Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
I CSK 1769/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
7 października 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Zasądzono
77 833 zł
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy nie przyjął skargi żony w sprawie o zachowek i zasądził od niej 2700 zł kosztów

Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania

Spór

Żona i córki spadkodawcy dochodziły zachowku od pozwanej siostry spadkodawcy, która nabyła spadek po matce spadkodawcy.

Ustalenia sądu

Spadkodawca w testamencie powołał do całego spadku matkę i wydziedziczył żonę oraz starszą córkę. Sąd drugiej instancji uznał, że nie było podstaw do wydziedziczenia starszej córki, a młodszej nie można było uznać za niegodną dziedziczenia bez konstytutywnego wyroku.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną pozwanej, odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej żony i zasądził od żony na rzecz pozwanej 2700 zł kosztów postępowania kasacyjnego.

Dlaczego

Opóźnienie w wniesieniu pozwu wynikało z okoliczności niezależnych od pozwanej, więc powołanie się na przedawnienie nie naruszało art. 5 k.c. Skarga żony w tym zakresie nie została przyjęta.

Dla firm

Zarzut przedawnienia nie jest nadużyciem prawa, jeśli opóźnienie w wytoczeniu powództwa wynikało z okoliczności niezależnych od pozwanego.

Więcej o sprawie

Spadkodawca powołał w testamencie na całość spadku swoją matkę, a żonę i starszą córkę wydziedziczył. Siostra spadkodawcy podniosła zarzut przedawnienia, a sąd uznał, że nie jest to nadużycie prawa.

Jako przyczyny opóźnienia we wniesieniu pozwu o zachowek skarżąca wskazuje okoliczności niespowodowane przez pozwaną.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Zasądzono
77 833 zł
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
Sygnatura
I CSK 1769/25

Treść orzeczenia

I CSK 1769/25

POSTANOWIENIE

7 października 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Dariusz Pawłyszcze

na posiedzeniu niejawnym 7 października 2026 r. w Warszawie

w sprawie z powództwa A.S., I.K. i H.M.

przeciwko K.M.

o zapłatę,

na skutek skarg kasacyjnych H.M. i K.M.

od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z 15 października 2024 r., V Ca 188/24,

1) przyjmuje do rozpoznania skargę kasacyjną K.M.;

2) odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej H.M.;

3) zasądza od H.M. na rzecz K.M. 2700 (dwa tysiące siedemset)

zł kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości

odsetek ustawowych za opóźnienie po upływie tygodnia od dnia

doręczenia niniejszego postanowienia zobowiązanej.

(G.G.)

Uzasadnienie

I CSK 1769/25

2

pkt 2 i 3

Wyrokiem z 27 grudnia 2023 r., I C 80/20, Sąd Rejonowy w Łukowie oddalił

w całości powództwo żony i córek spadkodawcy o zachowek.

Wyrokiem zaskarżonym skargami kasacyjnymi Sąd Okręgowy w Siedlcach

zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że zasądził od pozwanej siostry

spadkodawcy na rzecz córek spadkodawcy po 77 833,33 zł z odsetkami tytułem

zachowku i oddalił apelację żony spadkodawcy.

Sąd drugiej instancji ustalił, że spadek na podstawie testamentu nabyła

w całości matka spadkodawcy. Po jej śmierci spadek nabyła w całości córka, czyli

pozwana siostra spadkodawcy. Spadkodawca, jako spadkobierców ustawowych,

pozostawił żonę i dwie córki. W testamencie, w którym do całości spadku powołał

swoja matkę, wydziedziczył żonę i starszą córkę. Młodsza córka nie została

wydziedziczona, była wówczas małoletnia.

Sąd odwoławczy uznał, że nie zachodzą, powołane przez Sąd Rejonowy,

przyczyny pozbawienia córek prawa do zachowku, Spadkodawca nie miał podstaw

do wydziedziczenia starszej córki, a młodszej córki Sąd Rejonowy nie mógł uznać za

niegodną dziedziczenia, ponieważ nie został wydany konstytutywny wyrok uznający

ją za niegodną dziedziczenia. Pozwana podniosła zarzut przedawnienia roszczeń

żony i młodszej córki spadkodawcy. Sąd odwoławczy oddalił ten zarzut tylko wobec

młodszej córki, ponieważ bieg przedawnienia został przerwany uznaniem

powództwa przez pozwaną.

Skargi kasacyjne wniosły pozwana i powodowa żona spadkodawcy. Powódka

wniosła o przyjęcie swojej skargi do rozpoznania ze względu na jej oczywistą

zasadność w zakresie zarzutu naruszenia art. 5 k.c. przez nieuznanie podniesienia

zarzutu przedawnienia za sprzeczne z zasadami-współżycia społecznego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jako przyczyny opóźnienia we wniesieniu pozwu o zachowek skarżąca

wskazuje okoliczności niespowodowane przez pozwaną. Zatem skorzystanie

z prawa do powołania się na przedawnienie nie może być działaniem pozwanej

I CSK 1769/25

3

stanowiącym nadużycie prawa, a tym samym art. 5 k.c. nie uzasadnia pozbawienia

pozwanej ochrony dzięki przedawnieniu. Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie

art. 3989 k.p.c. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej żony

spadkodawcy.

Na podstawie art. 98 i 99 k.p.c. pozwanej przysługuje od skarżącej zwrot

kosztów sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną w wysokości stawki

minimalnej określonej w stosowanym odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Pełnomocnik powódek jako skarżących oznaczył wszystkie trzy powódki, lecz

jednocześnie wskazał, że zaskarża wyrok Sądu Okręgowego tylko w zakresie

orzeczenia dotyczącego żony spadkodawcy, a zakresem zaskarżenia objął tylko

oddalenie apelacji żony spadkodawcy i przyznanie od niej kosztów pozwanej

(apelacja powódek została w całości uwzględniona w stosunku do dwóch

pozostałych powódek). Zatem w istocie skarga kasacyjna została wniesiona tylko

przez żonę spadkodawcy i tylko od niej zostały przyznane pozwanej koszty – zgodnie

z żądaniem pozwanej w odpowiedzi na skargę.

(G.G.)

[SOP]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.