Prokurator chciał wcześniejszego spoczynku. SN umorzył sprawę po jego odejściu

Decyzją z … września 2024 r., nr …, Prokurator Generalny, uwzględnił

prośbę L. J. – prokuratora Prokuratury … w … (dalej jako: „Skarżący”) i na

podstawie art. 127 § 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (t.j.

Dz.U. z 2024 r. poz. 390) w związku z art. 69 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.

Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 334 ze zm.) wyraził

zgodę na dalsze zajmowanie przez Skarżącego stanowiska prokuratora do dnia 3

listopada 2026 r.

Pismem z … listopada 2024 r. Skarżący wywiódł odwołanie od powyższej

decyzji, zaskarżając ją w części dotyczącej daty przejścia w stan spoczynku.

Wniósł o zmianę decyzji poprzez ustalenie okresu zajmowania stanowiska

I NO 60/24

2

prokuratora do dnia 10 stycznia 2025 r. Skarżący wskazał na nagłe pogorszenie

jego stanu zdrowia.

Pismem z … grudnia 2024 r. Prokurator Generalny wniósł o oddalenie

odwołania, wobec braku jego uzasadnionych podstaw.

Po wymianie dalszej korespondencji w sprawie, Prokurator Generalny

pismem z … lutego 2026 r. poinformował Sąd Najwyższy, że: 1) Skarżący nie jest

już prokuratorem w służbie czynnej, 2) Skarżący przeszedł w stan spoczynku

z dniem 26 lipca 2025 r. na podstawie zawiadomienia Prokuratora Generalnego

z … czerwca 2025 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotą sporu w niniejszej sprawie było nieuwzględnienie przez Prokuratora

Generalnego wniosku Skarżącego o jak najszybsze przeniesienie w stan

spoczynku, wobec nagłego pogorszenia stanu zdrowia. Prokurator L. J. zaskarżył

decyzję, na mocy której miał przejść w stan spoczynku dopiero z dniem 4 listopada

2026.

Niezależnie od daleko idącego braku profesjonalizmu Prokuratora

Generalnego w niniejszej sprawie – czego najlepszym dowodem były błędy

w określeniu zajmowanego przez Skarżącego stanowiska (pismem z … grudnia

2024 r. został on wskazany jako prokurator Prokuratury … w …) – i dość

opieszałego procedowania wobec zasłużonego prokuratora, który po latach służby

Państwu, miał prawo oczekiwać bardzo sumiennego i sprawnego wyjaśnienia jego

sytuacji służbowej, nie jest możliwe dalsze prowadzenie postępowania sądowego

przed Sądem Najwyższym.

Należy bowiem zauważyć, że wolą Skarżącego było jak najszybsze przejście

w stan spoczynku (w odwołaniu wnosił o oznaczenie daty końcowej służby na dzień

10 stycznia 2025 r.). Ostatecznie jego wolę spełniono (przeszedł w stan spoczynku

z dniem 26 lipca 2025 r., po wykorzystaniu zaległego urlopu), a zaskarżona decyzja

z … września 2024 r. nie wywołała skutku prawnego w zakresie daty przejścia

w stan spoczynku (oznaczonej pierwotnie na dzień 4 listopada 2026 r.).

I NO 60/24

3

Innymi słowy, niniejsza sprawa jest na chwilę obecną bezprzedmiotowa –

Skarżący przeszedł już w stan spoczynku i to w dacie dużo wcześniejszej

niż ta pierwotnie określona. Obecnie uchylenie zaskarżonej decyzji nie przyniosłoby

Skarżącemu żadnej korzyści.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy zdecydował o umorzeniu

postępowania, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

D.Z.

[a.ł]

Paweł Czubik