Ojciec ma płacić córce 350 zł alimentów miesięcznie, sąd oddalił resztę żądania

W dniu 17 czerwca 2024 r. K. A. (1) wniosła pozew domagając się – po sprecyzowaniu stanowiska w piśmie procesowym z dnia 19 lipca 2024 r. – zasądzenia od pozwanego W. A. alimentów w kwocie 1.500 zł miesięcznie, płatnych na wskazany rachunek bankowy powódki, do 12 dnia każdego miesiąca z góry. W uzasadnieniu powódka wskazała, że aktualnie uczy się w szkole (...) w miejscowości S.. Po jej ukończeniu ma zamiar kontynuować naukę w(...) w G.. Powódka wskazała, że nie ma kontaktu z ojcem – uciekła od niego, pozwany aktualnie zupełnie się nią nie interesuje. W dniu 30 września 2022 roku Sąd Rejonowy w Toruniu postanowieniem wydanym w sprawie III Nsm (...)20 powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad powódką jej matce. Wskazała nadto, że jej dwie młodsze małoletnie siostry pozostały z ojcem, matka obecnie płaci do rąk ojca alimenty na córki w łącznej kwocie 400 złotych. Jednocześnie ojciec w żadnym stopniu nie partycypuje w kosztach utrzymania powódki. Podniosła, że dochody osiągane przez jej matkę pozostają obniżone, z uwagi na to, iż to ona spłaca zobowiązania, które zostały wspólnie zaciągnięte podczas trwania jej małżeństwa z pozwanym. Komornik potrąca 25 % z przyznanej jej renty. Powódka wskazała, że ich miesięczne dochody jej matki wynoszą 3.425 złotych miesięcznie – pensja za pracę na ¾ etatu w kwocie 2.300 złotych, renta chorobowa w kwocie 1.125 złotych. Jednocześnie na koszty związane z utrzymaniem powódki i jej matki składają się m.in. wydatki za najem mieszkania 1.350 złotych, opłaty za media: prąd 200 złotych, zużycie wody 80 złotych, wywóz nieczystości 250 złotych, telewizja i telefon 278 złotych, alimenty płatne od matki na rzecz sióstr 400 złotych, lekarstwa 100 złotych, wyżywienie 900 złotych, środki higieniczne 120 złotych, bilety komunikacyjne 300 złotych, odzież 272 złotych – łącznie 4.250 złotych. Podkreśliła, że biorąc pod uwagę, powyższe, jak i fakt, że powódka obecnie nie pracuje, ojciec winien łożyć na nią alimenty, gdyż matka nie jest w stanie ponosić wszystkich wydatków potrzebnych na zaspokajanie jej usprawiedliwionych potrzeb.

W dniu 15 stycznia 2025 r. pozwany W. A. złożył odpowiedź na pozew, w której wniósł o oddalenie powództwa w całości. Pozwany przyznał, że powódka jest najstarszą z córek pochodzących z małżeństwa pozwanego z R. A.. Wyjaśnił, że mocą wyroku rozwodowego miejsce zamieszkania wszystkich córek ustalono przy ojcu, matka małoletnich miała wykazywać (...). Ostatecznie jednak najstarsza córka – powódka w sprawie, chciała zamieszkać z matką, co też uczyniła, a decyzją Sądu wykonywanie władzy rodzicielskiej nad K. A. (1) powierzono jej matce. Jednocześnie opisał, że powódka skończyła szkołę (...) w (...). Pozwany nie wiedział o jej dalszych planach edukacyjnych, zwłaszcza ze wzgląd na to, że ma ona stwierdzony stopień (...), co utrudnia jej (...). Ocenił, że chęć dalszej nauki jest obecnie wskazywana jedynie na potrzeby niniejszego postępowania. Wskazał, że nie ma przeciwskazań, aby powódka podjęła pracę, choćby na część etatu. Podkreślił, że na jego utrzymaniu pozostają dwie małoletnie siostry powódki, a te przez wzgląd na wiek nie mogą w żadnym stopniu zaspokajać swoich potrzeb, czy też zarobkować. Potwierdził, że na córki otrzymuje od matki powódki alimenty w kwocie 400 złotych. Zaprzeczył jakoby pobierał świadczenia 500+ czy świadczenia rodzinne w okresie wskazanym przez powódkę. Wyjaśnił, że po uprawomocnieniu się postanowienia o zmianie miejsca zamieszkania córki odpowiednie urzędy wezwały go do zwrotu kwot pobranych, co też od razu uczynił. Nadto wskazał, że sam utrzymuje się wyłącznie z pracy zarobkowej na część etatu, gdyż fakt, że samotnie wychowuje dzieci wymaga od niego dyspozycyjności. Poziom życia jego i córek pozostających pod jego opieką jest skromny, a pozwany wiedząc, że najstarsza córka uzyskała zawód liczył, że będzie ona w stanie zaspokoić koszty swojego utrzymania. Jednocześnie określił, że chce utrzymać relacje z córką, stąd widzi możliwość porozumienia, jednak w innym zakresie, iż ten wskazany przez powódkę.

