Alimenty na syna z cukrzycą wzrosły do 1100 zł, sąd oddalił żądanie 1400 zł

C. D. (2) działając w imieniu małoletniego syna J. Z. dnia 10 stycznia 2025r. wystąpiła do tut. Sądu z powództwem przeciwko C. Z. o podwyższenie alimentów. Przedstawicielka ustawowa domagała się podwyższenia od pozwanego na rzecz małoletniego powoda renty alimentacyjnej z kwoty 800 zł miesięcznie do kwoty po 1.400 zł miesięcznie, płatnej z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniego.

W uzasadnieniu pozwu – matka małoletniego powoda wskazała m.in.: Samotnie wychowuje niepełnosprawnego syna. Małoletni J. choruje na cukrzycę typu 1, co wiąże się z koniecznością stałego monitorowania poziomu glukozy. Podniosła, że małoletni wymaga wielospecjalistycznej opieki medycznej obejmującej m.in. regularne wizyty u lekarzy diabetologa, kardiologa oraz pulmonologa. Okoliczności te generują istotne koszty zarówno związane z leczeniem, jak i dojazdami do placówek medycznych. Podała, że nie ma wsparcia w ojcu syna, ponieważ pozwany nie interesuje się życiem codziennym J., a podejmowane próby uzyskania wsparcia finansowego spotykając się z jego odmową.

(dowód: pozew wraz z załącznikami k. 3 - 66)

Pozwany C. Z. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa ponad kwotę 900 zł. Uzasadniając swojego stanowiska podał, że jego sytuacja finansowa oraz zakres ponoszonych przez niego wydatków nie pozwalają na zaspokojenie potrzeb małoletniego w takim zakresie, jak przedstawia to przedstawicielka ustawowa syna. Pozwany jest żołnierzem zawodowym. Podniósł, że zobowiązany jest do stałego dbania o swój stan zdrowia, kondycję fizyczną, w tym poddawanie się regularnym badaniom lekarskim i testom sprawnościowym, których pozytywne zaliczenie warunkuje możliwość dalszego pełnienia służby oraz kontynuowania zatrudnienia. Wskazał, że ponosi liczne koszty swojego utrzymania takie jak m.in. kredyt, alimenty na drugie dziecko, paliwo, wyżywienie. Zaprzeczył twierdzeniom przedstawicielki ustawowej, jakoby nie interesował się dzieckiem, wskazując na dokonywane przez siebie zakupy, oraz przekazywane środki pieniężne poza alimentami.

(dowód: odpowiedź na pozew k. 86 – 128)

Sąd ustalił, co następuje:

Pozwany C. Z. i matka małoletniego powoda - C. D. (2) byli małżeństwem, które zostało rozwiązane przez rozwód wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 27 września 2018r., sygn. akt I (...). Z małżeństwa mają syna powoda J. Z. ur. (...) w A.. W wyroku rozwodowym władzę rodzicielską nad tym dzieckiem powierzono im obojgu oraz ustalono, że miejscem zamieszkania dziecka będzie każdoczesne miejsce zamieszkania jego matki noszącej wówczas nazwisko Z., która po rozwodzie wróciła do nazwiska rodowego D.. W wyroku tym na obie strony nałożono obowiązek ponoszenia kosztów utrzymania dziecka i tytułem udziału ojca w tych kosztach zasądzono od niego na rzecz małoletniego syna J. Z. alimenty w kwocie 500 zł miesięcznie poczynając od uprawomocnienia się wyroku. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 18 października 2018r.

Następnie Sąd Rejonowy w Brodnicy wyrokiem z dnia 10 lipca 2020 r. wydanym w sprawie III RC 177/19 podwyższył rentę alimentacyjną należną od pozwanego C. Z. na rzecz jego małoletniego syna J. Z. do kwoty po 650 zł, płatną z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniego powoda C. D. (1) - poczynając od dnia 1 sierpnia 2020r.

