Sąd oddalił żądanie podwyższenia alimentów z 200 do 1000 zł dla ubezwłasnowolnionej córki

Działająca w imieniu całkowicie ubezwłasnowolnionej córki M. R. – jej opiekun prawny E. R. - wniosła o podwyższenie alimentów na rzecz powódki od pozwanego L. R. z kwoty 200,00 zł do kwoty po 1.000,00 zł miesięcznie. W uzasadnieniu podniosła, iż pozwany jako ojciec nie interesuje się córką, nigdzie jej nie zabiera. Pozwany często zmienia pracę i miejsce zamieszkania. Poza niepełnosprawną córką wraz z E. R. mieszka także syn X., który choruje na schizofrenię paranoidalną. Pozwany jako ojciec powinien wziąć syna do siebie i nie obciążać odpowiedzialnością tylko matki. Ubezwłasnowolniona była w 2021 r. w szpitalu, jest też pod opieką pulmonologa oraz psychiatry, ze względu na ujawniane urojenia. Psychiatra przyjeżdża do domu na wyznaczone wizyty, podobnie jak psycholog i wyznaczony pielęgniarz. Zdaniem E. R., pozwanemu powinna być przydzielona opieka nad synem, by miał świadomość co on wyprawia w chorobie. Skoro ojciec nie chce mieć problemów, Sąd powinien podwyższyć alimenty na dzieci.

Pozwany – L. R. wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, iż strona powodowa nie wykazała jakie okoliczności uzasadniają podwyższenie alimentów, nie wykazując wzrostu kosztów utrzymania. Konieczność zapewnienia córce opieki medycznej, ubioru, wyżywienia, istniała już w czasie ustalania obowiązku alimentacyjnego. Aktualnie powódka otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne, rentę socjalną oraz zasiłek pielęgnacyjny, a uzyskiwane środki pozwalają na samodzielne utrzymanie. Ponadto dochodzona kwota alimentów przewyższa możliwości zarobkowe pozwanego, który wykonuje obowiązki inkasenta energii elektrycznej i w tym celu prowadzi działalność gospodarczą. Uzyskiwane przez niego dochody wynoszą około 3 tys. zł miesięcznie i mają tendencję spadkową z uwagi na wprowadzane zmiany technologiczne. Ponadto pozwany został uznany za osobę niepełnosprawną w stopniu lekkim i z tego powodu musi odbywać konsultacje medyczne. Pozwany ma stwierdzoną dyskopatię kręgosłupa lędźwiowego i szyjnego, zmiany miażdżycowe aorty brzusznej, żylaki lewej nogi, zmiany guzkowe w płucach. Dochody pozwanego pozwalają jedynie na zaspokajanie bieżących potrzeb. Ze względu na swoją sytuację, pozwany był zmuszony zrezygnować z najmu mieszkania i obecnie przebywa w wynajmowanym pokoju w zamian za pomoc w gospodarstwie domowym i partycypowanie w kosztach utrzymania. Pozwany podniósł również , iż koszty utrzymania córki winni ponosić obydwoje rodzice, zwłaszcza że matka posiada określone możliwości zarobkowe.

Sąd ustalił co następuje :

Ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Kole z dnia 31.03.2015 r. pozwany L. R. zobowiązał się płacić alimenty na rzecz całkowicie ubezwłasnowolnionej córki M. R. w kwocie po 200,00 zł miesięcznie, począwszy od dnia 1.10.2014 r.

(dowód: akta III RC 324/14 Sądu Rejonowego w Kole )

M. R. w trakcie sprawy o alimenty miała 24 lata. Postanowieniem Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 24.02.2014 r. została całkowicie ubezwłasnowolniona z powodu niedorozwoju umysłowego. Powódka miała ustalony znaczny stopień niepełnosprawności. Otrzymywała rentę, która wynosiła 619,50 zł netto oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. M. R. była w trakcie leczenia stomatologicznego. Leczenie odbywało się w X., ale ze względów finansowych zostało wstrzymane. Powódka po domu poruszała się przy pomocy balkonika. Wymagała rehabilitacji, która nie był prowadzona także ze względów finansowych. Godzina zajęć rehabilitacyjnych kosztowała 40 zł.