Na rozprawie w dniu 21 marca 2025 r. strony podtrzymały dotychczas złożone stanowiska procesowe.

W dniu 28 marca 2025 r. powódka złożyła do Sądu pismo, do którego dołączyła dokumentację medyczną o jej aktualnym stanie zdrowia – K. A. (1) zmaga się z problemami (...) – dolegliwościami (...). W 2024 roku wykonano u niej zabieg (...).

W dniu 17 kwietnia 2025 r. Sąd rozstrzygnął w przedmiocie wniosku powódki o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i wydał postanowienie, w którym ustanowił dla K. A. (1) adwokata z urzędu wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w Toruniu.

Na rozprawie w dniu 17 października 2025 r. strony podtrzymały dotychczas złożone stanowiska procesowe.

Sąd ustalił, co następuje:

K. A. (1) urodziła się (...) w G. i jest dzieckiem pochodzącym z ze związku małżeńskiego W. A. z R. A.. Jest osobą pełnoletnią, ma(...).

/dowód: okoliczność bezsporna/

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 6 grudnia 2019 roku wydanym w sprawie (...) rozwiązano małżeństwo rodziców powódki przez rozwód bez orzekania o winie, a także wykonywanie władzy rodzicielskiej na ówcześnie małoletnią powódką, a także nad jej siostrami małoletnią I. A. i K. A. (2) powierzono obojgu rodzicom, a miejsce zamieszkania dzieci ustalono przy ojcu. Jednocześnie w wyroku ustalono zakres kontaktów matki z córkami i zasądzono, iż matka R. A. ma przekazywać do rąk ojca alimenty w kwocie 100 złotych miesięcznie na każdą z córek. Niniejszy wyrok uprawomocnił się z dniem 13 grudnia 2019 roku. W dniu 18 grudnia 2019 r. wydano postanowienie o stwierdzeniu wykonalności rozstrzygnięcia w zakresie kontaktów matki z dziećmi.

/dowód: odpis wyroku SO w Toruniu z dnia 6 grudnia 2019 roku wydany w sprawie I C (...) k. 8-10,

odpis postanowienia SO w Toruniu o stwierdzeniu wykonalności z dnia 18

grudnia 2019 roku wydany w sprawie (...) k. 9 /

Powódka po orzeczeniu rozwodu rodziców zamieszkiwała wraz z siostrami u ojca. Matka łożyła na dzieci alimenty w ustalonej kwocie. W dniu 27 marca 2022 r. K. A. (1) uciekła do matki, tłumacząc, że zrobiła to z uwagi na ciągłe awantury, których nie mogła znieść. Jej wolą było pozostanie przy matce, miała ówcześnie (...).

