Sąd Najwyższy uchylił odmowę przyjęcia wniosku skazanego o uzasadnienie wyroku

Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2026 r., wydanym w sprawie o sygn. akt VII

Ka 1063/25, upoważniony sędzia VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu

Okręgowego w Zielonej Górze odmówił przyjęcia wniosku skazanego K. J. o

sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 19 grudnia 2025 r.,

I KZ 28/26

2

sygn. akt VII Ka 1063/25, argumentując, że wniosek ten został złożony po upływie

terminu zawitego.

Przedmiotowe zarządzenie zaskarżył skazany działający osobiście

podnosząc, że nie został pouczony o przysługujących mu prawach i nie był

świadomy, że termin do wystąpienia o sporządzenie na piśmie i doręczenie

uzasadnienia wyroku biegł w jego sprawie od dnia ogłoszenia tego orzeczenia.

Sad Najwyższy zważył, co następuje.

Wywiedzione zażalenie doprowadziło do uchylenia zaskarżonego

zarządzenia i przekazania sprawy Prezesowi Sądu Okręgowego w Zielonej Górze

do ponownego rozpoznania. Nastąpiło to jednak na skutek okoliczności

dostrzeżonej przez Sąd Najwyższy z urzędu.

Decyzja w tej sprawie determinowana była zaistnieniem bezwzględnego

powodu odwoławczego określonego w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 40 § 3

k.p.k., co zarazem zwalniało Sąd Najwyższy od odnoszenia się do argumentacji

przedstawianej przez skarżącego, jako przedwczesnej (art. 436 k.p.k. w zw. z art.

518 k.p.k.).

Z treści art. 40 § 3 k.p.k. wynika, że sędzia, który brał udział w wydaniu

orzeczenia objętego wnioskiem o wznowienie, zaskarżonego w trybie kasacji lub

objętego skargą nadzwyczajną, nie może orzekać co do tego wniosku, kasacji lub

skargi.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że zawarte w art.

40 § 3 k.p.k. pojęcie „co do kasacji” odnosi się nie tylko do orzekania w przedmiocie

merytorycznej zasadności kasacji, czy orzeczeń decydujących o jej

dopuszczalności, ale też rozstrzygnięć pozostających z nimi w ścisłym związku,

które procesowo uniemożliwiają („blokują”) dostęp do tego nadzwyczajnego środka

zaskarżenia. W katalogu tych rozstrzygnięć mieści się więc także zarządzenie o

odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia

wyroku, który ma być zaskarżony kasacją (zob. postanowienia SN: z 30 marca

2017 r., V KZ 7/17; 25 stycznia 2021 r. IV KZ 4/21; 20 września 2022 r., II KZ 26/22;

16 stycznia 2024 r., III KZ 50/23; z 20 czerwca 2024 r., V KZ 28/24).

I KZ 28/26

3

W niniejszej sprawie zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku

o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego

zostało wydane przez sędziego Sądu Okręgowego w Zielonej Górze D.P.

orzekającego także w postępowaniu odwoławczym i biorącego udział – w

charakterze sprawozdawcy – w wydaniu przez tenże Sąd wyroku z dnia 19 grudnia

2025 r., sygn. akt VII Ka 1063/25.

Okoliczność ta, stanowiąc uchybienie, o którym mowa w art. 439 § 1 pkt 1

k.p.k., skutkowała koniecznością uchylenia zaskarżonego zarządzenia i

przekazania sprawy, celem dalszego procedowania w przedmiocie wniosku

skazanego o sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu odwoławczego, Prezesowi

Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, który w postępowaniu ponownym

respektować będzie dyspozycję art. 40 § 3 k.p.k.

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

[J.J.]

[a.ł]