Ojciec zapłaci 1500 zł alimentów na dwoje dzieci, resztę żądania sąd oddalił

Z. E. działając w imieniu małoletnich G. i Z. rodzeństwa K. w dniu 02.02.2024r. wniosła pozew przeciwko F. K. (1) domagając się zasądzenia alimentów w kwocie po 1.000 zł miesięcznie dla każdego z małoletnich, to jest łącznie 2.000 zł miesięcznie, płatnych z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich Z. E., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat.

Ponadto złożono wniosek o udzielenie zabezpieczenia powództwa poprzez zobowiązanie pozwanego do płacenia przez czas procesu alimentów w w/w kwotach.

W uzasadnieniu wskazano m.in., że małoletni pochodzą ze związku nieformalnego (...) i pozwanego F. K. (1). Małoletnia G. K. urodziła się w (...), a małoletni Z. K. urodził się w (...) Pozwany i matka małoletnich pozostawali w związku nieformalnym przez kilkanaście lat. W grudniu 2022r. rozstali się definitywnie. W październiku 2023r. pozwany został zatrzymany i tymczasowo aresztowany. F. K. (1) dotychczas dobrowolnie płacił alimenty w kwocie 2.000 zł na dziecko, ale alimenty były płacone nieregularnie, w terminach i częściach według jego uznania. Od około pół roku przestał łożyć na utrzymanie dzieci. Pozwany ma wykształcenie podstawowe. Przez 4 lata prowadził firmę (...). F. samochód w leasingu w ramach swojego przedsiębiorstwa, mieszkanie w U. przy ul. (...), oraz działkę (...) w U. przy ul. (...). Matka małoletnich pracuje na podstawie umowy zlecenia jako (...) w (...) (...) w U., za wynagrodzeniem miesięcznym 3.000 zł netto. Dodatkowo pobiera na dzieci świadczenie wychowawcze z programu 800+.

Z. E. zajmuje razem z dziećmi mieszkanie z zasobów lokalowych Miasta U. zarządzanych przez (...), przyznane jej rodzicom. Mieszkanie jest położone w U. przy ul. (...). Na miesięczne koszty utrzymania mieszkania składają się: czynsz w kwocie 1.000 zł; opłata za gaz, w tym woda i ogrzewanie 400 zł; opłata za prąd 200 zł. Ponadto Z. E. płaci za media (internet i telewizję) oraz ponosi koszty opłat za telefon swój i córki w łącznej kwocie 300 zł miesięcznie. Matka małoletnich nie jest w stanie samodzielnie utrzymać dzieci. Koszty utrzymania rodziny znacznie przekraczają jej przychody. Korzysta z dofinansowania i pomocy rodziców. (k. 3-44)

Pozwany F. K. (1) w dniu 4 lipca 2024 r. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa ponad kwotę po 400 zł miesięcznie na rzecz każdego z małoletnich powodów, tj. łącznie po 800 zł miesięcznie.

Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że do czasu aresztowania zajmował się dziećmi i wychował je wspólnie z Z. E.. Prowadził wówczas małą firmę (...). Obecnie działalność gospodarcza jest zawieszona. Pozwany nie był w stanie dokończyć w terminie rozpoczętych (...), co wiąże się z koniecznością zapłaty kar umownych. Nie posiada już samochodu w leasingu, ponieważ zaprzestał płatności rat leasingowych. W związku z pobytem w zakładzie karnym nie ma realnej możliwości podjęcia pracy zarobkowej. Zakwestionowano, aby koszt utrzymania małoletnich powodów wynosił ok. 4.000 zł miesięcznie. (k. 74-77)

S ą d u s t a l i ł c o n a s t ę p u j e

Małoletnia G. K. urodziła się w dniu (...), a małoletni Z. K. urodził się w (...) Pochodzą ze związku nieformalnego F. K. (2) i Z. E..

(dowód: odpisy zupełne aktów urodzenia – k. 9-10)

Postanowieniem z dnia 23.04.2024 r. zobowiązano pozwanego F. K. (1) do płacenia alimentów na rzecz małoletnich G. i Z. rodzeństwa K. w kwocie 1.000 zł miesięcznie dla każdego z małoletnich, to jest łącznie 2.000 zł miesięcznie, poczynając od dnia 02 lutego 2024r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich Z. E., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat – tymczasowo do chwili prawomocnego zakończenia niniejszej sprawy, tytułem udzielenia zabezpieczenia powództwa.