/dowód: odpis pisma matki małoletniej z dnia 29 marca 2022 r. skierowany do sprawy

III Nsm (...) dot. zmiany rozstrzygnięć wydanego wyroku rozwodowego

przesłuchanie K. A. (1) k.93-95,

przesłuchanie W. A. k. 95-96/

W dniu 20 maja 2022 r. Wójt Gminy Z. wydał decyzję, w której orzekł o uchyleniu prawa do otrzymywania przez ojca W. A. świadczenia wychowawczego na córkę K. A. (1), z uwagi na to, iż ustalono, że małoletnia nie już z nim nie zamieszkuje. Nadto w tym samym dniu wydał także decyzję, iż świadczenie wychowawcze w kwocie 500 złotych wypłacone w kwietniu 2022 r. W. A. na rzecz K. A. (1) należy uznać za świadczenie nienależnie pobrane, które należy zwrócić.

/dowód: decyzje Wójta Gminy Z. k. 26-31/

Postanowieniem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 30 września 2022 roku wydanym w sprawie (...)20 zmieniono wyrok rozwodowy, w ten sposób, że m.in. wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią K. A. (1) powierzono jej matce, a ojcu władze tę ograniczono przyznając mu prawo do współdecydowania o najważniejszych sprawach dziecka w zakresie leczenia i edukacji. Jednocześnie ustalono kontakty ojca z ówcześnie małoletnią K. A. (1). Przy tym wykonywanie władzy rodzicielskiej nad pozostałymi małoletnimi – siostrami powódki powierzono ojcu, a matce władzę tą ograniczono. Nadto poddano władzę rodzicielską obojga rodziców stałemu nadzorowi kuratora sądowego i zobowiązano obojga do zapewnienia dzieciom, które pozostają pod ich opieką m.in. opieki psychologicznej.

/dowód: odpis postanowienia SR w Toruniu z dnia 30 września 2022 r. wydany

w sprawie III Nsm (...)20 k. 11-12 /

W dniu 8 lutego 2023 r. Wójt Gminy Z. wydał decyzję, w której orzekł o uchyleniu prawa W. A. do świadczeń rodzinnych należnych na K. A. (1), w tym do zasiłku rodzinnego i wszelkich dodatków, z uwagi na wydane przez Sąd postanowienie z dnia 30 września 2022 r., z którego wynika, że wykonywanie władzy nad małoletnią K. A. (1) powierzono jej matce i dziecko pozostaje przy niej.

Jednocześnie w dniu 24 lutego 2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uchylił przyznane W. A. prawo do świadczenia wychowawczego na dziecko i nakazał zwrot otrzymanych kwot za okres od 1 stycznia 2023 r. do 31 marca 2023 r. tytułem nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego.

/dowód: decyzja Wójta Gminy Z. z dnia 8 lutego 2023 r. k. 30-31

Decyzja Zakładu ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 stycznia 2023 r. k. 32/

Następnie na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2024 r. w sprawie III (...) przed tut. Sądem, która toczyła się z powództwa małoletnich I. A. i K. A. (2) działających przez ojca, a będących siostrami powódki występującej w niniejszej sprawie, przeciwko ich matce o podwyższenie alimentów, strony zawarły ugodę, w której R. A. zobowiązała się do płacenia na rzecz każdej z córek pozostających z ojcem kwoty po 200 złotych miesięcznie.

/dowód: wyciąg z protokołu rozprawy z dnia 9 kwietnia 2024 r. w sprawie III

(...) k. 24- 25/

Powódka K. A. (1) ma(...). Zamieszkuje z matką w G. przy ul. (...), w wynajmowanym mieszkaniu. W chwili obecnej w większości to matka ponosi koszty utrzymania powódki. K. A. (1) płaci ratę za telefon nabyty za kwotę ok. 5.000 zł w kwocie 96 złotych miesięcznie, pozostało jej osiem rat do spłaty. Jest współwłaścicielką samochodu marki D. (...) o wartości ok. 4000 złotych. Wszelkie opłaty za auto ponosi jej matka.

