Wniosek o zbadanie niezawisłości sędziego SN T. D. odrzucony

A. W. (dalej: „Skarżący”) zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika

wniósł o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez

Sędziego Sądu Najwyższego T. D. z uwagi na okoliczności towarzyszące jego

powołaniu na urząd sędziego, co w konsekwencji powinno skutkować wyłączeniem

tego Sędziego od rozpoznania sprawy II NSKP 2/25.

W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że w jego ocenie w sprawie zachodzą

przesłanki przewidziane w art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie

Najwyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 622 z późn. zm.; dalej: „ustawa o

Sądzie Najwyższym”), w szczególności, że Sędzia Sądu Najwyższego T. D. został

powołany na urząd sędziego w okresie obowiązywania zmienionej w 2017 r. ustawy

o Krajowej Radzie Sądownictwa. Zdaniem Skarżącego taki stan rzeczy prowadzi

zaś do stwierdzenia, iż w sprawie II NSKP 2/25 może dojść do naruszenia

standardu niezawisłości i bezstronności, mającego wpływ na wynik tej sprawy.

I NB 6/25

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podstawą wniosku był art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym w brzmieniu

obowiązującym od 15 lipca 2022 r., zgodnie z którym dopuszczalne jest badanie

spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości

i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu

i jego postępowania po powołaniu, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może

to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności,

mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących

uprawnionego oraz charakteru sprawy. Natomiast na podstawie art. 29 § 9 i 10

przedmiotowej ustawy wniosek o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności

powinien czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego,

a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia, że w danej sprawie zachodzą przesłanki

określone w art. 29 § 5 oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie

wraz z dowodami na ich poparcie. Wniosek niespełniający tych wymagań podlega

odrzuceniu bez wezwania do usunięcia braków formalnych. Odrzuceniu podlega

również wniosek złożony po upływie terminu albo z innych przyczyn

niedopuszczalny.

W ocenie Sądu Najwyższego, wniosek Skarżącego podlega odrzuceniu

z powodu braku spełnienia przesłanek określonych w art. 29 § 5 ustawy

o Sądzie Najwyższym. Skarżący wskazał we wniosku, jakie okoliczności

towarzyszące powołaniu Sędziego Sądu Najwyższego T. D. do pełnienia tego

urzędu postrzega jako naruszające standard niezawisłości i bezstronności. Budzi

wprawdzie zasadnicze wątpliwości, czy sam fakt negatywnego nastawienia

sędziego do prób kwestionowania trybu jego powołania jest takim zachowaniem,

które może naruszać standardy niezawisłości lub bezstronności, jednak ta

okoliczność nie podlega badaniu na etapie kontroli dopuszczalności wniosku.

Skarżący nie wskazał natomiast, jak w okolicznościach sprawy II NSKP 2/25

ewentualne naruszenie standardu niezawisłości lub bezstronności związane z

powołaniem na urząd sędziego i późniejszym postępowaniem sędziego mogłoby

wpływać na jej wynik (przy uwzględnieniu okoliczności dotyczących uprawnionego

oraz charakteru sprawy). W tym zakresie Skarżący ograniczył się do powołania

I NB 6/25

3

orzeczenia Naczelnego Sądu Najwyższego, z którego miałoby wynikać, że

sędziowie powołani do pełnienia urzędu w okresie obowiązywania zmienionej w

2017 r. ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa nie mogą sprawować wymiaru

sprawiedliwości. Taka teza, abstrahująca od przedmiotu sprawy, w której wniesiono

skargę kasacyjną, jest nie do pogodzenia z treścią art. 179 w zw. z art. 175 ust. 1 i

art. 180 ust. 1 Konstytucji RP i nie stanowi wypełnienia wszystkich trzech

przesłanek zawartych w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym.

Sąd Najwyższy wskazuje nadto, że postanowieniem z 3 lipca 2025 r.,

I NB 6/25 na podstawie art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c. per analogiam zawiesił

postępowanie w sprawie z uwagi na konieczność przeprowadzenia zmian

legislacyjnych usuwających wady procesowe określone w wyroku Trybunału

Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Wielka Izba) z 21 grudnia 2023 r., C-718/21

oraz w wyroku pilotażowym Europejskiego Trybunału Praw Człowieka

z 23 listopada 2023 r. Wałęsa przeciwko Polsce (skarga nr 50849/21) w terminie

tam zakreślonym. Stosownie jednak do treści art. 180 § 1 pkt 4 k.p.c.

Sąd Najwyższy postanowił podjąć dalsze postępowanie stosownie do okoliczności.

Podejmując postępowanie, Sąd Najwyższy miał na uwadze uchwałę z 3 grudnia

2025 r., I NZP 7/25.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy uznał, że wniosek nie spełnia

wymagań formalnych określonych w art. 29 § 9 pkt 2 i na podstawie art. 29 § 10

ustawy o Sądzie Najwyższym orzekł jak na wstępie.

[r.g.]