W kolejnym wyroku Sądu Rejonowego w Brodnicy z dnia 4 października 2022r., sygn. akt III RC 170/21 alimenty zostały podwyższone do kwoty po 800 zł miesięcznie.

Na dzień wyrokowania Sądu Rejonowego w Brodnicy z dnia 4 października 2022r., sygn. akt III RC 170/21, kiedy alimenty te zostały podwyższone do kwoty po 800 zł miesięcznie, sytuacja stron przedstawiała się jak poniżej.

Małoletni J. Z. miał 14 lat uczęszczał do VIII klasy i przygotowywał się do pójścia do liceum. Chorował na cukrzycę oraz stwierdzono u niego przebytą mononukleozę. W związku z tym konieczne było stosowanie specjalnej diety. Leczony był u diabetologa, pulmonologa, kardiologa i okulisty. Matka małoletniego wskazywała, że średni miesięczny koszt utrzymania syna wynosi 1902 zł miesięcznie.

C. D. (1) miała 35 lat z zawodu była: sprzedawcą. Od stycznia 2021r. do czerwca 2021r. nie miała pracy i pozostawała na zasiłku chorobowym – którego kwota wynosiła 1200 zł. miesięcznie. Od lipca 2021r. była zarejestrowana w Urzędzie Pracy – z prawem do zasiłku w kwocie 1050zł. W marcu 2022r. podjęła staż z wynagrodzeniem – 1480 zł miesięcznie. Otrzymywała na syna świadczenie 500+, zasiłek rodzinny w kwocie 110zł.

Sytuacja pozwanego w tamtym czasie przedstawiała się następująco: C. Z. miał 38 lat. Z zawodu technik mechanik obróbki spawania. 12 września 2022r. podjął pracę w firmie (...) z siedzibą w S. na umowie zlecenie. Wykonywał pracę polegającą na dowożeniu materiałów do montażu instalacji fotowoltaicznych na terenie całego kraju. Jego wynagrodzenie wynosiło 19,70 zł brutto za godzinę, przy wymiarze około 174 godzin miesięcznie. (...) urodziło mu się drugie dziecko. Dziecko miało obniżone napięcie mięśniowe i wymagało rehabilitacji. Uczęszczał z dzieckiem na rehabilitację dwa razy w tygodniu, przy czym koszt jednej wizyty wynosił 120 zł.

(dowód z akt sprawy III RC 170/21 Sądu Rejonowego w Brodnicy - w tym zeznania stron: k. 135-137v i 192-199)

Aktualnie sytuacja stron przedstawia się jak poniżej.

Małoletni J. Z. ma obecnie 17, lat uczęszcza do III klasy technikum. W 2027r. zakończy edukację. Chciałby zrobić prawo jazdy na motor i samochód. Uczył się języka hiszpańskiego, ale z uwagi na brak środków na opłatę lekcji, przerwał naukę. J. Z. cały czas choruje na cukrzycę typu I.