Powódka ukończyła (...) w S. w zawodzie (...). Nauka trwała (...). Od dnia 2 września 2024 r. do dnia 18 lutego 2025 r. była słuchaczką (...) (...) w G.. Powódka od wielu już lat zmaga się z problemami zdrowotnymi z prawym stawem kolanowym po jego urazie. Cierpiała m.in. na (...), utykała na (...), miała (...). W dniu 29 września 2024 r. wykonano u powódki zabieg (...). Z uwagi na problemy z tym związane i zabieg przez okres (...)nie chodziła do szkoły. Z uwagi na niską frekwencję groził jej brak uzyskania promocji do następnej klasy. W związku z powyższym w dniu 18 lutego 2025 r. złożyła rezygnację i postanowiła o zmianie szkoły. 26 lutego 2025 r. została przyjęta do (...) S. w G.. Zrealizowała tam semestr (...) nie otworzył się, w związku z tym w dniu 5 września 2025 r. zrezygnowała z tej szkoły. Następnie została uczennicą (...) (...) w G.. Obecnie uczy się w tej szkole. Zajęcia odbywają się w weekendy, co 2-3 tygodnie. Powódka chce zdobyć wykształcenie, gdyż zdaje sobie sprawę, że nie może wykonywać fizycznej pracy. Powódka chce zdać maturę. Po skończeniu nauki chce także odbyć kursy, które zapewnią jej pracę siedzącą. W chwili obecnej nie pracuje na stałe. Nie jest zarejestrowana w urzędzie pracy. Doraźnie opiekuje się niepełnosprawną (...), a także (...). Jest umówiona w ten sposób, że przychodzi kiedy jest taka potrzeba ok. 2-3 razy w tygodniu. Za opiekę otrzymuje ok. 45-70 złotych dziennie. Realizuje także kurs na prawo jazdy. U. zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że nie może wykonywać prac związanych z (...). Problemy zdrowotne wykluczają, aby mogła podjąć pracę jako (...). Poszukiwała pracy m.in. w sklepie, ale ta wiąże się także np. z rozkładaniem towaru i staniem, czego nie może robić. Chciała także pracować w tzw. call center, ale tam zatrudniają głównie studentów, a nadto powódka zmaga się (...). Twierdzi, że z tych powodów nie pracuje. W dniu 31 stycznia 2025 r. K. A. (1) trafiła na Szpitalny Oddział Ratunkowy w G. z powodu (...), który utrzymywał się od momentu wykonania zabiegu. Zalecono (...) (...) Aktualnie pozostaje w trakcie leczenia (...) oraz przygotowania do(...). W styczniu 2026 r. ma zostać ustalony termin operacji.

Dziewczyna z uwagi na zalecenia lekarskie stara się zachować (...). Na koszty związane z jej utrzymaniem składa się m.in. wydatki na odzież i obuwie ok. 100-150 złotych, środki czystości 50-100 złotych, lekarstwa 15-200 złotych w zależności od potrzeby i zaleceń, bilety komunikacyjne 100 złotych. Ostatnio powódka odmówiła zastrzyku (...), gdyż jednorazowy koszt to 1000 złotych. Nadto szkoła do której uczęszcza powódka jest płatna – 159 złotych miesięcznie, a następny semestr będzie droższy o ok. 10-20 złotych.

Do chwili obecnej pozwany nie łożył na utrzymanie córki. Powódka nie utrzymuje z nim kontaktu od chwili wyprowadzki. U. znikomy kontakt z siostrami, które zamieszkują z ojcem. Miała miejsce sytuacja, w której powódka zaprosiła ojca na urodziny, jednak on nie zjawił się.

