Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość, bo postępowanie już się zakończyło

A. A. pismem z 7 maja 2026 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego 11

maja 2026 r., działając w imieniu własnym, wniósł skargę na naruszenie prawa

strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki toczącej się przed

Sądem Apelacyjnym w Białymstoku w sprawie o sygn. akt I ACa 519/25 oraz I ACz

1387/25 P.

W treści skargi wniósł o: stwierdzenie przewlekłości postępowań

prowadzonych pod sygnaturami akt I ACa 519/25 oraz I ACz 1387/25 P (pkt 1),

stwierdzenie naruszenia jego prawa do rozpoznania spraw bez nieuzasadnionej

zwłoki (pkt 2), przyznania odpowiedniej sumy pieniężnej z tytułu przewlekłości

postepowania (pkt 3), zobowiązanie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku do podjęcia

niezwłocznych czynności procesowych (pkt 4), dołączenie skargi do akt

wskazanych spraw (pkt 5).

I NSP 227/26

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”) strona może

wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy,

nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki,

jeżeli

postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego

postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych

okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia

sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego

(przewlekłość postępowania).

Stosownie do treści art. 2 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania,

dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania,

należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych

przez Sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie

albo czynności podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego

postępowanie przygotowawcze w celu zakończenia postępowania

przygotowawczego lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego

w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy

dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego.

Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas

postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego,

na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień

faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę,

rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności

strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

Artykuł 3 ustawy o skardze na przewlekłość zawiera zamknięty katalog

postępowań, w których określonym podmiotom przysługuje uprawnienie

I NSP 227/26

3

do wniesienia skargi na przewlekłość (zob. postanowienia Sądu Najwyższego

z: 29 listopada 2018 r., I NSP 39/18; 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11;

29 października 2009 r., KSP 18/09).

Natomiast w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość skargę

o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła

przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie.

Skarga na przewlekłość ma przede wszystkim za zadanie eliminowanie

i zapobieganie przewlekłości przez dyscyplinowanie sądu meriti do podejmowania

terminowych i właściwych czynności prowadzących do rozpoznania sprawy

w rozsądnym terminie.

W przedmiotowej sprawie Sąd Najwyższy ustalił, że Sąd Apelacyjny

w Białymstoku postanowieniem z 20 sierpnia 2025 r. o sygn. akt I ACa 519/25

odrzucił skargę powoda A. A. przeciwko Y. A., K. A. i X. A. o wznowienie

postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku

z 18 lutego 2025 r. wydanym w sprawie I ACa 1785/24, a także postanowieniem

Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 18 lutego 2025 r. wydanym w sprawie

I ACz 1251/24.

Ponadto postanowieniem z 15 kwietnia 2026 r. o sygn. akt I ACz 1387/25

p Sąd Apelacyjny w Białymstoku oddalił zażalenie A. A. przeciwko Y. A., K. A. i X.

A. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego

w Białymstoku z 18 lutego 2025 r. wydanym w sprawie I ACa 1785/24, a także

postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 18 lutego 2025 r.

wydanym w sprawie I ACz 1251/24 na skutek zażalenia powoda na postanowienie

Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 20 sierpnia 2025 r. o sygn. akt

I ACa 519/25.

Skarżący złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy

bez nieuzasadnionej zwłoki w dniu 7 maja 2026 r., a zatem już po prawomocnym

zakończeniu postępowania w sprawie o sygn. akt I ACz 519/25 i z tej przyczyny

skarga jest niedopuszczalna.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Najwyższy na podstawie

art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze

na przewlekłość, orzekł jak w sentencji postanowienia.

I NSP 227/26

4

JW

[a.ł]