(dowód: k.4, 5, 49, 50 akta III RC 324/14 Sądu Rejonowego w Kole ; akta III Op 12/14 Sądu Rejonowego w Kole)

Rodzice powódki rozwiedli się w 2013 r. E. R. nie pracowała, pobierała świadczenie z tytułu rezygnacji z zatrudnienia z uwagi na niepełnosprawną córkę w kwocie 520 zł. Ponadto miała przyznaną rentę z tytułu niezdolności do pracy, która po potrąceniu komorniczym wynosiła 407,77 zł. Rodzina korzystała ze świadczeń z pomocy społecznej w postaci zasiłków celowych na zakup żywności, odzieży czy też zakup opału na zimę. Razem z E. R. mieszkały także pozostałe dzieci. Syn X., który miał 25 lat, po ukończeniu szkoły zawodowej pozostawał bez pracy. Z powodu schizofrenii oraz padaczki miał przyznaną rentę, która wynosiła po potrąceniu egzekucyjnym 606,27 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. Syn F. (lat 21), po ukończenie technikum informatycznego nie podjął pracy. Był zarejestrowany w urzędzie pracy, bez prawa do zasiłku. Córka O. uczęszczała do technikum informatycznego. E. R. pobierała na nią zasiłek rodzinny w kwocie 115 zł oraz dodatek w kwocie 50 zł z tytułu dojazdu do szkoły. We wrześniu 2014 r. pobrała również jednorazowy dodatek w kwocie 100 zł z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego. O. otrzymywała alimenty od ojca w kwocie 350 zł miesięcznie.

(dowód: k. 16, 21, 22, 53 akt III RC 324/14 Sądu Rejonowego w Kole )

E. R. wraz z dziećmi zajmowała mieszkanie, którego była współwłaścicielką razem z pozwanym. Opłata eksploatacyjna wynosiła 22 zł miesięcznie, dodatkowo opiekun opłacała rachunki za energię, które wynosiły średnio 240-260 zł za 2 miesiące oraz rachunki za wodę w kwocie około 200 zł kwartalnie.

(dowód: akta III RC 324/14 Sądu Rejonowego w Kole )

L. R. był zarejestrowany w urzędzie pracy jako bezrobotny. W okresie od maja 2011 r. do kwietnia 2013 r. był zatrudniony na ½ etatu w firmie (...) jako serwisant sprzętu. Jego wynagrodzenie wynosiło od 700 do 1200 zł miesięcznie. Umowa została rozwiązana za porozumieniem stron. Następnie pozwany pracował w firmie (...). Był zatrudniony na umowę zlecenie w okresie od lutego do października 2014 r. i zarabiał wówczas 1.200 zł netto miesięcznie. W późniejszym okresie pracował w tej firmie jeszcze dorywczo jako pomocnik doręczyciela, uzyskując dochody w kwocie 150 do 400 zł.

(dowód: k. 52, 57, 58, 71, 73, 74 akt III RC 324/14 Sądu Rejonowego w Kole )

L. R. pozostawał w nieformalnym związku. Partnerka pozwanego pracowała w szpitalu jako rejestratorka. Od 2007 r. pozwany leczył się z powodu dolegliwości związanych z kręgosłupem

(dowód: k.54, 58 akt III RC 324/14 Sądu Rejonowego w Kole )