C. D. (1) ma obecnie 38 lat i z zawodu jest sprzedawcą. Mieszka sama wraz z synem. Zatrudniona jest w sklepie zielarskim i z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie w wysokości ok. 3602zł. Bezpośrednio przed Sądem matka małoletniego powoda wskazała na następującej koszty utrzymania małoletniego: ,,Kupuję insulinę doposiłkową, nie jest refundowana 270zł miesięcznie, przekraczamy skalę, w której podajemy jednostki więc nie ma refundacji.” Zegnała, że syn ma kolejną refundację na zabiegi długodziałające ale gdy przekraczają ilość tych pisaków, to kolejne nie są refundowane. W maju J. kończy 18 lat i od tego czasu nie będzie miał żadnej refundacji nawet na Ł., to jest urządzenie, które mierzy poziom cukru. Urządzenie to wystarcza na 14 dni i kosztuje 351 zł, po 14 dniach musi być zakupiona kolejna Ł.. Obecnie małoletniemu przysługuje jeszcze refundację i przedstawiciel ustawowy płaci 152 zł na 3 sztuki, Od maja nie będzie już refundacji i zmienia się lekarz na diabetologa dla dorosłych. diabetolog dla dorosłych nie ma możliwości wypisania refundacji. J. Z. musi być pod stosowną opieką, albowiem cukrzyca jest „cichym zabójcą”, gdyby coś się zdarzyło to pada pierwsze pytanie po jaką opieką jest syn i tam byłby zawieziony. Taka sytuacja już się zdarzyła, cukier spadł do 40, pytano „czy S. czy E.”, J., Z. jest pod opieką doktor w E.. Do maja matka powoda będzie dostawała świadczenie „800 +”.Nie przysługuje stronie powodowej świadczenie opiekuńcze, bo J. Z. ma stwierdzony stopień lekki niepełnosprawności a świadczenie przysługuje od stopnia umiarkowanego. W czasie, gdy powód J. Z. jest z dziadkami, kolegami C. D. (1) podejmuje czynności, aby dorobić do budżetu typu obsługa różnych uroczystości w restauracji (...), sprząta mieszkania.

(dowód: zeznania matki małoletniego powoda C. D. (1) k. 138 – 139)

C. Z. ma obecnie 42 lata i z zawodu jest technikiem mechanikiem obróbki spawania. Odnośnie swojej sytuacji majątkowej wskazał: ,, … C. jeszcze córkę 4 lata, nie mieszkam z matką tej córki, mam rozwód, mam alimenty w kwocie 600 zł, T. mieszka z mamą. Mieszkam z rodzicami a gospodarstwo prowadzę sam. Obecnie jestem żołnierzem zawodowym. 5600 zł to miesięcznie mam tyle wypłaty i dostaje 720 zł mieszkaniówki, to jest dodatek, na T. dodatku nie dostaje bo była żona też jest żołnierzem zawodowym i ona pobiera. Na syna dostaje gratyfikacje urlopową 1800 zł, J. nie chce z tego skorzystać…”. Gratyfikacji urlopowej pozwany nie przekazuje synowi. W październiku 2025r. pozwany otrzymał netto 5.811,49zł wynagrodzenia zasadniczego, otrzymał również dodatek za tzw., służby w kocie 176,00zł. W miesiącu listopadzie 2025r. otrzymał z tytułu uposażenia 5.9991,51zł, nagrodę uznaniową w kwocie 792 zł i za służby 132,00zł. wcześniej w kwietniu 2024r. otrzymał obok uposażenia zasiłek na zagospodarowanie w kwocie 5280zł. W styczniu 2025r. otrzymał gratyfikację urlopową w kwocie (...),00zł., w okresie od kwietnia 2024r. do listopada 2025r. pozwany otrzymał obok uposażenia zasadniczego sześć razy nagrodę uznaniową, i czternaście razy dodatek za służby.

(dowód: zeznania pozwanego C. Z. k.1 39, zaświadczenie o otrzymywanych należnościach k. 134)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:

- zeznań C. D. (1) k. 138 – 139,

- zeznań C. Z. k.139,

dokumentów przedłożonych przez stronę powodową:

- kserokopia porozumienia wychowawczego k. 7-8,

- kserokopia wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu k. 9-10,

- kserokopia skróconego aktu małżeństwa k. 14,

- odpisu zupełnego aktu urodzenia k. 15,

-kserokopii orzeczenia o stopniu niepełnosprawności k. 16,

- kserokopia dokumentacji lekarskiej – k17 – 18,

- wydruki z przelewów przedstawicielki ustawowej k. 19 – 64,

- kserokopia wymiany sms k. 65 – 66,

dokumentów przedłożonych prze stronę pozwaną

-kserokopia przelewy na telefon, wydruki z banku, kserokopia faktur k. 91 – 122,

- kserokopii dokumentacji lekarskiej k. 123 – 128,

oraz zaświadczenia o otrzymywanych należnościach przez pozwanego k. 134,

- akt tut. Wydziału III RC 170/21

Orzeczeniem i ustaleniami w sprawie RC 170/(...) Sąd był związany. Złożonych dokumentów ich kserokopii żadna ze stron nie kwestionowała co do ich prawdziwości. Strony jedynie różniły się w ich ocenie, interpretacji co było związane z przedstawieniem przez nich odmiennych stanowisk w sprawie.

