Po wyprowadzce męża żona sprzeciwiła się rozdzielności majątkowej. Sąd oddalił pozew

wyroku z dnia 26 września 2025 r.

Pozwem z dnia 4 czerwca 2025 r. skierowanym przeciwko J. T., P. T. domagał się ustanowienia rozdzielności majątkowej małżeńskiej pomiędzy stronami

z dniem wniesienia pozwu.

Uzasadniając żądanie powód podał, że strony od 6 sierpnia 2005 r. pozostają w związku małżeńskim, z którego pochodzi dwoje małoletnich dzieci – E. i B. T.. Wskazał, iż początkowo relacje w małżeństwie układały się dobrze, jednak ok. 2015 r. doszło do ich pogorszenia i od tego czasu postępował rozkład pożycia małżeńskiego, a w 2023 r. wyprowadził się z domu i od tej pory strony pozostają w separacji faktycznej. Według powoda brak jest możliwości powrotu do wspólnego pożycia, obecnie strony są mocno skonfliktowane, żyją

i gospodarują osobo, utraciły możliwość wspólnego zarzadzania majątkiem, gospodarują oddzielnie, on nie ma wpływu na decyzje i poczynania finansowe pozwanej. Istniejąca separacja faktyczna zdaniem powoda uzasadniania żądanie pozwu, a nadto ustanowienie rozdzielności majątkowej pomiędzy stronami nie doprowadzi do pokrzywdzenia wierzycieli. ( k. 3-5 )

W odpowiedzi na pozew J. T. wniosła o oddalenie powództwa jako niezasadnego oraz sprzecznego z zasadami współżycia społecznego, w tym dobrem rodziny

i jej sytuacji jako małżonka pokrzywdzonego i słabszego ekonomicznie, domagając się również zasądzenia od powoda na jej rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwana podała, iż do 2020 r. nie pracowała zawodowo, zajmując się domem i wychowaniem dzieci, zaś powód zarobkował na utrzymanie rodziny, pracując przez cały okres małżeństwa za granicą, ostatnio od 2016 r.

w Szwecji i ze środków pochodzących z pracy powoda strony wybudowały dom na działce darowanej im przez jej brata, do którego wprowadziły się w 2018 r. i w którym do chwili obecnej ona zamieszkuje wraz z dziećmi. Podniosła, iż od 2022 r. relacje pomiędzy stronami zaczęły ulegać pogorszeniu, co miało związek z nawiązaniem przez powoda relacji pozamałżeńskiej

z mieszkającą w bezpośrednim sąsiedztwie stron A. D., a w 2024 r. po śmierci jej męża, powód już nie ukrywa tej relacji i zamieszkuje z A. D. podczas jego pobytów w Polsce. Wskazała, iż pomiędzy stronami toczyło się postępowanie rozwodowe zainicjowane przez powoda, jednak ona nie wyraziła zgody na orzeczenie rozwodu, gdyż jedyną przyczyną rozpadu pożycia małżeńskiego stron jest związek powoda z A. D., dla której porzucił on rodzinę i z którą nadal pozostaje w związku i ostatecznie powód w dniu 24 kwietnia 2025 r. cofnął powództwo. Pozwana podniosła również, iż powód po porzuceniu rodziny nie poczuwa się do partycypowania w kosztach utrzymania rodziny i po umorzeniu postępowania rozwodowego,

w toku którego zostało jej udzielone zabezpieczenie, na mocy którego powód został zobowiązany do przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny kwotą 4 tys. zł i upadku powyższego tytułu wykonawczego, od czerwca br. zaprzestał przekazywania jakichkolwiek kwot na utrzymanie rodzin, dlatego wystąpiła z pozwem o przyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny

