Fundusz dochodził zapłaty od pozwanej, SN odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej

1. Wyrokiem z 26 lutego 2025 r., Sąd Apelacyjny w Krakowie, w sprawie z

powództwa […] Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w […]

przeciwko A. S., o zapłatę, na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu

Okręgowego w Krakowie z 9 czerwca 2022 r., oddalił apelację (pkt 1) oraz orzekł o

kosztach postępowania (pkt 2, 3, 4).

2. Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiodła pozwana,

I CSK 3777/25

2

zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie punktów 1, 2, 3.

3. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując

się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

4. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu

postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na

ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości

orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu

prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub

oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń

umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji

skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona

w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi

kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony

wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie

służy zaś merytorycznej ocenie skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej

jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest

usprawiedliwione.

5. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną

do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nakładając na

skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki przyjęcia

skargi kasacyjnej do rozpoznania, ustawodawca zmierzał do zagwarantowania, że

skarga kasacyjna, nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń,

będzie pełnić przypisane jej funkcje publicznoprawne. Ograniczenie przesłanek do

czterech ma więc zapewnić, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą

być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne, a skarga kasacyjna nie stanie się

instrumentem wykorzystywanym w każdej sprawie. Tak więc, nie w każdej sprawie,

I CSK 3777/25

3

nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy

wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania,

w przeciwnym razie Sąd Najwyższy stałby się wbrew obowiązującym regulacjom

sądem trzeciej instancji. Nie jest rolą Sądu Najwyższego korygowanie

ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej

indywidualnej sprawie.

6. Skarga kasacyjna nie zawiera argumentów dostatecznych dla uznania, że

skarżący skutecznie wykazał, iż w sprawie zachodzi powołana przesłanka z art.

3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

7. Złożenie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na

przesłance oczywistej jej zasadności oznacza, zgodnie z poglądem utrwalonym w

judykaturze, że skarżący musi przedstawić dokładny wywód, na czym – jego

zdaniem – polega oczywista zasadność skargi w danej sprawie z przytoczeniem

przepisów, których naruszenie ją spowodowało oraz argumentację wskazującą na

to, dlaczego opisane naruszenie doprowadziło do wydania oczywiście

nieprawidłowego orzeczenia. Przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej, w trybie z art.

3989 § 1 pkt 4 k.p.c., nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa

materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało

wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie SN z 8

października 2015 r., IV CSK 189/15 i przywołane tam orzecznictwo). Skarżący,

przedstawiając – jako okoliczność uzasadniającą rozpoznanie skargi kasacyjnej

„oczywiste naruszenie prawa” – powinien zatem wykazać kwalifikowany charakter

tego naruszenia (zob. postanowienia SN: z 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP

2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49;

z 15 kwietnia 2021 r., IV CSK 617/20).

8. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

skarżąca wskazała, że: „zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty narusza

przepisy postępowania, tj. art. 378 § 1 i art. 382 kpc, ponieważ sąd II instancji nie

rozpoznał wszystkich zarzutów apelacyjnych podniesionych przez skarżącą w

apelacji, a więc doszło do nieprawidłowej kontroli apelacyjnej sądu II instancji.”

Skarżąca jednak nie doprecyzowała, których zarzutów apelacyjnych nie rozpoznał

I CSK 3777/25

4

Sąd Apelacyjny (oraz jak ich nierozpoznanie wpłynęło na wynik sprawy). Ponadto

skarżąca podniosła, że „zaskarżone orzeczenie sądu II instancji narusza także inne

przepisy postępowania, w tym zakresie dotyczącym obowiązku zbadania przez Sąd

z urzędu umowy…”. Jednak w tym miejscu skarżąca nie wymieniła przepisów

postępowania, do których to stwierdzenie miałoby się odnosić.

Oceniając treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania, należy wskazać, że skarżąca nie przedstawiła dokładnego wywodu w

zakresie oczywistej zasadności skargi w analizowanej sprawie. Wybiórczo

przytoczyła przepisy, których naruszenie ją spowodowało. W uzasadnieniu wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawarto argumentacji wskazującej

na to, dlaczego opisane naruszenie doprowadziło do wydania oczywiście

nieprawidłowego orzeczenia.

Zatem tak skonstruowany wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania, nie może być uznany za prawidłowy, co powoduje, że skarga, w

ramach przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., nie mogła zostać przyjęta

do rozpoznania.

9. Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn

uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności

nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).

10. Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.).

11. Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9

marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków

poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej,

wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej

ustala się w kwocie nieprzekraczającej 40 % stawek minimalnych za czynności

radców prawnych określonych w przepisach wykonawczych. Zatem o kosztach

postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie

opłat za czynności radców prawnych.

[a.ł]

I CSK 3777/25

5

Piotr Telusiewicz