłuchanie F. K. (1) k. 248-248v

Sąd zważył, co następuje:

E. faktyczny w sprawie został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, przedłożonych przez strony, dokumenty z akt sprawy Sądu Rejonowego w Toruniu, toczącej się pod sygnaturą(...), a także dowodu z przesłuchania stron: D. I. (1) i F. K. (1).

Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach w toku procesu, bowiem były one zgodne z zeznaniami stron, a strony nie kwestionowały ich autentyczności, ani też prawdziwości informacji w nich zawartych. Nie budziły wątpliwości Sądu także dokumenty z akt sprawy(...) Sądu Rejonowego w Toruniu, którym jako dokumentom urzędowym Sąd przyznał walor wiarygodności.

Sąd dał wiarę także zeznaniom stron D. I. (1) i F. K. (1), na okoliczność usprawiedliwionych potrzeb pozwanego D. I. (2), zdolności D. do samodzielnego utrzymania się, oraz możliwości zarobkowych i sytuacji majątkowej zobowiązanych do alimentacji powoda oraz matki pozwanego, bowiem zeznania te były spójne, w przeważającej części potwierdzone dokumentami złożonymi przez strony, oraz co do faktów niekwestionowane przez strony wzajemnie.

Sąd nie oparł ustaleń faktycznych na paragonach złożonych przez matkę małoletniego pozwanego. Nie wynika z nich bowiem, kto dokonał zakupu danej rzeczy, ani dla kogo była ona przeznaczona.

Zgodnie z art. 133 § 1 k.r.o. rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Przepis art. 135 § 1 k.r.o wskazuje przy tym, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Natomiast zgodnie z art. 138 k.r.o w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Potrzeby uprawnionego oraz możliwości zobowiązanego ulegają zmianie, tym samym może ulegać zmianie wysokość alimentów. Zmiana stosunków może prowadzić do uchylenia obowiązku alimentacyjnego bądź do podwyższenia lub obniżenia alimentów. Dla stwierdzenia, czy nastąpiła zmiana stosunków w rozumieniu art. 138 k.r.o. należy brać pod uwagę to, czy istniejące warunki i okoliczności – na tle sytuacji ogólnej – mają charakter trwały, dotyczą okoliczności zasadniczych, ilościowo znacznych i wyczerpują te przesłanki, które w istotny sposób wpływają na istnienie czy zakres obowiązku alimentacyjnego. Zmiana orzeczenia dopuszczalna jest tylko w razie zmiany stosunków powstałych po jego wydaniu (zob. uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 października 1954 r. I CO 41/54). Podwyższenie alimentów następuje wówczas, gdy zwiększeniu uległy potrzeby uprawnionego albo wzrosły możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego.

W sprawie nie ulegało wątpliwości, że małoletni D. I. (2) nie posiada majątku, który pozwalałby mu na samodzielne utrzymanie się.

Małoletni pozwany D. I. (2) ma (...)i uczy się w(...). Nie ma własnych dochodów, nie ma możliwości pracy ze względu na szkołę, dlatego koszty jego utrzymania obciążają obojga jego rodziców stosunkowo do ich możliwości zarobkowych.

Dotąd obowiązek alimentacyjny wobec małoletniego D. I. (2) obciążał powoda w wysokości 1.200 zł miesięcznie. Kiedy obowiązek alimentacyjny powoda względem małoletniego pozwanego był ustalany, powód osiągał dochód w podobnej wysokości, jak obecnie. W tamtym czasie również prowadzona była w stosunku do niego egzekucja komornicza, celem zaspokojenia wierzytelności alimentacyjnej małoletniego syna. Aktualnie ojciec małoletniego uzyskuje dochód w wysokości ok. 2.000 zł netto miesięcznie, licząc już po potrąceniu wynagrodzenia z powodu prowadzonej egzekucji. Natomiast, nie miał na utrzymaniu dodatkowo dwójki małoletnich dzieci, tj. K. I. i X. I., będących aktualnie w wieku odpowiednio: (...).

Obecnie matka małoletniego pozwanego osiąga dochód w wysokości ok. 3.300 zł, na utrzymanie syna otrzymuje świadczenie wychowawcze w kwocie 800 zł miesięcznie, zaś na utrzymaniu D. I. (1) pozostają: córki z jego teraźniejszego związku, tj. K. I. i X. I., a także jego aktualna partnerka, obecnie pozostająca bez pracy, zarejestrowana, jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku i nie podejmująca zatrudnienia z powodu konieczności zapewniania opieki małoletnim córkom – K. i X.. Zarówno na małoletnie: K. i X. siostry I., jak i dwójkę dzieci, pochodzącą z innego związku partnerki D. I. (1), ich rodzice pobierają świadczenia wychowawcze 800+.

