Ojciec ma płacić na syna 900 zł alimentów zamiast 700 zł, reszta żądania oddalona

Pozwem z dnia 24 marca 2026 roku małoletni powód M. S. (1) reprezentowany przez matkę M. S. (2) wniósł o podwyższenie alimentów od pozwanego J. S.ustalonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 15 lutego 2022 w sprawie I C 664/21 z kwoty po 700 złotych miesięcznie do kwoty po 1000 złotych miesięcznie. Ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu.

W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała na zmianę sytuacji małoletniego, gdyż od czasu ustalenia obowiązku alimentacyjnego minęło cztery lata, w tym też okresie uzasadnione potrzeby majątkowe powoda znacznie wzrosły. Związane jest to przede wszystkim z podjęciem przez niego nauki w szkole średniej – Zespole Szkół (...) w R.. W związku z tym pojawiły się nowe wydatki na bursę 655 zł, dojazdy do szkoły 100 zł, bilet miejski 50 zł, leczenie alergologiczne i dermatologiczne 200 zł, leczenie psychiatryczne, leczenie ortodontyczne 250 zł plus 300 zł raty za aparat. Na jego miesięczne koszty utrzymania składają się powyższe wydatki oraz wydatki na: wyżywienie 600-700 zł, wydatki szkolne 100 zł, odzież i obuwie, kosmetyki, środki czystości. Matka małoletniego pracuje jako sprzedawca za wynagrodzeniem około 3.800 zł, ponadto osiąga dochody z gospodarstwa około 20.000 zł rocznie. Ponosi koszty utrzymania gospodarstwa domowego jak światło 250 zł, woda 50 zł, odpady 30 zł, gaz 70 zł, opał 4.000 zł na sezon, wywóz nieczystości 400 zł rocznie. Ponadto na dojazdy do pracy do S.wydaje 450 zł miesięcznie, ubezpieczenie samochodu 939 zł rocznie, ubezpieczenie pojazdów rolniczych i budynków, OC około 1000 zł rocznie. Leczy się kardiologicznie i gastroenterologicznie. Ojciec prowadzi działalność gospodarczą w zakresie naprawy i konserwacji maszyn. Poza alimentami nie uczestniczy w utrzymaniu syna, ma zaległości alimentacyjne około 18.000 zł.

/pozew wraz z uzasadnieniem k. 2-6/

Pozwany J. S. w odpowiedzi na pozew nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie w całości. Wskazał, iż jego sytuacja materialna i zdrowotna nie pozwala na podwyższenie alimentów, ma problemy z regularnym zarobkowaniem, dochodziło do problemów z fakturowaniem. Sam nie ma żadnego wsparcia ze strony dzieci. Jego zdaniem powód nie udowodnił wzrostu kosztów utrzymania. Kwestionował wzrost kosztów utrzymania syna wskazując, że trudno ustalić miesięczne wydatki na syna, brak jest wyliczeń kosztów utrzymania syna i trudno się do nich odnieść. Podważał także udział syna w rachunkach domowych, czy odpłatnym podnoszeniem kwalifikacji matki powoda.

/odpowiedź na pozew k. 52-55/

W toku postępowania przedstawicielka powoda popierała powództwo, zaś pozwany nie zgadzał się na żadne podwyższenie alimentów i wnosił o oddalenie powództwa.

/stanowisko k. 164/

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

M. (2) z domu K. i J. S. zawarli związek małżeński w dniu 23 października 2004 roku w Urzędzie Stanu Cywilnego w C., zapisany w aktach tego urzędu za numerem (...). Z małżeństwa tego mają dwoje dzieci M. S. (1) urodzonego (...) i P. S. urodzoną (...). Wyrokiem z dnia 15 lutego 2022 roku Sąd Okręgowy w Radomiu I Wydział Cywilny rozwiązał związek małżeńskiM. (2) z domu K.i J. S. przez rozwód. Sąd ten jednocześnie powierzył władzę rodzicielską nad małoletnimi dziećmi obojgu rodzicom i ustalił miejsce pobytu dzieci w każdorazowym miejscu zamieszkania matki. Kosztami utrzymania małoletniego obciążył obydwoje rodziców i z tego tytułu zasądził od J. S. na rzecz syna alimenty w wysokości po 700 zł miesięcznie oraz na rzecz córki po 1150 złotych miesięcznie.