(dowód: postanowienie k. 48)

Rodzice małoletnich rozstali się i przestali mieszkać razem w grudniu 2022 r.

Z. E. mieszka w U. wraz z dziećmi w mieszkaniu przy ul. (...) o powierzchni (...)m

2, które zostało przyznane jej rodzicom z zasobów lokalowych Gminy Miasta U.. Czynsz dla tego lokalu wynosi, wraz z opłatami za gospodarowanie odpadami komunalnymi, odprowadzanie ścieków oraz zimną wodę, ok. 1.000 zł miesięcznie. Za gaz i ogrzewanie płaci natomiast ok. 400 zł.

Małoletni nie mają majątku. Korzystają z pomocy psychologicznej i psychiatrycznej (problemy ze skupieniem uwagi), poza tym są dziećmi zdrowymi.

Małoletni Z. trenuje (...) w Klubie (...) w U., gdzie zajęcia odbywają się dwa razy w tygodniu.

Matka małoletnich w okresie od 10 grudnia 2023 r. do 30 czerwca 2024 r. pracowała na podstawy umowy zlecenia przy wykonywaniu czynności związanych z obsługą imprez w(...) (...), uzyskując dochód w wysokości ok. 3.000 zł miesięcznie, następnie pracowała w barze mlecznym (...) na L., oraz w restauracji (...). Od października 2024 r. pracuje w sklepie (...) w U., osiągając wynagrodzenie w wysokości ok. 3.500 zł miesięcznie. Ponadto otrzymuje 1.600 zł miesięcznie z programu „800+” na rzecz dzieci, nie korzysta z pomocy socjalnej. Leczy się w (...) na (...) i (...), za leki płaci ok. 200 zł miesięcznie. W okresie trwania niniejszego postępowania, alimenty określone w postanowieniu w przedmiocie zabezpieczenia były wypłacane przez Fundusz Alimentacyjny.

(okoliczności bezsporne: k. 5-7)

(dowód: rozliczenie – k. 17,

- informacje o opłatach – k. 18-20,

- rozliczenie należności – k. 23,

- umowa zlecenie – k. 32

- sprawozdania kuratorów sądowych k. 19-22, 64-65, 82-85, 94-95, 104-105 125-126, 166-169, 174-175, 178-179, 182-185, 188-191, 195-196, 201-202 akt III Nsm 336/25 Sądu Rejonowego w Toruniu)

Pozwany F. K. (1) zamieszkuje sam w mieszkaniu w U. przy ul. (...) o powierzchni (...) m

2, które wynajmuje. Z tytułu czynszu najmu i pozostałych opłat eksploatacyjnych ponosi łącznie wydatki w kwocie ok. 3.000 zł miesięcznie.

Na rozprawie w dniu 27.11.2023 r. w sprawie III Nsm 1220/23 Sądu Rejonowego w Toruniu, ojciec małoletnich poinformował m.in., że z matką dzieci rozstał się ale byli cały czas w dobrej relacji, oraz że przelewał jej 2.000-4.000 zł miesięcznie na opłaty i dzieci.

W dniu 7 października 2024 r. pozwany opuścił areszt śledczy, w którym przebywał z powodu tymczasowego aresztowania od 30 października 2023 r. Od tego czasu prowadzi wraz z kolegą działalność gospodarczą w branży budowlanej, gdzie pracuje na pół etatu i zarabia najniższe wynagrodzenie oraz podejmuje dodatkowe zlecenia i zarabia miesięcznie 6.000 zł netto.

(...) urodził się syn pozwanego o imieniu I., w którego kosztach utrzymania także partycypuje.

Pozwany utrzymuje regularny kontakt z małoletnimi G. i Z. K., czyniąc osobiste starania o ich wychowanie. W czasie spotkań ponosi koszty ich utrzymania oraz zapewnia im rozrywki, takie jak wyjazd nad morze czy do ogrodu zoologicznego.

