Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
I NSP 60/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
5 marca 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucone
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość dotyczącą skargi na bezczynność sądu

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

J. W. złożył osobiście skargę na przewlekłość, zarzucając uporczywą bezczynność Sądu Apelacyjnego w Łodzi w zakresie nierozpoznania jego skargi na bezczynność Sądu Okręgowego w Łodzi.

Ustalenia sądu

Skarga dotyczyła postępowania incydentalnego, a nie postępowania co do istoty sprawy o naruszenie dóbr osobistych.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odrzucił skargę.

Dlaczego

Według utrwalonego orzecznictwa skarga na przewlekłość przysługuje wyłącznie w toku postępowania co do istoty sprawy, a skarga dotycząca postępowania incydentalnego jest niedopuszczalna.

Dla firm

Skargę na przewlekłość można wnieść tylko w toku postępowania co do istoty sprawy. Nie przysługuje ona na postępowanie incydentalne, na przykład na skargę na bezczynność sądu.

Więcej o sprawie

J. W. zarzucał Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi, że nie rozpoznał jego skargi na bezczynność Sądu Okręgowego w Łodzi, który nie wezwał go do uzupełnienia braków pozwu o naruszenie dóbr osobistych.

Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga dotyczy postępowania o charakterze incydentalnym.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Rozstrzygnięcie
Odrzucone
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Sygnatura
I NSP 60/26

Treść orzeczenia

I NSP 60/26

POSTANOWIENIE

Dnia 5 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Leszek Bosek

w sprawie ze skargi J. W.

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki

w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Łodzi w sprawie o sygn. II C 2856/24

oraz Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. I As 27/25,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw

Publicznych w dniu 5 marca 2026 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pismem z 16 lutego 2026 r. J. W. wniósł osobiście skargę „na uporczywą

bezczynność Sądu Apelacyjnego w Łodzi polegającą na nierozpatrzeniu skargi na

bezczynność Sądu Okręgowego w Łodzi” (k. 2).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i

postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz.

1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), warunkiem dopuszczalności

I NSP 60/26

2

skargi o stwierdzenie przewlekłości postępowania jest wniesienie jej w toku

postępowania.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że przez „tok

postępowania w sprawie” w znaczeniu przyjętym w art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 1 ustawy,

należy rozumieć „postępowanie co do istoty sprawy” (por. m.in. postanowienia

Sądu Najwyższego: z 15 listopada 2012 r., KSP 15/12; z 24 września 2014 r., III

SPP 206/14; z 13 listopada 2014 r., III SPP 227/14; z 16 czerwca 2015 r., III SPP

12/15; z 10 stycznia 2017 r., III SPP 65/16; z 18 czerwca 2021 r., I NSP 39/21; z 6

września 2023 r., I NSP 10/23; z 9 lipca 2024 r., I NSP 208/24). Tym samym

niedopuszczalna jest skarga na przewlekłość postępowania w przedmiocie

stwierdzenia przewlekłości postępowania, jako postępowania incydentalnego (por.

m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 czerwca 2025 r., I NSP 205/25; z 8

maja 2025 r., I NSP 159/25; z 18 czerwca 2021 r., I NSP 39/21; z 13 listopada 2014

r., III SPP 227/14, z 16 czerwca 2015 r., III SPP 12/15; z 10 stycznia 2017 r., III

SPP 65/16).

Z treści skargi wprost wynika, że skarga kieruje się przeciwko „uporczywej

bezczynności Sądu Apelacyjnego w Łodzi polegającej na nierozpatrzeniu skargi na

bezczynność Sądu Okręgowego w Łodzi polegającej na nie wezwaniu skarżącego

do uzupełnienia braków formalnych pozwu o naruszenie dóbr osobistych” (k. 2).

Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga dotyczy postępowania o charakterze

incydentalnym. Taka skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 § 1 w

związku z art. 397 § 3 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze

na przewlekłość orzekł, jak w sentencji.

Leszek Bosek

[kf]

[r.g.]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.