M. R. nadal zamieszkuje z matką, która pełni funkcję opiekuna prawnego. Powódka jest uprawniona do renty socjalnej, która w roku 2023 wynosiła wraz ze świadczeniem uzupełniającym 1.945,48 zł , od 1 marca 2024 r. - 2.120,67 zł, a od 1 marca br - 2.209,81 zł. Świadczenie uzupełniające w kwocie 500 zł miesięcznie powódka ma wypłacane od października 2019 r. W roku 2023 r. otrzymała również dodatkowe roczne świadczenie pieniężne w kwocie 2.650 zł, natomiast w roku 2024 świadczenie wyniosło 1.780,96 zł i było wypłacone 2-krotnie w kwietniu i we wrześniu. Powódka otrzymuje również zasiłek pielęgnacyjny, który obecnie wynosi 215 zł miesięcznie. Opiekun prawny występowała również o uzyskanie dofinansowania na przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze. Powódka uzyskała dofinansowania w kwocie 666 zł do butów ortopedycznych w grudniu 2024 r. Ponadto korzystała również ze świadczeń NFZ w zakresie wizyt fizjoterapeutycznych w warunkach domowych, masaży, ćwiczeń wspomagających i rehabilitacji.

(dowód: decyzja ZUS z dnia 8.10.2019 r. k.111; decyzje ZUS w sprawie dodatkowego świadczenia rocznego z dnia 1.09.2023 r., z dnia 2.04.2024 r. z dnia 1.09.2024 r. k.112-114 oraz z dnia 3.04.2023 r. k.142; decyzja ZUS o podwyższeniu renty socjalnej z dnia 1.03.2024 r. k.115 oraz z dnia 1.03.2023 r. k.143 i z dnia 1.03.2025 r. k.276; pismo PCPR w L. z dnia 20.12.2024 r. k.135; faktura z dnia 7.11.2024 r.k.136; pismo PCPR w L. z dnia 24.03.2025 r. k.246; pismo Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 21.03.2025 r. k.247-250; akta III Op 12/14 Sądu Rejonowego w Kole; zeznania opiekuna k.290v-291)

Powódka wymaga leczenia kardiologicznego, ale mimo otrzymania skierowań na badania nie doszły one do skutku z uwagi na postawę ubezwłasnowolnionej. W okresie od 13.06 do 19.07.2024 r. M. R. przebywa w szpitalu psychiatrycznym z powodu niepokoju, drażliwości, zaburzeń funkcjonowania. Natomiast z powodu występujących omdleń, we wrześniu 2024 r. została skierowana do szpitala na oddział wewnętrzny. Celem poprawy sprawności ruchowej powódka korzysta z rehabilitacji domowej. M. R. korzystała również do października 2024 r. z pomocy psychologicznej w formie środowiskowej (domowej). Wizyty odbywały się raz w tygodniu. Dużą rolę w rehabilitacji odgrywały zajęcia w ramach warsztatów terapii zajęciowej, jednak powódka często buntowała się i nie chciała na nie uczęszczać. Za rok 2023 składka za udział w zajęciach wyniosła 89 zł, natomiast w roku 2024 – 180 zł. Dowóz na zajęcia zapewniało stowarzyszenie. Również współpraca z psychologiem nie przynosiła spodziewanych efektów, albowiem powódka zaczęła postrzegać psychologa jako wroga. Nasiliły się objawy psychotyczne takie jak urojenia, halucynacje. W konsekwencji M. R. od połowy kwietnia przebywa ponownie w szpitalu psychiatrycznym. Z uwagi na stan zdrowia powódka przyjmuje na stałe leki, które kosztują średnio 100 zł miesięcznie. W trakcie pobytu w szpitalu powódce zmieniono leki. Opuści szpital najprawdopodobniej 9 czerwca.

(dowód: upomnienie z dnia 9.04.2024 r. k.118; dowód wpłaty z dnia 10.04.2024 r. k.119; skierowanie do pracowni USG z dnia 10.10.2024 r. k.122, skierowanie do pracowni rezonansu magnetycznego z dnia 10.10.2024 r. k. 123; skierowanie na oddział chorób wewnętrznych z dnia 30.09.2024 r. k.125; karta informacyjna leczenia szpitalnego k.126; sprawozdania z wykonania badań laboratoryjnych k.128-132; skierowanie na rehabilitację z dnia 12.12.2024 r. k.133; informacja dla lekarza kierującego k.134; zaświadczenie Centrum Medycznego (...) z dnia 13.01.2025 r. k.137-138; faktury za leki k.166 oraz k.218-219; zaświadczenie lekarskie z dnia 21.02.2025 r. k.217; akta III Op 12/14 Sądu Rejonowego w Kole; zeznania opiekuna k.290v-291)