(okoliczności bezsporne: k. 76-77)

(dowód: protokół rozprawy z dnia 27 listopada 2023 r. w sprawie III

Nsm 1220/23 Sądu Rejonowego w Toruniu – k. 46v,

- wydruki z bazy NOE-SAD – k. 49-52, 138-140,

- zeznania świadka H. L. k.303-304,

- sprawozdania kuratorów sądowych k. 9-11, 67-70, 86-89, 96-97, 102-103, 108-110, 118-119, 127-128, 165, 170-173, 176-177, 180-181, 186-187, 192-194 akt III Nsm 336/25 Sądu Rejonowego w Toruniu)

Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2026 r. w sprawie III Nsm 336/25 Sądu Rejonowego w Toruniu ustalono, że miejscem pobytu małoletnich G. i Z. rodzeństwa K. będzie każdorazowo miejsce zamieszkania ich matki Z. E..

(dowód: postanowienie k. 200 akt III Nsm 336/25 SR w Toruniu)

S ą d z w a ż y ł c o n a s t ę p u j e

Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie na podstawie dokumentów urzędowych i prywatnych, których domniemanie autentyczności wynikające z art. 245 kodeksu postępowania cywilnego – a w odniesieniu do dokumentów urzędowych również zgodności z prawdą tego co zostało w nich zaświadczone, wynikające z art. 244 kpc – nie zostały podważone. Ustalenia poczyniono również na podstawie zeznań świadka H. L., której zeznania uznano na wiarygodne, bowiem były spójne, logiczne i dotyczyły faktów znanych jej bezpośrednio.

Na podstawie art. 230 kpc uznano za bezsporne okoliczności faktyczne zawarte pozwie, odpowiedzi na pozew i innych pismach procesowych oraz przytoczone w ramach informacyjnego wysłuchania stron, którym strona przeciwna nie zaprzeczyła, gdyż nie budziły wątpliwości co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy i znalazły, w odpowiednim zakresie, potwierdzenie w pozostałym materiale procesowym.

Wnioski dowodowe stron procesu o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron pominięto na mocy art. 299 kpc, albowiem po przeprowadzeniu postępowania dowodowego nie pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (k. 304).

W doktrynie prawa procesowego wskazuje się, że „z obecnego brzmienia art. 299 kpc wynika, że dowód z przesłuchania stron ma charakter fakultatywny, co oznacza, że każdorazowo do sądu należy ocena, czy w sprawie wymagane jest jego przeprowadzenie.”

(Krzysztof Knoppek [w:] „System Prawa Procesowego Cywilnego. Tom II część 2. Postępowanie procesowe przed sądem pierwszej instancji”, pod redakcją Tadeusza Wiśniewskiego, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016, str. 476)

Natomiast, co do wykładni przepisu art. 235

2 kpc podano w doktrynie prawa, że: „Zestawienie zawarte w treści powołanego przepisu nie ma jednak charakteru zamkniętego – ustawodawca używa bowiem w tym kontekście sformułowania „w szczególności”. Sąd może zatem pominąć dowód również w innych przypadkach niż określone w treści art. 235

2 § 1.”

(Aleksandra Budniak-Rogala [w:] „Kodeks postępowania cywilnego. Koszty sądowe w sprawach cywilnych. Dochodzenie roszczeń w postępowaniu grupowym. Przepisy przejściowe. Komentarz do zmian. Tom II”, pod redakcją Tadeusza Zembrzuskiego, Warszawa 2020, str. 594)

W myśl art. 133 § 1 oraz art. 135 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego kwota alimentów należnych dziecku, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie a nie posiada majątku przynoszącego dochód, zależy od usprawiedliwionych potrzeb dziecka oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości każdego z jego rodziców, albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa w odpowiednich częściach na obojgu rodzicach, stosownie do ich aktualnych możliwości finansowych.

Oznacza to, że również pozwany powinien ponosić odpowiednią część wszystkich wydatków związanych z utrzymaniem jego 2 starszych dzieci w postaci: zakupu wyżywienia, ubioru, wydatków dotyczących stanu zdrowia, części opłat eksploatacyjnych za mieszkanie w którym przebywają, oraz innych wydatków niezbędnych do prawidłowego rozwoju i wychowania dzieci.

Stosownie do stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w uchwale z dnia 9.11.1994r., sygn. akt III CZP 138/94, podstawę obliczenia wysokości alimentów stanowi dochód netto (a nie brutto) zobowiązanego (OSNC z 1995r., Nr 3, poz. 43, glosy aprobujące Tadeusz Smyczyński OSP z 1995r., Nr 9, poz. 194, oraz Zdzisław Krzemiński „Monitor Prawniczy” z 1995r., Nr 4, str. 113).