W toku postępowania Sąd ustalił, że na zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb małoletniego pozwanego D. I. (2) potrzebna jest kwota ok. 1.650 zł.

Na kwotę tę składają się wydatki na: wyżywienie – 650-700 zł, odzież i obuwie – 250 zł (kwotę 400-450 zł miesięcznie Sąd uznał za zawyżoną, kierując się własnym doświadczeniem życiowym), (...) (raz w roku prywatne wizyty lekarskie – 100 zł) – 1.400-1.500 zł (...)), ubezpieczenie – 100 zł (rocznie), składka szkolna – 150 zł (rocznie), rower – 2.700 zł (jednorazowo), komputer – 5.700 zł (jednorazowo). Jako wspólne koszty utrzymania matka małoletniego podała: czynsz – 700 zł, prąd – 200 zł, telefon i Internet - 150 zł, woda – 200 zł).

Do usprawiedliwionych wydatków małoletniego D. Sąd nie zaliczył kosztów korepetycji, wycieczek szkolnych, rozrywki, zainteresowań i wydatków na elektronikę, kieszonkowe, bowiem te potrzeby małoletniego mogą być zaspokojone ze świadczenia wychowawczego otrzymywanego na zaspokojenie potrzeb małoletniego w kwocie 800 zł miesięcznie.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych.

W świetle przepisu art. 135 § 3 pkt. 3 k.r.o. świadczenie wychowawcze z programu 800+ nie ma wpływu na zakres świadczeń alimentacyjnych. Przy czym w ocenie Sądu przepis ten należy interpretować w ten sposób, że świadczenie wychowawcze 800+ dla dziecka na jego wychowanie i zaspokojenie jego potrzeb, nie wpływa na zakres obowiązku alimentacyjnego żadnego z rodziców, ani ich możliwości zarobkowe i majątkowe, co oznacza, że fakt otrzymywania na dziecko 800 zł z pomocy społecznej nie zwalnia żadnego z rodziców od swojej części uczestniczenia w kosztach utrzymania dziecka. Ponadto nie wlicza się tej kwoty do dochodów rodziny (bowiem ma ono tylko jeden cel, to jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych). A zatem wypłacanego świadczenia wychowawczego rodzicowi, pod którego opieką pozostaje dziecko nie zalicza się, jako dochodu tego rodzica, mającego wpływ na jego (tego rodzica) zakres świadczenia alimentacyjnego wobec dziecka.

Wskazać przy tym trzeba, że zarówno w ustawie, jak i w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym użyto tego samego pojęcia „zaspokojenie potrzeb dziecka”, a zatem zdaniem Sądu oznacza to, że ustalając obowiązek alimentacyjny Sąd nie może pominąć faktu otrzymywania przez rodzica na dziecko 800 zł na potrzeby dziecka, bowiem potrzeby dziecka są ograniczone. Gdyby więc finansować wszystkie potrzeby dziecka tylko obowiązkiem alimentacyjnym każdego z rodziców, to świadczenie 800+ nie miałoby być na co przeznaczone, tzn. w zakresie potrzeb dziecka, bo potrzeby dziecka byłyby w całości zaspokojone przez obowiązek alimentacyjny rodziców (i wówczas 800+ byłoby „czystym zyskiem” rodzica je otrzymującego).

Dlatego Sąd, orzekając w sprawie, wziął pod uwagę, że F. K. (2) otrzymuje świadczenie wychowawcze na częściowe pokrycie dodatkowych wydatków związanych z wychowywaniem małoletniego syna D., w tym zaspokojeniem jego potrzeb życiowych (ponad te usprawiedliwione), ale nie uwzględniał tej kwoty jako dochodu matki małoletniego podczas ustalania jej zakresu świadczenia alimentacyjnego na rzecz syna.

Zauważyć należy w tym miejscu, że również D. I. (1) otrzymuje powyższe świadczenie na córki z obecnego związku.

Zdaniem Sądu, wydatki na zaspokojenie potrzeb małoletniego D. I. (2) jego ojciec D. I. (1) powinien ponosić w kwocie po 800 zł miesięcznie, zaś w pozostałej części – 850 zł miesięcznie powinna ponosić matka małoletniego D. I. (2). Odpowiada to usprawiedliwionym potrzebom małoletniego oraz możliwością zarobkowym i majątkowym jego rodziców.