E. R. jest uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi sprawowania opieki nad córką, które od stycznia 2024 r. wynosiło 2.988 zł miesięcznie, a od bieżącego roku wynosi 3.287 zł miesięcznie. Poza ubezwłasnowolnioną córką, nadal zamieszkuje z nią syn X., z tym że od 2 lat przebywa w szpitalu psychiatrycznym. Opiekun prawny opłaca podatek od nieruchomości, który rocznie wynosi 95 zł, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnym w kwocie 120 zł kwartalnie, opłatę za wodę w kwocie około 140 zł miesięcznie; rachunki za energię elektryczną w kwocie około 240 zł za 2 miesiące. Niezbędny jest również zakup opału. Rocznie na drewno wydaje około 3 tys. zł. Za telefon opiekun płaci średnio 100-120 zł miesięcznie. Matka powódki nadal jest współwłaścicielką razem z pozwanym mieszkania, w którym zamieszkuje z synem i córką.

(dowód: decyzja Wójta Gminy P. z dnia 11.01.2024 r.k.120; decyzja Wójta Gminy P. z dnia 24.01.2024 r. k.140; zawiadomienie Wójta Gminy P. z dnia 25.01.2024r. k.144 i k.181; faktury za wodę: z dnia 5.12.2024 r. k.145-146 , z dnia 9.12.2023 r. k.171 , z dnia 20.03.2024r. k.172 , z dnia 19.06.2024 r. k. 173 , z dnia 13.09.2024 r. k.174 , wraz z potwierdzeniami wpłaty k.148, k.170, k.175 i k.254; potwierdzenie wpłaty z dnia 14.02.2024 r. k.147; faktury za energię z dnia 24.08.2023 r. , z dnia 22.02.2024 r. , k.176-177 oraz z dnia 20.02.205 r. k.253; faktury za usługi komunikacyjne k.178-180; wykaz ksiąg wieczystych k.216; potwierdzenie opłaty podatku z dnia 21.03.2025 r. k.255; potwierdzenie opłaty za odpady komunalne k.256; potwierdzenie opłaty za internet k.256; decyzja Wójta Gminy P. z dnia 10.01.2025 r. k.258; zeznania opiekuna k.290v-291)

E. R. spłaca dwa kredyty, których raty łącznie wynoszą około 1 tys. zł. Termin spłaty kredytów mija w tym roku. Powódka posiada oszczędności na kwotę około 4 tys. zł.

(dowód: zeznania opiekuna k.291)

L. R. od 2018 r. ma zarejestrowaną działalność gospodarczą, w ramach której wykonuje prace inkasenta. W roku 2022 przychód pozwanego z prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł łącznie 57.879,30 zł, a natomiast dochód 41.223,07 zł. Za 2023 r. przychód z działalności wyniósł natomiast 57.024 zł, a jego dochód 37.045 zł. Natomiast za rok 2024 przychód z działalności wyniósł 45.120,00 zł, zaś dochód 26.301,42 zł. Na dochody pozwanego złożyło się wynagrodzenie, które w 2023 r. wyniosło netto: w czerwcu : 3.105,85, w lipcu: 2.317,99 zł, w sierpniu: 2.563,15 zł, we wrześniu : 3.280,68 zł, w październiku : 3.154,66 zł, w listopadzie: 3.047,01 zł oraz w grudniu 2.839,82 zł. W roku 2024 wynagrodzenie netto wyniosło: w styczniu: 3.069,75 zł, w lutym: 2.717,09 zł, w marcu: 2.862,72 zł, w kwietniu : 2.658,53 zł, w maju: 2.272,35 zł, w czerwcu: 2.324,48 zł, w lipcu: 1.259,36 zł, w sierpniu: 2.474,72 zł, we wrześniu: 1.614,49 zł, w październiku : 1.391,19 zł, w listopadzie: 2.047,39 zł oraz w grudniu : 1.429,35 zł. W roku 2025 dochód netto wyniósł w styczniu: 1.417,28 zł , a w lutym 1.266,24 zł. Od 23.10.2024 r. pozwany przebywa na zwolnieniu lekarskim.