/dowód: zaświadczenie o kontynuowaniu nauki k. 40, 42, 68, 106-107,

zaświadczenie z dnia 11 stycznia 2023 r. z Gminnego Ośrodka Pomocy

Społecznej w Z. k. 41,

umowa najmu lokalu mieszkalnego k. 98-100,

dokumentacja medyczna powódki k. 56-67, 97, 105, 108-109,

faktury, rachunki, potwierdzenia przelewów k. 101-104,

zeznania K. A. (1) k.93-95,

zeznania W. A. k. 95-96/

Matka powódki R. A. posiada orzeczenie o niezdolności do pracy. Do 31 sierpnia 2028 roku przysługuje jej renta w kwocie 1713,82 złotych brutto, po potrąceniach komorniczych w kwocie 228,32 zł otrzymuje do wypłaty kwotę 1125,26 zł netto tego świadczenia. Mimo to, w związku z brakiem środków na utrzymanie własne i powódki pracuje jako (...). Zarabia ok. 4100-4200 złotych netto miesięcznie, w zależności od ilości przepracowanych godzin. Dodatkowo ok. 160-200 złotych tygodniowo otrzymuje z tytułu pracy dorywczej – (...).

Matka powódki za wynajem mieszkania i opłaty czynszowe do Spółdzielni (...) w G. płaci łącznie ok. 2.100 złotych miesięcznie. Dodatkowo ponosi co dwa miesiące koszty za media w łącznej kwocie ok. 300 złotych oraz koszty za internet, telefon, abonament H.. Ponosi także koszty wyżywienia, środków higienicznych, lekarstw, ubrań i obuwia dla siebie i powódki. Nie otrzymuje od W. A. na powódkę żadnych środków. Oprócz tego posiada zobowiązania finansowe. Płaci 400 złotych tytułem alimentów na córki, które zamieszkują z ojcem. Nadto komornik ściąga z jej konta ratę za spłatę zobowiązania, które to zaciągnęła wraz z byłym małżonkiem – ojcem powódki. W skład jej majątku wchodzi samochód marki D. (...), który posiada we współwłasności z córką. Jego wartość to ok. 4.000 złotych.

/dowód: decyzja o ustaleniu renty dla matki powódki k. 49-50,

umowa najmu lokalu mieszkalnego k. 98-100,

faktury, rachunki, potwierdzenia przelewów k. 101-104,

protokół rozprawy z dnia 9.04.2024r. w sprawie III (...)

zeznania K. A. (1) k.93-95,

zeznania W. A. k. 95-96/

Pozwany W. A. ma obecnie (...). Zamieszkuje w Z. wraz z dwoma córkami – młodszymi siostrami powódki. Jest zatrudniony w firmie (...). Do pracy dojeżdża z Z. do G.. Od 1 maja 2020 r. posiada umowę o pracę na czas nieokreślony na stanowisku (...). Pracuje w wymiarze ½ etatu. Osiąga wynagrodzenie w wysokości 2.150 złotych brutto, stara się jednak pracować w nadgodzinach, a wówczas jego wynagrodzenie wynosi ok. 3.000 zł netto miesięcznie. Pozwany nie może pracować w większym zakresie z uwagi na wiek i potrzeby dzieci, które pozostają pod jego opieką. Ponosi wszelkie koszty niezbędne na utrzymanie siebie i córek, w tym m.in. koszty za prąd ok. 600 złotych co dwa miesiące, wywóz śmieci 200 złotych co dwa miesiące. Opał w okresie zimowym to koszt 6.000 złotych. Do tego musi opłacić wszelkie media, telewizję, telefon dla siebie i telefony córek na co przeznacza ok. 300 złotych. Nadto (...), gdyż córki uczą się (...), co wiąże się z opłatą 350 złotych miesięcznie. Jednocześnie płaci kwotę 500 złotych miesięcznie tytułem kary za samowolę budowlaną, z uwagi na to, iż w domu rodzinnym dobudował piętro, w którym obecnie zamieszkuje. Zostały mu jeszcze 2-3 lata do spłaty. Komornik zajmuje z jego konta kwotę 400 złotych za zobowiązania zaciągnięte jeszcze podczas małżeństwa z matką powódki. Dług jest rozłożony na obu małżonków. Na wyżywienie siebie i córek średnio wydaje ok. 1.500-2.000 złotych miesięcznie. Do tego zakupuje ubrania i odzież, zarówno sobie jak i dzieciom, według ich potrzeb. Dojazdy do pracy wiążą się z wydatkiem ok. 300 złotych miesięcznie. Na własność posiada działkę budowlaną o powierzchni 10 arów znajdującą się w Z., z rozpoczętą budową domu oraz samochód marki U. z 2006 r. o wartości ok. 5.000 złotych. Od 10 lat budowa nie postępuje, została wstrzymana po rozwodzie z matką powódki.