Przedstawiona przez strony sytuacja majątkowa znajdowała potwierdzenie w dokumentach załączonych przez strony do akt sprawy i zeznaniach.

Sąd dał wiarę zeznaniom C. D. (2). Zeznania strony powodowej były szczere, konkretne, szczegółowo nakreślały sytuację materialną, zawodową przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda i przede wszystkim wykazywały rzeczowo koszty utrzymania dziecka, sytuację osobistą, edukacyjną, zdrowotną małoletniego. C. D. (2) nie wyolbrzymiała kosztów utrzymania dziecka. Rzeczowo nakreśliła standard życia, jaki stworzyła dziecku i jakie są jego koszty.

Spór pomiędzy stronami sprowadzał się głównie do kwestii zasadności wysokości żądania zgłoszonego w pozwie. Pozwany wnosił o oddalenie powództwa ponad kwotę 900 zł miesięcznie (czyli podwyższenie alimentów o 100zł), natomiast matka małoletniego powoda podtrzymała żądanie pozwu, w którym wnosiła o podwyższenie alimentów do kwoty 1.400 zł.

Sąd zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 135 § 1 kro zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. W myśl paragrafu 2 tego artykułu wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Zgodnie z przepisem art. 138 kro w razie zmiany stosunków można żądać zmiany umowy bądź orzeczenia dotyczącego obowiązku alimentacyjnego. A zatem gdy zmienią się usprawiedliwione potrzeby uprawnionego do alimentów oraz zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego do ich łożenia można żądać podwyższenia alimentów.

Pojęcia usprawiedliwionych potrzeb nie można jednoznacznie zdefiniować, ponieważ nie ma jednego stałego kryterium odniesienia, ich rodzaj i rozmiar jest uzależniony od cech osoby uprawnionej oraz od splotu okoliczności natury społecznej i gospodarczej, w których osoba uprawniona się znajduje.

Zakres potrzeb dziecka, które powinny być przez rodziców zaspokajane, wyznacza treść art. 96 kro., według którego rodzice obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka. W myśl tej dyrektywy wyrażonej w uchwale SN z dnia 16.12.1987r. (III CZP 91/86) rodzice w zależności od swych możliwości są obowiązani zapewnić dziecku środki do zaspokojenia zarówno jego potrzeb fizycznych (wyżywienia, mieszkania, odzieży, higieny osobistej, leczenia w razie choroby), jak i duchowych (kulturalnych), a także środki wychowania (kształcenia ogólnego, zawodowego).