i postepowanie to toczy się przed tut. Sądem pod sygn. akt III RC 73/25, a jednocześnie powód utrzymuje kochankę i jej dzieci, ze środków stanowiących majątek wspólny stron finansował budowę domu A. D. w J. i posiada ona kartę bankomatową do rachunku bankowego powoda i wybiera z niego środki. Wskazała ponadto, iż powód zastrasza ją, że dom, w którym zamieszkuje wraz z dziećmi i który stanowi ich centrum życiowe, zostanie sprzedany, gdyż nie stać jej na spłatę powoda z tytułu podziału majątku wspólnego i twierdzenia takie powód formułuje podczas spotkań z dziećmi, co wywołuje u małoletnich lęk, że będą musiały wyprowadzić się z ich domu, a tym samym zaburza ich poczucie bezpieczeństwa. W ocenie pozwanej nie występują żadne ważne względy w rozumieniu art. 52 § 2 kro uzasadniające ustanowienie rozdzielności majątkowej, ponieważ pozostawanie stron w faktycznej separacji nie implikuje braku możliwości współdziałania małżonków w zarządzie majątkiem wspólnym,

a powód poza powołaniem się na istnienie separacji faktycznej, nie przytoczył żadnych argumentów uzasadniających jego żądanie, nie wykazał, aby dalsze utrzymywanie wspólności ustawowej zagrażało jego interesom majątkowym czy uniemożliwiało współdziałanie małżonków w zarządzie majątkiem wspólnym, zwłaszcza że odkąd strony pozostają w separacji faktycznej powód nigdy nie zwracał się do niej o dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej dotyczącej majątku wspólnego, zaś ona nie trwoni majątku i nie dokonuje żadnych czynności skutkujących powstaniem uszczerbku w majątku wspólnym. W tych okolicznościach, zdaniem pozwanej uwzględnienie żądania pozwu pozostawałoby w sprzeczności z dobrem rodziny i przyczyniłoby się do jej pokrzywdzenia jako małżonka niewinnego i słabszego ekonomicznie oraz jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, bowiem to powód doprowadził do zaistniałej separacji faktycznej i obecnie uwzględniając jedynie własne interesy, żąda ustanowienia rozdzielności majątkowej, a wystąpienie przez niego po uzyskaniu rozdzielności majątkowej o podział majątku wspólnego doprowadziłoby do sytuacji, w której zagrożone byłyby interesy rodziny, w tym małoletnich dzieci stron. ( k. 21-25 )

Ostatecznie strony pozostały przy swoich dotychczasowych stanowiskach. ( k. 41

i 50 )

Sąd ustalił, co następuje :

J. T. i P. T. związek małżeński zawarli w dniu 6 sierpnia 2005 r. i małżeństwo stron trwa nadal. Z małżeństwa tego mają dwoje małoletnich dzieci – B.

w wieku 17 lat i E. liczącą 11 lat. ( dowód : kopia aktu urodzenia małoletniego B. T. k. 11, odpisy skrócone aktu małżeństwa stron i aktu urodzenia małoletniej E. T. k. 17 )

Początkowo małżonkowie zamieszkiwali u rodziców pozwanej, a następnie podjęli decyzję o budowie własnego domu w B., na nieruchomości darowanej im przez brata pozwanej, w którym do 2023 r. zamieszkiwali wspólnie wraz z dziećmi. Od początku trwania małżeństwa powód zarobkował za granicą w branży budowlanej, m. in. w Niemczech, osiągając wówczas dochody w wysokości ok. 13 - 14 tys. zł miesięcznie, a od 2015 r. lat w Szwecji i jego dochody od 3 lat wynoszą ok. 20 tys. zł miesięcznie. Natomiast pozwana zajmowała się wychowaniem dzieci i domem, nadzorując też prace związane z jego budową, a pracę zawodową podjęła w 2020 r. jako opiekun osób starszych i uzyskuje z tego tytułu wynagrodzenie w wysokości ok. 2 - 2,5 tys. zł miesięcznie. Małżonkowie posiadają także dwa samochody, z jednego korzysta powód, a z drugiego pozwana i został on zakupiony po rozpoczęciu przez nią pracy.

