Skazany znał wyrok od lipca 2023 r. Sąd Najwyższy nie przywrócił terminu do uzasadnienia

Zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2024 r. odmówiono przyjęcia złożonego w

dniu 8 kwietnia 2024 r. (data prezentaty Sądu Okręgowego w Poznaniu) wniosku

skazanego D. S. o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu

Okręgowego w Poznaniu z dnia 20 lipca 2023 r., sygn. akt XVII Ka 612/23, wobec

stwierdzenia, że został on wniesiony po terminie wskazanym w art. 422 § 1 k.p.k.

I KZ 5/26

2

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skazany. Postanowieniem z dnia

25 marca 2025 r., I KZ 10/25, Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu zażalenia skazanego,

utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy, wskazując jednocześnie, że pismo

skazanego zawiera również wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o

sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w

Poznaniu z dnia 20 lipca 2023 r., sygn. akt XVII Ka 612/23.

Sąd Okręgowy w Poznaniu, po rozpoznaniu zawartego w piśmie z dnia 8

kwietnia 2024 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o

sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z

dnia 20 lipca 2023 r., sygn. akt XVII Ka 612/23, postanowieniem z dnia 8 grudnia

2025 r., XVII Ka 612/23, nie uwzględnił wniosku skazanego.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skazany, przedstawiając w

jego treści szereg ogólnych okoliczności, w tym odnoszących się do przebiegu

postępowania sądowego, braku zapoznania się z treścią apelacji wniesionej przez

jego obrońcę oraz konieczności wniesienia do Sądu Najwyższego kasacji przez

Rzecznika Praw Obywatelskich. Ponadto skazany podniósł, że niedotrzymanie

terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych „z uwagi iż obrońca […] podjął

działania nie konsultując tego z oskarżonym.” W oparciu o przedstawioną

argumentację wniósł o „przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie

na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sadu Okręgowego w Poznaniu XVII

Wydział Karny odwoławczy o sygn. akt XVII Ka 612/23.”

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Zażalenie skazanego D. S. nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k., wniosek o doręczenie orzeczenia

z uzasadnieniem należy zgłosić w sądzie odwoławczym, który je wydał, w terminie

zawitym 7 dni od daty jego ogłoszenia, a jeżeli ustawa przewiduje doręczenie

orzeczenia, od daty jego doręczenia. W świetle art. 126 § 1 k.p.k., warunkiem

formalnym wniosku o przywrócenie terminu jest wykazanie, że niedotrzymanie

terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych oraz złożenie tego

wniosku w terminie 7 dni od daty ustania przeszkody, która uniemożliwiała

I KZ 5/26

3

dokonanie określonej czynności w ustawowym terminie. Warunkiem formalnym jest

również dopełnienie czynności, która miała być w terminie wykonana. Ciężar

wykazania przyczyn niedotrzymania terminu zawitego spoczywa na stronie, która

wnosi o jego przywrócenie.

Przede wszystkim należy podzielić stanowisko Sądu Okręgowego, że

skazany nie wykazał, aby uchybienie terminowi do złożenia wniosku o

sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło z przyczyn od

niego niezależnych. Wyrok w przedmiotowej sprawie zapadł w dniu 20 lipca 2023 r.,

przy czym skazany znał termin rozprawy odwoławczej i miał realną możliwość

zainteresowania się treścią orzeczenia. Co więcej, jak sam podniósł, administracja

zakładu karnego poinformowała go o treści zapadłego wyroku już w dniu 24 lipca

2023 r., a zatem od tej daty posiadał on wiedzę o orzeczeniu, podczas gdy wniosek

o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku złożył dopiero w dniu 4 kwietnia

2024 r. W tych zatem okolicznościach wykluczone jest ustalenie, jakoby uchybienie

terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z

uzasadnieniem nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych.

Podnieść również należy, że skazany nie podjął nawet najmniejszej próby

wykazania, że zaskarżone orzeczenie Sądu Okręgowego jest obarczone

jakąkolwiek wadą. Zamiast tego całą przedstawioną argumentację koncentruje na

okolicznościach nieistotnych dla oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Formułowanie bowiem twierdzeń o braku złożenia osobistej apelacji oraz

podejmowaniu przez obrońcę działań bez konsultacji ze skazanym (przy czym

niedotyczących kwestii wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku),

a nadto powoływanie innych ogólnych okoliczności, w tym odnoszących się do

możliwości złożenia kasacji przez Rzecznika Praw Obywatelskich, zupełnie mija się

z podstawami uzasadniającymi wystąpienie przyczyn od strony niezależnych w

rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k.

Konkludując, stwierdzić należy, że w realiach przedmiotowej sprawy skazany

nie uprawdopodobnił tego, że uchybienie terminowi do złożenia wniosku o

sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło z przyczyny od niego niezależnej. Z

tego względu Sąd Najwyższy nie stwierdził, aby Sąd Okręgowy wydając

I KZ 5/26

4

zaskarżone postanowienie dopuścił się uchybienia, które mogłoby podważyć

prawidłowość jego rozstrzygnięcia.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał, że przedmiotowe zażalenie nie jest

zasadne, co skutkowało utrzymaniem w mocy zaskarżonego postanowienia.

[J.J.]

[a.ł]