- Sygnatura akt
- I NKRS 10/25
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 17 lutego 2026 r.
- Rozstrzygnięcie
- Odrzucone
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Przewodnicząca KRS chciała wyłączyć sędziego SN od sprawy. SN odrzucił wniosek
Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania
Spór
Przewodnicząca KRS wniosła o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy z odwołania od uchwały KRS w przedmiocie dalszego zajmowania stanowiska przez sędziego osiągającego wiek emerytalny. Jako powód podała krytyczną ocenę orzecznictwa Sądu Najwyższego.
Ustalenia sądu
Do wniosku nie dołączono żadnych dowodów ani uchwał KRS. Sąd uznał, że wnioskodawczyni nie przytoczyła miarodajnych zarzutów, faktów ani dowodów uzasadniających wniosek.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o wyłączenie sędziego.
Dlaczego
Instytucja wyłączenia nie służy do podważania orzeczeń, a Przewodnicząca KRS jako organ KRS nie jest stroną ani uczestnikiem postępowania i nie ma zdolności postulacyjnej, co jest brakiem nieusuwalnym.
Dla firm
Wniosek o wyłączenie sędziego nie zastępuje środka zaskarżenia i musi zawierać konkretne zarzuty, fakty i dowody, a nie subiektywne przekonanie wnioskodawcy. Organ KRS bez zdolności postulacyjnej nie może skutecznie składać wniosków procesowych.
Więcej o sprawie
Jako przyczynę wskazano krytyczną ocenę orzecznictwa Sądu Najwyższego, a do wniosku nie dołączono żadnych dowodów ani uchwał KRS. Sąd podkreślił, że Przewodnicząca KRS nie jest ani stroną, ani uczestnikiem tego postępowania.
Wniosek złożono pismem z 5 lutego 2026 r. w imieniu Krajowej Rady Sądownictwa, a wyłączenia miał dotyczyć sędziego w sprawie z odwołania od uchwały KRS w sprawie indywidualnej.
Wnioskodawczyni nie przytoczyła miarodajnych zarzutów, faktów ani dowodów uzasadniających wniosek.
- Rozstrzygnięcie
- Odrzucone
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
- Sygnatura
- I NKRS 10/25
Treść orzeczenia
I NKRS 10/25
POSTANOWIENIE
Dnia 17 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bosek
w sprawie z odwołania X. Y.
od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr […] z dnia […]
w przedmiocie dalszego zajmowania stanowiska przez sędziego osiągającego wiek
uprawniający do przejścia w stan spoczynku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 17 lutego 2026 r.,
na skutek wniosku Przewodniczącej Krajowej Rady Sądownictwa o wyłączenie
sędziego Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy I NKRS 10/25,
odrzuca wniosek.
Uzasadnienie
Pismem z 5 lutego 2026 r. Przewodnicząca Krajowej Rady Sądownictwa „w
imieniu Krajowej Rady Sądownictwa” wniosła o wyłączenie SSN X.1 Y.1 od
orzekania w sprawie I NKRS 10/25 z uwagi na krytyczną ocenę orzecznictwa Sądu
Najwyższego.
Do wniosku nie dołączono żadnych dowodów ani uchwał Krajowej Rady
Sądownictwa.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu.
I NKRS 10/25
2
Po pierwsze, instytucja wyłączenia sędziego nie służy do podważania
orzeczeń sądowych, w szczególności prawomocnych. Oczywiste jest, że wniosek
o wyłączenie sędziego nie jest środkiem zaskarżenia. Dotyczy to również orzeczeń
Sądu Najwyższego, które z zasady są niezaskarżalne z mocy prawa. „Instytucja
wyłączenia sędziego nie może być stosowana instrumentalnie, a sędziowie nie
mogą być wyłączeni z tej przyczyny, że wnioskodawca wyraża niezadowolenie ze
sposobu funkcjonowania sądów oraz podejmowanych przez sędziów czynności
procesowych i administracyjnych” (postanowienie Sądu Najwyższego z 16 grudnia
2019 r., II CO 208/19).
Po drugie, wniosek o wyłączenie sędziego nie może służyć do dowolnego
kształtowania składu sądu. Podstawy wyłączenia są określone przez ustawę
(art. 48 i art. 49 k.p.c.). Strona (uczestnik) nie może kwestionować w tym trybie
bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa rozstrzygających o składzie sądu.
Po trzecie, wniosek o wyłączenie sędziego ma gwarantować stronie
(uczestnikowi) bezstronność rozpoznania spraw. Brak bezstronności związany z
stosunkiem strony (uczestnika) do sędziego i sędziego do stron (uczestnika)
wymaga wykazania we wniosku. „Bazowanie wyłącznie na kryterium subiektywnym,
opartym o indywidualne przeświadczenie lub nawet przypuszczenie strony,
mogłoby prowadzić do przekształcenia instytucji wyłączenia sędziego w instrument
służący odsuwaniu od postępowania sędziów, których strona uznaje
za „niewłaściwych” przez pryzmat subiektywnego pojmowania własnych interesów,
co stałoby w kolizji z celami tej gwarancji procesowej” (postanowienie
Sądu Najwyższego z 17 września 2021 r., II CO 68/21).
Po czwarte, wniosek o wyłączenie sędziego musi spełniać warunki formalne
pisma procesowego. Braki lub niedokładności wniosku uniemożliwią jego
uwzględnienie. W przypadku wyłączenia sędziego na żądanie strony,
ciężar przytoczenia i uprawdopodobnienia faktów mogących wywołać uzasadnioną
wątpliwość co do bezstronności w rozpoznawanej sprawie spoczywa każdorazowo
na wnioskodawcy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia
2017 r., III UO 3/16, niepubl. i z dnia 16 grudnia 2019 r., II CO 208/19,
a także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2018 r., V CSK 256/17, niepubl.),
a podstawą oceny wniosku są przedstawione w nim zarzuty, fakty i dowody”
I NKRS 10/25
3
(postanowienie Sądu Najwyższego z 17 września 2021 r., II CO 68/21).
Wnioskodawczyni nie przytoczyła miarodajnych zarzutów, faktów ani dowodów
uzasadniających wniosek.
Po piąte, Krajowa Rada Sądownictwa nie jest uczestnikiem postępowania
przed Sądem Najwyższym w sprawie z odwołania od uchwały Rady w sprawie
indywidualnej (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 1 lipca 2020 r., I NO 57/19;
z 13 lutego 2026 r., I NKRS 80/24 oraz wyroki Sądu Najwyższego: z 4 grudnia 2019
r., I NO 136/19; 16 lutego 2022 r., I NKRS 129/21). Natomiast z ustawy o Krajowej
Radzie Sądownictwa (Dz.U. 2024, poz. 1186, dalej: „u.KRS”), jednoznaczne wynika,
że Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa jest organem Krajowej Rady
Sądownictwa (art. 15 u.KRS), którego zakres kompetencji – stosownie do art. 17
ust. 1 u.KRS – sprowadza się do pełnienia funkcji reprezentacyjnych i
organizacyjnych. Oczywistym jest, że Przewodnicząca Krajowej Rady Sądownictwa
nie jest ani stroną postępowania, ani uczestnikiem postępowania. Jeżeli
Przewodnicząca Krajowej Rady Sądownictwa nie ma zdolności postulacyjnej, nie
może skutecznie formułować wniosków procesowych. Jest to brak nieusuwalny.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
[kf]
[r.g.]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.