Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
I CNP 49/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
16 czerwca 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucone
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie powodów na jego postanowienie o odrzuceniu skargi

Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania

Spór

R.B. i K.B. dochodzili od R. S.A. w W. zapłaty. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa oddalił powództwo, a Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił apelację powodów.

Ustalenia sądu

Powodowie wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, a Sąd Najwyższy postanowieniem z 1 kwietnia 2026 r. tę skargę odrzucił. Powodowie zaskarżyli to postanowienie zażaleniem.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie R.B. i K.B. jako niedopuszczalne.

Dlaczego

Sąd wskazał, że zażalenie przysługuje tylko w przypadkach wymienionych w art. 394 1 k.p.c., a postanowienia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu, bo wynika to z jego ustrojowej pozycji.

Dla firm

Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje tylko w przypadkach wymienionych w art. 394 1 k.p.c., a postanowień Sądu Najwyższego nie można zaskarżyć.

Więcej o sprawie

Powodowie R.B. i K.B. dochodzili zapłaty od R. S.A. w W. Ich skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie została wcześniej odrzucona postanowieniem z 1 kwietnia 2026 r.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że skarżący uczynili przedmiotem zażalenia niezaskarżalne postanowienie Sądu Najwyższego.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Rozstrzygnięcie
Odrzucone
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
Sygnatura
I CNP 49/25

Treść orzeczenia

I CNP 49/25

POSTANOWIENIE

16 czerwca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Krzysztof Grzesiowski

na posiedzeniu niejawnym 16 czerwca 2026 r. w Warszawie

w sprawie ze skargi R.B. i K.B. o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie

z 28 lutego 2025 r., V Ca 591/23,

wydanego w sprawie z powództwa R.B. i K.B.

przeciwko R. spółce akcyjnej w W.

o zapłatę,

na skutek zażalenia R.B. i K.B. na postanowienie Sądu Najwyższego z 1 kwietnia

2026 r., I CNP 49/25,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

1. Wyrokiem z 21 września 2022 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa

w Warszawie oddalił powództwo R.B. oraz K.B. w sprawie przeciwko R. S.A. w W. o

zapłatę.

2. Apelację powodów od powyższego orzeczenia oddalił Sąd Okręgowy

w Warszawie wyrokiem z 28 lutego 2025 r.

I CNP 49/25

2

3. Powodowie wnieśli od wyroku Sądu Okręgowego skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując na naruszenie

art. 6 k.c. w zw. z art. 5 ust. 3 i 4 w zw. z punktem 1 i 4 preambuły Rozporządzenia

(WE) nr 261/2004, art. 5 ust. 3 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 w zw.

z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 17 września 2015 r.

(C-25 7/14) i w zw. z art. 267 lit. b Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

art. 3 ust. 5 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004, art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE)

261/2004.

4. Postanowieniem z 1 kwietnia 2026 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę

powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Okręgowego w Warszawie z 28 lutego 2025 r.

5. Pismem datowanym na 12 maja 2026 r. powodowie wnieśli zażalenie

od powyższego orzeczenia i wnieśli o jego zmianę i merytoryczne rozpoznanie

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

6. Zgodnie z brzmieniem art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego

przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną

oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Stosownie

natomiast do § 11 tego artykułu zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także

w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji

i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Należy przy tym zwrócić uwagę,

że art. 3941 k.p.c. przewiduje zamknięty katalog przypadków, w których przysługuje

zażalenie do Sądu Najwyższego. Zatem niedopuszczalne jest zażalenie wniesione

do Sądu Najwyższego w jakimkolwiek innym przypadku niż wymieniony

w powołanym wyżej przepisie (zob. postanowienia SN: z 8 sierpnia 2024 r., III CZ

119/24; z 20 listopada 2024 r., III CZ 207/24; z 5 lutego 2026, III CZ 103/23).

7. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem orzeczenia Sądu Najwyższego,

jako sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych,

nie podlegają zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych. Wobec powyższego

żadne postanowienie tego Sądu nie jest zaskarżalne, co wynika z ustrojowej

I CNP 49/25

3

pozycji Sądu Najwyższego (zob. postanowienia SN: z 2 września 2020 r., V CO

96/20, z 26 czerwca 2025 r. III CZ 98/25, z 27 stycznia 2026 r., III CZ 232/24).

8. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy

zauważyć, że skarżący uczynili przedmiotem zażalenia niezaskarżalne

postanowienie Sądu Najwyższego.

9. Zażalenie podlega więc, na podstawie art. 397 §11 w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c., odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Krzysztof Grzesiowski

(M.M.)

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.