/wyrok k. 174, akty USC k. 9-11 akt I C 664/21/

Małoletni M. S. (1)ma obecnie 16 lat. Mieszka wspólnie z matką i siostrą w miejscowości W. 180, gmina C.. Nie ma żadnych dochodów, ani nie posiada jakiegokolwiek majątku. Od września 2025 roku uczęszcza do I klasy Technikum w Zespole Szkół (...) w R.. W trakcie tygodnia zamieszkuje w bursie, zaś do domu wraca na weekendy i święta. W R.korzysta z komunikacji miejskiej bilet kosztuje 250 zł na pół roku, dojazdy do domu wynoszą go około 80 zł miesięcznie. Od matki otrzymuje kieszonkowe w granicach 100 zł tygodniowo. Opłaty za bursę wynoszą 650 zł miesięcznie. Do tego dochodzą wydatki na wyżywienie w czasie pobytu w domu oraz wyjścia ze znajomymi około 500 zł miesięcznie. M. S. (1) leczy się alergologicznie na astmę oskrzelową, wizyty są na NFZ w O.., leki kosztują około 100 zł miesięcznie. Ponadto korzysta z leczenia ortodontycznego, aparat kosztował 15.000 zł, na co matka małoletniego wzięła kredyt i spłaca ratę po 400 zł miesięcznie, do tego koszt wizyt co trzy miesiące średnio po 300 zł co 6 tygodni. Okresowo leczy się dermatologicznie w związku z skórnymi problemami młodzieńczymi, wizyta kosztuje 100 zł. Leczy się także psychiatrycznie, ma zdiagnozowany zespół Aspergera, przyjmuje leki wyciszające które kosztują około 50 zł, plus wizyty u psychiatry co 3 miesiące za 400 zł. Orzeczeniem z dnia 14 kwietnia 2026 roku Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w L. zaliczył M. S. (1) do lekkiego stopnia niepełnosprawności uznając, że niepełnosprawność istnieje od 13 roku życia.

Poza tym na małoletniego są podstawowe miesięczne wydatki na zakup wyżywienia 300 zł, odzieży 200 zł, środków czystości i pielęgnacyjnych 100 zł, zakupu podręczników, przyborów szkolnych i pozostałych wydatków szkolnych (składki, ubezpieczenie, rada rodziców, wyjazdy) 1000 zł rocznie. Małoletni nie korzysta z płatnych zajęć dodatkowych. Okresowo dokupuje sprzęt i akcesoria komputerowe za około 100 zł miesięcznie. Jego miesięcznie koszty utrzymanie wynoszą średnio 2.000-2.500 zł.

/k. 9-10, 18-31, 78-79, 81-86, zeznania matki powoda k. k. 164v-165, 166-167/

Matka małoletniegoM. S. (2) ma 43 lata, wykształcenie wyższe politologiczne, aktualnie pracuje jako sprzedawca w sklepie w S.za wynagrodzeniem około 3.800 zł. W maju i w czerwcu pracowała dorywczo zarabiając około 2.000 zł miesięcznie. W 2025 roku uzyskała dochód w wysokości 24.445,96 zł. Posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 6 ha fizycznych, 4 ha przeliczeniowych, z czego na 3 ha uprawia porzeczkę czarną i czerwoną, na pozostałej części ma las, z którego pozyskuje opał na zimę. Dochody z gospodarstwa wynoszą w granicach około 20.000 zł rocznie po odliczeniu wszystkich wydatków na środki ochrony roślin i paliwo. Pobiera dopłaty w granicach 4.500 zł. Leczy się okulistycznie, kardiologicznie i gastroenterologiczne, jest pod stałą opieką kardiologa z uwagi na nawracające problemy z migotaniem serca, ma problemy z zapaleniem jelit. Przyjmuje stale leki, na które wydaje około 100-200 zł. Nie ma orzeczonej niezdolności do pracy ani o niepełnosprawności. Mieszka w domu jednorodzinnym z mamą oraz dwójką dzieci, z tym że syn na tygodniu przebywa w bursie, zaś córka w akademiku. Nie jest z nikim związana. Ponosi koszty opłat za światło 200-250 zł miesięcznie, butla gazu co 2 miesiące 70 zł, woda 120 zł kwartalnie. Opłaca ubezpieczenie budynku 813 zł rocznie, OC auta 1.000 zł, przegląd 160 zł, ubezpieczenie sprzętów rolniczych 200 zł, opłaty za wywóz śmieci 126 zł kwartalnie, opał na sezon około 4.000 zł. Pobiera na syna świadczenie 800+, które przeznacza na bursę szkolną, zaś świadczenie „dobry start” na wyprawkę,

