- Sygnatura akt
- I KZ 13/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział I
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 11 marca 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
Skazany liczył termin zażalenia bez dni wolnych od pracy. SN utrzymał odmowę przyjęcia
Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania
Spór
Skazany P. M. twierdził, że termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia jego osobistej kasacji upływał 7 stycznia 2026 r. Sąd odwoławczy uznał, że zażalenie wniesiono po upływie terminu.
Ustalenia sądu
Odpis zarządzenia z 15 grudnia 2025 r. doręczono skazanemu 23 grudnia 2025 r., a bieg terminu rozpoczął się 29 grudnia 2025 r. Ostatni dzień terminu, 4 stycznia 2026 r., przypadał na niedzielę, więc przesunął się na 5 stycznia 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 20 stycznia 2026 r. o odmowie przyjęcia zażalenia.
Dlaczego
Sąd Najwyższy uznał, że nie jest dopuszczalne wyłączanie z terminu wszystkich dni wolnych od pracy, bez względu na okres, w którym przypadają. Zażalenie wniesione po upływie zawitego terminu nie mogło zostać przyjęte.
Dla firm
Przy liczeniu siedmiodniowego terminu zawitego do zażalenia dni wolne od pracy nie są pomijane tylko dlatego, że przypadają w okresie świąt. Gdy ostatni dzień terminu wypada w niedzielę, czynność można wykonać w najbliższym dniu niebędącym dniem wolnym.
Więcej o sprawie
Zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji doręczono skazanemu 23 grudnia 2025 r., a zażalenie na nie nadano w administracji jednostki penitencjarnej 7 stycznia 2026 r.
Nie jest bowiem oczywiście tak, jak chce skazany, że licząc termin do wniesienia środka odwoławczego, z terminu tego można eliminować wszystkie dni wolne od pracy, bez względu na to na jaki okres przypadają.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział I
- Sygnatura
- I KZ 13/26
Treść orzeczenia
I KZ 13/26
POSTANOWIENIE
Dnia 11 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Eugeniusz Wildowicz
w sprawie P. M. ,
skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu
narkomanii i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 11 marca 2026 r.,
zażalenia skazanego
na zarządzenie sędziego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego
w Jeleniej Górze
z dnia 20 stycznia 2026 r., sygn. akt VI Ka 410/25,
o odmowie przyjęcia zażalenia
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Zastępca Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu
Okręgowego w Jeleniej Górze, zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2025 r. odmówił
przyjęcia osobistej kasacji skazanego P. M. od wyroku Sądu Okręgowego w
Jeleniej Górze z dnia 30 września 2025 r., sygn. akt VI Ka 410/ 25.
Zarządzenie to zostało doręczone skazanemu w dniu 23 grudnia 2025 r.
I KZ 13/26
2
Skazany złożył zażalenie na powyższe zarządzenie (nadał w administracji
jednostki penitencjarnej) w dniu 7 stycznia 2026 r.
Sędzia VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Jeleniej
Górze, zarządzeniem z 20 stycznia 2026 r., na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. w zw. z
art. 429 § 1 k.p.k., odmówił przyjęcia tego zażalenia uznając, że zostało ono
wniesione po upływie terminu zawitego.
Skazany wniósł zażalenie na to zarządzenie. Utrzymując, że nie uchybił
terminowi do złożenia zażalenia, który jego zdaniem upływał 7 stycznia 2026 r.,
wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W zaskarżonym zarządzeniu trafnie stwierdzono, że skazany nie dochował 7
dniowego zawitego terminu do wniesienia zażalenia, które - jako wniesione po
upływie tego terminu - nie mogło zostać przyjęte.
Ponieważ skazanemu odpis zarządzenia z dnia 15 grudnia 2025 r.
doręczono 23 grudnia 2025 r., termin do wniesienia zażalenia na to zarządzenie
rozpoczął bieg dopiero w dniu 29 grudnia 2025 r. Stało się tak dlatego, że 24
grudnia był bowiem dniem wolnym od pracy, 25 i 26 grudnia to święta, a 27 i 28 to
znowu dni wolne od pracy (sobota i niedziela). Skoro 7 dniowy termin rozpoczął
bieg 29 grudnia 2025 r. to upływał 4 stycznia 2026 r. Ponieważ jednak była to
niedziela, to zgodnie z art. 123 § 3 k.p.k., czynność można było wykonać w dniu
następnym, tj. 5 stycznia 2026 r., który nie był dniem świątecznym ani wolnym od
pracy. Nie jest bowiem oczywiście tak, jak chce skazany, że licząc termin do
wniesienia środka odwoławczego, z terminu tego można eliminować wszystkie dni
wolne od pracy, bez względu na to na jaki okres przypadają. Nie można więc było
pominąć 1 i 3 stycznia 2026 r. i przyjąć jedynie dni robocze.
Nie dostrzegając podstaw do uwzględnienia zażalenia, należało utrzymać w
mocy zaskarżone zarządzenie.
Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy, orzekł jak w postanowieniu.
I KZ 13/26
3
[JJ.]
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.