Sygnatura akt: I KK 43/26
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Karna Wydział I
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 10 marca 2026 r.
W serwisie od: 27 października 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Kasacja od grzywny za przestępstwo skarbowe pozostawiona bez rozpoznania

Spór

Obrońca skazanego T. J. zaskarżył kasacją wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze utrzymujący w mocy wyrok skazujący za przestępstwo skarbowe i domagał się uniewinnienia.

Ustalenia sądu

Sąd Rejonowy w Zgorzelcu skazał T. J. na karę grzywny 80 stawek dziennych po 150 zł, a Sąd Okręgowy utrzymał ten wyrok w mocy. W kasacji nie wskazano uchybień z art. 439 k.p.k.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy pozostawił kasację bez rozpoznania i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Dlaczego

Skazany został ukarany grzywną, a kasacja na jego korzyść jest dopuszczalna tylko przy karze pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia albo przy uchybieniach z art. 439 k.p.k., których skarga nie wskazywała.

Dla firm

Kasację na korzyść można wnieść tylko przy karze pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia albo przy uchybieniach z art. 439 k.p.k. Kasacja od grzywny bez takich zarzutów jest niedopuszczalna.

Więcej o sprawie

Obrońca T. J. domagał się uniewinnienia, a w kasacji wskazał zarzuty z art. 433 § 2 i art. 457 § 3 k.p.k. Skazany dostał 80 stawek dziennych grzywny po 150 zł każda.

W sprawie niniejszej T. J. został skazany na karę grzywny, a w przytoczonych w skardze kasacyjnej zarzutach, jak również z części motywacyjnej, nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział I
Sygnatura: I KK 43/26

Treść orzeczenia

I KK 43/26

POSTANOWIENIE

Dnia 10 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Błaszczyk

w sprawie T. J.

skazanego z art. 56 § 2 k.k.s. i inne

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 10 marca 2026 r,

kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze

z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt VI Ka 404/25

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu

z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II K 165/22

na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.

1. pozostawia kasację bez rozpoznania;

2. obciąża skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II K 165/22 Sąd Rejonowy w

Zgorzelcu skazał T. J. za czyn z art. 56 § 2 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zb. z

art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. i za to na podstawie

art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. wymierzył mu karę grzywny 80 stawek

dziennych w kwotach po 150 złotych każda.

I KK 43/26

Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy w Jeleniej

Górze wyrokiem z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt VI Ka 404/25 utrzymał

zaskarżony wyrok w mocy.

Kasację od tego orzeczenia wniósł oborńca skazanego zarzucając

naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i wniósł o

uniewinnienie skazanego.

W pisemnej odpowiedzi na kasację Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Celno

– Skarbowego we Wrocławiu wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania jako

nieodpowiadającej przepisom z art. 523 § 2 i 4 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniesiona w niniejszej sprawie kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy,

a ponieważ została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta, konieczne było

pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw.

z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.

Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść

jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe

na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu

uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji

jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.)

W sprawie niniejszej T. J. został skazany na karę grzywny, a w

przytoczonych w skardze kasacyjnej zarzutach, jak również z części motywacyjnej,

nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Tak zredagowana

kasacja strony w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest

niedopuszczalna ex lege. W związku z tym konieczne było orzeczenie przez Sąd

Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k., ponieważ przyjęta kasacja nie

odpowiada warunkom formalnym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23

października 2013 r., IV KZ 55/13).

Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej.

I KK 43/26

[J.J.]

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.