/d-d dokumenty k. 32-42, 46-47, 87-143, 147, zeznania k. 164v-165, 166-167/

Ojciec małoletniego J. S.ma 47 lat, z zawodu jest mechanikiem. Aktualnie zamieszkuje wraz z partnerką i jej córką w miejscowości K. 12 gminna P. w domu udostępnionym przez rodzinę. Ma wykształcenie średnie techniczne – mechanik maszyn przemysłowych. Wcześniej do 2023 roku wyjeżdżał do F., gdzie zajmował się serwisem maszyn. Po powrocie do Polski rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie naprawy maszyn rolniczych i tak sytuacja trwa do chwili obecnej. Pracował także jako spawacz, ale nie ma uprawnień spawacza. W 2024 roku uzyskał przychód w kwocie 123.740,68 zł, koszty uzyskania przychodu wyniosły go 112.356,88 zł, zaś dochód 11.383 zł. W 2024 roku korzystał z ulgi na wydatki mieszkaniowe w kwocie 9.751,16 zł. W 2025 roku jego przychód wyniósł 143.615,81 zł, koszty uzyskania przychodów 137.718,53 zł, zaś dochód 5.897,28 zł, odliczenia od podatku wyniosły 1.468,28 zł. Mieszka wspólnie z partnerką i wspólnie ponoszą koszty utrzymania, jednak na okoliczność wysokości tych opłat nie przestawił żadnych rachunków. Nie ma orzeczenia o niezdolności do pracy ani orzeczenia o niepełnoprawności. Leczy się na nadciśnienie, ponadto od stycznia 2025 roku leczy się psychiatrycznie na depresję, przyjmuję leki (...), (...)na leki wydaje około 100 zł miesięcznie. Nie posiada majątku nieruchomego, ma dwa auta C. (...)rocznik 2009 oraz F. (...) rocznik 2009. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wynajmował lokal gospodarczy o powierzchni około 150 m

(

2) w miejscowości B. 29, gdzie naprawiał maszyny. Pracuje także w ramach usług wyjazdowych, częściowo wykonuję zlecenia wyjazdowe u klientów, szuka nowego lokalu. Jego partnerka pracuje w gastronomii, zarabia w granicach 5-6 tys. zł miesięcznie.

/d-d dokumenty k. 56-73, 148-162, zeznania pozwanego k. 165v-166, 166v-167/

Małoletni nie sprawia problemów wychowawczych, nie ma kontaktu z używkami. Od listopada zeszłego roku ojciec nie kontaktuje się z synem, nie płaci alimentów, nie angażuje się w sprawy syna. Pozwany zerwa także kontakty z córką, nie przyczynia się do jej utrzymania, nie płaci alimentów.

/k. 43-44, zeznania stron k. 164v-167/

Wyrokiem z dnia 15 lutego 2022 roku w sprawie IC 664/21 Sąd Okręgowy w Radomiu I Wydział Cywilny zasądził od J. S.na rzecz jego syna M. S. (1) alimenty w wysokości po 700 zł miesięcznie.

/wyrok k. 174 akt /

Ustalenia faktyczne w przedmiotowej sprawie zostały dokonane na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach niniejszej sprawy k. 9-10, 18-42, 46-47, 56-73, 78-79, 81-87-143, 147-162, dokumentów w aktach sprawy rozwodowej I C 664/21 SO w Radomiu oraz zeznania stron k. 164v-167. Wiarygodność i prawidłowość wskazanych dokumentów nie budzi wątpliwości i nie została skutecznie zakwestionowana przez żadną ze stron. Nadto Sąd oparł się również na przesłuchaniu stron. Relacje pozwanego oraz przedstawicielki ustawowej małoletniego w tych częściach, które są poparte złożonymi dokumentami nie budzą wątpliwości. Różna jest natomiast ich wzajemna ocena sytuacji materialnej, potrzeb uprawnionego i możliwości zarobkowych zobowiązanego.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Strony niniejszego procesu są krewnymi w linii prostej (art. 128 krio). Stanowi to ogólną przesłankę obowiązku alimentacyjnego. Obowiązek zaś rodziców do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie i nie ma dochodów z własnego majątku wystarczających na pokrycie kosztów utrzymania i wychowania statuuje art. 133§1 krio.