Pozwany deklaruje, że nie łoży na powódkę K. A. (1), z uwagi na to praktycznie sam utrzymuje pozostałe córki, które z nim zamieszkują. Nadto oczekuje od już dorosłej powódki podjęcia pracy. W opiece nad dziećmi wcześniej pomagała mu jego matka, jednak teraz nie robi tego, z uwagi na pogorszenie stanu zdrowia.

/dowód: zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu W. A. k. 23,

zeznania K. A. (1) k.93-95,

zeznania W. A. k. 95-96/

Sąd zważył co następuje:

Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie stosownych dokumentów urzędowych i prywatnych, których domniemanie autentyczności wynikające z art. 245 kodeksu postępowania cywilnego – a w odniesieniu do dokumentów urzędowych również zgodności z prawdą tego co zostało w nich zaświadczone, wynikające z art. 244 kpc – nie zostały podważone.

Na mocy z art. 230 kpc uznano za bezsporne okoliczności faktyczne zawarte w pozwie i innych pismach procesowych, gdyż nie budziły wątpliwości co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy i znalazły potwierdzenie w pozostałym materiale procesowym zgromadzonym w sprawie.

Sąd dał zasadniczo wiarę zeznaniom powódki i pozwanego, gdyż miały one potwierdzenie w przedkładanych przez strony dokumentach. Zeznania powódki miały charakter bardziej ogólny, z racji młodego wieku i utrzymywania jej przez matkę nie była ona w pełni zorientowana co do wysokości części wydatków na swoje utrzymanie (w szczególności opłat za użytkowanie domu w którym mieszka), niemniej Sąd dał im wiarę. Sąd dał wiarę także zeznaniom pozwanego W. A. gdyż, znajdowały one potwierdzenie w przedłożonych przez niego dokumentach.

Zgodnie z przepisami art. 128, 129, 133 § 1 oraz art. 135 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego kwota alimentów należnych dziecku, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie a nie posiada majątku przynoszącego dochód, zależy od usprawiedliwionych potrzeb dziecka oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości każdego z jego rodziców, albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa w odpowiednich częściach na obojgu rodzicach, stosownie do ich aktualnych możliwości finansowych.

Oznacza to, że niewątpliwie także pozwany winien ponosić odpowiednią część wszystkich wydatków związanych z utrzymaniem córki w postaci: zakupu wyżywienia, ubioru, wydatków dotyczących stanu zdrowia, części opłat eksploatacyjnych za dom w którym przebywa, oraz innych wydatków niezbędnych do prawidłowego rozwoju i wychowania dziecka.

Sąd Najwyższy w uchwale pełnego składu Izby Cywilnej i Administracyjnej z dnia 16.12.1987r., III CZP 91/86, (OSNIC z 1988r., Nr 4, poz. 42, teza XI) stwierdził m.in., że: „(…) rodzice w zależności od swych możliwości są obowiązani zapewnić dziecku środki do zaspokojenia zarówno jego potrzeb: fizycznych (wyżywienia, mieszkania, odzieży, higieny osobistej, leczenia w razie choroby) jak i duchowych (kulturalnych) a także środki wychowania (kształcenia ogólnego, zawodowego) według zdolności, dostarczania rozrywek i wypoczynku.