W 2022 r. powód nawiązał relację pozamałżeńską z koleżanką pozwanej – A. D., mieszkającą wówczas wraz z mężem i dziećmi w bezpośrednim sąsiedztwie stron, a w 2023 r. wyprowadził się ze wspólnego domu. Pozwana wymieniła wówczas zamki w drzwiach, uniemożliwiając tym samym powodowi samowolne wejście do domu i zabranie jakichkolwiek znajdujących się w nim przedmiotów. Dysponuje on jedynie kluczem do furtki. Poza zgłoszeniem interwencji na policję, powód nie występował na drogę sądową o dopuszczenie go do korzystania ze wspólnej nieruchomości. ( dowód : zeznania świadka B. T. k. 48-48v., zeznania powoda P. T. k. 48v.-49v., zeznania pozwanej J. T.

k. 49v.-50 )

W maju 2023 r. powód wystąpił do Sądu Okręgowego w Nowym Sączu

z pozwem o rozwód. Pozwana nie wyraziła zgody na orzeczenie rozwodu i wniosła o oddalenie powództwa argumentując, iż wyłączną przyczyną rozpadu pożycia małżeńskiego jest związek powoda z A. D., dla której porzucił on rodzinę. Na mocy wydanego na jej wniosek postanowienia z dnia 21 lipca 2023 r., sygn. akt I C 692/23 o udzieleniu zabezpieczenia, powód został zobowiązany do przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny kwotą po 4 tys. zł miesięcznie. Ostatecznie postępowanie rozwodowe na skutek cofnięcia pozwu przez powoda na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2025 r., zostało prawomocnie umorzone. ( dowód : dokumenty znajdujące się w aktach sprawy Sądu Okręgowego w Nowym Sączu I C 692/23 )

W związku z tym, że po umorzeniu postępowania rozwodowego i upadku udzielonego w jego toku zabezpieczania powód zaprzestał przekazywać na utrzymanie rodziny jakiekolwiek środki, pozwana wytoczyła przed tut. Sądem powództwo o przyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny, sygn. akt III RC 73/25, uzyskując zabezpieczenie roszczenia również na kwotę 4 tys. zł. Powyższe postanowienie z dnia 31 lipca 2025 r. powód zaskarżył zażaleniem, które nie zostało jeszcze rozpoznane. ( dowód : dokumenty znajdujące się

w aktach sprawy tut. Sądu III RC 73/25 )

Strony nadal zamieszkują oddzielnie i są skonfliktowane. Powód w czasie pobytów

w Polsce zamieszkuje wraz z A. D., która od 25 lipa 2023 r. jest wdową i jej dziećmi

w należącym do niej domu w J.. Dom ten w stanie surowym został wybudowany jeszcze za życia męża A. D., natomiast był wykańczany już po jego śmierci. Powód partycypował w tych kosztach, w pracach pomagali także jego bracia. A. D., która nie pracuje zawodowo, ma też dostęp do rachunku bankowego powoda i dysponuje kartą bankomatową z limitem do 10 tys. zł. Dostępu do rachunku bankowego powoda nie ma pozwana, a powód nie ma dostępu do jej rachunku bankowego.

Poza nieruchomością w B. i dwoma samochodami strony nie posiadają żadnego innego majątku wspólnego. Wszelkie opłaty związane z utrzymaniem nieruchomości oraz samochodów regulowane są na bieżąco, nie występuje żadne zadłużenie z tego tytułu. Od czasu wyprowadzenia się powoda do chwili obecnej powód nie zwracał się do pozwanej

o wyrażenie zgody na dokonanie jakiejkolwiek czynności dotyczącej majątku wspólnego małżonków, nigdy też pozwana nie sprzeciwiała się żadnym czynnościom powoda obejmującym majątek wspólny. W ostatnim czasie powód zaciągnął kredyt bankowy na kwotę 70 tys. bez wiedzy i zgody pozwanej, przeznaczając go na własne potrzeby. Powód dysponuje numerem telefonu pozwanej, jednak zablokował przychodzenie połączeń z jej numeru, gdyż nie chce mieć z nią żadnego kontaktu. Pozwana nie trwoni majątku, nie zaciąga żadnych zobowiązań finansowych, nie podejmuje żadnych ryzykownych zachowań, które zagrażałyby majątkowi wspólnemu. ( dowód : zeznania świadka B. T. k. 48-48v., zeznania powoda P. T. k. 48v.-49v., zeznania pozwanej J. T. k. 49v.-50, pismo (...) z dnia 15 lipca 2025 r. wraz z zestawieniem wpłat k. 39-40 )