Odnosząc powyższe do okoliczności przedmiotowej sprawy oraz analizując materiał zgromadzony w przedmiotowej sprawie, jak również kierując się zasadami doświadczenia życiowego Sąd uznał, że powództwo o podwyższenie alimentów od pozwanego C. Z. na rzecz jego małoletniego syna J. Z. w części zasługuje na uwzględnienie. Od czasu ustalenia dotychczasowej wysokości alimentów do dnia wniesienia pozwu w tej sprawie minęło przeszło 3 lata. Każdego z rodziców miesięczne wynagrodzenie jest wyższe od poprzedniego. Pozwany otrzymuje stosowne wynagrodzenie z tytułu pracy w wojsku i na tym poprzestaje, matka powoda czyni starania o uzyskanie dodatkowych kwot do stałego wynagrodzenia, podejmując różne prace dodatkowe. Postępowanie dowodowe wykazało, że koszty utrzymania powoda wzrosły. Nie trzeba jednak specjalnego postępowania dowodowego aby stwierdzić ,że rozwój psycho – fizyczny dziecka generuje z upływem czasu większe koszty. Powód jest osobą niepełnosprawną, posiada orzeczenie o niepełnosprawności. Wymaga on wielospecjalistycznej opieki medycznej obejmującej m.in. regularne wizyty u lekarzy diabetologa, kardiologa oraz pulmonologa i codzienne wydatki związane z dbaniem o swoje zdrowie z uwagi na cukrzyce. Okoliczności te bezsprzecznie generują istotne koszty zarówno związane z leczeniem, jak i dojazdami do placówek medycznych. Standard życia, jaki stworzyła matka dziecku w trosce o jego zdrowie wymaga nakładów a standard ten w ocenie Sądu nie przekracza przeciętnego poziomu kosztów utrzymania dziecka.

Pozwany zgadzał się na podwyżkę o kwotę 100z, tj. na płacenie alimentów jedynie w kwotach po 900 zł miesięcznie na rzecz powoda wnosząc o oddalenie powództwa ponad tę kwotę. Zdaniem Sądu żądanie zasądzenia alimentów od pozwanego na rzecz powoda zasługuje na uwzględnienie w zakresie kwoty 1.100 zł. Zdaniem Sądu - kwota ta służyć będzie zaspokojeniu podstawowych potrzeb J. Z. jak również mieści się w zakresie możliwości majątkowych i zarobkowych pozwanego. Sąd miał na uwadze, że pozwany ma jeszcze na utrzymaniu drugie dziecko. Pozwany pracuje zawodowo jako żołnierz i otrzymuje określone uposażenie wraz z dodatkowymi elementami, które sąd wyżej wymienił m.in. częste nagrody uznaniowe czy też dodatki za służby. Miesięczne wynagrodzenie w całości kształtuje się w wysokości około 6000 zł. C. Z. akcentował mocno swoje potrzeby, na nich praktycznie w całości się skupił pomijając potrzeby syna. Pozwany ma dwoje dzieci i tą okoliczność sąd miał na uwadze ważąc wysokość alimentów. Nie odmawiając pozwanemu prawa do własnego utrzymania - zdaniem Sądu większa kwota alimentów o 300zł jest absolutnie w zasięgu materialnym pozwanego. Pozwany nie podejmuje osobistych starań o wychowanie syna (okoliczność ta jest bezsporna pomiędzy stronami, natomiast odmienna jest ocena każdej ze stron odnośnie przyczyny zaistniałej sytuacji ale ta okoliczność nie była w przedmiotowej sprawie oceniana). Z pola oceny nie schodzi sądowi okoliczność choroba powoda i koniczność prowadzenia przez niego odpowiedniego trybu życia aby się choroba nie pogłębiała. Dlatego zasadne jest, aby swój obowiązek alimentacyjny powód wykonywał w płaszczyźnie finansowej. Pierwszoplanowym a właściwie wyłącznym opiekunem powoda i wsparciem jest matka, która poprzez swoje codzienne zaangażowanie - zarówno w sferze materialnej, jak i emocjonalnej – realizuje swój obowiązek wobec syna. To ona zapewnia dziecku bieżące utrzymanie, organizuje opiekę medyczną, uczestniczy w edukacji dziecka oraz dba o jego rozwój emocjonalny i społeczny.

Ocena tych wszystkich okoliczności wynikających z przeprowadzonego postępowania dowodowego, na które wskazano wyżej skłoniła Sąd do rozstrzygnięć znajdujących odzwierciedlenie w wyroku na mocy cytowanych przepisów w pkt 1 i a contrario w pkt 3. O pkt 2 sąd orzekł na mocy art. 98§1 kpc.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność

Kierownik sekretariatu

III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich

mgr D. I.