(dowód: zeznania o wysokości osiągniętego dochodu za rok 2023 k.36-43 i k.89-97; wydruk Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP k.59-63; zaświadczenie o dochodach z dnia 28.11.2024 r. k.81 oraz z dnia 3.03.2025 r. k.227; zeznania o wysokości osiągniętego dochodu za rok 2022 k.82-88 oraz za rok 2024 k.234-240; wydruki z konta k.208-211; bilans firmy za luty 2025 r. k.228; zestawienie do zaliczki k.229-230; zaświadczenie lekarskie ZUS ZLA k.233 oraz k.280-281; zeznania pozwanego k.291v-292)

L. R. od grudnia 2015 r. ma ustalony lekki stopień niepełnosprawności. Zgodnie z orzeczeniem może podejmować prace niewymagające dużego wysiłku fizycznego. Pozwany ma stwierdzoną dyskopatię kręgosłupa lędźwiowego i szyjnego, zmiany miażdżycowe aorty brzusznej, żylaki lewej nogi, zmiany guzkowe w płucach. Obecnie wystąpił z wnioskiem o zmianę stopnia niepełnosprawności. Pozwany leczy się w ramach ubezpieczenia. Jedynie do pulmonologa chodzi prywatnie i za wizytę płaci 250 zł.

(dowód: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 29.8.2023 r. k.96 oraz z dnia 8.02.2016 r. i z dnia 5.04.2019 r. k.201-202; wyniki badania – doppler kończyn dolnych z dnia 17.05.2022 r. k.97 oraz z dnia 17.03.2025 r. k.285; badanie USG jamy brzusznej z dnia 21.04.2023r. k.98; wyniki badania radiologicznego z dnia 30.06.2023 r. k.99-100; karta informacyjna z dnia 5.07.2018r. k.101-102; zaświadczenie lekarskie z dnia 19.02.2025 r. k.203, wynik badania TK kręgosłupa k.204-205, zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia wydane dla potrzeb zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności z dnia 24.04.2025 r. k.282; zaświadczenie lekarskie z stanie zdrowia z dnia 18.03.2025 r. k.283-284; karta informacyjna Poradni (...) z dnia 22.04.1015 r. k.286; wynika badania echokardiograficznego z dnia 22.04.2025 r.k.287; zawiadomienie z dnia 20.05.2025 r. k.288; zeznania pozwanego k.291v-292 )

L. R. wynajmuje pokój w miejscowości A.. W zamian za wynajem pomaga właścicielce w utrzymaniu posesji oraz dokłada się do rachunków, przekazując 300-500 zł miesięcznie. Nadto kupuje dla siebie opał.

(dowód: faktura za opał z dnia 8.08.2024 r. i z dnia 19.12.2024 r. k.213-214; zeznania pozwanego k.291v-292 )

Sąd uznał za wiarygodne zeznania opiekuna prawnego oraz pozwanego, albowiem znajdują one potwierdzenie w dokumentach zebranych w sprawie. Wartość dowodowa tych dokumentów nie była natomiast kwestionowana przez strony. Nie wniosły natomiast do sprawy nic istotnego przedkładane przez strony paragony fiskalne (k.167-169, k.183-186, k.212, k.219v-220v, k.241, k.259-260, k.264-272, k.289) albowiem ze względu na fakt, iż nie są one imienne, nie sposób uznać, że dotyczą stron postepowania.