Małżonkowie nie zawierali żadnych umów majątkowych małżeńskich. W toku postępowania powód nie wyraził zgody na przekazanie w drodze darowizny małoletnim dzieciom stron nieruchomości w B. argumentując, iż jemu też przecież należy się coś z majątku wspólnego. ( dowód : zeznania powoda P. T. k. 48v.-49v. )

Ustalenia stanu faktycznego Sąd dokonał na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach niniejszej sprawy, jak i w aktach sprawy tut. Sądu III RC 73/25 i Sądu Okręgowego w Nowym Sączu I C 692/23 oraz zeznaniach stron i świadka B. T..

Sąd oparł się na treści złożonych dokumentów, których prawdziwość i autentyczność nie została zakwestionowana przez strony.

Sąd również w całości dał wiarę zeznaniom stron i świadka – ich syna w zakresie aktualnego funkcjonowania małżonków, ich wzajemnych relacji, ponoszenia kosztów utrzymania nieruchomości i samochodów wchodzących w skład majątku wspólnego, gdyż mimo skonfliktowania, są one ze sobą zbieżne, spójnie i wzajemnie się uzupełniają.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 31 § 1 kro, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa ( wspólność ustawowa ) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich ( majątek wspólny ). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, służy realizacji podstawowych zasad małżeństwa,

w szczególności zasady równouprawnienia mężczyzny i kobiety oraz zasady ochrony małżeństwa i rodziny, przyczyniając się do umocnienia pozycji małżonka słabszego ekonomicznie oraz do stabilizacji sytuacji materialnej założonej przez małżonków rodziny.

Stosownie do treści art. 52 kro każdy z małżonków może z ważnych powodów żądać sądowego zniesienia małżeńskiej wspólności majątkowej.

Rozdzielność majątkowa powstaje z dniem oznaczonym w wyroku, który ją ustanawia. W wyjątkowych wypadkach sąd może ustanowić rozdzielność majątkową z dniem wcześniejszym niż dzień wytoczenia powództwa, w szczególności, jeżeli małżonkowie żyli

w rozłączeniu.

Ustanowienie rozdzielności majątkowej przez sąd jest zatem dopuszczalne tylko

w razie istnienia ku temu ważnych powodów. Ustawodawca wprawdzie nie zdefiniował pojęcia ważnych powodów, ale z ugruntowanego w tym zakresie stanowiska doktryny

i judykatury wynika, iż ważnym powodem dającym podstawę do ustanowienia rozdzielności majątkowej jest wytworzenie się takiej sytuacji, w której dalsze trwanie wspólności majątkowej pomiędzy małżonkami pociąga za sobą poważne zagrożenie lub tym bardziej naruszenie interesów majątkowych drugiego małżonka, a co za tym idzie – całej rodziny

( por. m. in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2000 r. III CKN 287/00, M. Sychowicz [w:] K. Piasecki (red.), Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, Warszawa 2006, komentarz do art. 52, tezy 14 i nast. ).

Wśród katalogu ważnych powodów wymienia się okoliczność, że małżonkowie żyją

w rozłączeniu, tzn. dochodzi pomiędzy nimi do separacji faktycznej uniemożliwiającej im współdziałanie w zarządzie majątkiem wspólnym. Sytuacja taka stwarza bowiem z reguły zagrożenie interesów majątkowych jednego lub nawet obojga małżonków, przy czym ważnym powodem w rozumieniu art. 52 § 1 kro jest tylko taka separacja faktyczna, która skutkuje trwałym zerwaniem wszelkich stosunków majątkowych stron i brakiem możliwości podejmowania wspólnych decyzji gospodarczych ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2005 r. III CK 112/04, uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu

z dnia 20 lutego 2020 r., sygn. akt III Ca 600/24 ). Nadto jako inne ważne powody, o jakich mowa w art. 52 § 1 kro, wskazuje się trwonienie majątku, alkoholizm czy narkomanię, hazard, uporczywy brak przyczyniania się do zaspokojenia potrzeb rodziny, uporczywe dokonywanie szczególnie ryzykownych operacji finansowych zagrażających materialnym podstawom bytu rodziny.