Zgodnie z art. 138 krio można żądać zmiany orzeczenia dotyczącego obowiązku alimentacyjnego w razie zmiany stosunków, a stosownie do treści art. 135 krio wysokość tego świadczenia uzależniona jest z jednej strony od usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej a z drugiej od możliwości zarobkowych i majątkowych osoby zobowiązanej. Usprawiedliwione potrzeby są uzasadnione wieloma względami, m.in. wiekiem, stanem zdrowia, słusznymi zainteresowaniami. Zakres obowiązku ich zaspokajania zależy od sił i możliwości zarobkowych oraz majątkowych pozwanego, a sposób może polegać na osobistych staraniach lub na dostarczaniu środków materialnych.

Ustalając koszt utrzymania małoletnich Sąd kierował się doświadczeniem życiowym, zasadami logiki oraz zebranym w sprawie materiałem dowodowym, tym samym Sąd określił je na kwotę ok. 2000-2200 zł, a w poprzedniej sprawie wynosiły one w granicach 1.000 zł miesięcznie.

W przedmiotowej sprawie Sąd miał obowiązek wziąć pod uwagę nie tylko czy zmieniły się usprawiedliwione potrzeby powodów od sprawy ustalającej alimenty, ale również, czy i jeśli tak, to jakie zmiany nastąpiły w sytuacji życiowej, w tym w szczególności w zakresie dochodów i stanu majątkowego rodziców powodów. Na wysokość alimentów nie może mieć wpływu zadłużenie bankowe rodziców małoletnich i nie może prowadzić to do ograniczenia należnych małoletnim powodom środków utrzymania i wychowania. Osoba, na której ciąży obowiązek alimentacyjny, musi planować wysokość zaciąganych zobowiązań stosownie do posiadanych możliwości z uwzględnieniem wspomnianego obowiązku alimentacyjnego. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 listopada 1976 roku III CRN 236/76)

Zgodnie z treścią art. 135 krio Sąd orzekając o wysokości alimentów rozkłada na każde z rodziców ciężar utrzymania dziecka stosownie do majątkowych możliwości każdego z nich. Jak trafnie zauważył Sad Najwyższy w wyroku z dnia 20 stycznia 1972 roku w sprawie III CRN 470/71 górną granicą świadczeń alimentacyjnych są zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego choćby nawet nie zostały w tych granicach pokryte wszystkie usprawiedliwione potrzeby uprawnionego do alimentacji. Tak więc, nawet mimo zmiany stosunków w zakresie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego do alimentacji, obowiązek alimentacyjny nie może ulec podwyższeniu, jeżeli nie pozwalają na to możliwości zarobkowe, majątkowe i sytuacja rodzinna zobowiązanego.

Dokonując szczegółowej analizy materiału dowodowego, wnikliwej oceny zeznań stron oraz przedłożonych dokumentów Sąd doszedł do przekonania, że powództwo zasługuje na częściowe uwzględnienie.

Na wstępie zaznaczyć należy, iż od ustalenia alimentów w sprawie I C 664/21 w lutym 2022 roku minął okres ponad 4 lat. Niewątpliwie małoletni w dalszym ciągu nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, nie posiada żadnego majątku, żadnych źródeł dochodów. W chwili ustalania alimentów miał 12 lat, uczęszczał do V klasy Szkoły Podstawowej w C.. Małoletni leczył się wówczas alergologicznie. Jego miesięczne koszty utrzymania wynosiły w granicach ok. 1.000 zł, w tym m.in. wyżywienie – 600 zł, odzież i kieszonkowe.