Sąd zważył co następuje :

Podstawą zgłoszonego przez powoda żądania jest art. 138 kro, zgodnie z którym w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez zmianę stosunków - uzasadniającą podwyższenie alimentów - rozumie się istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego lub też zwiększenie się możliwości zarobkowych zobowiązanego do alimentacji, które to przesłanki w myśl art. 135  1 kro wyznaczają zakres obowiązku alimentacyjnego. Dla stwierdzenia, czy nastąpiła zmiana stosunków w rozumieniu art. 138 kro, należy brać pod uwagę, czy istniejące warunki i okoliczności - na tle sytuacji ogólnej - mają charakter trwały, dotyczą okoliczności zasadniczych, ilościowo znacznych i wyczerpują te przesłanki, które w istotny sposób wpływają na istnienie czy zakres obowiązku alimentacyjnego.

Zdaniem Sądu, niewątpliwie od momentu zakończenia sprawy III RC 324/14 wzrosły koszty utrzymania powódki, przede wszystkim z powodu ogólnego wzrostu kosztów utrzymania jaki nastąpił w okresie ostatnich 4 lat ( tj. od roku 2021 ) i spadku wartości siły nabywczej pieniądza, która wyniosła ponad 30% (vide: www.stat.gov.pl ). Z drugiej strony należy zauważyć, że od zakończenia sprawy o alimenty rodzaj wydatków związanych z utrzymaniem powódki nie uległ zmianie. Powódka już wówczas była osobą pełnoletnią, ubezwłasnowolnioną, a zatem jej potrzeby obejmowały poza kosztami związanymi z codziennym utrzymaniem jak np. wyżywienie, zakup ubrań, obuwia, koszt utrzymania mieszkania, także wydatki niestandardowe jak np. związane z leczeniem czy rehabilitacją.

Mimo wzrostu wydatków ponoszonych na utrzymanie powódki, powództwo nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jednocześnie w sposób istotny wzrosły otrzymywane przez powódkę świadczenia. W 2014 r. świadczenia te wynosiły łącznie 772 zł (renta i zasiłek pielęgnacyjny), a obecnie wynoszą 2.424 zł (renta, zasiłek pielęgnacyjny i świadczenie uzupełniające). Ponadto powódka uzyskuje dodatkowe świadczenie roczne, które w sumie za rok 2024 wyniosło 3.560 zł, co daje średnio miesięcznie dodatkowy dochód rzędu 296 zł. Uwzględniając zarazem, iż pozwany regularnie przekazuje na rzecz powódki alimenty w kwocie 200 zł, M. R. dysponuje na swoje potrzeby kwotą około 2.900 zł miesięcznie, którą nie sposób uznać za niewystarczającą. W orzecznictwie Sądu Najwyższego, wyraźnie zaznaczono, że zaspokojenie potrzeb każdego człowieka powinno nastąpić przede wszystkim z jego własnych środków, takich jak dochody z pracy, majątku, ze świadczeń z ubezpieczenia lub zabezpieczenia społecznego (teza 6 do art. 133 kro „Kodeks rodzinny i opiekuńczy z komentarzem” pod redakcja Janusza Pietrzykowskiego. Wydawnictwo Prawnicze 1993 ). Takie stanowisko jest konsekwencją regulacji zwartej w art. 133 § 1 kro, zgodnie z którą rodzice są zwolnieni od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka w zakresie w jakim dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Ustalenie, iż powódka uzyskuje dochody wystarczające na zaspokojenie jej potrzeb, znajduje również potwierdzenie w zeznaniach opiekuna prawnego. E. R. przyznała bowiem, iż powódka dysponuje oszczędnościami w wysokości około 4 tys. zł.