Podkreślić należy, iż przyczyny zniesienia wspólności na podstawie art. 52 kro powinny dotyczyć przede wszystkim sfery majątkowej. W postępowaniu o ustanowieniu przymusowej rozdzielności majątkowej relacje osobiste istniejące między małżonkami – aspekty rodzinno-prawne istniejących między nimi stosunków, nie mogą w sposób znaczący przesądzać o istnieniu ważnych powodów zniesienia wspólności majątkowej, gdyż prowadziłoby to do nieuzasadnionego utożsamiania ważnych powodów w rozumieniu art. 52 § 1 kro z przyczynami rozwodu lub separacji, do orzeczenia której wystarczy zupełny rozkład pożycia małżeńskiego ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2000 r. II CKN 1070/98 ).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż przesłanki,

o jakich mowa w art. 52 kro nie zostały spełnione. Wprawdzie bezspornie pomiędzy stronami, od 2023 r. istnieje separacja faktyczna – małżonkowie funkcjonują osobno i samodzielnie, nie podejmują wspólnych decyzji, to jednak powód nie wykazał, aby te okoliczności negatywnie oddziaływały na majątek wspólny małżonków, którym jest nieruchomość zabudowana domem mieszkalnym oraz dwa samochody lub by dalsze trwanie wspólności ustawowej pomiędzy małżonkami pociągało za sobą poważne zagrożenie czy naruszenie interesów majątkowych powoda i całej rodziny, wobec braku możliwości współdziałania małżonków

w zarządzie tym majątkiem. Powód nie wykazał, aby składniki majątku wspólnego stron wymagały szczególnego zarządu i współdziałania małżonków, wykraczającego poza czynności związane z ich bieżącym utrzymaniem. Jak wynika z zeznań stron wszelkie opłaty związane z utrzymaniem składników majątku wspólnego regulowane są na bieżąco i nie powstało w związku z tym jakiekolwiek zadłużenie. Od momentu powstania separacji faktycznej stron powód nie występował do pozwanej o wyrażenie przez nią zgody na dokonanie jakiejkolwiek czynności związanej z zarządem ich majątkiem wspólnym,

a ponadto nie wykazał, aby potrzeba taka w ogóle zachodziła i by aktualne relacje stron oraz postawa pozwanej doprowadziła do powstania negatywnych skutków w sferze finansowej małżonków i ich rodziny. Bezspornym jest też, że strony pozostają w konflikcie wynikającym ze zdrady małżeńskiej powoda, jednak podnieść należy, iż to nie pozwana uchyla się od kontaktu z powodem, ale powód, jak sam zeznał, nie chce mieć z pozwaną nic wspólnego

i zablokował możliwość odbierania połączeń telefonicznych od niej. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika również, aby pozwana podejmowała ryzykowne decyzje finansowe wiążące się z powstaniem dodatkowych zobowiązań, skutkujących powstaniem zagrożenia ekonomicznych podstaw funkcjonowania rodziny lub pogorszeniem się sytuacji majątkowej powoda bądź wystąpieniem takiego ryzyka. Wręcz przeciwnie, poprzez podejmowanie zatrudnienia i sprawowanie opieki nad dziećmi stron przyczynia się do zaspokajania potrzeb rodziny i dokłada starań, aby utrzymać składniki majątku wspólnego stron w należytym stanie.

Rzeczywistym zaś powodem domagania się ustanowienia rozdzielności przez sąd jest w ocenie Sądu chęć rozpoczęcia przez powoda nowego życia, w nowym związku, będąc jednocześnie w małżeństwie, gdyż wytoczone przez niego powództwo o rozwód zostało ostatecznie cofnięte. Wbrew deklaracjom powoda nie można uznać, iż jego celem

w uzyskaniu rozdzielności majątkowej nie jest dokonanie następnie podziału majątku wspólnego. Tymczasem nie budzi najmniejszych wątpliwości, że ważnym powodem w rozumieniu art. 52 kro nie jest sama tylko chęć podziału majątku ( por. uzasadnianie wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt III Ca 272/19 ).

