Klient banku nie przekonał SN, że wyrok zapadł z wadliwym składem sądu

W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Apelacyjnego

w Warszawie z 14 lutego 2025 r. pozwana wniosła o przyjęcie skargi do

rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c.

Zdaniem skarżącej w sprawie występują dwa istotne zagadnienia prawne,

ale ich analiza wskazuje, że mają one jednakową treść: Czy według art. 379 pkt 4

k.p.c. i art. 5 ust. 1 Konstytucji oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw

Człowieka, gdy w sprawie orzekał sędzia powołany na to stanowisko przez

Prezydenta, którego wybór został zatwierdzony w 2020 r. przez Izbę Kontroli

Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych na podstawie rekomendacji udzielonej przez

I CSK 2970/25

2

KRS w składzie powołanym na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.

o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. z 2018 r., poz. 3 ze zm.) w sprawie cywilnej zachodzi nieważność

postępowania ze względu na to, że skład sądu orzekającego był sprzeczny

z przepisami prawa, czy też taka nieważność nie zachodzi?

Pozwana wskazała także, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania

w związku z naruszeniem art. 379 pkt 4 k.p.c. i art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz art. 6

ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, przez to że skład sądu był

sprzeczny z przepisami prawa, ponieważ zaskarżony wyrok wydali dwaj sędziowie

niespełniający wymogów prawa europejskiego..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną

do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. uznaje

się zagadnienie dotychczas nierozstrzygnięte w orzecznictwie, a zatem takie, które

cechuje się przymiotem nowości i którego wyjaśnienie może sprzyjać rozwojowi

prawa (zob. np. postanowienia SN: z 21 stycznia 2022 r., I CSK 1285/22;

z 24 kwietnia 2023 r., I CSK 4950/22; z 20 grudnia 2023 r., I CSK 4003/23).

Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa,

podobnie jak nie występuje w sprawie istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd

Najwyższy co do podnoszonych kwestii wyraził już swój pogląd we wcześniejszym

orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę przyjętego

stanowiska (zob. m.in. postanowienia SN: z 23 kwietnia 2015 r., I CSK 691/14;

i z 21 lutego 2024 r., I CSK 591/23).

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że problem przedstawiony

przez skarżącą nie może być uznany za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu

art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., gdyż nie ma on przymiotu nowości.

I CSK 2970/25

3

W orzecznictwie wyjaśniono już, że powołanie sędziego sądu powszechnego

na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na podstawie ustawy

z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz

niektórych innych ustaw nie jest okolicznością, która samodzielnie może prowadzić

do przyjęcia, że postępowanie z udziałem takiego sędziego jest dotknięte

nieważnością w rozumieniu art. 379 k.p.c. (zob. np. postanowienie SN z 27

czerwca 2024 r., I CSK 1185/24, i cytowane tam orzecznictwo Sądu Najwyższego).

Ponadto należy zauważyć, że np. w wyroku z 24 marca 2026 r., C-521/21,

TSUE jednoznacznie przesądził, że nieprawidłowość, której dopuszczono się przy

powołaniu sędziego, nie wystarczy sama w sobie, aby stwierdzić, że sędzia ten nie

jest niezawisły. Trybunał podkreślił konieczność dokonania całościowej,

zindywidualizowanej oceny wszystkich okoliczności towarzyszących powołaniu oraz

funkcjonowaniu danego sędziego, wykluczając tym samym jakikolwiek automatyzm

w tym zakresie (zob. postanowienie SN z 22 kwietnia 2026 r., I CSK 605/26).

Wbrew twierdzeniom pozwanego zaskarżony wyrok nie został wydane

w warunkach nieważności postępowania. Skarżący nie przytoczył jakichkolwiek

okoliczności (poza powołaniem przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną

na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie

Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw), które mogłyby prowadzić do wniosku

o istnieniu obiektywnie uzasadnionych wątpliwości co do wskazanych w skardze

sędziów a tym bardziej do sformułowania wniosku o nieważności postępowania.

Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł,

jak w sentencji.

(K.W.)

[a.ł]