Skarga na przewlekłość odrzucona, bo skarżący nie uzupełnili braków fiskalnych

M. M. i A. M., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 9

marca 2026 r. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed

Sądem Apelacyjnym w Warszawie VIII Wydziałem Cywilnym o sygn. akt VIII ACa

2613/25. W treści skargi zawarto następujące żądania: stwierdzenie przewlekłości

postępowania w ww. sprawie (pkt 1); wydanie Sądowi prowadzącemu

przedmiotową sprawę zalecenia wyznaczenia terminu rozprawy (pkt 2); zasądzenie

na rzecz każdego z Powodów kwoty 5000,00 zł (pkt 3); oraz zasądzenie kosztów

postępowania (pkt 4).

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania podlegała odrzuceniu.

I NSP 192/26

2

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725 ze zm., dalej: „u.s.p.p.”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie,

że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa

do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie

zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa

dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych

i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej

lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

W myśl dyspozycji art. 6 ust. 1-3 u.s.p.p., każdorazowa skarga

na przewlekłość postępowania musi spełniać określone wymogi przewidziane

dla pisma procesowego, w tym obligatoryjnie winna zawierać żądanie stwierdzenia

przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy, jak również

przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Należy podkreślić,

że jest to wymóg bezwzględny w świetle ww. ustawy. Ponadto, skarga może

zawierać żądanie wydania sądowi rozpoznającemu sprawę albo prokuratorowi

prowadzącemu lub nadzorującemu postępowania przygotowawcze zlecenie

podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności oraz zasądzenia

odpowiedniej sumy pieniężnej, co kwalifikowane jest jako wymóg fakultatywny.

Zgodnie z art. 17 u.s.p.p. skarga podlega stałej opłacie w wysokości 200 zł.

(ust.1), a jeśli skargę wniosło kilka osób, każda z nich uiszcza opłatę oddzielnie;

jeżeli została uiszczona jedna opłata bez odpowiedniego wskazania, uznaje się,

że wniosła ją osoba wymieniona jako pierwsza w skardze (ust. 2). W niniejszej

sprawie Sąd Najwyższy pismem z 11 maja 2026 r. wezwał Skarżących

do uzupełnienia braków fiskalnych skargi (k. 9). Pismo zostało odebrane 13 maja

2026 r. (k. 10).

Wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków fiskalnych skargi

podlegała ona odrzuceniu i dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji

postanowienia.

JW.

I NSP 192/26

3

[a.ł]