Przy ocenie, które z potrzeb uprawnionej powinny być uznane na potrzeby usprawiedliwione, należy z jednej strony brać pod uwagę możliwości majątkowe i zarobkowe zobowiązanego, z drugiej zaś zakres i rodzaj potrzeb.

Natomiast w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 10.10.1969r., III CRN 350/69 ((...) z 1970r., Nr 2, poz. 15) wskazano, że:

„Usprawiedliwione potrzeby dziecka powinny być oceniane nie tylko na podstawie wieku, lecz również miejsca pobytu dziecka, jego środowiska, możliwości zarobkowych zobowiązanych do jego utrzymania i całego szeregu okoliczności każdego konkretnego wypadku. W szczególności pojęcia usprawiedliwionych potrzeb nie można odrywać od pojęcia zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Pojęcia te w praktyce pozostają we wzajemnej zależności i obie przesłanki wzajemnie na siebie rzutują, zwłaszcza przy ustaleniu przez sąd wysokości alimentów”.

Mając na uwadze ustalony stan faktyczny na podstawie zebranego materiału dowodowego Sąd uznał, że powództwo zasługuje jedynie na częściowe uwzględnienie. Analiza materiału procesowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wskazuje, że biorąc pod uwagę usprawiedliwione potrzeby powódki, a także zakres możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego zasadnym jest, aby pozwany łożył na rzecz powódki alimenty w wysokości po 350 złotych miesięcznie.

Powódka K. A. (1) jest nadal uczennicą, nie ma majątku mogącego przynosić jej stały dochód, tym samym nie jest jeszcze w stanie utrzymywać się w samodzielnie.

W chwili obecnej K. A. (1) ma(...). Powódka kontynuuje naukę, chce zdobyć wykształcenie, które pomoże jej w znalezieniu pracy odpowiedniej z uwagi na jej stan zdrowia. Sytuację w jakiej znajduje się powódka jest bez wątpienia trudną sytuacją. Powódka zamieszkuje z matką, która ma orzeczenie o niezdolności do pracy. Matka powódki otrzymuje rentę w kwocie niewiele ok. 1.125 złotych miesięcznie, jednocześnie podejmuje się prac dorywczych, aby zdobyć środki niezbędne na utrzymanie siebie i córki. Nadto do tej pory K. A. (1) nie otrzymywała od ojca żadnych środków na utrzymanie. Jednocześnie sama powódka zmaga się z problemami zdrowotnymi – ma problem z (...), czeka na (...). Lekarz wystawił powódce zaświadczenie, iż nie może wykonywać prac przy których wymagane jest (...). Wpływa to na fakt, iż powódka nie może w chwili obecnej podjąć się m.in. pracy w zawodzie (...)(praca wiąże się ze (...), możliwym obciążeniem (...)), choć zawód taki zdobyła. Jednocześnie skarży się, iż ma chęć, aby znaleźć pracę, jednak ma z tym problem – w części zakładów pracy przyjmują tylko studentów, wiele prac wymaga wysiłku fizycznego. Sąd wziął powyższe okoliczności pod uwagę przy wydaniu rozstrzygnięcia dot. alimentacji.

W ocenie Sądu pierwszoplanowym zadaniem powódki jest kontynuowanie nauki. Mimo, iż nauka w szkole powódki odbywa się co 2-3 tygodnie – jak oświadczyła sama K. A. (1) – niemniej pomiędzy zajęciami musi ona opanowywać zadawany materiał, aby szkołę ukończyć. Jednocześnie niewątpliwie podkreślenia wymaga, że powódka osiągnęła już pełnoletność oraz nie posiada orzeczenia o niezdolności do pracy, a więc należy przyjąć, iż ma ona pewne, choć ograniczone możliwości zarobkowe, które mogłaby realizować podejmując się np. lekkich prac dorywczych w ciągu niektórych choćby roboczych dni tygodnia i pracować w ograniczonym zakresie i w ten sposób zdobywać środki na swe częściowe choćby utrzymanie.

