Sygnatura akt: I KK 55/26
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Karna Wydział I
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 15 lipca 2026 r.
W serwisie od: 15 lipca 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania kary dla P. T. mimo kasacji obrońcy

Spór

Obrońca skazanego P. T., skazanego za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, zaskarżył wyrok sądu odwoławczego kasacją i zażądał wstrzymania wykonania kary pozbawienia wolności.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzut rażącego naruszenia art. 117 § 2, 2a i 3a k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. nie jest na tym etapie oczywiście zasadny. Obrońca uzasadniał wniosek jedynie ogólnie, wskazując na nieodwracalne i ciężkie skutki wykonania kary.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 11 września 2025 r., sygn. akt IV Ka 800/25.

Dlaczego

Wstrzymanie wykonania wyroku jest wyjątkiem i wymaga jednocześnie oczywistej zasadności zarzutów oraz wyjątkowo dolegliwych, nieodwracalnych skutków dla skazanego. Ogólnikowa argumentacja obrońcy nie spełniała tych warunków.

Dla firm

Samo wniesienie kasacji nie wstrzymuje wykonania prawomocnego wyroku, a ogólne twierdzenie o nieodwracalnych skutkach nie wystarcza, by sąd zastosował art. 532 § 1 k.p.k.

Więcej o sprawie

Obrońca wniósł kasację w lutym 2026 r. i zarzucił naruszenie art. 117 k.p.k., a wniosek o wstrzymanie wykonania uzasadniał ogólnie ciężarem skutków dla skazanego.

Natomiast ogólnikowa argumentacja obrońcy na temat nieodwracalności i ciężaru skutków wykonania zaskarżonego orzeczenia, nie może stanowić samodzielnej podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział I
Sygnatura: I KK 55/26

Treść orzeczenia

I KK 55/26

POSTANOWIENIE

Dnia 15 lipca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Kołodziejski

w sprawie P. T.

skazanego za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu

narkomanii,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 15 lipca 2026 r.,

wniosku obrońcy skazanego

o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu

z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt IV Ka 800/25,

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu

z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt VIII K 536/24,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario,

p o s t a n o w i ł:

nie uwzględnić wniosku.

Uzasadnienie

W dniu 10 lutego 2026 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy

skazanego P. T., który wyrok sądu odwoławczego zaskarżył „w całości” na korzyść

strony, którą reprezentuje, podnosząc zarzut rażącego naruszenia art. 117 § 2, 2a i

3a k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. Autor kasacji sformułował również wniosek o

wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, uzasadniając go oczywistością

zasadnością i rangą poniesionego zarzutu kasacyjnego. Wskazał, że w tej sytuacji

I KK 55/26

wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wywoła po stronie skazanego

„nieodwracalne i niewyobrażalnie ciężkie skutki”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Wskazany w art. 532 § 1 k.p.k. mechanizm wstrzymania wykonania

orzeczenia, zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, ma charakter

ekstraordynaryjny. Stanowi on odstępstwo od ogólnej reguły – wyrażonej w art. 9 §

2 k.k.w. – według której wyrok posiadający atrybut prawomocności podlega

bezzwłocznemu wykonaniu. Zastosowanie tej instytucji może wchodzić w rachubę

jedynie w razie kumulatywnego spełnienia dwóch kryteriów, tj. wystąpienia

oczywistej zasadności zarzutów podniesionych w nadzwyczajnym środku

odwoławczym oraz wykazania przez wnioskującego, że dalsze wykonywanie

orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego

skutki (zob. postanowienie SN z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie

SN z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie SN z dnia 14 czerwca

2018 r., II KK 184/18). Sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi więc dostatecznej

podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku.

Wstępna ocena kasacji wniesionej na korzyść P. T. – dokonana w

niezbędnym zakresie dla rozpoznania przedmiotowego wniosku – nie pozwala

stwierdzić oczywistej zasadności zarzutu, w którym skarżący awizuje rażące

naruszenia art. 117 § 2, 2a i 3a k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. Rzecz jasna, obecnie

poczyniona konstatacja w sposób definitywny nie przesądza o wyniku

postępowania kasacyjnego. Kwestia zasadności podniesionego zarzutu będzie

przedmiotem pogłębionej analizy Sądu Najwyższego w momencie rozpoznania

wniesionej kasacji. Natomiast ogólnikowa argumentacja obrońcy na temat

nieodwracalności i ciężaru skutków wykonania zaskarżonego orzeczenia, nie może

stanowić samodzielnej podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art.

532 § 1 k.p.k.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

[J.J.]

I KK 55/26

[r.g.]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.