Poniedziałek Wydanie nr 30

Sygnatura akt
I KO 6/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
4 marca 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy przekazał sprawę A.G. z Jeleniej Góry do Lwówka Śląskiego

Przejdź do orzeczenia, 4 min czytania

Spór

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wystąpił o przekazanie sprawy podejrzanego A.G. innemu sądowi, bo pokrzywdzonymi są sędziowie tego samego wydziału.

Ustalenia sądu

We wniosku o umorzenie postępowania postawiono A.G. zarzuty czynów z art. 212 § 1 k.k. na szkodę czworga sędziów. Sędziowie utrzymują z innymi sędziami tego sądu zawodowe i koleżeńskie relacje.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lwówku Śląskim.

Dlaczego

Według sądu rozpoznanie sprawy przez sąd miejscowo właściwy mogłoby podważyć zaufanie do bezstronności, bo dotyczy zarzutów wobec sędziów tego sądu.

Więcej o sprawie

Pokrzywdzonymi w sprawie jest czworo z dziewięciorga sędziów II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze uznał, że rozpoznanie sprawy przez sąd miejscowo właściwy może budzić wątpliwości co do bezstronności.

Takie okoliczności w istocie materializują się w sprawie niniejszej.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział I
Sygnatura
I KO 6/26

Treść orzeczenia

I KO 6/26

POSTANOWIENIE

Dnia 4 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Bojańczyk

w sprawie A.G.

podejrzanego o czyny z art. 212 § 1 k.k. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 marca 2026 r.,

wniosku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

zawartego w postanowieniu z dnia 16 stycznia 2026 r., II K 1550/25,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

wniosek uwzględnić i sprawę przekazać do rozpoznania

Sądowi Rejonowemu w Lwówku Śląskim.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2026 r., II K 1550/25, Sąd Rejonowy w

Jeleniej Górze wystąpił w trybie art. 37 k.p.k. do Sądu Najwyższego z wnioskiem o

przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z

uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że

pokrzywdzonymi w sprawie jest czworo z dziewięciorga sędziów II Wydziału

Karnego Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, czynnych zawodowo, znanych

sędziom tego Sądu, nie tylko z racji zależności służbowych czy relacji zawodowych,

ale również z tytułu więzi koleżeńskich czy towarzyskich. W opinii sądu

występującego z wnioskiem w trybie przepisu art. 37 k.p.k. rozpoznanie sprawy

I KO 6/26

2

przez sąd właściwy miejscowo może doprowadzić do powstania obaw co do

bezstronności sędziów orzekających w sądzie właściwym miejscowo, będących

następstwem samej świadomości zawodowych oraz towarzyskich powiązań z

pokrzywdzonymi. Jak wskazał sąd występujący z przedmiotowym wnioskiem, dobro

wymiaru sprawiedliwości wymaga eliminowania sytuacji, które mogą wywołać u

uczestników postępowania lub u postronnych obserwatorów procesu

przeświadczenie – choćby mylne – o niemożności bezstronnego rozpoznania danej

sprawy, a taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie z uwagi na stosunki

zawodowe i koleżeńskie sędziów sądu właściwego miejscowo z sędziami

pokrzywdzonymi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Inicjatywa Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze zasługiwała na uwzględnienie,

zatem sprawę należało przekazać do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Instytucja tzw. właściwości z delegacji, uregulowana w przepisie art. 37 k.p.k.,

ma charakter wyjątkowy. Skorzystanie z niej możliwe jest tylko wtedy, gdy na

gruncie konkretnej sprawy dojdzie do zmaterializowania się okoliczności, które dają

podstawę do twierdzenia, że w odbiorze społecznym mogą powstać wątpliwości co

do istnienia warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania sprawy przez

sąd właściwy miejscowo. Takie okoliczności w istocie materializują się w sprawie

niniejszej. We wniosku o umorzenie postępowania i zastosowanie środka

zabezpieczającego wobec A.G., postawiono podejrzanemu zarzuty popełnienia

czynów zakwalifikowanych jako przestępstwa z art. 212 § 1 k.k. i in. ⎯ na szkodę

czworga sędziów II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze

(wniosek, k. 311-314 akt II K 1550/25).

Wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem

sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na wniosek sądu

właściwego miejscowo. Rozpoznanie sprawy karnej w postępowaniu

jurysdykcyjnym przez sąd miejscowo właściwy, tj. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze,

w odbiorze zewnętrznym może doprowadzić do powstania uzasadnionego

I KO 6/26

3

przekonania co do braku istnienia adekwatnych warunków do obiektywnego

rozpoznania sprawy, skoro rozstrzygnięcie, które ma wydać w postępowaniu

karnym Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze w II Wydziale Karnym dotyczy

odpowiedzialności karnej za czyny popełnione ⎯ według oskarżyciela publicznego

⎯ na szkodę sędziów orzekających w ww. Wydziale Sądu Rejonowego w Jeleniej

Górze. Jest to niewątpliwie okoliczność, która może podważać zaufanie co do

istnienia warunków do bezstronnego i obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd

właściwy miejscowo nie tylko w oczach samego zainteresowanego, tj.

podejrzanego A.G., ale ⎯ również ⎯ w odbiorze społecznym, skoro sąd miejscowo

właściwy miałby rozstrzygać w przedmiocie zarzutów dotyczących sędziów

orzekających w tym sądzie. Także nie bez racji Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze w

swej inicjatywie wskazuje na relacje koleżeńskie jakie pokrzywdzeni sędziowie

utrzymują z innymi sędziami tego Sądu, Wydziału, z którymi najprawdopodobniej

znają się od wielu lat. Są to więzy mogące wywołać przekonanie o braku istnienia w

Sądzie Rejonowym w Jeleniej Górze warunków do przeprowadzenia

przedmiotowego postępowania w sposób wolny od wpływu wskazanych

okoliczności. Uzasadnia to zatem przekazanie sprawy innemu sądowi

równorzędnemu do rozpoznania w trybie przepisu art. 37 k.p.k.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek Sądu

Rejonowego w Jeleniej Górze i orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. O

wskazaniu Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim jako właściwego do rozpoznania

przedmiotowej sprawy w związku z uruchomieniem tzw. właściwości delegacyjnej

zdecydowały względy czysto organizacyjnej natury (jest to sąd nieodległy

względem sądu miejscowo właściwego). Powierzenie sprawy do rozpoznania

sądowi równorzędnemu, którego siedziba znajduje się w okręgu jeleniogórskim,

pozwoli zapobiec konieczności ewentualnego ponownego występowania z

wnioskiem w trybie przepisu art. 37 k.p.k. w razie zainicjowania w niniejszej sprawie

postępowania odwoławczego.

[WB]

[a.ł]

I KO 6/26

4

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.