W ocenie Sądu pozwany z uzyskiwanych dochodów wynoszących łącznie ok. 3000 złotych netto miesięcznie jest w stanie płacić po 350 złotych miesięcznie tytułem częściowego udziału w kosztach utrzymania córki, a także ponosić wydatki związane z utrzymaniem siebie oraz małoletnich córek pozostających pod jego opieką. Sąd doszedł do wniosku, że w sytuacji życiowej w jakiej aktualnie znajduje się powódka, a biorąc przy tym pod uwagę, że kontynuuje ona naukę, a jej stan zdrowia powoduje przeciwskazania do wykonywania niektórych zajęć powodując utrudnienie w znalezieniu pracy, pozwany winien partycypować w pokrywaniu części kosztów przeznaczanych na utrzymanie powódki. Pozwany ma stałe zatrudnienie, posiada umowę na czas nieokreślony. Jednocześnie jest właścicielem działki budowlanej w Z. o powierzchni 10a oraz samochodu o wartości ok. 5000 złotych. Jednocześnie uwadze Sądu nie umknęło, że pozwany ma na swoim utrzymaniu jeszcze małoletnie córki pochodzące z małżeństwa z matką powódki. Małoletnie mają kolejno (...), są nastolatkami, uczą się, ich potrzeby stale rosną. Matka małoletnich płaci na dzieci łącznie 400 złotych tj. po 200 złotych na każdą z córek, jedynie w niewielkim stopniu partycypuje w kosztach ich utrzymania. Nadto pozwany ponosi stosunkowo wysokie opłaty za utrzymanie domu m.in. zakup opału, ma zobowiązania finansowe z powodu zadłużenia. Biorąc pod uwagę jego sytuację materialną i życiową, Sąd ocenił, iż nie byłby w stanie uiszczać alimentów w wysokości dochodzonej przez powódkę. W ocenie Sądu pozwany jest jednak w stanie wygospodarować kwotę 350 zł zasądzoną tytułem alimentów na rzecz powódki czyniąc choćby pewne oszczędności – np. poprzez rezygnację ze(...) czy też poprzez sprzedaż nieruchomości na której rozpoczął niegdyś budowę domu, a która obecnie nie jest wykorzystywana gospodarczo. Jednocześnie część wydatków powinna być finansowana przez matkę powódki – jako drugiego z rodziców – albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa na obojgu rodzicach.

Wobec powyższego Sąd uznał, że pozwany, jako ojciec powódki na obecnym etapie, gdy córka kontynuuje jeszcze naukę, winien płacić alimenty w kwocie 350 złotych miesięcznie dla możliwości zaspokajania części jej usprawiedliwionych potrzeb. Sąd uwzględnił przy tym także obowiązek matki w partycypowaniu w kosztach jej utrzymania oraz możliwości zarobkowe samej powódki w staraniu o własne utrzymanie.

Sąd w punkcie I wyroku zasądził od pozwanego W. A. na rzecz K. A. (1) alimenty w kwocie po 350 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 17 czerwca 2024 r., płatnych do dnia 12-ego każdego miesiąca z góry, do rąk powódki.

Powództwo oddalono w pozostałej części, jako bezzasadne, orzekając jak w punkcie II wyroku.

O kosztach sądowych orzeczono w punkcie III sentencji wyroku, na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, obciążając nimi Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu.

W punkcie IV wyroku Sąd zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Toruniu na rzecz adwokata K. K. kwotę 3.600 złotych plus należna stawka podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej K. A. (1) z urzędu - na podstawie § 10 ust. 4 w zw. z § 8 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

Rygor natychmiastowej wykonalności nadano wyrokowi z urzędu w trybie art. 333 § 1 pkt 1 kpc, o czym orzeczono w punkcie V sentencji wyroku.