Sąd Najwyższy nie rozpoznał wniosku o wyłączenie sędzi z powodu sposobu jej powołania

Pełnomocnik powódki pismem z 3 kwietnia 2025 r. (data stempla

pocztowego) zawnioskował o wyłączenie SSN Ewy Stryczyńskiej od rozpoznania

sprawy I USKP 122/24 wskazując, że sędzia została powołana na urząd sędziego

w Sądzie Najwyższym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej

w trybie przewidzianym przepisami Ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie

ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw

(Dz.U. z 2018 r., poz. 3).

I NWW 65/25

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz.U. z 2024 r., poz. 622, dalej: „u.SN”), do właściwości Izby Kontroli

Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków

lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu,

przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku

niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.

Wniosek, o którym mowa w § 2, pozostawia się bez rozpoznania,

jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego

lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości

(art. 26 § 3 u.SN).

Pełnomocnik powódki nie sformułował żadnych konkretnych zarzutów

mających świadczyć o braku niezawisłości sędziego Sądu Najwyższego

Ewy Stryczyńskiej lub braku niezależności sądu. W uzasadnieniu wniosku wskazał,

że Sędzia została powołana na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego

na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w oparciu o przepisy

ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa

oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3), co prowadzi do braku

realizacji prawa do sądu ubezpieczonej w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji

o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 26 § 3 u.SN orzeczono,

jak w sentencji.

M.L.

[a.ł]