Jednocześnie po stronie pozwanej nie zachodzą inne przesłanki uzasadniające orzeczenie rozdzielności przez sąd, takie jak trwonienie majątku, alkoholizm, narkomania, hazard, uporczywy brak przyczyniania się do zaspokojenia potrzeb rodziny, uporczywe dokonywanie szczególnie ryzykownych operacji finansowych zagrażających materialnym podstawom bytu rodziny.

W takim stanie rzeczy, zdaniem Sądu nie został wykazany ważny powód, który mógłby uzasadniać przymusowe ustanowienie rozdzielności majątkowej między małżonkami.

Ponadto w realiach niniejszej sprawy żądanie orzeczenia rozdzielności majątkowej przez sąd jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego w oparciu o art. 5 kc. Żądanie zniesienia wspólności majątkowej ( ustanowienia rozdzielności majątkowej ) podlega bowiem ocenie także z punktu widzenia zasad współżycia społecznego ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 września 2000 r. III CKN 373/99 ). Przy ocenie żądania zniesienia wspólności ustawowej małżeńskiej z punktu widzenia zasad współżycia społecznego powinny być brane pod uwagę między innymi takie okoliczności, jak wzgląd na dobro rodziny lub pozwanego małżonka, jak też wina małżonka, który wystąpił z żądaniem ( por. m. in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2000 r. IV CKN 100/00 i z dnia 27 stycznia 2000 r. III CKN 426/98 ). Sąd podziela stanowisko pozwanej, iż żądanie jest sprzeczne z zasadą dobra rodziny i mogłoby przyczynić się do pokrzywdzenia pozwanej jako małżonka słabszego ekonomicznie. Na taką ocenę wpływa fakt, iż to pozwany dopuścił się zdrady małżeńskiej

i cały czas pozostaje w relacji pozamałżeńskiej, do 2023 r., tj. do wyprowadzki powoda, rodzina utrzymywała się z dochodów pochodzących z jego pracy za granicą w wysokości kilkunastu tys. zł miesięcznie, a obecnie powód nie tylko zaprzestał dobrowolnego łożenia na utrzymanie rodziny i pozwana została zmuszona do wystąpienie z powództwem

o przyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny, uzyskując zabezpieczenie w kwocie 4 tys. zł, które zaskarżył, ale partycypuje w kosztach utrzymania A. D. i jej dzieci. Uzasadnione są także obawy pozwanej, iż po ustanowieniu rozdzielności majątkowej powód wystąpi o podział majątku wspólnego, którego głównym składnikiem jest nieruchomość

w B., zaspokajająca potrzeby mieszkaniowe pozwanej i wspólnych małoletnich dzieci stron, co może w konsekwencji doprowadzić do jej sprzedaży, albowiem pozwana ani nie dysponuje wystarczającymi środkami na dokonanie ewentualnej spłaty, ani biorąc pod uwagę uzyskiwane przez nią dochody nie uzyska kredytu na ten cel. Powód wykluczył jednocześnie możliwość przekazania przedmiotowej nieruchomości małoletnim dzieciom w drodze darowizny wskazując, że też mu się coś należy z majątku wspólnego, co tylko potwierdza obawy pozwanej.

W tych okolicznościach, na podstawie cyt. powyżej przepisów Sąd powództwo oddalił, o czym orzeczono jak w puncie I sentencji wyroku.

O kosztach postępowania Sąd w punkcie II sentencji wyroku orzekł na podstawie art. 108 § 1 kpc w zw. z art. 98 kpc i wobec oddalenia powództwa obciążył nimi powoda, zasądzając na rzecz pozwanej koszty zastępstwa procesowego w wysokości 720 zł obliczone zgodnie § 4 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radów prawnych ( Dz. U. z 2023 r., poz. 1964 – t. j.

z późn. zm. ) wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, tj. łącznie 737 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sędzia Beata Przerwanek

ZARZĄDZENIE

I. Odnotować uzasadnienie.

II. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda r. pr. O. O..

III. Kal. 2 tygodnie.

Gorlice, dnia 15 października 2025 r. Sędzia Beata Przerwanek