/k. 172-173 akt I C 664/21/

Obecnie M. S. (1) ma 16 lat. Uczęszcza do I klasy w Zespole Szkół (...) w R., co wiąże się z pojawieniem nowych kosztów w postaci opłacania bursy szkolnej 655 zł, dojazdów do szkoły 100 zł, na bilet miejski 50 zł, wydatki na zakup podręczników do szkoły średniej i wyprawki 100 zł miesięcznie. Do tego doszły nowe wydatki na leczenie dermatologiczne 100 zł raz na pół roku, leczenie psychiatryczne 400 zł kwartalnie, leczenie ortodontyczne 250 zł plus 300 zł raty za aparat, co potwierdzają dowody uiszczania opłat k. 9, 10, 81, 82-84. Do tego dochodzą wydatki na wyżywienie poza bursą 300, środki czystości i kosmetyki do 100 zł, odzież i obuwie 200-300 zł miesięcznie, rozrywki 100 zł,

Matka małoletniego oceniła koszt utrzymania M.na kwotę 2.000-2.500 zł miesięcznie, w tym wydatki na: bursa 655 zł, wyżywienie 600 zł, dojazdy i bilet autobusowy 150 zł, opłaty na wydatki szkolne 100 zł, leczenie psychiatryczne 450 zł kwartalnie, ortodontyczne 250 zł miesięcznie.

W ocenie Sądu wskazane wyżej całościowe wydatki są częściowo wygórowane i nie zostały należycie wykazane w toku postępowania, co przede wszystkim dotyczy kosztów wyżywienia 600zl miesięcznie, podczas gdy ma taki koszt pojawia się weekendami i w dni wolne od nauki, bo ma zapewnione wyżywienie w bursie. Strona powodowa wykazała wydatki na leczenie psychiatryczne, dermatologiczne i ortodontyczne, natomiast leczenie alergologiczne nie jest nowym wydatkiem.

Wykazane koszty dojazdów z W. do R. oraz kosztów karty miejskiej zostały częściowo wykazane dokumentami zakupu, ponadto pozostają w zgodności z zasadami logio i doświadczenia życiowego. Niewątpliwie małoletni stale rośnie ale już nie w tak szybkim dlatego Sąd przyjął wydatek na odzież i odzież galową rzędu 200-300 zł miesięcznie.

Ustalając koszt utrzymania małoletniego Sąd kierował się doświadczeniem życiowym, zasadami logiki oraz przedłożonym materiałem dowodowym, tym samym Sąd określił je na kwotę około 2.000-2.200 zł miesięcznie.

Jeśli chodzi o sytuację majątkową rodziców małoletniego w stosunku do ostatniej sprawy w 2022 roku, to sytuacja matki powoda zmieniła się o tyle że wówczas pracowała w sklepie za wynagrodzeniem 1.900 zł miesięcznie oraz uzyskiwała dochody z gospodarstwa w kwocie 20.000 zł. Na chwilę obecną także pracuje jako sprzedawca, ale jej dochody są dwukrotnie wyższe.

Natomiast pozwany w dacie ustalenia alimentów podejmował mieszkał we F., poszukiwał pracy, pobierał zasiłek dla bezrobotnych około 40 Euro dziennie. W chwili obecnej pozwany od kilku lat prowadzi własną działalność gospodarczą zajmując się mechaniką maszyn przemysłowych, rolniczych i zdaniem Sądu ma znaczne możliwości zarobkowe, aczkolwiek dochody te nie są comiesięcznie powtarzalne, ponadto trudno je zweryfikować z uwagi na bardzo wysokie koszty uzyskania dochodu. Z zestawienia przestawionych dochodów wynikałoby natomiast, że pozwany pracuje praktycznie za darmo, co w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego nie zasługuje na wiarę, zwłaszcza że oferowane przez pozwanego usługi są wysoce poszukiwane. Prowadzi on wspólne gospodarstwo z partnerką, nie angażuje się w żadne sposób w życie dzieci. Pozwany podnosił, że pogorszył się jego stan zdrowia, że leczy się na depresję, jednak zdaniem Sądu nie jest to okoliczność wskazująca na utratę zdolności do zarobkowania. Pozwany przedstawił jedynie zaświadczenie od lekarza o konieczności leczenia, nie przedstawił natomiast orzeczenia o niezdolności do pracy, czy o niepełnosprawności, zresztą sam przyznał, że takie okoliczności nie występują.

W przedmiotowej sprawie Sąd miał zatem obowiązek wziąć pod uwagę nie tylko czy zmieniły się usprawiedliwione potrzeby powoda od sprawy ustalającej alimenty, ale również, czy i jeśli tak, to jakie zmiany nastąpiły w sytuacji życiowej, w tym w szczególności w zakresie dochodów i stanu majątkowego pozwanego.