Jak zaznaczono powyżej, wysokość świadczeń alimentacyjnych jest uzależniona także od możliwości zarobkowych i majątkowych osoby zobowiązanej. Zdaniem Sądu, analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje , iż również ta przesłanka nie daje podstawy do chociażby częściowego uwzględnienia powództwa, mimo iż sytuacja pozwanego uległa zmianie. W toku sprawy o alimenty pozwany nie miał stałej pracy, w związku z czym należy założyć, iż oceniając wówczas jego możliwości zarobkowe, Sąd miała na uwadze poziom płacy minimalnej, która w 2015 r. wynosiła 1.750 zł brutto, tj. około 1.286 zł netto (vide: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11.09.2014 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2015 r.; Dz.U.2014r.1220). Po zakończeniu sprawy III RC 324/14 pozwany zaczął powadzić działalność gospodarczą. Z przedłożonych przez niego dokumentów wynika, iż w ostatnich latach dochody z tej działalności spadały. Jak sam pozwany przyznał, w najlepszym okresie uzyskiwał dochody na poziomie 4-5 tys zł, podczas gdy obecnie kształtują się one na poziomie około 3 tys. zł, a nawet niższym, albowiem pozwany od kilku miesięcy przebywa na zwolnieniu lekarskim. Należy przy tym zauważyć, iż wiarygodnym wydaje się wyjaśnienie pozwanego, iż spadek dochodów jest w szczególności powodowany zmianami technologicznymi. Pamiętać bowiem należy, iż pozwany główne dochody uzyskiwał w związku z tym , iż wykonywał pracę inkasenta, a faktem powszechnie znanym jest, iż w tym zakresie praca ludzka jest coraz powszechniej zastępowana chociażby licznikami radiowym, które automatycznie przesyłają dane potrzebne do naliczenia należności za korzystanie z energii. Zdaniem Sądu, poza zmianami technologicznymi nie sposób również pominąć, iż pozwany ma obecnie już 62 lata i znajduje się w wieku przedemerytalnym. Trudno zatem wymagać od niego znacznego zaangażowania i koncentrowania się na uzyskiwaniu wyższych dochodów. Ponadto z racji wieku coraz bardziej odczuwalne są dla niego problemy zdrowotne, które wykazał przedstawiając stosowne zaświadczenia lekarskie. Jednocześnie należy zauważyć, iż Sąd nie daje wiary, aby stan zdrowia pozwanego był na tyle poważny, aby uznać , iż jej on osobą niezdolną do pracy fizycznej (vide: zaświadczenie z dnia 19.02.2025 r. k.203). W tym zakresie pozostaje bowiem aktualne orzeczenie ustalające jedynie lekki stopień niepełnosprawności, który wprawdzie skutkuje pewnymi ograniczeniami w zakresie możliwości wykonywania pracy, ale nie jest jednoznaczny z całkowitą niezdolnością do pracy.

Jednocześnie należy podkreślić, iż brak jest podstaw do przyjęcia, iż spadek dochodów pozwanego jest skutkiem jego zamierzonych działań i ma miejsce jedynie na potrzeby niniejszego postępowania. Pozwany dowiedział się bowiem o niniejszej sprawie w listopadzie 2024 r., albowiem dopiero wówczas udało się skutecznie doręczyć mu odpis pozwu. Jego średnie miesięczne dochody jeszcze przed doręczeniem odpisu pozwu kształtowały się natomiast na poziomie 2.900 zł netto (II półrocze 2023r.), czy też 2650 zł netto ( I półrocze 2024r.).

Powódka podnosiła w toku postępowania, iż alimenty powinny zostać podwyższone, albowiem pozwany nie utrzymuje kontaktu z córką, nie interesuje się ani jej sytuacją , ani syna X. i w związku z tym nie zdaje sobie sprawy, z jakimi problemami musi borykać się opiekun prawny. Zauważyć należy, iż okoliczności związane z zachowaniem osoby zobowiązanej wobec osoby uprawnionej, jak i odwrotnie, nie mają wpływu na zakres obowiązku alimentacyjnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie cytowanych przepisów, orzeczono jak w wyroku.

Sąd na podstawie art. 102 kpc odstąpił od obciążenia powódki kosztami procesu, w tym i kosztami zastępstwa adwokackiego.

Sędzia Agnieszka Pietruszka