W ocenie Sądu D. I. (1) ma możliwość udziału w kosztach utrzymania syna D. w wysokości 800 zł miesięcznie, bez uszczerbku dla utrzymania pozostałych córek – K. I. i X. I.. Według Sądu, z jednej strony należało wziąć pod uwagę, iż ojciec małoletniego pozwanego pozostaje podmiotem egzekucji komorniczej, z drugiej zaś, że jako (...), będąc w zdrowiu, ma większe możliwości zarobkowe, niż obecne i powinien podjąć starania w kierunku zmiany lub podjęcia dodatkowego zatrudnia, uzyskując przez to wyższe dochody.

D. I. (1) winien mieć na względzie, iż na jego utrzymaniu pozostaje i pozostawać będzie w najbliższych latach dziecko, tj. małoletni pozwany D. I. (2). Sąd ocenił przy tym, że pomniejszona kwota alimentacji żądana przez D. I. (1) w kwocie 400 zł byłaby rażąco niska, biorąc pod uwagę zwykłe koszty utrzymania i aktualne potrzeby małoletniego. Niedopuszczalnym byłoby więc realizowanie obowiązku alimentacyjnego przez ojca małoletniego jedynie w kwocie 400 złotych, ponieważ kwota ta stanowczo nie jest w stanie pokryć części usprawiedliwionych potrzeb dziecka.

W ocenie Sądu powód nie wykazał, aby od ostatniego orzekania o alimentach nastąpił znaczny spadek możliwości zarobkowych D. I. (1), jak również, aby wystąpiło znaczne obniżenie potrzeb małoletniego D. I. (2). Sąd, przy wyrokowaniu, nie mógł pominąć również udokumentowanej okoliczności powstania w roku 2024 obowiązku alimentacyjnego D. I. (1) w stosunku do jego nowonarodzonych dzieci. Jest to bowiem okoliczność wpływająca bezpośrednio na ocenę możliwości zarobkowych i majątkowych powoda. Tym samym alimenty w wysokości po 800 zł miesięcznie na rzecz małoletniego od jego ojca są adekwatne do obecnych usprawiedliwionych potrzeb dziecka, przy racjonalnym ich określeniu, jak i pozostają adekwatne do możliwości zarobkowych D. I. (1).

Dlatego też Sąd uznał, że odnosząc się do alimentów ustalonych w wyroku zaocznym Sądu Rejonowego w Toruniu na rzecz małoletniego D. I. (2) od jego ojca D. I. (1), zmianie uległy okoliczności leżące po stronie powoda w ten sposób, że z uzyskiwanych przez siebie dochodów musi być on jeszcze w stanie zapewnić środki utrzymania swoich pozostałym małoletnim dzieciom, tj. K. i X. siostrom I..

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że nastąpiła zmiana okoliczności uzasadniająca zmianę zakresu obowiązku alimentacyjnego powoda wobec małoletniego pozwanego D. I. (2) i w pkt. I wyroku Sąd obniżył wysokość alimentów zasądzonych od powoda D. I. (1) na rzecz małoletniego pozwanego D. I. (2), działającego przez matkę F. K. (1), w wyroku zaocznym z dnia 29 listopada 2022 r. Sądu Rejonowego w Toruniu, wydanego w sprawie (...) z kwoty po 1200 zł miesięcznie, do kwoty po 800 zł miesięcznie, płatnych do rąk matki małoletniego F. K. (1), do dnia 10-tego każdego miesiąca z góry, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, w razie opóźnienia w płatności każdej z rat, zaś w pkt. II wyroku oddalił powództwo D. I. (1) w pozostałej części, jednocześnie w pkt. III wyroku oddalając powództwo małoletniego D. I. (2) o podwyższenie alimentów.

W pkt. IV wyroku, korzystając z dyspozycji art. 102 k.p.c. oraz kierując się zasadą słuszności, Sąd nie obciążył małoletniego pozwanego kosztami procesu poniesionymi przez powoda, ani nie obciążał powoda kosztami procesu poniesionymi przez stronę pozwaną, bowiem powództwo uwzględnione było części, w części zaś podlegało oddaleniu, zaś zasadnicze kwestie w sprawie wyjaśnione zostały dopiero w toku postępowania (zarówno w zakresie usprawiedliwionych potrzeb małoletniego pozwanego, jak i możliwości zarobkowych D. I. (1) i F. K. (1)).

O rygorze natychmiastowej wykonalności, co do pkt. I wyroku, orzeczono na podstawie art. 333 § 1 pkt. 1 k.p.c. w pkt. V wyroku.