Analiza materiału procesowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wskazuje, że w zakresie możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego znajduje się płacenie alimentów dla 2 jego starszych dzieci w wysokości po 750 zł miesięcznie, tj. łącznie po 1.500 zł miesięcznie.

Poziom usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej do alimentów określony jest m.in. wiekiem dzieci – małoletni liczą obecnie 14 i ok. 8 lat.

Należy zaznaczyć, że podawana przez matkę małoletnich kwota ok. 4.000 zł miesięcznie oznacza wysokość wydatków które jej zdaniem powinny być ponoszone na utrzymanie dzieci, a nie wydatki faktycznie ponoszone.

Ojciec małoletniego obecnie prowadzi działalność gospodarczą w branży (...), posiadając stałe źródło dochodu. Określając stopień jego partycypacji w kosztach utrzymania małoletnich, należy jednak mieć na uwadze, że czyni on także osobiste starania o ich wychowanie, bowiem odbywa z nimi częste spotkania, w czasie których dodatkowo partycypuje w kosztach utrzymania dzieci. Pozwany ma poza małoletnimi powodami syna I., na którego utrzymanie także łoży. Okoliczności te nie występowały w czasie orzekania przez Sąd w przedmiocie wniosku strony powodowej o udzielenie zabezpieczenia.

Biorąc pod uwagę możliwości zarobkowe i majątkowe F. K. (1), oceniono, że jest on w stanie płacić alimenty dla 2 starszych dzieci w łącznej kwocie 1.500 zł miesięcznie, a także ponosić wydatki związane z utrzymaniem siebie oraz swojego małoletniego syna I..

Wydatki powyżej kwoty 1.500 zł miesięcznie powinny być finansowane przez matkę małoletnich G. i Z. K. – jako drugiego z rodziców – albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa na obojgu rodzicach, stosownie do ich aktualnej sytuacji materialnej.

Należy dodać, że obowiązek zapłaty alimentów wyprzedza inne zobowiązania dotyczące np. kredytów, pożyczek czy kar umownych i ojciec małoletnich ma obowiązek podzielić się z dziećmi wszystkimi swoimi dochodami.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 133 § 1 i art. 135 kro orzeczono jak w punkcie I sentencji zasądzając kwotę 750 zł miesięcznie alimentów dla każdego z małoletnich, czyli w łącznej wysokości 1.500 zł miesięcznie, poczynając od daty wydania wyroku tj. od dnia 1 lipca 2026 r. – w okresie wcześniejszym tzn. od wniesienia pozwu potrzeby małoletnich były zabezpieczone na podstawie postanowienia z dnia 23 kwietnia 2024 r., w którym zobowiązano pozwanego do płacenia alimentów w łącznej wysokości 2.000 zł miesięcznie.

O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie art. 102 kpc, albowiem jedynym dochodem małoletnich powodów są alimenty czyli pieniądze przeznaczone na utrzymanie dzieci i nie byłoby uzasadnione pobieranie z nich kwot tytułem zwrotu kosztów za sprawę sądową – orzekając jak w punkcie III sentencji.

O kosztach sądowych rozstrzygnięto na mocy art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jt. Dz.U. z 2025r., poz. 1228 ze zm.) w związku z art. 102 kpc w części dotyczącej pozwanego, a na mocy art. 113 ust. 4 w/w ustawy w pozostałym zakresie, obciążając nimi Skarb Państwa, o czym orzeczono w punkcie IV sentencji.

Rygor natychmiastowej wykonalności został nadany wyrokowi – w części zasądzającej alimenty – z urzędu, na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc, o czym orzeczono w punkcie V sentencji.

W doktrynie prawa wskazano, że „uchylenie lub zmiana postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia może również nastąpić z urzędu w trybie art. 359 kpc.”

(Zbigniew Woźniak [w:] „Kodeks postępowania cywilnego. Postępowanie zabezpieczające i egzekucyjne. Komentarz” pod redakcją Jacka Gołaczyńskiego, Warszawa 2012, str. 53)

Ponieważ doszło do zakończenia postępowania w pierwszej instancji i zasądzenia alimentów w wyroku, to w trybie art. 359 § 1 w związku z art. 13 § 2 kpc, uchylono jako zbędne, postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia powództwa, orzekając jak w punkcie VI sentencji.