Zgodnie z treścią art. 135 krio Sąd orzekając o wysokości alimentów rozkłada na każde z rodziców ciężar utrzymania dziecka stosownie do majątkowych możliwości każdego z nich. Jak trafnie zauważył Sad Najwyższy w wyroku z dnia 20 stycznia 1972 roku w sprawie III CRN 470/71 górną granicą świadczeń alimentacyjnych są zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego choćby nawet nie zostały w tych granicach pokryte wszystkie usprawiedliwione potrzeby uprawnionego do alimentacji. Tak więc, nawet mimo zmiany stosunków w zakresie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego do alimentacji, obowiązek alimentacyjny nie może ulec podwyższeniu, jeżeli nie pozwalają na to możliwości zarobkowe, majątkowe i sytuacja rodzinna zobowiązanego.

Dodatkowo wypada wspomnieć o fakcie, iż pozwany nie interesuje się synem, od listopada nie utrzymuje z nim kontakt, nie płaci alimentów, nie przekazuje żadnych kwot na syna. Niemniej jednak Sąd uznał, że potrzeby powoda w przeciągu ponad 4 lat z uwagi na rozpoczęcia nauki w szkole średniej w miejscowości oddalonej o około 40 km uległy istotnej zmianie, tak jak i sytuacja rodziców małoletniego.

Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy oraz materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania Sąd uznał, że pozwany ma możliwości uczestniczenia w utrzymaniu syna w większym zakresie niż dotychczas, dlatego powinien płacić na rzecz M. (1) alimenty w kwocie po 900 zł miesięcznie poczynając od dnia wniesienia powództwa tj. 24 marca 2026 roku, o czym orzekł jak w punkcie I-szym wyroku.

Sąd ustalając alimenty na kwotę po 900 zł miesięcznie miał także na uwadze to, że M. (1)ma 16 lat, na tygodniu mieszka poza domem i nie wymaga już znacznych osobistych starań jak 12-latek, zatem zarówno ojciec, jak i matka małoletniego powinni w podobnym stopniu czynić wydatki finansowe na utrzymanie syna. Tym samym matka małoletniego nie jest zwolniona z przyczyniania się do utrzymania syna poprzez dostarczanie mu środków pieniężnych. Ustawa, bowiem nakłada na obydwoje rodziców obowiązki alimentacyjne względem dzieci. Odnosząc się do sprawy niniejszej wskazać należy, że ze względu na wiek małoletniego nie jest uzasadnione przyjęcie, iż matka w całości swój obowiązek alimentacyjny wobec syna spełnia poprzez osobiste starania o jego wychowanie i rozwój.

Zatem otrzymując kwotę 900 zł alimentów, świadczenia 800 plus, które jest przeznaczane na potrzeby dziecka, matka ma do dyspozycji kwotę 1700 zł. Pozostałe potrzeby syna powinna zatem pokrywać matka jako drugi rodzic zobowiązany do alimentacji.

Sąd miał na uwadze zgodnie z art. 135§3 krio, że na zakres świadczeń alimentacyjnych nie wpływają m.in. świadczenia wychowawcze, o których mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci oraz świadczenia rodzinne, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Świadczenia te nie powinny uchylać ani nawet pomniejszać obowiązku alimentacyjnego, co zdaniem Sądu dotyczy obydwojga rodziców, którzy są zobowiązani do utrzymania dziecka. Niemniej jednak nie można pomijać tych kwot skoro w całości są przeznaczane na potrzeby dzieci.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie w pkt. II-gim wyroku.

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarto w punkcie III–cim wyroku wydano zgodnie z art. 100 kpc z uwagi na wynik sprawy znosząc je wzajemnie między stronami. Ponadto Sąd nie obciążył pozwanego obowiązkiem uiszczenia opłaty od pozwu w pkjt. IV-tym.

Wyrokowi zgodnie z treścią art. 333§1 pkt. 1) kpc nadano rygor natychmiastowej wykonalności w części zasądzającej alimenty w punkcie V-tym wyroku.

Dnia 16 lipca 2026 roku SSR A. Maziarek-Bielecka

Zarządzenie/

1. (...)

2. (...),

3. (...)

Dnia 16 lipca 2026 roku SSR A. Maziarek-Bielecka